ſcientia ſimplicis noticie: ⁊ ſcientia approbatōis. dd̓mꝙ predeſtinatio eſt in genere ſcīe approbatōis. ꝓpterhͦ dicit̉ rō predeſtinatōis rōne ſcīe vel rōne approbationis: ⁊ vtrobiqꝫ dupl̓r. Scīa .n. oꝑandoꝝ pōt eſſe duplicit̓. vt ſint oꝑanda: vel vt fiāt. Rōne gͦ ſcīe duplicit̓ſumit̉ rō predeſtinatiōis. rōne ſcīe ſimpl̓r: vel rōne ſcīeinclinate ad opus: ſiue cū inclinatōne ad opꝰ. pͥmo mōdicit̉ predeſtinatō preſcīa ⁊cͣ. ſcd̓o mō preordinatō ⁊cͣ.Rōne volūtatis duplex eſt ſil̓r. eſt .n. volūtas ꝓponēs:⁊ voluntas exequēs. Rōne volūtatis ꝓponētis dicit̉ p̄deſtinatio ꝓpoſitū miſerendi. rōne volūtatis exequentis dicit̉ predeſtinatio preꝑatio gratie.¶ Aeticulꝰ terciꝰOnſequent̓ querit̉. quid ſit p̄deſtinatio ẜmrem. Ad qd̓ ſic augꝰ. in li. de vocatōe ſct̄oꝝ.predeſtinatio eſt p̄ꝑatio gr̄e in pn̄ti: ⁊ gl̓ie īfuturo. In hac diffinitōe tangit̉ qd̓ eſt ante tp̄us .ſ. preꝑatio eterna: ⁊ qd̓ eſt poſt tempꝰ .ſ. gloria futura: ⁊ qd̓cōmitat̉ tempꝰ pn̄s .ſ. gratia in pn̄ti. Scd̓m hͦ gͦ querit̉an predeſtinatio ſit eterna aut tꝑalis. naꝫ cū predeſtinatio ſit preꝑatio in pn̄ti. gratia aūt in pn̄ti non eſt abeterno. gͦ nec p̄ꝑatio gratie in pn̄ti erit ab eterno. gͦ necpredeſtinatio. ¶ Iteꝫ artifex domus nō diceret̉ p̄ꝑaredomū: niſi haberet aliqd̓ qd̓ ad ipſam faciendaꝫ vel adipſius eſſe ꝑtineret. vt ligna lapides ⁊ hmōi. gͦ ſi predeſtinatio eſt preꝑatio gratie ab eterno: oꝑtet ꝙ ab eternō ſit aliꝗd de re preꝑanda. ſꝫ nihil de gratia dr̄ ab eternō fuiſſe. gͦ preꝑatio hꝰ nō fuit ab eterno. ¶ Itē querit̉quid ſubeſt preꝑationi ꝓpter qd̓ preꝑatio ab eterno ē.qꝛ lꝫ artifex faciendi domū ſcīam habeat ⁊ voluntatē:nō tn̄ dicit̉ preꝑatio domus eſſe. gͦ ſi volūtas dei ⁊ ſcīaſit reſpectu alicuiꝰ cui daturus ſit gratiā in pn̄ti: quiafinaliter bn̄ vſurus eſt. nō ꝓpter hͦ dicet̉ preꝑatio gratie ab eterno. ¶ Rn̄ſio. preꝑatio dicit̉ dupl̓r. preꝑatōenim dicit̉ cū datur gratia ⁊ an̄ꝙͣ detur .ſ. cū eſt ſciētiaꝙ aliꝗs bn̄ vſurus eſt finalit̓. ⁊ eſt volūtas dādi ei. ẜmprimū modū quantū eſt ex ꝑte preꝑate gr̄e qd̓ eſt cōnotatuꝫ: dicit̉ preꝑatio temꝑalis. ẜm modū ſecūdū dicit̉eterna preꝑatio: quia hͦ mō importat voluntatē ab eterno. voluntatē .ſ. dandi iſti gratiā cū preſcīa ꝙ bn̄ ſit vſurus ea finaliter. ⁊ ꝑ hoc pꝫ ſolutio ad primū. ¶ Ad ſecundū dd̓m. ꝙ nō eſt ſimile de artifice hoīe ⁊ de deo. qꝛartifex homo nō eſt ſibi ſufficiens ad totā ſuā oꝑatiōꝫ:⁊ ideo requirit materiā ſubiectaꝫ. artifex deus ſibi peromīa eſt ſufficiēs: nec indiget materia ſubiecta. vn̄ artifex ſummꝰ hꝫ vim agentis ſine materia. agit .n. ac ſimateria ſue actōis ſit. ſiue ſit ſiue n̄ ſit. ⁊ iō qd̓ eſt ex ꝑte eiꝰ dicit̉ oꝑatio: dūmodo ꝯcurrat ſapīa ſcīa ⁊ voluntas. qd̓ nō eſt ex parte hoīs. Et ad illud qd̓ dicit̉: nihileſt ab eterno gratie. dico ꝙ nihil eſt gratie ī effectu: ſedtn̄ eſt gratia in ſua cā ſiue in principio ſuo ⁊ ꝯpleto. ⁊ꝑ hͦ pꝫ ſolutio ad tercio obiectū.