Queſtio.xxxj.
intantū reſideteꝗs valet ꝓmereri. gͦ ẜm capacitatē recipiētis eritratō electꝫvidet̉ eſſe ex ꝑte creature. ¶ Sc ſicapacitasdicit̉ reſpectutiſdate. Cōis floriā ⁊ vt eſſet catra. deus crpax glorie. ſꝫ arriā nō ꝑtingit niſi ꝑ gr̄am gratūfaciente: gͦ capax ē principalit̓ gr̄e gratūfaciētis. ¶ Itemillud pͥmo malach̓. Iacob dilexi ⁊cͣ. glo. venitaugde occultiſſimis meritis ⁊cͣ. hec aūt occultato nō conſiſtit niſi in ratōnibꝰ inſertis creature. merita em̄ ſunt īmente. gͦ ratōes electōis tꝑalis vel eterne ſunt ī creaturis. ¶ Item ſi iſte ratōes eſſent in deo: eſſent eterne. rationes aūt eterne eqͣliter ſe habēt ad deū: qꝛ quelibꝫ eſtdeus. ⁊ eqͣliter ſe habet hec ratō ad ſuū actum ſicut illaad ſuū. gͦ ſi eqͣliter ſe habꝫ ad deū ⁊ ad electa relinꝗt̉ ꝙqͣliter ē oīm electoꝝ electio ⁊ ita nō ē ordo in electōneSi dicat̉ ꝙ ē p̄eminētia in ratōibꝰ ſicut ē p̄eminētiain electis. ſꝫ tūc deꝰ multiplex eſſet nō ſimplex. hec eī nōpoſſet eē a rebꝰ cū eterna ſit: ⁊ eternū nō accipit a tꝑali. gͦ a ſolo deo. gͦ in ip̄o ē multiplicitas cū in eo ſit plus⁊ minus. ¶ Cōtra. augu. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am. habꝫ deꝰabſcōditas in ſemetip̄o quorudā ſct̄oꝝ cauſas. qͣs rebꝰꝯditis nō inſeruit. eaſqꝫ implet nō eo oꝑe ꝓuidentie qͦnaturas ꝯſtituit vt ſint: ſꝫ eo qͦ illas admīſtrat vt voluerit. vn̄ ſequit̉ ibi ē gr̄a ꝑ quaꝫ ſalui fiāt pct̄ores: gͦ ratōegr̄e ē in abſcōditis ratōibꝰ q̄ ſunt ab et̓no abſcōdite indeo. nō gͦ eſt ī ratōibꝰ creatis. ¶ Rn̄. ꝙ cauſa electōiseſt ex ꝑte dei: nō ex ꝑte noſtra. ratō aūt electōis pōt eēex ꝑte homīs ſcꝫ cooꝑatō liberi arbitrij: ſic̄ ſupͣ dictū ēin q̄ſtione de p̄deſtinatōe. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ vnicuiqꝫ dedit ẜm ſuāīvirtutē. dicēduꝫ ꝙ nō dicit̉ ibicitas creatiſꝫ potiꝰ exitꝰ virtutis ī opviricollatli aūt efficatiꝰate: affluētiꝰfert̉ a deo. Uet dici. ꝙ virꝓpria dicit̉ ordinatō r̄ſpectu gr̄eratiſdate: nō gratūfaciētis. ¶ Ad illud qd̓obijcit̉ ꝑalach̓yvenit de occultiſſimis meritis:ſꝫ merita ſunt merētiū ⁊cͣ. Dicēduꝫ. ꝙ aliud ē dice̓ merita occultiſſima ⁊ merita. merita aut occultiſſima dicūt̉merita ī dei p̄ſciētia: merita v̓o ſimpl̓r ſūt ī mēte. ¶ Adhoc qd̓ obijcit̉. ꝙ capacitas homīs ē reſpectu gr̄e gratūfaciētis. Rn̄. gr̄a gratū faciēs excedit oēm nature capacitatē q̄ eſt etura vn̄ capacitas gr̄e ē a gr̄a. Ꝙ eī naͣtura eleuet̉ ſupͣ ſe ⁊ diligat ſupͣ ſe ⁊ ſeip̄am abneget: hͦnō ē ex natura īmo ex gr̄a. vn̄ ſupra naturā ē capacitasque capit