Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſtinatione reprobatōne. vt dictū eſt. Qd̓ obijcit̉iſte pōt facere habeat gratiā dei. dd̓m intelligit̉ſic. facere aliquid quo facto habeat gratiā. ſicut iſteaꝑiendo feneſtrā facit illumīat̉ domus. illuīetſꝫ aliquid facit quo facto illumīat̉. eodeꝫ etiā ſenſu intelligit̉. poteſt facere ꝑſeueret in gratia. Nec ex hocſequit̉. hic ſit predeſtinatus. quia prime ſunt improprīe: ſꝫ vltima nullo eſt vera. nam habere gratiaꝫ ētemꝑale: ideo poſſumꝰ aliꝗd facere an̄cedens ad gratiā. ſꝫ predeſtinatio eterna: ideo nihil poſſumꝰ facereantecedes. Ad illaꝫ ro. ix. glo. ſubtractio gratie eſt exmeritis. reprobatio. pꝫ ſolutio predicta. Uel pōtdici ſubtractio gratie eſt reprobatōis. vn̄ ſi ablatiuus notat cām: falſa eſt. ſꝫ ſi notat ꝯcomitantiā: vera eſt. Iteꝫ ad illud. eſau iuſticiā eſt reprobatus vl̓iuſte ⁊cͣ. Dicēdū ẜm. notat̉ iuſticia reſpectuprincipalis ſignificati: ſꝫ reſpectu ꝯnotati. Exponatur qd̓ dicit̉: deus preꝑat alicui penam ex meritis. quoddicit̉ ex meritis pōt referri ad preꝑatōꝫ abſolute: ſicfalſa. vel in cōꝑatione ad penā: ſic vera. qꝛ pena promeritis infligit̉. Uel alit̓. vno dicit̉ iuſticia diuinaequitas reddens vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. alio exigētiameritoꝝ. primo ſumit̉ hic iuſticia. .n. reprobationis eſt iuſticia. predeſtinatōis eſt miſcd̓ia. hn̄t .n.predeſtinatio reprobatio ratōꝫ: etſi cauſaꝫ. Itemad illud voluntas venit ex occultiſſimis meritis ⁊cͣ.Ff. n̄ſio. de: pōt dicere cām originalem: ſic falſa. velmaterialeꝫ: ſic vera. vnde ſignificat̉ reprobationis effectus qͣi materialis exigentia: ſint mala merita. Iteꝫ ad illud ambro. dd̓m. amb̓. vult dicere merita ſunt cauſa quare dat̉ gratia: ſꝫ qꝛ ſint congruentia vt illi detur gratia. vnde poſuit verbū notanscām ſꝫ ꝯgruentiā. vnde dixit: dabo gratiā ei quē ſcio adme reuerſuꝝ. quia ſcio ad me reuerſuꝝ. Articulꝰ ſecūdꝰ Onſequent̓ querit̉. vtrū aliena merita ſint ip̄ius p̄deſtinatōis. Et arguit̉ ſic. merita ſanctoꝝ impetrat̉ gratia prima. poteſtetiā impetrari ꝑſeuerantia etiā merita eterna. poteſt impetrari predeſtinatio. Item amb̓. predeſtinatio or̄onibꝰ iuuat̉ ſanctoꝝ. ſꝫ qua rōne iuuat̉: pōt impetrari. Item Greg. in yſaac facta ē ꝓmiſſio. ſꝫ ſancto precibꝰ adiuuanda eſt prefinitio dei. Iteꝫ aug. inli. de ꝑſeuerātia. ſi nondū vocati ſunt: illis vt vocētur oremus. fortaſſe .n. predeſtinata ſunt vt nr̄is orationibꝰ ꝯcedant̉. ⁊cͣ. Rn̄ſio. ī verbo p̄deſtinatōis ſuntduo. vnū: qꝛ eſt ibi dei p̄ſciētia vel preꝑatio vel preordinatio. aliud eſt collatio gratie vel glorie. Ad primuꝫeſt referendū adiuuet̉ predeſtinatio ſanctoꝝ p̄cibꝰ: ſꝫad ſecūduꝫ. qꝛ effectus p̄deſtinatōis ē collatio gratiein pn̄ti glorie in futuro: implet̉ p̄cibꝰ ſanctoꝝ. Qd̓obijcit̉. ſancti impetrent grām ꝑſeuerantiā gloriaꝫ ſequit̉ predeſtinatōꝫ. qꝛ reſpectu gratie ꝑſeuerātieglorie pōt aliꝗd eſſe antecedēs. qꝛ temꝑalia ſunt: ſꝫeſtinatio eterna. ideo nihil pōt an̄cedēs. pꝫrn̄ſio ad duo alia que ſequūt̉. Ad illud aug. vltimdd̓m. vocatio interior ſemꝑ eſt temꝑalis. ad ro. viij.Quos p̄deſtinauit hos vocauit. ad hanc vocatōꝫ ſcꝫgr̄e infuſioneꝫ pn̄t iuuare orōes ſanctoꝝ: ad predeſtinatōꝫ que eſt eterna. Articulꝰ terciꝰOnſequent̉ querit̉. vtꝝ reprobatio predeſtinatio hēant cām ex ꝑte dei .ſ. p̄ſcīaꝫ .i. vtꝝp̄ſcīa ſcit iſtū bn̄ vſuꝝ gr̄a: ſit p̄deſtinationis. p̄ſcīa ſcit illū male vſuꝝ ſit reprobatōis. Ad hec aug. volūtas dei ex rōne ē. Sil̓r Io. dam̄. voas eſt rōnalisppetitus. maxīe voluntas dei. ſꝑs eſtribusū. ſꝫ voluntas oꝑās ex

