Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.xxix.

verus iuſtꝰ exceeius. Itē ibidem dicit gloſa deAd oppoſitū ſapīe.cauit mētes infideliū huiꝰ ſeculiij. excecauit eos malicia eoꝝ. edeus. Itē augin li. lxxxiij. queſtio. dicit. opꝰ dei ē illumīare. ip̄e em̄oſtendit ibi opera dn̄i. dicit. quedā ſunt que ip̄eſe facit. que ab illo ſolo ſunt: illi ſoli ꝯueniūt. ſicut illuminare aīas ſeip̄m ad ꝑfruendū p̄ſtare. ſꝫ illumīare excecare ſunt ꝯtraria: qꝛ illumīare eſt lumē ī alijsimpͥmere: ꝯtrariū aūt dicit excecatio excecare eſtopus dei. igit̉ excecatō eſt effectꝰ diuine ꝓuidentie. Pret̓ea ſi deꝰ excecat dyabolꝰ excecat ſuꝑbia excecat. differētia qualit̓ differēter. Itē cui debemꝰ iſtorum excecatōeꝫ dare tāꝙͣ cauſe. nūquid qd̓libet iſtoꝝ ē ſe cauſa. Solutio. dicēduꝫ duobꝰ modis eſt loꝗde excecatōe. vno vt eſt culpa. alio ꝓut eſt penaiuſte inflicta ꝓpter culpā. primo nullo ē a deo ſꝫab homīe deficiēte. ſꝫ de iſta loꝗmur. Si aūt loqͣmurde excecatōe ꝓut ē pena ꝓpter peccatū inflicta. hoc ē dupliciter. qꝛ ꝯtingit loqui de ip̄a abſolute: alio ꝓut ēin ratōe pene iuſte ſequētis expectatōeꝫ. Notanduꝫduplex ē pena. vna ē pena illata vt pena iehenne. hecabſolute dicit̉ eſſe a deo. qꝛ deus punit illa pena vn̄ abſolute dicit̉ eſſe a deo qꝛ iſte dānabit̉ ꝓut nomīat̉ penaillata. Alia aūt eſt pena que dicit̉ pena ꝯtracta. hec eſtilla que ꝯtrahit̉ peccato. talis pena ē excecatō. ip̄aem̄ peccato mortali ꝯtrahit̉. qꝛ peccatū eſt in voluntate: excecatō d̓o in ratōe que comes eſt volūtatis. qꝛ liberū arbitriū facultas eſt volūtatis ratōis. de talipena dicit̉ ſit a deo abſolute: ſꝫ a deo ꝑmittēte vela dei ꝑmiſſione qꝛ vt eſt ꝯtracta ē cauſalit̓ a pct̄o. Ideoqꝫ ſcriptura ſic ꝯſueuit loqui. excecauit eos deus .i. permiſit excecari. Ad aliud qd̓ q̄rit de diuerſitate cauſequō differēter a deo a dyabolo ſuꝑbia? ptꝫ reſpōſio.qꝛ eſt a pct̄o a cauſa ſimpl̓r meritoria. a dyabolo tanꝙͣſuggerēte illud vn̄ venit excecatō. a deo aūt eſt vt eſt pena iuſta tāꝙͣ a iuſto puniente vel ꝑmittente. Nlembrum quintumOnſequēter q̄rit̉ de effectu qui ē obduratio. Primo q̄rit̉ qd̓ ſit obduratio.Scd̓o cui ſe opponit̉ obduratō. TercōIſi ſit generalis oībꝰ ꝑuulis ꝙͣ aduliis.Articulꝰ primꝰO primū quo q̄rit̉ quid ſit obduratō. videt̉ obduratō ſit reprobatio. Ro. ix. cuiꝰ vultmiſeret̉ quē vult