eſt conſuctū vt fiat in naturalibꝰ nō a natura. ¶ Ad illud deum eſſe trinum ⁊ vnum eſt poſſibile. pꝫ rn̄ſio. qꝛnō dicit̉ poſſibile reſpectu rei ſubiecte. ẜm hoc .n. ſignificaret̉ ꝙ deus eſſet ens in potentia: qd̓ eſt falſum. ſedſignificat̉ poteſtas dei que fundat̉ ſuꝑ veritate rei quaverum eſt deum eſſe trinū ⁊ vnum. ¶ Ad obiecta v̓o ꝯͣſecūdam opi. Ad illud v̓o qd̓ primo querit ex mat. xix.omīa poſſibilia ſunt credenti. vtꝝ fiat diſtributio propoſſibilibꝰ vel ꝓ impoſſibilibꝰ; Dicendū ꝙ ſit diſtributio pro poſſibilibꝰ ⁊ impoſſibilibꝰ ẜm cauſaꝫ inferiorem. nō tn̄ ex hoc ſequit̉ ꝙ impoſſibilia ſint poſſibiliaſimpl̓r: ſed poſſibilia deo. nec ſequit̉: gͦ poſſibilia. vndein li. de regulis theologie. deus omnipotēs dicit̉ quiapoteſt nō ſolum que ſunt vel fieri pn̄t: ſed etiā que fienō pn̄t. poteſt .n. impoſſibilia. ⁊ multa que ſunt impoſſibilia ẜm inferioreꝫ cauſaꝫ vel ẜm naturam: ſunt poſſibilia ẜm ſuꝑioreꝫ cauſaꝫ. Quicꝗd .n. eſt poſſibile ẜminferioreꝫ cauſam: eſt poſſibile ẜm ſuꝑioreꝫ. ſed non cōuertit̉. illud aūt eſt poſſibile qd̓ ẜm naturaꝫ ſimpl̓r eſtpoſſibile. Quod aūt poſſibile ẜm ſuꝑioreꝫ cauſam. nōdicit̉ ſimpl̓r poſſibile: ſed poſſibile deo. reliqua v̓o queobijciūt̉ ꝯcedenda ſunt. vt patet ex dictis. ¶ Ad obiecta ꝯtra terciam opi. que quodāmodo veritatē hꝫ. Dicendū ad illud qd̓ primo obijcit. ꝙ virginē pariturā īpoſſibile aliqua poſſibilitate. gͦ eſt poſſibile. dd̓m ꝙ nōſequit̉: niſi illa poſſibilitas ſit poſſibilitas ſimpl̓r. ſꝫ pꝫex dictis ꝙ poſſibilitas ẜm cauſam ſuꝑioreꝫ tm̄. cū ſitratione cauſe agentis nō materie. nō ponit poſſibilitatem ſimpl̓r ſꝫ ẜm quid in re. ſicut eſſe in cauſa non pōteſſe ſimpl̓r ſꝫ eſſe ẜm quid. ¶ Ad aliud qd̓ erat. ꝙ in coſta erat ꝙ poſſet fieri mulier. ⁊ ſimilit̓ in ceco ꝙ poſſetfieri videns. Dicendū ꝙ eſt potētia actiua ⁊ paſſiua.Actiua duplex eſt: creata ⁊ increata. Paſſiua duplexeſt. reſpectu potentie create: ⁊ reſpectu potentie increate. Dicendū gͦ ꝙ in coſta erat potentia paſſiua ſiue materialis. vnde poſſet fieri mulier a potentia actiua increata: cui ſubiecta eſt ⁊ obediens omīs materia vt faciat de ea quicꝗd vult. ſed nō erat in coſta potētia paſſiua vnde poſſet fieri mulier a potentia actiua creataſiue cauſa inferiori. ⁊ ideo nō ſequit̉ ꝙ in coſta eēt vndefieret. ⁊ hoc mō intelligendū eſt in ceco illuīato ⁊ in ceteris miraculis. ¶ Ad aliud qd̓ ꝓponit: iſte cecus videbit. gͦ poſſibile eſt iſtum cecum videre. Diſtinguēdū dedicto vero. ⁊ hoc modo ſequit̉ ex p̄cedenti: quia dictuꝫeſt verum exquo iſte cecus poteſt videre eſt viſurꝰ. de refalſa: quia falſum eſt ꝙ iſte cecus poteſt vide̓. