uet animum duobus modis. vno modo ẜm diſpoſitōeꝫveritatis mouet intellectum. Alio modo ẜm diſpoſitionem bonitatis mouet affectum. vnde ſicut eſſentia reiper ſuam bonitatem diligitur: ſic eſſentia ꝑ ſuam veritatem intelligitur. et ſicut impoſſibile eſt bonitatem nō diligi cum diligitur rei eſſentia: ſic impoſſibile eſt veritatem nō intelligi intellecta rei eſſentiā. Ex quo pꝫ ꝙ veritas non eſt ſeꝑabilis in cogitatione ab eſſe ſiue abentitate. ¶ Ad ſecundum dicendum. quoniam cum om̄e qd̓dicitur ẜm quid dicitur reſpectu alicuius ſimpliciter.neceſſario ſi ponitur veritas ẜm quid. ponetur veritasſimpliciter. ꝙͣuis non reſpectu eiuſdem ſed reſpectu diuerſorum. quia omne ẜm quid reducetur ad ſimplici¶ Nlembrum ſecundumEinde queritur de intentione veritatis.in quo differat ab intentōne entitatis. vniAtatis et bonitatis. Nam diffiniendo dicitauguſtinus in ſoliloquijs. verum eſt id qd̓eſt. ergo veritas diffinitiue eſt entitas. ergo non differtintentio veritatis et entitatis. ¶ Item auguſtinꝰ ī librode vera religione. vera intātum vera ſunt inquātū ſunt.Contra aug. in libro de vera religione. cui manifeſtūeſt falſitatem eſſe qua putatur ꝙ non eſt. vt intelligateam eſſe veritatem qua oſtenditur id quod eſt. cuꝫ ergdifferat intentione id ꝙ eſt et quo oſtenditur entitas. vl̓eſſentia eſt id quo res eſt: veritas qua oſtenditur. ergodifferunt intentione veritatis et entitatis. ¶ Item augſtinus in de vera religione dicit. ꝙ veritas prima eſt ẜmquam de inferioribus iudicamus. ¶ Item in eodem. cūaliquis dicit corporibꝰ vos quidem niſi aliqua vnitascontineret nihil eſſetis. Sed rurſus. ſi vos eſſetis ipſavnitas: corpora nō eſſetis. recte illi dicit̉ vnde noſti illāvnitatem ẜm quā iudicas corꝑa. ꝙ niſi videres iudicae̓nō poſſes ꝙ eam non impleant. cum ergo ẜm vnitatemiudicemus inferiora: erit eadem intētio vnitatis ⁊ veritatis. ¶ Contra. nō contingit de eodem accipere veritatatem et falſitatem ẜm idem. ſed de corpore accipimusveritatem corporeitatis et falſitatem vnitatis. Un̄ augin libro de vera religione. omne corpus verum corpus ēſed falſa vnitas. ergo nō eſt idem veritas corporcitatiset vnitas corporeitatis. ¶ Item alie ſunt differentie veritatis et vnitatis. vnitatis differētie ſunt que ſupͣ diximus veritatis differētie ſunt. qꝛ eſt veritas rei et v̓itasſigni. et hoc multipliciter. ergo non ſunt intentione idveritas et vnitas. ¶ Item aug. ſuꝑ illud psͣ. queritis mēdacium. dicit. ſola veritas ꝑficit bona qua omnia ver aſunt. Si ergo bonitas eſt que bona ꝑficit ẜm intentōeꝫ.idē erit v̓itas ⁊ bonitas. ¶ Item auguſtinꝰ in lib. de vera religione. verum eſt lux ītelligibilis. Et beatus dyoniſius dicit. ꝙ lux intelligibilis eſt bonum quod eſt ſuꝑomnem lucē vt fontalis radius. et emergens lucis effuſio om̄em ſuꝑ mundanum et mundanum intellectū illuſtrans. ergo eadem eſt intentio veri et boni ſcilicet ꝙ eſtlux intelligibilis. ¶ Iteꝫ aug. in lib. lxxxiij. q̄ſtio. totummnalum de ſpeciei priuatione reꝑtum eſt. ergo totum bonum ex poſitōe ſpeciei. Sed ex poſitōe ſpeciei eſt in rev̓itas. ex eodē gͦ in re ē veritas ⁊ boītas. gͦ n̄ differūt ẜmintētōꝫ. ¶ Ctra. verū ſe extēdit ad malū: bonū at̄ n̄. ergo nō idem ẜm intentōem. ¶ Iteꝫ nihil qd̓ eſt obiectumvnius potētie. eſt idem ẜm intentionem cum obiecto alterius potentie. cum ergo verum ſit obiectum rationisbonum voluntatis: non erit ẜm intentionem idem verū⁊ bonum. ¶ Reſponſio ꝙͣuis ẜm rem concidant ī idemverum et vnum et bonum: tamen differunt intentioneseorum ſicut ſupra dictū eſt in queſtione de vnitate. Ensem̄ et entitas abſohabent intelligentiam. vnumv̓o additadens indiuiſz. vnde vnitas eſt indiuiſio

