ſunt impoſſibilia iſtuꝫ damnari ⁊ fuiſſe predeſtinatū.relinquit̉ gͦ ꝙ hec eſt falſa vtroqꝫ modo: poſſibile ē predeſtinatū damnari. ¶ Qd̓ ꝯcedendū eſt reſpondendo.in hmōi locutionibꝰ aliter eſt cum fit ſermo de ſuppoſito tm̄: ⁊ cum ſit de ſuppoſito cum forma. cum .n. fit ſermo de ſuppoſito cum forma: ſiue intelligatur compoſita ſiue diuiſa: omēs ſunt falſe. ſꝫ ſi fit ſermo de ſuppoſito tm̄: vere ſunt. vt hec. iſtum poſſibile eſt damnari quitamen predeſtinatus eſt. Ꝙ ſi obijcit̉. ſi cauſa immutabilis: ⁊ effectus conſequit̉ immutabilis. Dicendumꝙ aliter eſt in cauſa ſuprema: ⁊ cauſis inferioribꝰ. cauſe .n. inferiores ꝑficiunt̉ ex ſuis effectibus: ⁊ ideo alligate ſunt effectibꝰ. ſed cauſa ſuperior nulli effectui ē alligata: quia non perficit̉ ex ſuo effectu. vnde ſicut neceſſitas in effectu non ponit neceſſitateꝫ in cauſa ſup̄ma:vt ſolem moueri cum ſit nccͣium. non tamen eſt nec̄iuꝫꝙͣtum ad cauſam ſupremam. quia cauſa ſuprema poteſt eum facere ſtare. vt patet in Ioſue. ſic nccītas in cāſuprema non ponit nccītatem in effectu inferiori. ¶ Itēꝙ videt̉ ſylogiſtica ratio. dd̓m ꝙ non eſt cōiugatio inutilis. quia ex maiori de nccͣio ⁊ minori de ineſſe: nō ſequitur concluſio de nccͣio ſed de ineſſe. vnde non ſeꝗturomīs currens nccͣio mouetur. iſte currit. qͦ nccͣio montur. ¶ Item qd̓ obijcit̉. ꝙ iſte eſt immutabiliter predeſtinatus vel nccͣio eſt predeſtinatus: quia ſemꝑ fuit verum ⁊ erit verum. quia eſt dictum de preterito verum:ergo eſt nccͣium. Dicendū ꝙ hec eſt duplex. iſte ē neceſſario predeſtinatus: ſicut hec in quam reſoluitur: iſteeſt neceſſario preuiſus ſaluandus. ſi nccītas referaturad preuiſioneꝫ: vera eſt. ſi ad ſaluationeꝫ: falſa eſt. neceſt dictum ſimpl̓r de preterito: ⁊ ideo non ſimplicit̓ nōeſt nccͣium niſi dictum ꝙͣtum ad preteritū.¶ Queſtio. xxix. de reprobotOnſequens ē breuiter inquirere de reprobatōne. ⁊ h.modo. Primo. qūo intentio preſciētieppropriat̉ reprobationi. Secundo.id ſit reprobatio. Tercio. de effectureprobatōnis: qui eſt ſubtractio gratie. Quarto. de effectu qui eſt excecatio. Quinto. de effectu qui eſt obdu¶ Męmbrū primūIrca primū proceditur ſic. cum .n. hͦ nomen preſcientia ita extendatur: vt aliqn̄ſumatur cōmuniter reſpectu bonorum ⁊malorū. aliqn̄ v̓o appropriet̉ reſpectu maloꝝ. Queritur quare non ſimilit̓ appropriet̉ reſpectubonorum. ¶ Rn̄ſio. ꝙ diuina noticia reſpectu bonorūnon tm̄ ſcientiam habet: ſed etiam cauſam. plus auteꝫeſt eē cauſam ꝙͣ preſcire. Eſt autem impoſitum nomenquod continet vtrunqꝫ in ſe. ſcilꝫ predeſtinatio. predeſtinatio enim eſt preſcientia bonorum cum cauſalitateeorundem. reſpectu auteꝫ malorum non ſic eſt. quia ſolum precognitionem habet reſpectu eorum non cauſalitatem. cauſalitas auteꝫ reſidet penes libeꝝ arb. quiaergo nihil ſuꝑadditur ſcientie vltra cognitionem ī malis: nomen generis appropriatur reſpectu maloruꝫ. qꝛv̓o ſcientie ſuꝑadditur cauſalitatis ratio in bonis: iōium dicit̉ reſpectu bonoꝝ.¶ Nembrum ſecūdumOnſequenter querit̉ quid ſit reprobatō.Ad quod augꝰ. dicit. ⁊ habet̉ in ſentent̉.Ꝙ eſt preſcientia iniquitatis quorūdaꝫ⁊ preꝑatio damnationis eorundeꝫ. ẜm hͦvidetur pont̓ in duplici genere. ¶ Contra. preſcientia