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ poſſibile eſt ꝙ iſte cecus hēbat potentiā videndi. loquendo de potentia paſſiua. ſꝫ ſi arguat̉. gͦ iſtececus poteſt videre vel poſſibile eſt iſtum cecum viderenō valet. infert̉ .n. potentia actiua a paſſiua potentia.Sed ſi querat̉ ſi pōt dici poſſibile ẜm potentiā actiuāpoſtꝙͣ factū eſt miraculū? Rn̄deo. in aliquibꝰ potētiaeſt miraculoſa actus naturalis. vt ī ceco illumīato. Inalijs potentia miraculoſa eſt actus miraculoſus. vt ꝙaſina loquat̉. quia ꝯtra naturā eſt ꝙ aſina hēat potentiam loquēdi: ⁊ etiā ꝙ loquat̉. In his gͦ dd̓m. ꝙ aſinanō pōt loqui ꝙͣuis loquat̉. ſꝫ ſic n̄ eſt d̓ ceco. īmo poſtꝙͣvidet pōt videre.keticulus ſecūdus.¶ Onſequēt̓ querit̉. vtꝝ qd̓ eſt ꝯͣ naturam ſitdeo poſſibile. ad cuiꝰ rei intelligētiā querūt̉tria. Primo. vtrū potētia dei ad miraculaſit ꝯͣria nature. Scd̓o. vtꝝ ſit aliqͣ rō ī materia ad miracula. Tercio. cū potētia dei dicat̉ in oꝑbꝰ mirabilibus ⁊ miraculoſis: quedā facere ꝯͣ natura: quedaꝫ ſupͣnaturā: q̄dā pret̓ naturā. vtꝝ hec ſint eadē vl̓ diuerſa.Ad primum ſuper .§. j.gen̄. ij. Nō habuit prima reꝝ ꝯditio vt femīa ſic fieret:
ſꝫ vi ſic fieri potuiſſet. nec ꝯͣ cauſas quas deus voluntario inſtituit voluntate immutabili aliꝗd facit. gͦ n̄ eratꝯͣ naturā vt ex coſta fieret mulier. ¶ Iteꝫ aug. in de ci.dei. omīa portenta vident̉ eſſe ꝯͣ naturā: ſꝫ n̄ ſunt. ¶ Itēro. xj. Contra naturā inſertus es bone oliue. Glo. deꝰꝯditor nature ꝯͣ naturā nihil facit. ¶ Iteꝫ ibideꝫ. id nature eſt cuiuſqꝫ rei: qd̓ de ea facit deus. gͦ deus de re nibil facit ꝯtra natura. ¶ Item rō recta nō eſt ꝯͣria rōnirecte. ſꝫ naturalis ratio eſt recta. gͦ diuina rō q̄ ſemꝑ eſtecta: nō eſt ꝯtraria rōni nature. gͦ nec ordini nature.¶ Cōtra. luc̄. j. Ecce elyzabeth cognata tua. Glo. nevirgo de partu deſperet. accipit exemplū anus pariture: vt diſcat deo eſſe poſſibilia que ordini nature vidēt̉ꝯͣria. ¶ Item. ij. corint̉. xij. In ſignis ꝓdigijs ⁊ virtutibus. Glo. ſigna ⁊ ꝓdigia ſunt in his que ꝯtra naturāſunt. virtutes in his que nō extra naturā ſunt vt ꝑ impoſitōꝫ manus hoīem a morbo liberare. ¶ Item Ro.xj. ꝯͣ naturā inſertus es. Glo. deus n̄ incōgrue dicituraliquid facere ꝯͣ naturā: qn̄ facit aliꝗd ꝯtra id qd̓ nouimus in natura. hanc appellamꝰ cognitam nobis ſolitūcurſum nature. ꝯtra queꝫ cum deus facit: magnalia ⁊miracula nominant̉. ¶ Rn̄ſio. natura dicit̉ triplicit̓.Uno mō ſolitus curſus nature. Alio mō naturalis poteſtas. vt