indurat. dicit glo. obduratio ē nolle miſereri. ſꝫ hec ē reprobatō: obduratō eſtreprobatō. minor ptꝫ: qm̄ ſicut dicit aug. reprobatō eſtꝓpoſitū miſerēdi: ſꝫ hoc ē nolle miſereri. Ad oppoſitum. reprobatō ē eterna: ſꝫ obduratio ſolū eſt tꝑalis.nullū aūt tꝑale ē eternū. obduratō eſt reprobatō. Itē Ro. ix. cuiꝰ vult miſeret̉ ⁊cͣ. Gloſa. miſeret̉ vtiqꝫ ẜm gr̄aꝫ que gratis dat̉. obdurat aūt ẜm iudiciū qd̓meritis reddit̉. obduratō eſt ex meritis. ſꝫ reprobatio eſt ex meritis. vnū eſt aliud. Rn̄. dicēdū ſic̄habet̉ ī glo. Ro. ix. Notādū em̄ eſt. obduratō dei tm̄tꝑalis ē. obdurat em̄ tꝑalit̓ ab eterno. reprobatō v̓oalia ē ab et̓no alia tꝑalit̓. aūt tꝑalit̓ ē: ideꝫ ē qd̓ obduratio .i. deẜtio a deo. aūt ab et̓no ē: eſt p̄ſcientia deꝰp̄ſcit aliquē dānādū. ẜm accipit̉ reprobatō ꝓr̄probatōe tꝑali: hoc idē ſut reprobatō obduratio. ẜmaūt ſumit̉ reprobatōe eterna ſunt idem: īmo ſequitur obduratō ſolū finalis ex ip̄a reprobatōne.Ad maiore declara .§. j.tionē de obduratōne q̄rit̉. dtꝝ ſit culpa vel pena. ſitculpa videt̉ Ro. ij. ſuꝑ illud ẜm duriciā aūt tuā ⁊cͣ. dicit glo. obduratō ē indurate ī malicia mētis ꝑtinacia. quā fit īpenitēs. idē ſunt obduratō obſtinatō.

Sed obſtinatō eſt pct̄m in ſpm̄ ſct̄m ſicut dicit ibi gloſa hec īpenitētia ē bnia ī ſpm̄ ſct̄m. ſꝫ blaſphemiain ſpm̄ ſct̄m eſt pct̄iet̉ Math̓. xij.ergo obdurato eſt peꝯtraugū. inli. de gra. li. ar.ū inciū. ſꝫ iuſtuꝫiudiciū reſpicit ciī eſt penaijcit̉. ſi obduratōculpa. Si dicat̉ ſit culpa penaeſt culpa. ꝯſtatquid malū. ꝯſtat aūt ſi ip̄a eſt penaͣ: qd̓ ē quid iuſtū ita bonū. ita idem ſiul bonūmalū. qd̓ eſtīueniēs. vel īlp̄a vel ē pena. Solutiodurat.licit̓. vno ꝓut īaffectio volūtaria. ſicitō eſt.itas reſiſtendimandatis dei ꝑſiſtenin ſuo pct̄o. hoc obduratio eſt pct̄m ſiue culpa ponēs in numeꝝ ꝙͣtum ad ſpēmpeccati vel genꝰ peccato p̄cedēti. qꝛ ſicut ip̄a eſt pct̄min ſpm̄ ſct̄m. Aliter accipit̉ obdurato ꝓut eſt paſſiociua libero arbitrio. hoc dicit paſſioneꝫ relictampeccato eſt corruptō bonoꝝ naturaliū. hoc obduratō eſt affectō inuolūtaria: qꝛ nullꝰ vult obdurari. de hac loquit̉ aug. dicit. deꝰ indurat iuſtū iudicium: qꝛ dimittit pct̄m īpunitū. hoc obduratōꝓprie ē pena culpa. Ite ẜm eſt culpa: duobꝰ modis ē loqui de ip̄a obduratōe. vno ẜm ē diſpoſitōpct̄i p̄cedētis: ſcꝫ relicta ex pct̄o p̄cedēti. alio ẜmeſt quoddā