¶ Alembrum ſecūdumſequent̉ querit̉ quoꝝ ſit p̄deſtinatō hͦmō. Primo. an ſit entis vel nentis. Secūdo. vtꝝ ſit oīm reproboꝝ ⁊ electorum.Tercio. an poſſit eē reproboꝝ. Quarto.vtꝝ ſit angeloꝝ. Quinto. vtꝝ ſit bt̄oꝝ in gl̓ia. Sexto.qūo ſit xp̄i. ſꝫ illd̓ determīabit̉. jͣ. de incarnatōe xp̄i.xticulus primꝰD primū ſic. p̄deſtinatio ē ab eterno. ⁊ p̄deſtinatio ē creature. ſꝫ creatura n̄ ē ens ab et̄io. gͦ p̄deſtinatio ē n̄ entis. ¶ Contͣ. ſuꝑ illd̓id ro. j. ꝗ p̄deſtinatꝰ ē ⁊cͣ. dic̄ Prige. Deſtīatio ē eiꝰ ꝗ ēſꝫ dic̄ aug. in li. de vocatiōe ſct̄oꝝ. ꝗd ē p̄deſtinatio: niſideſtinio alicꝰ. gͦ p̄deſtinatō n̄ ē niſi eiꝰ ꝗ eſt. gͦ p̄deſtīatio ſolū eſt entis. ¶ Itē p̄deſtinatio qͣ deꝰ p̄deſtinat di
ad p̄deſtinatōꝫ q̄ res p̄deſtinat̉ ſic̄ relatō ⁊ correlatō. ſꝫdue relatōes n̄ p̄nt eē in eodeꝫ ſuppoſito. gͦ ſi p̄deſtīatiop̄deſtinātis ē ī deo: ſua correlatio n̄ erit ī deo ſꝫ ī creatura. ſꝫ creatura n̄ ē ab eterno: gͦ nec p̄deſtinatio qͣ ille p̄deſtinatus ē: ē ab eterno. gͦ p̄deſtinatio ē ſolū entis actuvel in tꝑe. ¶ Rn̄ſio. res dr̄ ens dupl̓r. in ſua nat̉a: ⁊ indei p̄ſcīa ſiue p̄ordinatōe. eē rei ī ꝓpria nat̉a n̄ ē eternūsꝫ tꝑale. ſꝫ eē rei ī p̄ſcīa ſiue ī p̄ordinatiōe ē eternū: ⁊ nōdifferēs ab eē dīno. qꝛ eē rei hmōi n̄ ē alid̓ ꝙͣ eē ydee ſiue rōnis eterne ī deo. eē rei ī ſua nat̉a ē eē ſimpl̓r. eē reiī cā ſiue ī p̄ſcīa ē eē rei ẜm ꝗd. Scd̓ꝫ hͦ gͦ dd̓m. ꝙ p̄deſtinatio dr̄ reſpectu rei entis in cā ſiue ī p̄ſcīa. n̄ reſpecturei exn̄tis in ſua nat̉a ꝓpria. ⁊ ita p̄deſtinatio p̄t eſſe reſpectu rei entis ẜm ꝗd ⁊ reſpectu rei n̄ entis ſimpl̓r¶ Ad illd̓ gͦ qd̓ obijcit de aucͣte orige. dd̓m ꝙ orig̓. lobat̉ de p̄deſtinatōe ſiue deſtinatōe xp̄i: cui ꝯuenit eē abeterno rōne ꝑſone: lꝫ n̄ rōne hūane nat̉e. ⁊ ſic deſtinatōxp̄i ē eius ꝗ e. n̄ ſic aūt ē de nobis ꝗbꝰ n̄ ꝯueīt eē ab eternō nec rōne ꝑſone nec rōne nat̉e. ¶ Ad ſecūdū dd̓m.