Queſtio. viij. de immenſitate diuine eēntiyͣtum ad incircūſcriptibilitatemVeritur conſequeter de īmenſitate ꝙͣtū ad incircūſcriptibilitatem. et circa hoc queruntur duo.Primo an ſit circūſcriptibilis. Secūdo an incircūſcriptibilitas ſit ei ꝓpriū.¶ Membrum primumOprimum obijici ſic damaſcenꝰ. Circūſcriptibile eſt quod loco vel tꝑe vel cōprehēſione cōprehēditur. Incircūſcriptibileqd̓ nullo horū cōtinetur. ergo eſt incircūſcriptibilis. ¶ Cōtra. ij. coꝝ. vj. que ē cōuentō xp̄i ad belial lucis ad tenebras. q. d. nulla. ſꝫ ſemper eſt conuentōexiſtentis ad id in quo exiſtit: ergo nō exiſtit deus ſiuelux diuina in demonibus. ſꝫ omnē qd̓ ē ita ī aliquibusqd̓ nō in alio ē incircūſcriptibile. ergo deus eſt incircūſcriptibilis. ¶ Iteꝫ iuſticia nō exiſtit in iniquitate. ergo⁊cͣ. ¶ Itē .j. ſapīe. ſpiritus .ſ. diſcipline effugiet fictum.ergo ſpirituſſanctus nō eſt in ficto. ergo eſt quid determinatum: ergo quid circūſcriptibile. ¶ Solutio. ſimpliciter dicendū eſt ſine diſtinctōne ꝙ diuina eſſentia ēincircūſcriptibilis. quia nō habet terminum nec eēntienec virtutis. Iterū nec loco nec tꝑe nec comprehenſiōecōprehenditur. ¶ Ad primū obiectū dd̓m. ꝙ quedā nomina imponūtur a natura ⁊ ꝑfectōne naturarū rerumquedā aut a deformitate et defectu. quod patet in dyabolo. quia dyabolus ⁊ ſpiritus dicitur. ꝙ dicatur ſpiritus: hoc imponitur ei a natura et perfectōe nature inqua conditus eſt. ꝙ dicat̉ dyabolus: hoc imponitur eia malicia ſua et deformitate. cōcedo ergo ꝙ deus nō eſtin rebus inꝙͣtum nominant̉ noīe ſumpto a ſua deformtate vel malicia vel defectu: quia ſic videretur ꝙ deꝰ eētcā defectus vel deformitatis in rebꝰ. In oībꝰ tn̄ rebꝰ eſtinꝙͣtum ſunt cōdite ab ip̄o et hoc eēntialiter. pn̄tialiterpotentōnaliter. nō tn̄ ẜm oēm modum .ſ. inqͣtū corrumpunt̉ et ſunt deformes ꝑ peccatū. ¶ Per hoc patet ſolutio de ficto. qui poteſt cōſiderari inꝙͣtum fictus: ⁊ ſic eſtdeo diſſimilis. ⁊ ſic ſpiritus diſcipline ip̄m effugit. nontamē inqͣtum ē ſubſtātia quedā a deo ꝯdita.¶ Illembrum ſecundūEcundo q̄ritur vtꝝ incircūſcriptibilitasſſit ꝓpriuꝫ diuine eēntie. Ad qd̓ damaſ. inp̄mo li. incircūſcriptibilis ſolus deus ē ſine prīcipio et ſine fine. ens incircūſcriptibile omnia cōtinēs: nulla cōprehēſione cōtentus. ergoſolus deus ē incircūſcriptibilis. ¶ Iteꝫ aug. in li. de aīa⁊ ſpū. ex eo corꝑales dicimus intellectuales ſubſtātiales ⁊ naturas. quia loco circūſcribunt̉. Solus autemdeus eſt incircūſcriptus. ¶ Cōtra dr̄. v. can̄. Quo abijtdilectus tuus o pulcherrima inter mulieres. Suꝑ illd̓dicit greg. cū dicant̉ angeli locales circūſcribi nō pn̄t.longeminus illa ſubſtātia incomprehēſibilis .