eo modo quo dictū eſt. sͣ. nec fatuꝫ aliꝗd eſt nec vſꝙͣ ē.¶ Ad hoc quo obijcit̉. ꝙ ẜm aug. nō omīa corꝑalia ſeunaturalia ſubiacent conſtellationi vt corꝑis ſexus. Dicendū ꝙ augꝰ. nō intendit dicere quin ſexus ſubiaceatoꝑationi corpoꝝ ſuꝑceleſtiuꝫ: ſed intendit dicere ꝙ cōſtellatio nō eſt tota cauſa diuerſitatis ſexus: ſꝫ etiā aliaque concurrit ad hoc. nec oꝑtet quin ſi diuerſi ſexꝰ naſcūtur vel concipiūt̉ ſub eadeꝫ ꝯſtellatōne: quin ꝯſtellatio ibideꝫ aliquid oꝑetur. Nam eadeꝫ virtute impͥmūtur diuerſi effectꝰ ẜm ꝙ ſunt diuerſa receptibilia. ⁊ iōquia alio modo diſpoſita eſt materia hꝰ ꝙͣ ſit illa: aliūeffectum recipiēs a corꝑe ſuꝑceleſti ꝙͣ illa. vn̄ eadē vispoteſt comꝑari ad diuerſum ſexū.¶ Articulꝰ terciꝰEinde querit̉. vtꝝ corpus xp̄i in ſuo ꝯceptuvel partu aliquo mō ſubfuerit fato. Et appello fatum vim poſitōnis ſideꝝ. nō ſic̄ accipiebant ph̓i: ſꝫ ẜm ꝙ illa vis hꝫ potentiaꝫ aliquo mōdiſponendi vel habilitandi corpꝰ humanū. naꝫ ſic aliquo modo hꝫ intentioneꝫ entis. Ꝙ ſic: arguūt quidaꝫex ſtella illa que apparuit Magis. ⁊ ex illis verbis Io.ij. Nondū venit hora mea. Et Io. viij. ſimilit̓. Nondūvenerat hora eius. ¶ Pret̓ea. hocipſum videt̉ ꝑ ratōꝫ.Aſſumpſit .n. xp̄us omēs defectus noſtros ⁊ miſeriaꝫpret̓ ignorātiā ⁊ peccatū. ſicut laſſitudinē. famē. ſitim.⁊ hmoi. Si gͦ in iſtis hꝫ vim poſitio ſiderū: videtur ꝙxp̄us quantū fuit ex ꝑte corꝑis ꝙͣtum ad aliꝗd ſubiectfuit poſitioni ſideꝝ. ¶ Cont. augꝰ. ī ẜmone de epiphania. de xp̄o verum nō eſſet: etiaꝫ ſi ſub decreto ſtelle alijhoīes naſcerent̉. nā xp̄us dei filius ꝓpria volūtate: homines mortales ꝯditione nature naſcūt̉. ¶ Iteꝫ ſuperillud Io. ij. Nonduꝫ venit hora mea. augꝰ. ſi fatū ē ſubſideribꝰ nō pōt erat eſſe ſub nccītate ſideꝝ conditor ſiderū. xp̄us gͦ nō fuit ſub vi poſitōis ſideꝝ. ¶ Item ſuꝑillud Io. viij. Nondū venit hora eius. augꝰ. nō dicimꝰſub fato natus eſt. hoc nec de te credēdū eſt. ꝙͣtomagisde illo ꝑ quē factus es. gͦ xp̄us non fuit ſubiectus poſitioni ſideꝝ. ¶ Qd̓ ꝯcedimus. dicimus gͦ ꝙ nō id̓o ꝗaſtella in eius ortu apparuit dicendus ē natus ſub decreto ſtelle. immo ſicut dicit ibi glo. ſtella anteꝙͣ ibi naſceretur nō erat. immo ꝓpter miniſteriū eius facta. miniſterio expleto ſtatim deſijt eſſe. Sil̓r aūt qd̓ dicit̉ Ioh̓viij. nondū venerat hora eius: referendū nē ad fatū. vn̄ibidē dicit glo. interlinearis. hora eiꝰ n̄ fatalis. Et ſuꝑillud dicit augꝰ. ſi tua hora voluntas illius .i. xp̄i fuit:illius hora