deus faciat ex ea quicꝗd vult. Tercio mō lexſumma nature deus ipſe. v̓bigr̄a. aliq̄ actiōes ſunt ī potentia nature actiua ⁊ paſſiua. illa que ſunt in potentia creature actiua dicūt̉ eſſe a natura. ſicut ī ꝓductōeſegetuꝫ ⁊ hmōi. Alia v̓o ſunt in ſola potentia paſſiua.vt in coſta erat: vt ex ipſa poſſet fieri eua. qꝛ in coſta nōerat potentia actiua ad hͦ: ſed potentia paſſiua. Iō oꝑtuit ꝙ vt potētia dei actiua ad hͦ oꝑaret̉. Alia v̓o ſunque nō ſunt in potētia actiua nec paſſiua. vt ad hoc ꝙdeus fiat hō. ⁊ in his ſolum eſt deꝰ natura ſiue diſpoſitio diuina ſiue volūtas. Scd̓m hͦ dicendū. ꝙ deꝰ pͥmomō oꝑat̉ ꝯͣ naturā. qꝛ oꝑatur ꝯtra ſolitū curſuꝫ naturehoībus notū. Scd̓o mō ⁊ tercio nūꝙͣ. ꝙ enī primo mōoꝑetur ẜm naturā qd̓ eſt ꝯtra ſolitū curſuꝫ nature hominibꝰ notū. Ro. xj. ꝯtra naturaꝫ inſertus es. glo. dic̄hūano more eē ꝯtra naturā qd̓ ē ꝯͣ vſum nature mortalibus notū. ⁊ ibideꝫ ꝯtra naturā dicit apl̓s qd̓ eſt ꝯͣ cōſuetudinē nature. vt ſi ſurculus inſertus ꝑticipet fructū radicis. Scd̓o mō nihil facit ꝯͣ naturā. qꝛ hͦ mō naͣtura dicit̉ naturalis obediētia creature reſpectu potentie creatoris. ſi hͦ mō faceret ꝯͣ naturā: faceret ꝙ creatura potentie ſue nō obediret: qd̓ eſt impoſſibile. cū hocſit eis a conditōne. vnde augꝰ. dedit naturis vt ex eishoc fieri poſſet. non vt hoc ex naturali motū haberēt.⁊ eſt exempluꝫ de cōſta. gen. ij. ⁊ de virga aaron q̄ fronduit. vt habet̉ numeri. xvij. Tercio modo nō poteſt facere contra naturā. ꝗa nō pōt facere cōtra ſeip̄m. Roxj. glo. Contra illam ſummā legeꝫ iuſticie tam deꝰ nullo modo facit ꝙͣ ꝯtra ſeip̄m.Queritur ſecūdo .§. ij.Utꝝ in creatura ſit aliqua ratio ad miracula. Et videtur ꝙ ſic. augꝰ. in coſta erat vt ex ea poſſet fieri muliergͦ in creatura ē potētia ad opꝰ miraculoſuꝫ. ¶ Iteꝫ inceco eſt potētia priuata cū aptitudine ad viſū. cecitasenī dicit aptitudinē ad viſiōꝫ. gͦ aliqͣ aptitudo ē in cecoad videnduꝫ. ¶ Cōtra. virgine parere ſiue ꝙ manensvirgo pariat. hͦ ē ꝯͣ vſuꝫ nature ⁊ ꝯͣ potētiā nature actiuam ⁊ paſſiuā. gͦ n̄ ē rō in oꝑe miraculoſo ex ꝑte creature. ¶ Itē q̄dā miracula fiūt in ꝗbꝰ nll̓a p̄t eē rō ī creatura. vt ꝙ deꝰ ſit hō. ¶ Rn̄ſio. ſunt rōnes naturalesſunt rōnes ſemīales. ſunt rōnes cauſales. Rō cauſal̓ ēduplex .ſ. creata ⁊ increata. Increata deꝰ. creata potetia paſſiua. Increata .ſ. ip̄a potētia ſimplex c̓ature abſꝫoī diſpoſitōe ad hͦ ꝙ faciat deꝰ qd̓ vult. Rō ſemīal̓ ē potētia paſſiua creat̉e. cū aliqͣ diſpoſitiōe tn̄ remota. Rōnaturalis eſt potentia cū diſpoſitōe ꝓpinꝗori. In gͣno