gr̄am gratū faciēteꝫ. capacitas gͦ homīs eſt reſpectu gr̄e gratiſdate. Ex cōplexione em̄ ordinat̉ aliꝗsmagis ad vnā virtutē moralē ꝙͣ ad aliā: ſꝫ ad gr̄aꝫ gratūfaciēteꝫ nullꝰ ex natura ordinat̉. ¶ Ad illud qd̓ dicithylariꝰ quātū valet accipiet. dicēduꝫ ꝙ nō ꝯnotat̉ cauſa ꝑ hͦ ꝙ dicit̉ quātū ⁊cͣ. ſꝫ ꝯcomitātia gr̄e adueniētis ⁊liberi arbitrij capiētis gr̄am adueniēte. pͥmo eccͣi. Ipſecreauit illā ⁊ ſeꝗt̉ ẜm datū ſuū p̄bet illā diligentibꝰ ſe.vn̄ ly ẜm notat ratōem ex ꝑte ſui ⁊ nō ex ꝑte creature.¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ paritas ē ratōnū eternaꝝ ⁊cͣ.dicendū ꝙ vno mō ē ibi ordo. Alio mō eſt ibi paritas.ẜm ꝙ ratōes ſunt et̓ne: ſic paritas. inqͣtum v̓o ratōestꝑaliū in ſe ordinatoꝝ: dicit̉ ibi ordo eſſe. ſic̄ poſſuꝫ dicere ꝙ multe ſūt ratōnes ⁊ tn̄ vna eēntia dei que ē oīm.ꝙ gͦ multe ſunt: hͦ dicit̉ ratōe reꝝ q̄ multe ſūt. ⁊ ſic ordodicit̉ in electōe ꝓpter relatōeꝫ reꝝ ordinataꝝ q̄ referuntad electōeꝫ. licet em̄ ratō in ſe ſit vna. ⁊ ſic non p̄eminetratō rōni: ē tn̄ ratō vna rei p̄eminētis alteri rei.Nlēbrum ſextūOnſequēter querit̉ cuiꝰ ſit electio p̄deſtinationis. vtꝝ ſcꝫ reproboꝝ? Ad qd̓ ꝓceditur ſic. Saul ⁊ iudas aliquādo habuerunt gr̄am. nullū aūt bonū irremuneratum. omnis aūt motꝰ ꝓcedēs a caritate ꝑ ſe ordinat advitam eterna. hut gͦ iſti qui agūt illud opꝰ p̄miabūtur:
aut nō? ſi nō: ergo aliqd̓ bonū irrenneratū. ¶ Itē inutilis eſt gr̄a iſta. vel gr̄a iſta data ē fruſtra. ¶ Itē ſaulhabens gr̄am pōt mori. ponat̉ iſte morit̉ ⁊ habꝫ gr̄amergo remunerabit̉ ī eternitate. ſꝫpōt finaliter ꝑmanere in iſta gr̄a niſi p̄deſtinatp̄ſcitus pōt eſſe p̄deſtinatus. ¶ Pret̓ea. iacob eligit̉: alter ſcꝫ Eſau reprobatur. vn̄ eſt hoc? cum gr̄a ſe offerat om̄ibꝰ ꝙͣtuꝫ eſt deſe. quare gͦ nō eligit̉ Eſau īmo reprobat̉. ¶ Rn̄. nullūbonū irrenratū digne deo oblatū. ſꝫ digne deo oblatum nō eſt ſine ꝑſeuerātia. p̄terea nō ē fruſſra: qꝛ ⁊ ſi nōſit ad ſalutē accipiētis: eſt tn̄ ad oſtēſionē diuine largitatis. ⁊ eruditōeꝫ humilitatis ꝙͣtuꝫ ad p̄deſtinatos vtnō ſuꝑbiant de meritis. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉. ꝙ poſſibile ē ip̄m mori in p̄ſenti iuſticia. ⁊ tūc gr̄a eſt ī aīa. nec ꝓpter ſeꝑatōeꝫ aīe a corꝑe ſeꝑat̉ gr̄a ab aīa. gͦ finalit̓ manet in gr̄a. ⁊ ita decidit in gr̄a finali: ergo ē p̄deſtinatꝰ.dicendū ꝙ cū dico poſſibile ē iſtū decedere in finali gr̄adico totū qd̓ eſt ex li. arbi. Sed quādo dico p̄deſtinatꝰdico qd̓ eſt ex ꝑte p̄deſtinatōis dei. vn̄ licet hec ſit veraiſte pōt decedere