ſpeciale ſe: ſil̓r eſt dicēdū de obfirmatōe hmōi que ſatis eodē accipiūt̉. Scd̓m aūt accipitur obduratō ꝓut ē diſpoſitō pct̄i p̄cedētis. hoc ẜmaug. in li. de p̄deſtinatōe ſct̄oꝝ obduratō nihil aliud ēꝙͣ dei obuiare mādatis. vn̄. vij. actuū dura ceruice incircūciſi corde vos ſꝑ ſpūiſcto reſtitiſtis. Alio pōtdici obduratō qn̄ ſolū fit durꝰ ex pct̄o reſiſtensbonis: īmo hoc vlteriꝰ habet ſpālē volūtatē reſiſtēdimādatis dei. bonis pōt ad penitētiā duci. pugͣtꝯtra illa ita placet ei ſuū pct̄m vt habeat ꝓpoſitū permanēdi ī ip̄o penitēdi. vel obduratō eſt ſolū diſpoſitō pct̄i p̄cedētis. īmo ē ſpāle pct̄m ponēs in nume ꝙͣtū ad genꝰ pct̄i pct̄o p̄cedēti. obduratō primo ſcꝫ ꝓut dīc duriciā quādā reſiſtētiā eis ducit̉ ad penitētiā: ſic mutat genꝰ pct̄i reſpectu pct̄icedētis cuiꝰ ē diſpoſitō. ẜm aūt ē ſpālis volūtas reſiſtēdi ſe ſpūiſcto p̄cipiēti. ſiue diuīs mādatis: eſtſpāle pct̄m. ſic eſt pct̄m in ſpm̄ ſct̄m. Articulus ſecundꝰOnſequēter q̄rit̉ cui ſe opponit̉ obduratōqꝛ ex ſcriptura videt̉ obduratō nihil alid̓ſit ꝙͣ elōgatō gr̄e. qꝛ obduratō ē appoſitōgr̄e. dicit̉ em̄ deꝰ indurare ſcꝫ qꝛ gr̄aꝫ apponit.ſꝫ elōgatō ſiue appoſitō gr̄e opponit̉ ſe ip̄i pn̄tietie obduratō. Sꝫ ad oppoſituꝫ obijcit̉ ſic. pct̄mpn̄tiaē ſe directe hn̄t oppoſitōꝫ. ſꝫ obduratō ēſpoſito ſequēs ad pct̄m mortale: obduratō opponitur directe pn̄tie gr̄e. Solutō. dicēduꝫ ſic̄ dīc aug.deꝰ delinquētes deſerit: reſiſtētes indurat: ꝯtēnentesdēnat. Ita em̄ eſt ꝓgreſſus in pct̄is primo delinjt. poſtea indurat̉ bona: tercō ꝯtēnit face̓ ip̄a bona.Eodē ē ꝓgreſſus ex ꝑte dei qm̄ ip̄os delinquētes deſerit .i. apponit eis gr̄aꝫ. ſꝫ non ē ex ꝑte ſui: ſꝫ ex ꝑteip̄iꝰ pct̄oris. ſꝫ poſtea pena indurat illos. vlteriꝰ ip̄ostenentes finalit̓ ꝯtēnat. vn̄ ſic̄ eſt ꝓgreſſus ī diſpoſitionibo pct̄i: ita ē ī penis. Indurato ē ex ꝑte ip̄iꝰ reſiſtētie qn̄ reſiſtit peccator mādatis dei. Et dicēdum ip̄aopponit̉ ſe emollitōi. qꝛ deꝰ dicit̉ indurare emollireIndurare dicit̉ apponēdo aliquā malā diſpoſitōꝫ: ſꝫqꝛ ꝯͣhit̉ hec pena ip̄o pct̄o mortali. deꝰ ſubtrahit gtiā vl̓ appouit. Itē ip̄e deꝰ emollit cor ad pn̄iam. vndEzech̓ .xj. auferā a vob̓ cor lapideū .i. cor duꝝ ad pn̄ia dabo vob̓ cor carneū .i. molle habile ad pn̄iaꝫ. ſic̄pct̄m ſe directe opponit̉ p̄ſentie gr̄e. qꝛ deꝰ detes deſerit ſcꝫ apponēdo gr̄aꝫ: ita obduratio directe