que eſt niſi voluntas ſua. Non gͦ horā dixitqua cogeret̉ mori: ſꝫ qua dignaret̉ occidi. tempꝰ .n. expectauit quo moreret̉: quia tempꝰ expectauit quo naſceret̉. nec hora cōgebat̉ mori: ſꝫ horam expectabat quaoportune fieret voluntas. nō qua inuiti expelleret̉ neceſſitas. Et ſimilit̓ intelligendū eſt illud Io. ij. nonduꝫvenit hora mea. nō fatalis: ſꝫ quā facere volebat aliqͣ q̄facturus erat. ¶ Ad illud aūt qd̓ obijcit̉. ꝙ aſſumpſitmiſerias noſtras. poſitio autē ſiderū hꝫ vim ī noſtrasmiſerias. hͦ eſt verum qn̄ miſerie natural̓r ſunt cōtracte. Sil̓r ⁊ diſpoſitōnes fatales dicūt̉ eſſe in aliqͦ. hͦ ē ꝑrelatōꝫ ad ꝯceptum vel natiuitateꝫ. In xp̄o aūt nec ꝯceptio fuit ꝑ naturā: immo de ſpūſancto ꝯceptꝰ ē. nec natiuitas oīno ꝑ naturā: qꝛ clauſo vtero exiuit. vnd̓ talisꝯceptus vel partus nō fit ſubiectus poſitōni ſideꝝ. Similit̓ aūt ſi habuit defectus nr̄os ⁊ miſerias. n̄ eas naturalit̓ ꝯtraxit: ſꝫ voluntarie aſſumpſit. In volūtarijsaūt nō ſequit̉. ꝙ ſi voluit aſſumere illos defectus qui ins alo mō ſubijciebant̉ poſitioni ſtellaꝝ: ꝙ iō ſubi ſideꝝ. vnde etſi nos aliquo mō ſubijptum ⁊ natiuitateꝫ eo mō quo eſtſe tn̄ nullatenꝰ fuit ſubiectus.

¶ Nlembrū quartūOnſequent̉ querit̉. in quibꝰ tn̄ cauſis radicet̉ fatum. Et videt̉ ꝙ in aſtris. ſi .n. eximpreſſione ſideꝝ relinquit̉ effectus ī inferioribꝰ. imp̄ſſio aūt effectꝰ tauꝙͣ in cā radicet̉ in imp̄mente. gͦ fatum qd̓ ꝯſiſtit in vi poſitōis ſiderū: radicat̉ in qſtris. ¶ Itē hoc videt̉ ſonare aucͣtasaug. ſuꝑ illud Io. viij. nondū venit hora mea. ſi fatuꝫ ēſub ſideribꝰ: nō poterat eſſe ſub nccītate ſideꝝ cōditorſideꝝ. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ plus intelligebant ph̓i ſub nomine fati ꝙͣ ratōꝫ imprimendi. videlꝫ ratōꝫ ineuitabilitatis. Et ꝙͣtuꝫ ad hͦ nuſꝙͣ radicant̉ ſicut in cā. ſideraenim nō ſunt cā tota euentus inferioꝝ. immo ſunt multe alie cauſe inferiores: ex quibꝰ dependet rō effectuuminferioꝝ. ſicut ex ſideribꝰ vel Magis. Preterea. q̄ vellet vim facere in hͦ ꝙ dico cā efficiēs: corꝑa ſuꝑiora n̄ ꝓprie poſſent dici cā efficiens reſpectu inferioꝝ. Dic̄ .n.aug. v. de ciui. dei. ca. ix. ꝙ quedaꝫ eſt cā que facit ⁊ nōſit: ſicut deus. Sunt alie cauſe faciētes ⁊ facte: ſic̄ creati ſpūs. ⁊ maxime rōnabiles. ſunt aūt alie que magisfiunt vel faciunt: ſicut ſunt corꝑales cauſe. vnde dic̄ ꝙiam nō ſunt inter cauſas efficientes ānunciande hmorvnde corꝑa ſuꝑiora cū ꝑ ſuū motum relinquat̉ aliquiseffectus in