ſ. diuina.Si ergo angeli dicūtur locales nō tn̄ circūſcriptibiles.nō igitur ſolus deus. ¶ Item vltimū locās nō locatur.ſcꝫ vltimū celum. ergo cū ip̄m ſit ſil̓r vltimuꝫ circūſcri.bens nō circūſcribitur. ergo ei cōuenit incircūſcriptibilitas n̄ gͦ ſoli deo. ¶ Solutio. dd̓m. ꝙ īcircūſcriptibilitas ſimpl̓r ē ꝓpria diuine eēntie. ẜm qd̓ tn̄ cōuenit creature. ¶ Ad primā rōem in cōtrariū qua obijcit̉ de angelis. dd̓m ẜm ꝙ dic̄ anſhel. ī monologion. quaſi loquenscū deo. creatus ſpūs ad te collatus ē circūſcriptus. adcorpus v̓o ē incircūſcriptus. oīno circūſcriptuꝫ ē quodcū alicui totū eſt: nō pōt alicubi ſimul cē. quod de ſolisis cernitur. Incircūſcriptū v̓o quod ſimul ē vbideo ſolo intelligitur et loquitur hoc ad deum. Circiptū ſimul ⁊ incircūſcriptum: qd̓ cum ali-

cui ſit totū pōt ſimul eē totū alibi: nō tn̄ vbiqꝫ. qd̓ d̓ creatis ſpiritibus cognoſcitur. ⁊ ponit rōem huius. Si eīaīa nō eēt tota in ſingulis mēbris ſui corporis. nō ſent.ret tota in ſingulis. ſꝫ lꝫ aīa ſit vbiqꝫ ī ſuo corpore: nō tn̄alibi ꝙͣ in ſuo corꝑe ē. ⁊ ſic aīa ẜm ꝗd eſt incircūſcriptareſpectu corꝑis: nō tn̄ ſimpliciter. Similiter in angelisreſpectu dei circūſcriptus eſt angelus. ꝙ at̄ dicat̉ incircūſcriptus: hoc ē ẜm quid .ſ. reſpectu corꝑis. ⁊ ẜm hͦ loquitur greg. ꝙ angeli circūſcribi nō pn̄t. iſtud verū ē ſic̄corꝑa. ⁊ de tali circūſcriptōe loquit̉ ibi qꝛ ſicut dr̄. Qm̄v̓e locale dr̄ qd̓ circūſcribitur ẜm ꝑtes loci sͣ. et. jͣ. anteet retro. dextra ⁊ ſiniſtra. Ex quo pꝫ ꝙ loquitur de circūſcriptōne corporum. ẜm ꝙ angeli ſunt incircūſcriptibiles. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ẜm ambro. ꝙ triplex ē circūſcriptio .ſ. loco. fine. ⁊ tꝑe. vn̄ dicit. vj. de trinitate. ſic̄ in aliquo loco nō circūſcribitur pater qui eſt ſuper oīa. nec filiꝰ ſuoꝝ oꝑm tꝑibꝰ ꝯcludit̉: ꝗ totiꝰ ē opifex creature. neqꝫ ſpiritus .ſ. aliquibus finibus circūſcribit̉. ꝗ om̄em intelligibilē ſubſtātiam inenarrabili pulchritudine ſuperat. Simpliciter ergo incircūſcriptibile eſt. quod nec loco nec tꝑe ſiue duratōe nec fine circūſcribitur. quod ſoli deo ꝯuenit. licet aūt angelus ⁊ corpus vltimū nō circūſcribunt̉ loco nec tꝑe: fine tn̄ circūſcribūtur. quia habent terminū ſubſtātie ⁊ virtutis. et iō nō ſimpl̓r ei incircūſcriptibilitasuenit.