dictum poſſumus dicere ꝙ conueniat creatura cū creatore. ſed ẜm modum ſpectem et ordinem non. hec enimnon conueniunt deo: ergo ſi prius eſt illud ẜm qd̓ conuenit creatura cum creatore. ꝙͣ illud ẜm quod differtprius erit eſſe rei ꝙͣ modꝰ ⁊cͣ. Uidetur ergo ꝙ illa triaint ex additōne ad eſſe rei. ſed q̄ talia ſūt nō ſunt eſſentialia rei: ergo nec illa tria. ¶ Item contingit rem comꝑare ad ſua principia extrinſeca et intrinſeca. Queritur ergo que eſt prior harum comparationum. Cōſtatꝙ illa que eſt ad intrinſeca ſcilicet ad illud quod eſt etquo eſt. hec enim eſt omnino eſſentialis. Si ergo modus ſpecies et ordo non ſumuntur penes relationeꝫ reiad ſua principia intrinſeca. apparet ꝙ ſunt poſteriora eſſe rei: ſed que talia ſunt non ſunt eſſentialia. ergomodus ſpecies ⁊ ordo non ſunt eſſentialia. ¶ Solutōdicendum ꝙ aliquid eſſentiale dupliciter dicitur vl̓ ꝗafit de rei eſſentia vel eſſe primo vt cadat in compoſitōne eius. et ſic dicuntur quod eſt et quo eſt eſſentialia.Et ſic dicimus ꝙ illa non ſunt eſſentialia ſicut probātvltime rationes. Alio modo dicuntur eſſentialia nō ſoluꝫ ex quibus componitur aliquid: ſed illa que referūtipſum ad ſuas cauſas eſſentiales. ſine quibus non fuiſſet. et ſic ſic̄ poſſumꝰ dicere ꝙ cauſe ſūt eſſentiales cauſato: non enim poſſumus dicere ꝙ accidunt illi: ita poſſumus dicere ꝙ relationes ad cauſas iſtas ſunt eſſentiales. et ſic modus ſpecies ⁊ ordo que dicunt relatōnesad ſuas cauſas eſſentiales ſunt. Modus enim dicit relationem ad deum vt ad efficientem. ſpecies vt ad formaꝫ. ordo vt ad finem. Et ẜm hoc dicit auguſtinus. v.de ciui. dei. Ꝙ tria querimus. quis fecit rem. quomōfacta eſt. propter quid facta eſt. ſi ergo oſtēditur ꝙ nōſunt eſſentialia: dico ꝙ non ſunt eſſentialia primo modo dicendi eſſentiale. et ſic currunt rationes ille alit̓ autem non. Si ergo queritur que ſit prior comparatio vl̓rei ad ſua principia ꝙ eſt ⁊ quo eſt. vel ẜm hoc que ſuntmodus ſpecies et ordo. dico ꝙ prior poteſt dici dupliciter. vel prior quia vniuerſalior: ⁊ hoc modo prior ē comparatio que eſt ẜm modum ſpeciem et ordinem: ꝙͣ ea q̄eſt ad materiam ⁊ formam. vniuerſalior enim eſt. ⁊ ẜmhanc etiam cognoſcuntur materia ⁊ forma. tum enim īmateria tum in forma oportet ponere modum ſpeciem⁊ ordinem. Uel pōt dici prior .i. propinquior rei cognoſcende ẜm ꝙ dicitur primū ⁊ immediatū idem. et ſic dicitur prior quia immediacior. ⁊ hoc modo prior cognitio que eſt ꝑ ꝯꝑatōnem ad principia intra: ꝙͣ illa que ēẜm modū ſpeciē ⁊ ordinē. primo autem mō erat ecōuerſo. non enim pōt intelligi aliquid eſſe neqꝫ ip̄a materianec forma: nō intellecto ꝙ ab aliquo ſint ⁊ hmōi.¶ Membrum terciumide querit̉ ẜm quid differt aſſignatiohoꝝ differens. ad quod opponit̉ hoc modo. In ſummo bono nō ſolū dicimꝰ trinitatem ꝑſonaꝝ ſed vnitatem eſſentie. ſi ergo ipſiꝰ cauſe relucet veſtigiuꝫ in creaturis. ſicut nō eſtibi tm̄ trinitas ꝑſonarū ſed vnitas eſſentie: ita videturin rebꝰ creatis nō tm̄ debent eſſe illa bona in quibꝰ relucet veſtigium trinitatis: ſed etiaꝫ quantum ẜm ꝙ eſſet veſtigium vnitatis. ¶ Dicetur forte ꝙ ita eſt. ꝙ ī creaturis eſt trinitas illorum bonorum que reſpondet trinitati increate ⁊ eſt vna eſſentia ſubſiſtens illis tribusbonis cuius eſſentie vnitas reſpōdet vnitati eſſentie īcreate. Contra. videtur ꝙ vnitas nō ſit ponenda quartum illorum. nec eſſentia ſil̓iter ẜm ꝙ contineatur ſubaltero illorum trium quod eſt modus ſpecies et ordo.¶ Augꝰ. in li. de vera religio. Omne quod eſt habet ꝙvnum eſt. ꝙ ſpecie diſcernatur ꝙ rerum ordinem nonexcedat. et loquitur quomodo illa tria modus ſpecieset ordo ſunt in qualibet re. Si ergo hoc quod dico ꝙ ꝓ