inferioribꝰ: ipſa aūt nō a ſe moueant̉ ſed abalijs. etſi dicant̉ cauſe inferioꝝ: nō tn̄ hoc eſt ẜm ꝓpriā⁊ totam ratōꝫ cauſe efficientis. Tamen intelligendūꝙ cum dicūtur ſuꝑiora ꝙͣtum ad ſuum motū eſſe cauſainferioꝝ: nō eſt ſimilis ratio iſtius cauſalitatis reſpectu oīm inferioꝝ. Aliter .n. poteſt dici. ꝙ actio elementoꝝ cauſat̉ ex motu ſuꝑioruꝫ: ⁊ aliter mutatōnes circaiſta inferiora corruptibilia. Cōꝑatio .n. motus corporū ſuꝑioꝝ ad elementa immediatior eſt ſiue minus mediata. vnde frequētius relinquūt̉ diſpoſitōnes in ip̄iselementis ẜm motū corpoꝝ ſuꝑioꝝ ꝙ in iſtis inferioribus. Et ex hoc decipiebant̉ ipſi ph̓i. qꝛ putabant ſic̄ videbant ibi eſſe: ſic debere eſſe ī nobis. Nō aūt ſic ē. qm̄longe remotior eſt ꝯpoſitio iſta ꝙͣ illa. ſicut gͦ ipſi accipiebāt fatum nuſꝙͣ radicat̉. Scd̓m aūt id qd̓ hꝫ de ente bn̄ pōt radicari in aſtris. ẜm illā acceptōꝫ fati quaꝫaccipit augꝰ. hoc tn̄ ſemꝑ intellecto ꝙ illa radicatio fati nullaꝫ ineuitabilitatē dicat reſpectu inferioꝝ.Nembrū quintumOnſequent̓ querit̉ de ꝯcordia liberi ar. ⁊fati. ⁊ eſt oppoſitio Tullij ciceronis: quārecitat augꝰ. v. de ci. dei. talis. Si preſcita ſunt omīa futura: hͦ ordine euenient qͦfutura eē preſcita ſunt. ⁊ ſi hͦ ordine eueniēt: certꝰ ē ordo reꝝ preſciēte deo. ⁊ ſi certus ē ordo reꝝ: certus ē ordo cauſaꝝ. Nō .n. fieri aliꝗd pōt: qd̓ non efficiens aliqua cā p̄ceſſerit. Si aūt certꝰ eſt ordo cauſaꝝ qͦ fit om̄eqd̓ fit: fato fiūt omīa que fiūt. Qd̓ ſi ita ē: nihil ē ī nr̄aptāte: nullūqꝫ ē libeꝝ arbitriū volūtatis. Qd̓ ſi ita eſtfruſtra leges dant̉: fruſtra obiurgatōes laudes vituperatōes adhibent̉: ⁊ fruſtra bonis p̄mia malis ſupliciacōſtituta ſunt. Qūo gͦ ſtabunt ſimul: fatū ⁊ libeꝝ arbitriū? ⁊ currit iſta oppoſitio nō ẜm acceptōꝫ ph̓oꝝ: ſedẜm acceptōꝫ boetij. Sic .n. omīa mobilia fato regunt̉.neqꝫ poteſt dici ꝙ fatū illo mō acceptuꝫ nō ſit. ¶ ItemBoe. hec ſcꝫ ſeries fatalis actus fortunaſqꝫ hoīm indiſſolubili cauſaꝝ ꝯnexione ꝯſtringit. ⁊ ẜm expoſitorēactus ꝯcernit actus corꝑis .ſ. bellū. agriculturā. ⁊ actꝰanimi vt actꝰ quibꝰ exercitamur circa liberales artes.ſꝫ ꝯſtat ꝙ hmōi oꝑa ſunt liberi ar. Si gͦ hmōi actus hominū ꝯſtringit indiſſolubili ꝯnexiōe: videt̉ ꝙ n̄ p̄t libe̓exire in actū aliquē ſꝫ nccītate coercet̉ ad illd̓. ¶ Ad primū rn̄dēdū ẜm aug. v. de ci. dei. ꝙ cū dr̄ certꝰ ordo cauſaꝝ: dupl̓r pōt illa certitudo accipi. ſic̄ ē duplex neceſſitas. Eſt .n. quedā nccītas q̄ n̄ ē ī nr̄a ptāte: ſꝫ etiā ſi no-