¶ Queſtio. ix. de localitate diuine eſſentieOnſequēter queritur de locatōne diuine eſſentie. de qupl̓a inquirūtur. primo an deus ſit alicubi vel nuſꝙͣ vel in ſeip̄o. ſecundo andeus ſit vbiqꝫ. tercio quid eſt deum eſſevbiqꝫ. quarto vtrū ab eterno ꝯueniat ei eſſe vbiqꝫ. Quīto an ſit ei ꝓpriū eē vbiqꝫ.¶ Nlembrū primumD primū an deus ſit alicubi ſiue in loco.ſic obijcit̉ can̄. v. Quo abijt dilectus tuꝰ.reg. Notandū ꝙ deus ꝗ vbiqꝫ ē ī loco eſtſꝫ localis nō eſt. ſꝫ ſi ī loco ē: gͦ alicubi eſt.¶ Cōtra. boeciꝰ in li. de trinitate. oīno in loco eē nō pt̄:ꝗ vbiqꝫ ē. ſꝫ deus vbiqꝫ ē: gͦ nō pōt eē ī aliquo loco: ergonec alicubi. ¶ Item anſhel̓. in monologion. ī nullo locoaut tꝑe ē. qꝛ nullū locū aut tp̄us hꝫ. nec in ſe locoꝝ recipit diſtinctōꝫ. vt hic vel ibi vel alicubi. neqꝫ tꝑm: vt nūctūc vel aliqn̄. gͦ nō ē alicubi. ¶ Itē nō pōt inueniri ꝯꝑatio dei ad creaturā vt ad locū. gͦ n̄ ē in aliquo loco. maior pꝫ. qꝛ quicꝗd ē in loco ē in ip̄o velut cōtētū vel vt ſaluatu vel vt ꝗetatū ī ip̄o. ſꝫ deus nō ē in re vt ꝯtentū ī re.nec vt ſaluatū a re. nec quietat̉ in re: gͦ nō pōt in aliquaſicut in loco: gͦ nō ē alicubi. ¶ Sed tūc circa hͦ obijciturqm̄ ſi non ēcere ip̄m eē alicubi: gͦ ē nuſꝙͣ. Si dicaturꝙ eē in loco ē dupliciter. vel ꝑ diffinitōem ſicut ſpūs ſūtin loco. vel ꝑ circūſcriptōem ſic̄ corꝑa. iſtis modis nonē deꝰ ī loco: tn̄ alio mō ē deus ī loco. Sed tn̄ quicqd̓ dicat̉ eo mō quo hec ē falſa deꝰ ē alicubi: hec ē vera deus ēnuſꝙͣ q̄ ē ſua ꝯtradictoria. ¶ Itē boecius in li. de trinitate. Ideo nuſꝙͣ eē dr̄. quia vbiqꝫ ē: gͦ ē nuſꝙͣ. ¶ Ulteriusquerit̉ de hac deus ē ī ſeip̄o. aug. ad dardanuꝫ. deus eſtvbiqꝫ ⁊ in ſeip̄o vbiqꝫ. qꝛ nuſꝙͣ ē abſens in ſeip̄o. qꝛ nonꝯtinet̉ vbi ē pn̄s tanꝙͣ ſine ip̄is eē n̄ poſſit. gͦ deus ē ī ſeip̄o. ¶ Cōtra. deus ē vbiqꝫ. ſꝫ hͦ qd̓ ē vbiqꝫ eē non eſt eē inſeip̄o. gͦ ē alibi ꝙͣ in ſeip̄o. gͦ ē extra ſe: nō ergo in ſeip̄o.¶ Si dicatur ꝙ li vbiqꝫ nō ponit alibi. Cōtra. cōſtat ꝙvbiqꝫ dicit aggregatōem locoꝝ. ſꝫ ꝯſtat ꝙ hec aggtio ē ī rebus creatis ⁊ nō in deo: gͦ ponit alubi. ¶ Solutio. dd̓m. ꝙ ẜm boeciū d̓ trinitate. deus ē vbiqꝫ: ita dicividetur. nō ꝙ ſit in omni loco. ſꝫ ꝙ oīs locus ei aſſit adeū capiendū: cuꝫ ip̄e nō capiat̉ in loco. Eſt ergo eſſe in