in gr̄a finali: tn̄ nō eſt vera p̄ſcitꝰ pōtdecedere in gr̄a finali. qꝛ ſenſus ē p̄uiſus nō decedere ingr̄a finali decedit ī finali gr̄a. hic aūt ē oppoſitō. vn̄ hecnō poſſunt ſimul ſtare. ſcꝫ ꝙ ſit p̄ſcitꝰ: ⁊ ꝙ decedit ī gr̄afinali. vn̄ aliud ē bn̄ poſſibile: ſꝫ nō ꝯpoſſibile ſicut dicitmgr̄ in ſenten. qꝛ cū ponit̉ ip̄m p̄ſcitū eſſe ponit̉ ipſumnō habere gr̄am finalē. cuꝫ aūt ponit̉ ip̄m mori in gratia finali: hoc repugnat.¶ Queſtō. xxxj. de dilectione dei ad creaturas in generali.Onſequēter queritur de dilectōne dei qua diligit creaturam. cū hic q̄ſtio ſupponit volūtatē deitn̄ ꝓpter coherētiā p̄cedentiū ⁊ manifeſtationē hic anticipabit̉. Et pͥmo q̄rit̉de dilectōe qua generalit̓ diligit quālibꝫ creaturā. Secūdo de dilectōe qua ſpāliter diligit ratōnalē creaturāCirca pͥmū qͣtuor querūt̉. Prit̉ vtꝝ eadē ſit dilectio reſpectu creature ⁊ ꝑſondinuicē. Svtꝝ dilectio dei q̄ ē reſpectu creture ſit ſūma. Terovtꝝ deus omnē creaturā eque diligat. Quarto quid ſitdictum deum diligere creaturam.¶ Membrū primūIrca pͥmū q̄rit̉ vtꝝ eadem ſit dilectō deireſpectu creaturaꝝ cū ea q̄ eſt vniꝰ ꝑſonreſpectu alteriꝰ. Et videt̉ ꝙ ſic. qꝛ ꝗcqd̓in diuinis eēntiale: vnū ē. qꝛ vna ē eēntiaEt hͦ eſt qd̓ dicit dama. oīa vnū ſunt p̄ter generatōeꝫ īgeneratōe ⁊ ꝓfeſſionē. ſꝫ ꝗcqd̓ ꝯuenit oībꝰ ꝑſonis ꝑ ſe ⁊diuiſim ⁊ ī ſūma oībꝰ ẜm augu. ē eēntiale: qꝛ nō habētꝯmū niſi eēntiā. gͦ ꝗcqd̓ ꝯuenit oībꝰ ꝑſonis ē vnū. indeſic. ꝗcqd̓ oībꝰ ꝑſonis ꝯuenit ē vnū: ſꝫ dilige̓ quālibꝫ creaturā oībꝰ ꝑſonis ꝯuenit. ſil̓r dilige̓ qd̓ ē r̄ſpectu ꝑſoneoībꝰ ꝯueīt. ſic̄ ptꝫ. qꝛ pr̄ diligit: filiꝰ diligit: ſpūſſct̄s diligit. gͦ hec dilectō ⁊ illa idē ſūt. ¶ Cōtra. deꝰ diligit creaturā diligēdo bonū qd̓ ē ī creat̉a. vn̄ diligit aliqd̓ bonū creatū qd̓ ē ī ea: qꝛ n̄diligit ī ea niſi qd̓ ī ea poſuit ſꝫnō poſuit ibi niſi ens creatū. gͦ n̄ diligit ibi niſi ens creatū. ſꝫ om̄e ens creatū īcipit cū tꝑe vl̓ ī tꝑe: gͦ dilectio hꝰinqͣtū hꝰ īcipit cū tꝑe. aliā at̄ dilectō q̄ ē r̄ſpct̄ū ꝑſonarūet̓na ē. inde ſic. nullū tꝑale ē idē cū et̓nō: gͦ hec dilectionō ē eadē cū illa. ¶ Sol̓. cū dico deꝰ diligit creaturā ī hͦv̓bo diligit duo ītelligūt̉ .ſ. pͥncipale ſigͣtū: ⁊ ꝯnotatumpͥncipale ſigͣtū ē d̓i volūtas vl̓ affectꝰ ſiue qͣi affectꝰ. ⁊ qͦad hͦ ē hec dilectō eadē cū dilectōe illa q̄ ē r̄ſpct̄u ꝑſonarū. qꝛ d̓i volūtas ē ſua eēntia. ꝯnotatū at̄ ē aliꝗs effectꝰī creat̉a ⁊ qͦ ad hͦ n̄ ē eadē hec dilectō cū illa q̄ ē reſpectuꝑſone ⁊ hac via ꝓcedit ſcd̓a obiectō. p̄mo mō ꝓcedit pͥ-