entis. verū v̓o addit ad īdiuiſionē entis īdiuiſionē eſſeUnde veritas eſt indiuiſio eſſe et quod eſt. bonum v̓oaddit ad indiuiſionem entis et eſſe indiuiſionem ẜm bene eſſe. vnde bonum dicitur indiuiſio actus a potentiaet actus dicitur complementum ſiue perfectio poſſibilitatis ad quam res nata eſt. ¶ Item ſicut ſupra tactumeſt in queſtione de vnitate. differunt intentiones iſte ẜmrelationem ad cauſam que eſt vnum principium in ration efficientis. veritas in ratione formalis. bonitas inratōne cauſe finalis que appropriatur trinitati. vnde auguſtinus d̓ ciuitate dei. dixit deus fiat lux et facta ē lux.Uidit lucem ꝙ eſſet bonum. ecce dicens: et quod dicit.et propter quod dicit. intentio vnius refertur ad dicentem. intentio veritatis ad verbum. intentio bonitatisad bonum propter quod eſt. dicens eſt pater cui appropriatur ratio efficientis. verbum filius: cui ratio formalis. bonum ſpirituſſanctus: cui appropriatur ratio finalis. ¶ Iſte ergo intentiones non ſeparantur ab eſſentia rei velut veſtigia prime cauſe que eſt trinitas vniuseſſentie. vnde ẜm hoc dicit auguſtinus in de vera religion. colere et tenē nos conuenit vniꝰ ſubſtantie trinitatem vnum deum quo actore conditi ſumus. Similitudinem eius per quam ad imitationem formamur. et pacem qua vnitati adheremus. deum qui dixit fiat. ⁊ verbum eius per quod factum eſt quod naturaliter eſt. ⁊ donum benignitatis qͦ placuit vt n̄ interiret quicꝗd ꝑ verbum ab eo factum eſt. vnum deum quo creatore viuimꝰ.per quem reformati ſapienter viuimus. quem diligentes et quo fruentes beate viuimus. ¶ Reſponſio igiturad obiecta. ꝙ ꝙͣuis id quod eſt diffiniat verum. non tamen eadem erit intentio entis et veri. Nam per hoc ꝙdicitur id quod eſt. intelligitur id eſt quod habet eſſe. inillo vero quod habet eſſe intelligitur in diuino eſſe etens quod eſt. vnde eadem eſt per intellectum illa diffinitio auguſtini. verum eſt id quod eſt. cum iſta verum eſtquod habet indiuiſum eſſe ab eo quod eſt. ſicut explanatum eſt prius. hoc autem dicitur per additōnem ad ens¶ Ad ẜm dicendum. ꝙ cum dicitur omnia ſunt vera inquantum ſunt. quod dico inquantum quod eſt determinatio: poteſt referri ad conditōem ſuppoſiti. per hoc ꝙ dico vera. et hoc modo verum eſt. omnia ſunt vera inquātum ſunt. quia nunꝙͣ in aliquo ſuppoſito ſeparantur verum et ens. immo ſequitur ſi eſt verum eſt vel poteſt referri ad conditionem forme ſiue rationē eius quod dicoverum. et hoc modo non eſt verum. Ens enim non eſtratio peri ſed indiuiſio eſſe ab ente vt dictum eſt. ¶ Adtercium quod obijcit de vnitate. dicendum ꝙ ẜm vnitatem iudicamus ſicut ẜm artem et exemplar de opere.ẜm veritateꝫ ſicut luce. Unde dicit auguſtinus in de vera religione. Iſta eſt lux vera per quam fantaſmata nōvera eſſe cognoſcis et ita differenter. Notandum ꝙ cuꝫdicis ꝙ ẜm vnitateꝫ iudicamus. hoc eſt inquantum vnitas aſſumit rationem cauſe formalis. et ſic inquantuminduit rationem veritatis. ſicut ſupra oſtendimus ī queſtione de vnitate. ¶ Ad qͣrtū qd̓ obijcit. ītelligēdū ꝙ veritas ꝑficit bonū in rōe cae formal̓. boītas ī rōe cāe final̓.Utranqꝫ autem perfectionem habent bona. veritas perficit ꝙͣtum ad eſſe nature relatum ad cauſam exemplarem. bonitas ꝙͣtum ad eſſe relatum ad cauſam finalem.¶ Ad quintum quod obijcit contra idem. ꝙ veritas eſtlux intelligibilis et bonitas ſimiliter. dicendum ꝙ verūeſt ſed differenter quia verum eſt lux ꝙͣtum ad intellectum ſpeculatiuum. bonum eſt lux ꝙͣtum ad practicumPreterea lux duplicem habet effectum. manifeſtare etmouere. Eſt enim principium manifeſtandi ſe et aliavt dicit auguſtinus in quadam omelia ſuper iohanneꝫex illo verbo ad ephe. v. que arguuntur alumine manifeſtantur. omne enim quod manifeſtatur lumine eſt.et ẜm hunc modum verum ſte lux intelligibilis. quiaprincipium maīfeſtatiuum. vnde Hylarius. verum eſt