eſt efficiēs vel exemplar. īmo iſtis modis magis infinitū ducit in ip̄m .ſ. inqͣtū ē efficiēs et exemplar. vn̄ primamateria q̄ ē infinita in potētia paſſiua: ducit in potentiā dei infinitā. nō in rōne qua ordinat̉ ad ip̄m vt ad finē: ſꝫ in rōe quā ordinat̉ ad ip̄m vt ad efficiēs ⁊ exēplaret magis ducit ad ip̄m hoc mō ꝙͣ ſi eēt finita in potētiaSimiliter creatura rōnalis que habet potentiaꝫ infinitā ad cognoſcendū. quia nō pōt tot intelligere quin poſſit plura intelligere: ꝑ hoc ducit magis in ſuū efficiēs etexemplar ꝙͣſi eēt finita. Similiter infinitas de rōne inrōnali creatura magis ducit in deū ꝙͣtum ad eternitatē ſiue duratōem ꝙͣ finitas duratōnis. qꝛ eius ē imago.iſta nō. nō em̄ eēt imago ſi morte claudaret̉ vt dicit caſſiodo. licet ergo finitū aliquo mō magis ducat in deuꝫꝙͣ infinitum: nō tn̄ ſimpliciter. īmo magis ecōuerſo ẜmalias cōſideratōes.Alembrū ſecundūOſtea queritur. ſuppoſito ꝙ infinitas cōueniat deo. vtrū ſit ꝓpriuꝫ diuine eēntie ꝙſit infinita. Ad qd̓ ſic ioh̓. iij. nō ē ei datſpūs ad menſura ⁊ loquit̉ de gr̄a xīj. exgo gr̄a xp̄i ē ſpūs nō ad mēſurā. ergo ē infinita. gͦ alij ꝙͣpiuine eēntie cōuenit eē infinitū. gͦ nō ē ꝓpriū. ¶ Contrapia creata ſunt ſub numero. pondere et mēſura. ſap̄. xiijgͦ omnia creata ſunt finita. gͦ ſi ꝯuenit infinitas alicui:hoc ē ſoli creatori. ¶ Ad hoc dd̓m. ꝙ finitū dr̄ multipliciter .ſ. finitū principio et finitū fine. ⁊ finitū ſubiecto etfinitū virtute. tot etiā modis dr̄ infinitū. Si ergo cōſideramus finitū ẜm finitū prīcipio vel fine. ſic gr̄a xp̄i ēfinita et nō infinita. habet em̄ terminū a quo eſt. et hocē principiū. et finē ad quē ē: et hoc mō ſola diuina eſſentia ē infinita. Similiter ſi accipiamus finitū ſubiecto.ſic adhuc gratia xp̄i ē finita. quia aīa xp̄i ē ſuū ſubiectūque ē quedā res finita. Si aūt accipimus finitū et infinitū virtute. ſic gr̄a aliquo mō ē finita aliquo mō infinita. finita em̄ ẜm ꝙ in xp̄o ē gr̄a ſingularis ꝑſone. dr̄ gr̄axp̄i infinita. nā p̄ter gr̄am que eſt in ip̄o vt ē hō ſingularis: ē in ip̄o gr̄a ẜm quā ē caput et gr̄a vnionis. dr̄ ergogr̄a xp̄i ẜm ꝙ ē caput aliquo mō infinita ꝙͣtum ad virtutē influendi. quia pōt influere in infinitū ī mēbra corporis eccl̓ie. Similiter gr̄a vnionis dr̄ aliquo mō infita .ſ. poteſtate ſatiſfaciēdi. quia non eſt ponere tot pct̄aquin ꝓ pl̓ibus poſſit ſatiſfacere. nec ita magnis quin et̄ꝓ maioribus ſi eēnt. ꝓut dicit anſhel. putaſue tantumbonū tāamabile poſſe ſufficere ad ſoluendū qd̓ debeturꝑ peccatis totius mundi: īmo plus pōt in infinitū. vn̄i maius eēt peccatū totius mūdi in infinitū: ſufficēt adillud ſoluendū. ¶ Ad illud quod obijcit̉ ꝙ ſpiritus datus eſt ei nō ad mēſuram. dd̓m ꝙ hoc intelligitur n̄ abſolute. ſꝫ facta cōꝑatōne ad alios hoīes quibus data eſtgratia ẜm menſurā donatōnis xp̄i. Nā ſicut dr̄. j. corī.xij. alijs datur ꝑ ſpm̄ ſermo ſapiētie. alijs ſermo ſcīe ẜmeundē ſpiritū ⁊cͣ. Quia ergo in xp̄o erat gr̄a vniuerſaliter ad omīa que dabātur alijs ꝑticulariter. dr̄ habuiſſeſpm̄ nō ad mēſuram. quia nō habuit ad menſurā alioꝝvn̄ ſuꝑ illd̓ ioh̓. iij. oīa dedit ī manu eius. glo. aug. hominibꝰ dat ad menſurā filio nō ad menſurā. ſꝫ ſicut totū ex ſeip̄o toto genuit filiū ſuū: ita incarnato filio ſuototū ſpiritū ſuū nō ꝑticulariter nō ꝑ ſubdiuiſiones. ſedzeneraliter et vniuerſaliter.