Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſcientia ſimplicis noticie: ſcientia approbatōis. dd̓m predeſtinatio eſt in genere ſcīe approbatōis. ꝓpter dicit̉ predeſtinatōis rōne ſcīe vel rōne approbationis: vtrobiqꝫ dupl̓r. Scīa .n. oꝑandoꝝ pōt eſſe duplicit̓. vt ſint oꝑanda: vel vt fiāt. Rōne ſcīe duplicit̓ſumit̉ predeſtinatiōis. rōne ſcīe ſimpl̓r: vel rōne ſcīeinclinate ad opus: ſiue inclinatōne ad opꝰ. pͥmodicit̉ predeſtinatō preſcīa ⁊cͣ. ſcd̓o preordinatō ⁊cͣ.Rōne volūtatis duplex eſt ſil̓r. eſt .n. volūtas ꝓponēs: voluntas exequēs. Rōne volūtatis ꝓponētis dicit̉deſtinatio ꝓpoſitū miſerendi. rōne volūtatis exequentis dicit̉ predeſtinatio preꝑatio gratie. Aeticulꝰ terciꝰOnſequent̓ querit̉. quid ſit p̄deſtinatio ẜmrem. Ad qd̓ ſic augꝰ. in li. de vocatōe ſct̄oꝝ.predeſtinatio eſt p̄ꝑatio gr̄e in pn̄ti: gl̓ie īfuturo. In hac diffinitōe tangit̉ qd̓ eſt ante tp̄us .ſ. preꝑatio eterna: qd̓ eſt poſt tempꝰ .ſ. gloria futura: qd̓cōmitat̉ tempꝰ pn̄s .ſ. gratia in pn̄ti. Scd̓m querit̉an predeſtinatio ſit eterna aut tꝑalis. naꝫ predeſtinatio ſit preꝑatio in pn̄ti. gratia aūt in pn̄ti non eſt abeterno. nec p̄ꝑatio gratie in pn̄ti erit ab eterno. necpredeſtinatio. Iteꝫ artifex domus diceret̉ p̄ꝑaredomū: niſi haberet aliqd̓ qd̓ ad ipſam faciendaꝫ vel adipſius eſſe ꝑtineret. vt ligna lapides hmōi. ſi predeſtinatio eſt preꝑatio gratie ab eterno: oꝑtet ab eter ſit aliꝗd de re preꝑanda. ſꝫ nihil de gratia dr̄ ab eter fuiſſe. preꝑatio hꝰ fuit ab eterno. Itē querit̉quid ſubeſt preꝑationi ꝓpter qd̓ preꝑatio ab eterno ē.qꝛ lꝫ artifex faciendi domū ſcīam habeat voluntatē: tn̄ dicit̉ preꝑatio domus eſſe. ſi volūtas dei ſcīaſit reſpectu alicuiꝰ cui daturus ſit gratiā in pn̄ti: quiafinaliter bn̄ vſurus eſt. ꝓpter dicet̉ preꝑatio gratie ab eterno. Rn̄ſio. preꝑatio dicit̉ dupl̓r. preꝑatōenim dicit̉ datur gratia an̄ꝙͣ detur .ſ. eſt ſciētia aliꝗs bn̄ vſurus eſt finalit̓. eſt volūtas dādi ei. ẜmprimū modū quantū eſt ex ꝑte preꝑate gr̄e qd̓ eſt cōnotatuꝫ: dicit̉ preꝑatio temꝑalis. ẜm modū ſecūdū dicit̉eterna preꝑatio: quia importat voluntatē ab eterno. voluntatē .