rōne p̄ferenda ē illi oꝑat̉ ſine rōne. Querit̉ ſitvolūtatis diuine. videt̉ p̄ſcīa. volūtatis .n. ē ex ratione ſcīa p̄cedens ratio eſt. in p̄deſtinatōe intelligaꝫ voluntatē .ſ. p̄paratiuā: erit eiꝰ p̄ſcīa. Adfacit illud ro. viij. qͦs p̄ſciuit hos p̄deſtinauit. Ad et̄ ē: qꝛ ſcīa ſꝑ eſt voluntatis oꝑantis ex rōne. Itē adideꝫ pꝫ. ꝗa ſi eēt aliꝗs largitor bonoꝝ ſciret iſte vteret̉ bn̄ dono ſuo ſꝫ male: eēt bonus rōnalisdiſpēſator ſi daret illi male eēt vſurꝰ: illi beneeſſet vſurus. ſꝫ ipſe deus preſcit omīa. eſt vt det illiqui bn̄ vſurus eſt: illi male. Contra. aug. ī li.de predeſtinatōne ſanctoꝝ. qꝛ nos tales futurospreſciuit ideo elegit. Iteꝫ ſi dicat̉ meritū in p̄ſcīaſit p̄deſtinatōis reprobatōis. aut merita in p̄ſcientia ſunt ideꝫ qd̓ deus: aut. Si ideꝫ: ideꝫ eſt cauſa ſui. naꝫ predeſtinatio etiā ideꝫ eſt qd̓ deꝰ. Sed merita in preſcia vel in cauſa ſunt idem qd̓ deꝰ. meritain ſuo eſſe ſunt temꝑalia. tꝑale eſt cauſa eterni. Itedeus dat grām illi queꝫ ſcit male vſuꝝ: vt iude ꝓditori. nec tn̄ ex dicit̉ irrōnabil̓r agere. a ſil̓i eſt ratōquare dicat̉ agere irrōnabil̓r: quia dat illi bene ēvſurus. gratia eſt cauſa vel ratio predeſtinatōis. Item voluntas dei eſt prima cauſa oīm. ſꝫ pͥmerōnis vel cauſe non eſt cauſa vel ratio. volūtatis diuine eſt querenda ratio vel cauſa. Rn̄ſio. ẜm reidem eſt in deo preſcīa predeſtinatio ẜm principale ſignificatū: tn̄ ẜm ratōꝫ intelligētie differūt. ideo vnuꝫpōt dici ratio alteriꝰ: cauſa. voluit dice̓ augꝰ.dixit: voluntas dei ex rōne eſt. obijcit̉ id̓o elegit ⁊cͣ. ſi ideo dicit cām verum eſt: ſi ratōꝫ falſum ē. ꝗꝛpreſcīa meritoꝝ dicit ratōꝫ voluntatis. tn̄ ex ſeꝗt̉ ipſa merita ſint ratio ſiue cauſa volūtatis. Ad illud dd̓m. nihil aliud ſunt merita in preſcīa ꝙͣ preſcientia meritoꝝ. preſcīa aūt meritoꝝ ideꝫ eſt qd̓ deꝰ.eſt aūt ideꝫ ratio ſui. nam etſi ꝙͣtū ad principale ſigͣtūſint idem preſcīa voluntas: differūt tn̄ ẜm ratōꝫ ītelligentie ꝙͣtum ad connotata. collatōis gratie glorie pōt eſſe ratio preſcīa meritoꝝ. Ad illud qd̓ obijcit̉. dn̄s dat illi qui bn̄ eſt vſurus. Dicendū ēex rōne bonitatis. qꝛ dat illi facit qd̓ in ſe eſt: ſꝫ ratōeequitatis eſt dat illi queꝫ ſcit bn̄ vſuꝝ.Alembruꝫ quartumOnſequent̓ querit̉ de cauſalitate p̄deſtinationis. querunt̉ tria. Primo. cuiuſmodi cauſa ſit. Scd̓o. ſi ponat aliquē effectū in predeſtinato. Tercio. ſi effectuseius poſſit caſſari. Articulꝰ pͥmꝰD primū. Ro. viij. quos predeſlīauit. glo.predeſtinatio eſt cuiꝰ effectus eſt gratia. Querit̉. vtꝝ ſit cauſa nccͣia vel ꝯtingens. ꝯtingens: qꝛ nihil ꝯtingēs cadit in deo. Si ncc̄ia. ſꝫcauſa nccͣia poſita ponit̉ effectus. ſꝫ predeſtinatō ē eterna. gratia. Item eſt cauſa ꝓpria coīs. ſi p̄deſtinatio eſt cauſa gratie: querit̉ an̄ ſit ꝓpria vel communis. Si coīs: aliqd̓ additū efficiet̉ ꝓpria. Illudadditum aut eſt temꝑale: aut eternū. ſi tꝑale: adhucillius temꝑalis eēt cauſa predeſtinatio. Sed queriturvt prius: eius cauſa vel ꝓpria vel coīs. ſic ī infinitūvel illud addituꝫ erit eternum: totum eternū. cauſaꝓpria erit eterna. effectus eternus. Si eſt ꝓpria:ipſa poſita ponit̉ effectus .ſ. gratia. Iteꝫ querit̉. in quegenere cauſe ſit poſita predeſtinatio. in gene̓ materialis cauſe: quia illa cadit ī deo. nec in gene̓ cauſe finalis: quia predeſtinatio eſt finis gratie. Item necin genere cauſe efficiētis: ꝗa predeſtinatio eſt preſcientia bn̄ficioꝝ dei. preſcīa v̓o eſt ī genere efficiētis cāeſꝫ potius in genere cauſe formalis exemplaris. Itē nec