omnia formātur et quo om̄ia mouētur ad ſuā inclinationem vel terminū eſt deus. ergo ſequit̉ ꝙ deus ē nūerpondꝰ ⁊ mēſura. ¶ Cōtra Aug. iiij. ſuꝑ gen̄. fate amuita dictū eē om̄ia in nūero ⁊cͣ. tanꝙͣ dictū eēt ita diſpoſita vt habeāt ꝓprias mēſuras ꝓprios nūeros ꝓpria pōdera. ergo creatū ꝗd ſunt. ¶ Itē glo. ſuꝑ. xj. ſap. ī mē ſura quātitas. in nuero qualitas: in pōdere ratio. in hisdeus om̄ia cōſtituit. ſꝫ qualitas et quātitas ſūt creata:ergo nūerus mēſura et pōdus ſūt creata. ¶ Rn̄ſio. cuꝫdicit̉. om̄ia nūero pōdere ⁊ mēſura ⁊cͣ. hec p̄poſitō in:dicit cauſam formalē. cauſa aūt form alis dicit̉ dupliciter. cauſa formalis exēplaris: vel cauſa formalis exemplata. Si ergo hec p̄poſitio in: dicat cauſam formaleꝫexemplarē. numerus pōdus ⁊ mēſura dn̄t ꝗd increatuẜm ꝙ dic aug. ꝙ deus dicit̉ mēſura terminas om̄ia nimerꝰ formās oīa. pōdꝰ ordinās om̄ia. Sꝫ ſi hec p̄poſtio in: dicat cauſam formalē exēplatā: ſic pondus nūerus et mēſura dicūt creatū ẜm ꝙ dicit aug. vt habeātꝓprias menſuras.¶ Articulus ſecundusMD ſecūdū vtrū res ſpūales ſint create nūero pōdere et menſura ꝓcedit̉ ſic. in illis nōē pōdus nec mēſura que nō habēt quātitatem nec molē. in ſpūalibꝰ creaturis nō ē quātitas necmoles: ergo nec pōdus nec mēſura. ¶ Contra. aug. inaīma ē meſura aliꝗd agēdi ne ſit īmoderata tͣnſgreſſioet ē nūerꝰ ⁊ affectōnū et v̓tutū: qͦ a ſtulticie deformitate ad ſapīe formā decuſqꝫ colligit̉: ⁊ ē pōdꝰ volūtatis ⁊amoris vbi apparet quāti ꝗdqꝫ ī appetēdo ⁊ fugiēdo pōderat̉. ¶ Rn̄ſio. ſic̄ quātitas dr̄ dupl̓r: ſic ⁊ menſura.Eſt em̄ quātitas mol̓. ⁊ quātitas v̓tutis ſic̄ dīc aug. ijli. de quātitate aīe. ī corꝑibꝰ gͦ ē quātitas molis: ī ſpiritibꝰ quātitas v̓tutis. determīatū em̄ ē quantū ſe poſſiextēdē in actōibꝰ. ſil̓r ē mēſura molis ⁊ v̓tutis. dd̓m gͦy mēſura molis ē ī corꝑibꝰ: mēſura v̓tutis in ſpiritibꝰItem ſil̓r pōdus dr̄ dupl̓r. pōdꝰ molis ⁊ pondꝰ v̓tutisUn̄ aug. vj. d̓ tri. pōdera collocatōnū corpoꝝ ſūt amores ⁊ delectatōes aīaꝝ. amor ergo pōdus ē ſpūale. et ꝑhoc pꝫ ſolutō ad obiecta.¶ Articulus terciusD terciū ſcꝫ ꝗd ſit nūerꝰ pōdꝰ ⁊ mēſura ꝓcedit̉. et q̄rit̉ vtrū ſit ſb̓a vel accidēs. Et vr̄ꝙ accn̄s. glo. ſap̄. xj. In mēſura quātitas. īnūero qͣlitas ⁊cͣ. ¶ Cōtra. vidr̄ ꝙ ſb̓a. accidēs em̄ nō pt̄dici forma ſb̓e. ſubſtātia em̄ de natura ſua hꝫ formā qͣtermīat̉. hꝫ formā qͣ diſtīguit̉: hꝫ formā qͣ īclinat̉ vl̓ mōuet̉. Sꝫ illd̓ qͦ res termīat̉ ē mēſura. qͦ diſtīguit̉ nūerꝰqͦ īclinat̉ vel mouet̉: pōdꝰ. gͦ hec tria ſūt ſb̓alia ip̄i reiſic̄ forma. ¶ Qd̓ ꝯcedēdū ē. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ habita ē rn̄ſio ſupͣ qōe d̓ boītate. tn̄ aduertēdū ē. ꝙ aliqn̄ aliꝗbꝰ viſum eſt ꝙ menſura rei nihil aliud intelligitur ꝙͣforma rei menſurans terminans ⁊ limitans ipſamrem. ſil̓r ip̄a forma ē numerꝰ inquātum diſtīguit a realia. ip̄a etiā dr̄ pōdꝰ: ꝑ ip̄aꝫ em̄ ē inclinatō ad oꝑatōnes. ¶ Qd̓ obijcit̉ ꝙ mēſura ē qͣlitas: nūerꝰ quātitas:pōdus ratio. Dicendū. ꝙ ꝗdā volebāt hec diſtīgue̓. ſcꝫmēſurā nūerū ⁊ pōdꝰ vt ſumerēt̉ ẜm ꝙ ē rē ꝯſiderarein fieri. vnitas. veritas. boītas: ẜm ꝙ ē ip̄aꝫ ꝯſiderareī facto eē. modꝰ. ſpēs. ordo. ẜm ꝙ res ꝯſiderat̉ ī bn̄ eſſeſuo. voluerūt gͦ dice̓. qꝛ ſic̄ ī eē rei ē materia forma cō.poſitū et hec de eēoſt ꝯſeq̄nt̓ accidētia ⁊ q̄dā ītraam vt qualia extra ſb̓am: vt aliaſextria nūerū pōdus ⁊ menſurāvt nūerꝰ acciꝑet̉ iuxͣ qͣlius iuxta rōem vel reitas ſeꝗt̉ ſubſtātiā rōeel relatō rōne ꝯpoſiꝛ rōit ī comꝑatōe. Diſtīguūt̉

aūt hec tria meliꝰ. qꝛ forma aut cōſiderat̉ in eē abſoluto: et ſic dicit̉ mēſura dans eē rei et limitās ip̄am. autcōſiderat̉ in comꝑatōe. et hoc dupliciter. ꝑ differētiaꝫet ſic dicit̉ nūerus dās eē diſtinctū ip̄i rei. vel ẜm cōuenientiā: et ſic dicit̉ pondus ſiue ordo.¶ Queſtio. xxvj. de diuina proOnſeques ē inquirere de diuīa ꝓuidētia. ē at̄ inꝗſitōishic modꝰ. qꝛ fuerūt ꝗ negauerūt ꝓuidentiā eē. Prīo on̄dēdū ꝙ ꝓuidentiaſit. Scd̓o ꝗd ſit. Tercō qūo ſit. Qꝛ̄toquoꝝ ſit. Quīto ꝑ ꝗd ſit ꝓuidētia dei. Sexto qͣrit̉ demodis ꝓuidētie. Septīo de effectu ꝓuidētie. Octauode ꝓuidētia fidei.¶ Nembrum primumD primū ſic. xiiij. ſap̄. tu at̄ pr̄ gubernasoīa ꝓuidētia. gͦ ꝓuidētia ē apud pr̄em.¶ Itē. xxij. gen̄. dn̄s ꝓuidebit ſibi victimāholocauſti. ¶ Itē ioh̓. damaſ. ncc̄e ē eundē eē factorē eoꝝ q̄ ſūt et ꝓuiſorē. neqꝫ eī decēs neqꝫ cōſeq̄ns ē aliū eē factorē aliū ꝓuiſorē. qꝛ ſi hoc eēt ī imbecillitate eēnt vtriqꝫ. hic faciēdi: ille ꝓuidēdi. deus igit̉ē factor ⁊ ꝓuiſor: ex hͦ pt̄ elici rō. ¶ Itē damaſ. idē adidē. hoīes ⁊ irrōnabilia ꝓuidēt ꝓprijs filijs nat̉ali. etꝗ nō ꝓuidet exprobrat̉. ſi gͦ obprobriū ē nō ꝓuidet eiꝗ ē ab ip̄o: ⁊ boītatis ē ꝓuide̓: gͦ ꝓuidētia ē ī deo. qꝛ bonꝰ ē: et n̄ pt̄ ei