Queſtio.xvij.

ſiue vtile ſiue deſiderabile. ¶ Ad illud quod obijcit.ꝙ eſſe per ſe appetitur. Dicendum ꝙ hoc per ſe excludit per accidens. verum eſt ſi per ſe excludit: per aliāintentionem falſum eſt. ens enim vel eſſe non appetitur niſi inꝙͣtum conſideratur cum actu ſine vtilitatevel delectabilitate. ¶ Ad aliud v̓o quod obijcit de interimendo ſe. Dicendum ẜm auguſtinum in libro delib̓. arbitrio. cum. quiſqꝫ credens ꝙ poſt mortem nonerit. intolerabilibus cum moleſtijs ad cupiditatē mortis impellitur ſiue cū arripit mortem in opinione habet errorem omnimode defectionis: in ſenſu ante naturale deſiderium quictis. quod autē quietum eſt nōeſt nihil: īmo magis eſt ꝙͣ id quod eſt inquietum. Inquietudo autē variat affectiones ⁊ altera alterā perimit. quies autem habet conſtantiam in qua maximeintelligitur quod dicitur. eſt omnis appetitus ille involuntate mortis nō vt qui moritur non ſit: ſed vt requieſcat intenditur ita vt errore credat non ſe futurūnatura tamen quietus eſſe. hoc eſt magis eſſe deſiderat. per hoc patet reſponſio ad obiecta.¶ Nembrum ſecundumTem queritur ſi ẜm intentioneꝫ ideiſit pulchrum ⁊ bonum. Ad quod ſic beatus dyoni. in li. de diui. nō. Bonumquod eſt deus laudatur a theologis vtdecorum ⁊ vt decor. vt dilectio ⁊ vt dilectum. decor ꝗdem dicitur eo ꝙ ab omnibus entibus vnicuiqꝫ proprius decor īpartitur. pulchrum ergo ſiue decoruꝫ dicitur: quia diffuſiuum ſiue diſtributiuuꝫ decoris. ẜmhec eſt ratio bona ſcꝫ diffuſiuum ⁊ diſtributiuum. ergo ẜm intentionem idem bonum ⁊ decorum. ¶ Itemin eodem. pulchruꝫ eſt diligibile vt finalis cauſa. propter decorem enim omnia facta ſunt. Sed intentō finalis cauſe ⁊ diligibilis eſt ratio intentionis boni. gͦ⁊cͣ. ¶ Item idem decor eſt idem bono quia decorum ⁊bonum. omnē .i. perfectam cauſam omnia affectant.⁊ non eſt quid entium quod non ꝑticipet decore ⁊ bono. ¶ Contra decor dicitur ẜm intentioneꝫ cauſe formalis vnde in deo ẜm intentionē exemplaris diciturvnde dyoni. pulchruꝫ eſt exemplar quia ẜm ip̄m omnia diſtinguntur. In creatura v̓o ab eodem dicit̉ decorum ⁊ ſpecioſum. a ſpecie que eſt forma rei diciturres ſpecioſa. Bonum v̓o dicitur ẜm intentionem cauſe finalis. ergo non ſunt idem ẜm intentionē pulchrū⁊ bonum. ¶ Item auguſ. xxij. de ciui. dei. omnis pulchritudo eſt partium congruentia cum quadam ſuauitate coloris. ergo in ſimplicibꝰ ⁊ ſpiritualibꝰ nonerit pulchritudo ſed in eis bonitas. maxime in deo: ⁊deinde in ſpiritualibꝰ. Relinquitur ergo ꝙ nō ſit idēẜm intentionem bonitas ⁊ pulchritudo ſiue pulchrū⁊ bonum. ¶ Reſponſio ẜm auguſ. in li. lxxxiij. queſt.cum bonum dicatur dupliciter honeſtum ⁊ vtile. honeſtum dicitur quod propter ſe expetendum eſt: vtilev̓o quod ad aliquid referendum eſt. honeſtatem autēvoco intelligibilē pulchritudinem quā nos ſpiritualem dicimus. vtilitatem v̓o diuinam prouidentiam. qͣpropter quamꝙͣ multa ſint pulchra viſibilia que minus proprie honeſta appellantur: ipſa tamen pulchritudo ex qua ſunt quecūqꝫ pulchra ſunt. nullo modo ēviſibilis. Item multa ſunt vtilia viſibilia. ip̄a tamenvtilitas ex qua nobis proſunt quā diuinā ꝓuidentiādicimus: viſibilem non eſt. Ex hoc patet ꝙ bonū ẜmꝙ dicitur honeſtum dicitur pulchrum. ꝙͣuis bonumquod dicitur vtile non idem. differt tamen: nam pulchrum dicit diſpoſitionem boni ẜm ꝙ eſt placitū apprehenſioni. bonū v̓o reſpicit diſpoſitionem ẜm quādelectat affectionem. ⁊ ſic differunt ẜm intentionemcauſe finalis. Item intentione cauſe efficientis bonū