ſ. dandi iſti gratiā preſcīa bn̄ ſit vſurus ea finaliter. hoc pꝫ ſolutio ad primū. Ad ſecundū dd̓m. eſt ſimile de artifice hoīe de deo. qꝛartifex homo eſt ſibi ſufficiens ad totā ſuā oꝑatiōꝫ: ideo requirit materiā ſubiectaꝫ. artifex deus ſibi peromīa eſt ſufficiēs: nec indiget materia ſubiecta. vn̄ artifex ſummꝰ hꝫ vim agentis ſine materia. agit .n. ac ſimateria ſue actōis ſit. ſiue ſit ſiue ſit. qd̓ eſt exte eiꝰ dicit̉ oꝑatio: dūmodo ꝯcurrat ſapīa ſcīa voluntas. qd̓ eſt ex parte hoīs. Et ad illud qd̓ dicit̉: nihileſt ab eterno gratie. dico nihil eſt gratie ī effectu: ſedtn̄ eſt gratia in ſua ſiue in principio ſuo ꝯpleto. pꝫ ſolutio ad tercio obiectū. Alembrum ſecūdumſequent̉ querit̉ quoꝝ ſit p̄deſtinatō. Primo. an ſit entis vel nentis. Secūdo. vtꝝ ſit oīm reproboꝝ electorum.Tercio. an poſſit reproboꝝ. Quarto.vtꝝ ſit angeloꝝ. Quinto. vtꝝ ſit bt̄oꝝ in gl̓ia. Sexto.qūo ſit xp̄i. ſꝫ illd̓ determīabit̉.. de incarnatōe xp̄i.xticulus primꝰD primū ſic. p̄deſtinatio ē ab eterno. p̄deſtinatio ē creature. ſꝫ creatura ē ens ab et̄io. p̄deſtinatio ē entis. Contͣ. ſuꝑ illd̓id ro. j. p̄deſtinatꝰ ē ⁊cͣ. dic̄ Prige. Deſtīatio ē eiꝰ ēſꝫ dic̄ aug. in li. de vocatiōe ſct̄oꝝ. ꝗd ē p̄deſtinatio: niſideſtinio alicꝰ. p̄deſtinatō ē niſi eiꝰ eſt. p̄deſtīatio ſolū eſt entis. Itē p̄deſtinatio deꝰ p̄deſtinat di

ad p̄deſtinatōꝫ res p̄deſtinat̉ ſic̄ relatō correlatō. ſꝫdue relatōes p̄nt in eodeꝫ ſuppoſito. ſi p̄deſtīatiop̄deſtinātis ē ī deo: ſua correlatio erit ī deo ſꝫ ī creatura. ſꝫ creatura ē ab eterno: nec p̄deſtinatio illedeſtinatus ē: ē ab eterno. p̄deſtinatio ē ſolū entis actuvel in tꝑe. Rn̄ſio. res dr̄ ens dupl̓r. in ſua nat̉a: indei p̄ſcīa ſiue p̄ordinatōe. rei ī ꝓpria nat̉a ē eternūsꝫ tꝑale. ſꝫ rei ī p̄ſcīa ſiue ī p̄ordinatiōe ē eternū:differēs ab dīno. qꝛ rei hmōi ē alid̓ ꝙͣ ydee ſiue rōnis eterne ī deo. rei ī ſua nat̉a ē ſimpl̓r. reiī ſiue ī p̄ſcīa ē rei ẜm ꝗd. Scd̓ꝫ dd̓m. p̄deſtinatio dr̄ reſpectu rei entis in ſiue ī p̄ſcīa. reſpecturei exn̄tis in ſua nat̉a ꝓpria. ita p̄deſtinatio p̄t eſſe reſpectu rei entis ẜm ꝗd reſpectu rei entis ſimpl̓r Ad illd̓ qd̓ obijcit de aucͣte orige. dd̓m orig̓. lobat̉ de p̄deſtinatōe ſiue deſtinatōe xp̄i: cui ꝯuenit abeterno rōne ꝑſone: lꝫ rōne hūane nat̉e. ſic deſtinatōxp̄i ē eius e. ſic aūt ē de nobis ꝗbꝰ ꝯueīt ab eter nec rōne ꝑſone nec rōne nat̉e. Ad ſecūdū dd̓m.