obprobriū obijci. ¶ Itē eccī. v. Ne dicascorā angl̓o nō ē ꝓuidētia. ne forte deꝰ iratꝰ ſuꝑ ẜmōestuos: diſſipet cūcta oꝑa manuū tuaꝝ. ex qͦ pꝫ ꝙ diuīaꝓuidētia ē. ¶ Itē hͦ pꝫ ex rōe. qm̄ vidēꝰ res iſtas in vniuerſo hr̄e ordīeꝫ. ſic̄ elemēta ⁊ q̄ ſūt ſuꝑ elemēta. Quigͦ ſic ordīate currūt: nō poſſꝫ eē niſi eēt aliꝗd nobiliꝰ illis. qꝛ nō a ſeip̄is hͦ hn̄t. Sil̓r videmꝰ de creat̉is ſpūalibꝰ. qm̄ vidēꝰ ordīatos motꝰ angloꝝ. gͦ aliꝗd ē ſuꝑ illosnobiliꝰ ill̓. hec gͦ ordīatō eoꝝ q̄ ſūt ī vniuerſo ⁊ motuūrerū. on̄dit aliꝗd nobiliꝰ om̄i creat̉a cꝰ ē ordīare illascū a ſeip̄is nō habeāt hmōi ordīatōꝫ. ¶ Itē ſapiētis nōē face̓ domū niſi ⁊ ip̄aꝫ factā ꝯſeruet. gͦ et ſūme ſapiētisartificis erit nō tm̄ ꝓduce̓ vniuerſuꝫ: ſꝫ et ꝓductū gubernare. qd̓ quidē ē ꝓuide̓. ¶ Itē ioh̓. v. pr̄ meꝰ vſꝫ mōoꝑat̉ et ego oꝑor. ꝯſtat ꝙ ītelligit de illa gubernatōneq̄ nūqͣ deficit. Ex his gͦ pꝫ dīna ꝓuidētiā eē in reꝝ vniuerſitate. ¶ Cōtra. damaſ. ncc̄e ē oīa q̄ ꝓuidētia fiūtẜm rectā rōeꝫ ⁊ optīa ⁊ deo decētiſſima ſieri: ⁊ vt nōmeliꝰ fieri. ſꝫ ea q̄ ſūt ī mūdo ꝯfuſa ſūt. ꝙ eī īferiꝰ ē diḡtate: ſuꝑiꝰ ē loco ⁊ ecōuerſo. vn̄ eccī. x. Uidi qͣi malū ſb̓ſole qͣi ꝑ errorē egrediēs a facie prīcipis. ſtultū poſitū īdigͥtate ſb̓limi: ⁊ diuites ſedē ſeorſū. ⁊ dicūt̉ ibi diuites moribꝰ. ẜm ꝙ dr̄ yſa. xxxij. diuitie ſalutis ſapīa etſcīa. ¶ Itē ī eod̓ ſtatī pꝰ illd̓. vidi ẜuos ī eꝗs ⁊ prīcipesābulātes qͣſi ẜuos ſuꝑ t̓rā ⁊cͣ. ſi gͦ ſtulticia ē ī ſuꝑiori loco: diuitie ſapīe ⁊ ſcīe ī īferiori: ⁊ hͦ ē ꝯfuſio ⁊ īordīatioqm̄ ecōtrario erit pꝰ iudiciū qn̄ ordīabūt̉ ⁊ meliorabūtur res. gͦ nō ē ꝓuidētia eoꝝ q̄ ſūt ī mūdo. ⁊ ꝯſtat ꝙ ſieēt: illoꝝ eēt. gͦ ꝓuidētia diuīa nō ē. ¶ Ad illd̓ idē facitqd̓ hēt̉ ꝓuerb̓. xxx. ꝑ tria mouet̉ t̓ra. ⁊ qͣrtū qd̓ n̄ pt̄ ſuſtinē. ꝑ ẜuū cū regͣuerit. ꝑ ſtultū cū ſat̉atꝰ fuerit: ꝑ odioſā ml̓ierē cū ī mr̄imonio fuerit: ⁊ ꝑ āc illā cū heres fuerit dn̄e ſue. hͦ aūt ē: qꝛ īordīatū ē qd̓ ē ī terra. gͦ eoſūt ī mūdo nō ē ꝓuidētia. ¶ Item ſi eſſet ꝓuidentia erum que ſunt in mūdo: ergo bonis bona redderent̉ etmal̓ mala. ſꝫ nō ē ita. īmo malis ꝗbuſdā reddūt̉ bona⁊ boīs mala. vn̄ exclamat ꝓph̓a hiere. xij. qͣre via īpioꝝꝓſperat̉: bn̄ ē oībꝰ ꝗ p̄uaricāt̉ vel ꝗ iniq̄ agūt. Et ſil̓rabacuk exelamat qͣre n̄ r̄ſpicis ſuꝑ iniq̄ agētes ⁊ tacesde uorāte īpio iuſtiorē. ⁊ ꝯſtat ꝙ hec oīa ſūt īordīatōes