pria ſpecie diſcernatur retorquetur ad ſpeciem. ꝙ reꝝordinem non excedat ad ordinem. patet ꝙ vnum eſſe retorquetur ad modum: ergo non erit vnitas quartum ſꝫcontentum ſub modo. ¶ Item quod ipſa eſſentia vel eſſe ſimiliter nō ſit quartum ſed comprehenditur ſb̓ modo. videtur ꝙ ſic: vt patet per auguſtinū in libro. lxxxiij.queſtio. in omni eo qd̓ eſt. aliud eſt quo conſtat aliud qͦdiſcernitur. aliud quo ſuis partibus congruit. ⁊ retorquentur hec tria ad illa tria modus ſpeciēs et ordo. ſiergo quo diſcernitur referatur ad ſpeciem. quo partibus congruit ad ordineꝫ: patet quo conſtat refertur admodum: ergo ſi quo eſt vel quo conſtat eſſentia eſt. patet ꝙ eſſentia refertur ad modum: et ita nō ponet̉ quartum. ¶ Item auguſtinus volens oſtendere trinitatemperſonarum in creaturis dicit. ꝙ non ſunt niſi tres q̄ſtiones de re .ſ. ſi eſt. quo eſt. et vtrum probandum velimprobandum eſt. Si ergo vtrum probandum ſit velimprobandum ſpectet ad ordinē. probatio enim vel improbatio attenditur penes relationem ad finem. quideſt autem ſpectet ad ſpeciē. patet ꝙ ſi eſt ſpectat ad modum: ſi ergo eſt ſi eſt queſtio eſt de eſſentia vel de eē: patet ꝙ eſſentta continetur ſub altero illoruꝫ trium quodeſt modus. ¶ Preterea. duo genera cauſarum contingit aſſignare in rebus. eſt enim cauſa vniuerſalis et alia particularis. Queritur ergo ſi non ſolum per cāmvniuerſalem eſt res ſed et per particularem habet eſſeet cognoſci. proprie videtur ꝙ magis deberet ⁊ moduset ſpecies et ordo attendi penes relationem rei ad cauſas particulares ꝙͣ ad vniuerſalem cauſaꝫ aut ſi ſumūt̉et ꝙͣtum ad vniuerſalem cauſam: quare non ſumunturſimiliter ꝙͣtum ad particularem. ¶ Item Sapient̉. xj.ſuper illum locum omnia numero pondere et menſuradiſpoſuiſti dicit glo. in menſura qualitas. in numeroquantitas. in pondere ratio attenditur. Sed queriturquomodo hec habeant veritatem. videtur enim ꝙ magis deberet dici in menſura quantitas. conſtat eniꝫ ꝙad quantitatem pertinet ratō menſurandi. Similiterpotius deberet dici in numero qualitas. ſpecies enimreſpondet numero. ſi ergo qualitas ſpecies eſt: videturretorquenda ad numerum magis ꝙͣ ad menſuram.¶ Item cum inueniantur hec alijs nominibus et differentijs aſſignari qualiter accipitur omnium horū differens aſſignatio. ¶ Solutio. concedimꝰ ꝙ ſicut illud īcreatum cuius anima rationalis habet imaginem nōeſt ſolum trinitas perſonarum ſed vnitas in trinitate:ita non ſolum eſt triplex bonum veſtigium creationisin nobis: ſed hec ẜm ꝙ fundantur ſupra vnitatem eēntie que rn̄det vnitati increate. ¶ Ad illud quod obijcit̉ꝙ vnitas ꝯtinetur ſub bono quod eſt modus: nec ē ponere quartum. Rn̄deamus ad primaꝫ aucͣtem. ꝙ vnitas increata dupliciter accipitur. vno modo eſſential̓rvt cum dicit̉ vna eſſentia. et hec vnitas habet vnitatemeſſentie in creatura veſtigiū ſui. Eſt autē alio modo dictum vnitas a ꝓprietate. ẜm hoc ꝙ vnitati ꝯuenit ratiopͥncipij primi. eſt em̄ principiū ad om̄eꝫ numeruꝫ. et ſicappropriatur patri vt patet in hac trinitate appropriatoruꝫ vnitas veritas bonitas. ⁊ huic vnitati rn̄det ꝓ modo illa vnitas que ꝯtinet̉ ſub modo: ⁊ ſic currit illa ꝓpoſitio. ¶ Ad ſecūdo obiectum dicimꝰ. ꝙ ip̄m eſſe dicituraliqn̄ vt eſſentiale in diuinis. ⁊ ſic ſimpl̓r eſt eiꝰ veſtigium eſſe creatū. Aliqn̄ autē dicit̉ appropriate patri. ⁊ hͦpatet ꝗa eternitas et ſi ſit eſſential̓r dicta: tn̄ appropriatur patri in illa trinitate eternitas eqͣlitas eternitatiseqͣlitatiſqꝫ cōnexio. Cum ergo eternitas nihil aliud ſitniſi eſſe ſemꝑ durans. patet ꝙ eſſe aliquādo appropriatur patri. Un̄ aug. in li. de anima et ſpiritu. hec omniexiſtenti inſunt. eſſentia qua ſunt. ſpecies qua differūt.vſus quo proficiunt. eſſentia in patre. ſpecies in imagine. vſus in munere. ⁊ hoc modo reſpondet illi eē creatum quod reducitur ad modum. Poſſet tamen aliter