ſic̄ ē ideꝫ ī re ꝙͣtū ē ex ꝑte principal̓ ſignificatōis. deup̄ſcit iſtū iſte p̄ſcit̉ a deo: tn̄ diuerſus ē modꝰ ī dicēdorōne ꝯnotati ī creatura. qꝛ eadē ē p̄uiſio vel p̄ſcīa ſb̓eſt ei qd̓ dr̄ actiue: qd̓ dr̄ paſſiue actiue. ē ex ꝑtecreature ꝯnotate ꝯſiderat̉ ī hītudine ad dīnaꝫ p̄ſcīaꝫaut vt ſubiectū illi. ẜm deſignat̉ actiue. vt dr̄ deꝰp̄ſcit iſtū. aut vt ē in illa: ſic deſignat̉ paſſiue. vt dr̄iſte ē p̄ſcitus a deo. Sil̓r p̄deſtinatiōi ſiue dicat̉ actiuevel paſſiue ideꝫ ſubeſt ꝙͣtū ad principale ſignificatū: ſꝫſolū differt ꝙͣtū ad ꝯnotatū. Un̄ ad illd̓ qd̓ obijc̄. predeſtinatio p̄deſtinati ē in deo. rn̄dendū ē. ſi loꝗt̉ deprincipali ſignificatōe falſuꝫ ē: qꝛ ē ī deo. p̄deſtinatōp̄deſtinati idē ē qd̓ p̄deſtinatio p̄deſtinātis. Articulꝰ ſecūdꝰFD ſecūdū. vtꝝ ſit p̄deſtinatio oīm taꝫ reproboꝝ ꝙͣ electoꝝ: ꝓcedit̉ ſic. nihil alid̓ ē predeſtinatio niſi p̄ſcia approbatōe. vn̄ ibi ē ſcientia dei volūtas. ſꝫ ſcīa dei ē reſpectu oīm: volūtasſalutis reſpectu oīm. p̄deſtinatio ē reſpectu oīm. probatio medie. ſcit .n. deꝰ bona mala. ſil̓r deꝰ vult oēshoīes ſaluos fieri. ij. thi. j. reſpectu ſalutis oīm ē volūtas dei ſcīa. p̄deſtinatio. omēs ſunt p̄deſtinati. Itē de ꝑfectōe ſolis ē illuīat eq̄ cecū vidētē. eq̄ enīirradiat ſuꝑ vtrūqꝫ. ſꝫ ſic̄ dicit dyoꝰ. bonū ſuꝑ ſummūmagis diffundit ſuā bonitatē ꝙͣ ſol ſuū lumē. Si qͣn ē de ſe ſol coīcat ſuū lumē oībꝰ: deꝰ ſuā bonitatēſcꝫ grām gl̓aꝫ. ſunt p̄deſtinati. Itē pͥma eqͣlit̓ſe hꝫ ad oēs: tn̄ oēs ſil̓r vel equal̓r ſe hn̄t ad. vndeaugꝰ. ſicut lux pn̄s ē ceco tn̄ cecꝰ abſens ē luci: ita gratia dei pn̄s ē oībꝰ. tn̄ mali pn̄tes ſunt ei. tota at̄ cauſalitas ē penes deū. ſi ſcīa dei ē reſpectu oīm cauſalitas ſil̓r: oēs ſunt p̄deſtinati. Contͣ. oēs ſaluabunt̉. oēs ſunt p̄deſtinati. Rn̄ſio. ſcīa ſe hꝫ eqͣlit̓ad oēs. volūtas ſil̓r vno ſe hꝫ ad oēs. ſꝫ volūtasp̄ſcīa ſe hꝫ equal̓r ad oēs. tn̄ ē ꝓpt̓ diuerſitateꝫſit ī p̄ſcīa. ſꝫ qꝛ nos habemꝰ nos equal̓r ad ip̄aꝫ. vn̄deſtinatio ſolū dic̄ volūtatē dei: ſꝫ volūtatē p̄ſcientia bn̄ ſunt vſuri dono ſuo. Un̄ ẜm Io. dam̄. dd̓m.eſt duplex volūtas. eſt .n. volūtas an̄cedēs voluntasꝯſequēs. volūtate an̄cedēte vult deꝰ oēs hoīes ſaluos fieri. hec .n. ē volūtas reſpicit creaturā rōnaleꝫ ſaluabilē. voluntas ꝯſequēs p̄ſcīa bn̄ vſurus ē dono deiſic vult oēs hoīes ſaluos fieri: ſꝫ electos ſolū. ſic dr̄voluntas dei rōnalis. ſi .n. vellet alicui final̓r ſaluteꝫ.male vſus eſt li. ar. eēt iuſta. Qd̓ obijcit̉ ſoequalit̓ ſe hꝫ ad oēs. Dicendū equalit̓ ſe hꝫ ad oēs ſꝫnon omēs equalit̓ ad ip̄m. ẜm hoc eſt predeſtinatio oīm: quia predeſtinatio ponit preſcientiā iſte ſitbene vſurus. ideo eſt ſimile. Ad aliud dd̓m.hec eſt duplex tota cauſa ſalutis eſt apud deuꝫ. tota