reſpicit quod fluit a cauſa ẜm indiſtinctionem. pulchrum v̓o quod fluit a cauſa ẜm diſtinctionem. vndedyoniſius. bonum primum decor dicitur: quia ab eoomnibus entibus proprius decor impartitur. Itemin ratione cauſe exemplaris ſimili modo bonum dicit exemplar ad conuenientiam: inꝙͣtum finis eſt velud ars ⁊ regula operanti ad vnum terminum. vndebeatus dyoniſiꝰ de diuinis nomībus. lux intelligibilis dicitur bonum ⁊ ſequitur intellectualia ⁊ ratōnalia omnia colligens ⁊ cōglomerans. etenim ſic̄ ignorantia diuiſiua eſt errantium: ſic intelligibilis lucispreſentia collectiua eſt ⁊ vnitiua eſt illuminatorum⁊ etiam conuerſiua ad vere ens. Pulchrum v̓o dicitipſum exemplar inꝙͣtum ars ad diſtinctionem ⁊ armoniam differentium. vnde dicit dyoniſius ꝙ eſt exemplar ẜm quod omnia diſtinguuntur. ¶ Ad illudquod obijcit. ꝙ pulchrum dicitur ẜm intentionē cauſe formalis. bonum ẜm intentionem cauſe finalis. dicendum ꝙ ſicut forma aliquando dicitur ẜm intentōnem finis ⁊ recipit intentionem finis inꝙͣtum ē finisſiue terminus eſſe: ſic finis accipit intentionem formeinꝙͣtum eſt ars ⁊ regula operanti ẜm enim finem artifex regulat opꝰ. Simili modo pulchrū inducit naturam boni ⁊ bonum pulchri: ꝙͣuis prima intentiopulchri magis videatur ſumi ex parte exemplaris ſicut prima intentio boni ex parte finis. ¶ Ad ſecūduꝫdicendum. ꝙ auguſtinus diffinit pulchritudinem viſibilem ſiue corporalem. tamen dicitur de pulchritudine corporali ſenſibili inꝙͣtum ducit ad intelligibilem ſiue ſpiritualem. ſicut enim pulchritudo corporūeſt ex congruentia compoſitionis partiū: ita pulchritudo animarum ex conuenientia virium ⁊ ordinatōne potentiarum. ⁊ pulchritudo in diuinis ex ordineſacro diuinarum perſonarum. qua vna perſona nonab alia. a qua alia per generationem: a quibus terciaper proceſſionem.¶. Nlembrum terciumOnſequenter queritur an intentio boni dicatur ẜm intentionem cauſe finalis. Ad quod eſt illud Boecij de conſola. omnium expetendorum ſumma atqꝫ cauſa eſt bonuꝫ. cum ergo finis ſit gratia cuiꝰ aliaexpetant̉: relinquit̉ ꝙ intentio boni ⁊ finis eſt eademvnde deſcriptō Bdecij eſt. bonum eſt qd̓ deſiderat̉ abomnibꝰ. ¶ Contra dyoni. in li. de diui. nō. Bonumvt eloquia dicūt ē ex quo oīa ſubſiſtunt: ⁊ ſunt tāꝙͣ experfecta cauſa producta. ⁊ in quo omnia ſubſiſtūt: tāꝙͣ in omnipotēti profundo cuſtodita ⁊ cōtenta. ad qd̓omnia conuertūtur: quelibet tanꝙͣ ad finem ſuum etquod omnia affectant. Sed ex quo alia ſubſiſtunt dicit intentionem efficientis. in quo etiam omnia ſubſiſtunt: dicit intentionē cauſe formalis. ⁊ ad qd̓ omniaconuertūtur: dicit intentionē cauſe finalis. bonū igitur dicitur ẜm intentioneꝫ cauſe efficientis formalis⁊ finalis. Qd̓ ſi eſt: nulla erit diſtinctio que poſita ēin p̄cedentibꝰ. cum tractauimꝰ de intentionibꝰ vniꝰ ⁊veri. ꝙ vnum dicitur ẜm intentionē efficientis. verūẜm intentionem cauſe formalis. bonum ẜm intentionem ſiue rationeꝫ cauſe finalis. ¶ Item cum Boeciꝰdeſcribat bonū ẜm ꝙ deſiderat̉ ab omnibꝰ. cum nonconueniat niſi ſūmo bono: nō ē bene aſſignata. ¶ Itēcum alie aſſignentur vt extrahitur a beato dyoniſio.Bonum diffuſiuum vel cōmūicatiuuꝫ ſui eſſe. ex quovidet̉ in infinitū bonoꝝ diffuſio. Et iteꝝ bonū ē indiuiſio actꝰ a potētia. Et iteꝝ bonū eſt ẜm dyo. ex qͦ oīaſubſiſtūt. ⁊ ī qͦ oīa ꝯſubſtātiāt̉ al̓s ꝯẜuāt̉ ⁊ ad qd̓ oīaꝯuertūt̉. que ē ratō huiꝰ diuīe notificatōis boni. ¶ Ralis ē cauſaerio