⁊ preꝑatio ſunt diuerſa genera ⁊ nō ſubalternatim poſita. ergo eorū diuerſe ſunt ſpecies ⁊ differentie. ¶ Itēſi diceret̉ ꝙ ponitur in genere preꝑationis. Contra. p̄paratio non continet totum eſſe reprobationis. ꝗa reprobatio eſt reſpectu iniquitatis: preꝑatio autē nō. relinquit̉ gͦ ꝙ preꝑatio nō eſt genus reprobatōis. ¶ Itēſi diceretur ꝙ preſcientia eſt genus. aut gͦ preſcientiaſimplicis noticie ſiue ſpeculatiua: aut preſcientia approbationis ſiue practica. Prima non: quia preſcientia primo modo dicta nullam importat cauſalitatem:reprobatio auteꝫ importat. ¶ Rn̄ſio. ipſa eſt in genere preſcientie practice. ⁊ non in genere ſimplicis noticie: ſed in genere preſcientie. non cum approbatōne ſolum: ſed etiam cum deteſtatione. Eſt .n. ſcientia cuꝫ apꝓbatione pene: ⁊ cū deteſtatione iniquitatis. in predeſtinatione ſolum eſt ſcientia cum approbatione. Itemin predeſtinatione ſunt tria. primū eſt cauſa ſecūdi: ſꝫprimū ⁊ ſecundum cauſa tercij. Querit̉ vnde hoc. ⁊ ratio eſt: quia deus non eſt cauſa maloꝝ. primū non pōteē cauſa ſecundi. ſed pena cadit in genere boni: ⁊ ideodeus poteſt eſſe cauſa effectiua illius. culpa autem eſtcauſa interior illius. ſed in predeſtinatione ſecūdum ⁊tercium bona ſunt: ⁊ ideo deus eſt cauſa illoꝝ.¶ Nlęmbrum terciū¶Onſequenter querit̉ de effectu reprobationis qui eſt ſubtractio gratie. Querit̉ergo vtꝝ ſit a deo. Et videt̉ ꝙ ſic. Omneiuſtum eſt a deo. ſed iuſtum eſt vt peccatori ſubtrahat̉ gratia. ¶ Item augꝰ. in li. de gratia ⁊ libero ar. deus obdurauit pharaoneꝫ iuſto iudicio: ipſepharao per li. ar. ¶ Item ad ro. ix. in hocipſum excecaui te ⁊cͣ. ¶ Item ro. j. obſcuratum eſt cor inſipiens eoruꝫ. Augꝰ. iſta obſcuratio pena ⁊ vindicta ſunt. ꝑ quāpenam .i. cordis cecitatem que fit deſerente luce ſapientie: in plura peccata lapſi ſunt. ¶ Item augꝰ. ꝯtra felicianū. vna lucis ſubſtantia nocteꝫ facere videt̉ ⁊ dieꝫ.ergo ſimiliter lux ſpūalis deus: erit cauſa noctis ſpūalis .i. obduratōnis: ⁊ diei .i. illumīatōis gratie. ¶ Cōtra. Dyoni. optimi eſt optima facere. ſꝫ obdurato nūceſt bona rationali creature. gͦ non eſt ab optimo. ¶ IteAnẜ. homo non habet gratiam. non quia deus n̄ dat:ſed quia homo non accipit. ipſe enim ſtat ad oſtium ⁊pulſat. ¶ Item augꝰ. Io. j. lux in tenebris lucet. ſic̄ ceco poſito in ſole preſens eſt ei lux ⁊ ipſe abſens ē ab illa: ita omīs iniquus cecus corde. pn̄s eſt ei ſapientia: ⁊ipſe abſens eſt ab illa. ¶ Item augꝰ. in ſoliloquijs. domine ſi deſeris periturus ſum. ſed non deſeris: quia tues ſummū bonum. ¶ Item Eſa. lix. iniquitates veſtrediuiſerūt inter vos ⁊ deum. ¶ Rn̄ſio. quidam dixerūtꝙ ſicut natura eſt principium motus ⁊ quietis. ſed motus per ſe: quietis per ceſſationeꝫ. ita deus eſt cauſa approbationis gratie ⁊ non ſubtractionis niſi ceſſandoab appoſitione. Alij dixerūt ꝙ de iſtis non eſt cauſa q̄renda niſi defectus. nullus auteꝫ defectus ex parte deiponendus eſt: ſed ſolum ex parte noſtra. Alij dicunt ꝙnon appoſito gratie poteſt conſiderari dupl̓r. in eē abſoluto: ⁊ in eē ordinato. Si conſiderat̉ in eē abſoluto.obduratio non eſt a deo. ſꝫ ẜm ꝙ habet eſſe in ordine ⁊hꝫ eſſe pene: ſic eſt a deo ex iuſticia .n. ſua ordinat hancpriuationeꝫ que pena eſt.¶ Membrū quartūOnſequent̓ querit̉ de executōne. Ad qd̓ſic. ij. coꝝ. iiij. deus huius ſeculi excecauitmentes infidelium. Glo. huiꝰ ſeculi deꝰ:yideſt deus qui non ſolum bonos regit: ſꝫmalos pro merito precipitat. excecauit mentes infidolium. ſed huiuſmodi deus eſt verus deus. gͦ excecatio ēa ſuxo. ⁊ ita a diuina ꝓuidētia. ⁊ ſic effectꝰ