ſic̄ ē ideꝫ ī re ꝙͣtū ē ex ꝑte principal̓ ſignificatōis. deup̄ſcit iſtū ⁊ iſte p̄ſcit̉ a deo: tn̄ diuerſus ē modꝰ ī dicēdorōne ꝯnotati ī creatura. qꝛ eadē ē p̄uiſio vel p̄ſcīa q̄ ſb̓eſt ei qd̓ dr̄ actiue: ⁊ qd̓ dr̄ paſſiue ⁊ actiue. ⁊ hͦ ē ex ꝑtecreature ꝯnotate q̄ ꝯſiderat̉ ī hītudine ad dīnaꝫ p̄ſcīaꝫaut vt ſubiectū illi. ⁊ ẜm hͦ deſignat̉ actiue. vt cū dr̄ deꝰp̄ſcit iſtū. aut vt ē in illa: ⁊ ſic deſignat̉ paſſiue. vt cū dr̄iſte ē p̄ſcitus a deo. Sil̓r p̄deſtinatiōi ſiue dicat̉ actiuevel paſſiue ideꝫ ſubeſt ꝙͣtū ad principale ſignificatū: ſꝫſolū differt ꝙͣtū ad ꝯnotatū. Un̄ ad illd̓ qd̓ obijc̄. ꝙ predeſtinatio p̄deſtinati n̄ ē in deo. rn̄dendū ē. ꝙ ſi loꝗt̉ deprincipali ſignificatōe falſuꝫ ē: qꝛ ē ī deo. p̄deſtinatō eīp̄deſtinati idē ē qd̓ p̄deſtinatio p̄deſtinātis.¶ Articulꝰ ſecūdꝰFD ſecūdū. vtꝝ ſit p̄deſtinatio oīm taꝫ reproboꝝ ꝙͣ electoꝝ: ꝓcedit̉ ſic. nihil alid̓ ē predeſtinatio niſi p̄ſcia cū approbatōe. vn̄ ibi ē ſcientia dei ⁊ volūtas. ſꝫ ſcīa dei ē reſpectu oīm: ⁊ volūtasſalutis reſpectu oīm. gͦ p̄deſtinatio ē reſpectu oīm. probatio medie. ſcit .n. deꝰ ⁊ bona ⁊ mala. ſil̓r deꝰ vult oēshoīes ſaluos fieri. ij. thi. j. gͦ reſpectu ſalutis oīm ē volūtas dei ⁊ ſcīa. gͦ p̄deſtinatio. gͦ omēs ſunt p̄deſtinati.¶ Itē de ꝑfectōe ſolis ē ꝙ illuīat eq̄ cecū ⁊ vidētē. eq̄ enīirradiat ſuꝑ vtrūqꝫ. ſꝫ ſic̄ dicit dyoꝰ. bonū ſuꝑ ſummūmagis diffundit ſuā bonitatē ꝙͣ ſol ſuū lumē. Si gͦ qͣntū ē de ſe ſol coīcat ſuū lumē oībꝰ: gͦ ⁊ deꝰ ſuā bonitatēſcꝫ grām ⁊ gl̓aꝫ. gͦ ſunt p̄deſtinati. ¶ Itē pͥma cā eqͣlit̓ſe hꝫ ad oēs: n̄ tn̄ oēs ſil̓r vel equal̓r ſe hn̄t ad eā. vndeaugꝰ. ſicut lux pn̄s ē ceco tn̄ cecꝰ abſens ē luci: ita gratia dei pn̄s ē oībꝰ. n̄ tn̄ mali pn̄tes ſunt ei. tota at̄ cauſalitas ē penes deū. ſi gͦ ſcīa dei ē reſpectu oīm ⁊ cauſalitas ſil̓r: gͦ oēs ſunt p̄deſtinati. ¶ Contͣ. nō oēs ſaluabunt̉. gͦ n̄ oēs ſunt p̄deſtinati. ¶ Rn̄ſio. ſcīa ſe hꝫ eqͣlit̓ad oēs. volūtas ſil̓r vno mō ſe hꝫ ad oēs. ſꝫ volūtas cūp̄ſcīa n̄ ſe hꝫ equal̓r ad oēs. n̄ tn̄ hͦ ē ꝓpt̓ diuerſitateꝫ q̄ſit ī p̄ſcīa. ſꝫ qꝛ nos n̄ habemꝰ nos equal̓r ad ip̄aꝫ. vn̄ p̄deſtinatio nō ſolū dic̄ volūtatē dei: ſꝫ volūtatē cū p̄ſcientia qͣ bn̄ ſunt vſuri dono ſuo. Un̄ ẜm Io. dam̄. dd̓m. ꝙeſt duplex volūtas. eſt .n. volūtas an̄cedēs ⁊ voluntasꝯſequēs. volūtate an̄cedēte vult deꝰ oēs hoīes ſaluos fieri. hec .n. ē volūtas q̄ reſpicit creaturā rōnaleꝫ ſaluabilē. voluntas ꝯſequēs cū p̄ſcīa ꝙ bn̄ vſurus ē dono deiſic n̄ vult oēs hoīes ſaluos fieri: ſꝫ electos ſolū. ⁊ ſic dr̄voluntas dei rōnalis. ſi .n. vellet alicui final̓r ſaluteꝫ.male vſus eſt ꝑ li. ar. nō eēt iuſta. ¶ Qd̓ gͦ obijcit̉ ꝙ ſoequalit̓ ſe hꝫ ad oēs. Dicendū ꝙ equalit̓ ſe hꝫ ad oēs ſꝫnon omēs equalit̓ ad ip̄m. ⁊ ẜm hoc nō eſt predeſtinatio oīm: quia predeſtinatio ponit preſcientiā ꝙ iſte ſitbene vſurus. ⁊ ideo nō eſt ſimile. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙhec eſt duplex tota cauſa ſalutis eſt apud deuꝫ. nā tota