¶ Queſtio. vij. de immenſitate diuine eēntie ꝙͣtum ad incōprehēſibilitatem.Onſequenter queritur de immēſitate diuine ſubſtātie ꝙͣtuꝫ ad incōprehēſibilitatē. Et queruntur duo. Primū vtrū diuina eēntia ſitcōprehēſibilis vl̓ incōprehēſibilis. Sꝫcūdū ē de differētia cōprehēſoꝝ eēntie diuine ī patri

Nembruꝫ primumD primū quo querit̉. vtruꝫ diuina eēntiaſit cōprehēſibilis vel incōprehēſibilis ſiobijcit̉. hiere. xxxij. magnus ꝯſilio incōp̄henſibilis cogitatu. et loquit̉ de deo. ſꝫ dicēdo deū dico diuinā eēntiam. quia dico ip̄m ſine notōeꝑſonali. et ſic loquitur: gͦ diuina eēntia eſt incōprehenſibilis. ¶ Itē damaſ. Infinitus ē deus et incōprehenſibilis. ¶ Item aug. in li. de videndo deo ponit quadruplicē auctoritatē ambroſij dicēs. plenitudinē diuinitatis eius nemo aſpexit. nemo mēte aut oculis cōprehendit. ¶ Itē cōmunis animi cōceptio ē qd̓ finitum nō pōtcōprehendere infinitū. ergo cū intellectus humanus ſitfinitꝰ. diuina eēntia infinita vt viſum ē: ergo incōprehēſibilis ab intellectu humano. ¶ Cōtra. multiplex ē cognitio de deo. ē cognoſcere de deo quia eſt. ꝗd ē. ſicut eſtquātus eſt. cognitio prima. ſecūda et tercia nō ponuntcōprehēſibilitatē. ſꝫ creatura pōt cognoſcere quātus eſt.ergo pōt ip̄m cōprehēdere. ergo ē cōprehēſibilis. minopatet rō. j. inuiſibilia dei ⁊cͣ. glo. tā pulchra aſtra condidit vt ex magnitudine quātus eēt poſſet cognoſci. ¶ Itēphil̓. iij. Sequor ſi quō cōprehēdam in quo et cōprehenſus ſum glo. ſi aliquo mō potero ꝑfecte cognoſcere xp̄mqui ē ſumma beatitudo. Intenbebat em̄ apl̓us ꝙ poſſet xp̄m cōprehēdere. ſꝫ nō ſequeret̉ niſi eēt poſſibile. noneēt v̓o hoc poſſibile niſi totā deitatē cōprehēderet: gͦ ē cōprehēſibilis. ¶ Itē ibidē ſuꝑ illud. in quo et cōprehēſusſum. glo. vt videaꝫ eum ſicut eſt: ſicut ip̄e me videt ſicutſum. Sed cōſtat ꝙ xp̄c videbat apl̓m ꝑ cōprehēſionemergo apl̓us intendebat ip̄m cōprehendere. ¶ Itē ephe.iij. vt poſſitis cōprehēdere cū omnibꝰ ſct̄is que ſit longitudo. latitudo. ſublimitas et ꝓfundū .ſ. dei. lōgitudo .ſ.eternitatis. latitudo .ſ. caritatis. ſublimitas .ſ. maie ſtatis. ꝓfundū .ſ. ſapiētie dei. et ſequitur vt impleamur inomnē plenitudinē dei. ergo vult ꝙ ſit comprehēſibilis.¶ Item .j. coꝝ. ij. Spiritus ſcrutatur oīa etiam ꝓfundadei .i. facit nos ſcrutari. ſꝫ quod facit nos ſcrutari ꝯgnoſcemus in patria. ſed ſi omnia etiā ꝓfunda d̓i cognoſcemus. ergo comprehendemus. ¶ Item aug. in li. de anīaet ſpiritu. Anima ad ſimilitudinē totius ſapiētie factaomniū ſimilitudines in ſe gerit. aīa aūt quia eſt ſimilitudo dei: ſe vtitur vt ſimilitudine ad deū cognoſcendū.Sed ip̄a eſt ſimilitudo totius ſapiētie diuine que ē ip̄edeus ergo poteſt ſe vti vt ſimilitudine ad cognoſcendātotam ſapientiā que eſt deus. ergo pōt eum cōprehēdere¶ Solutio. dd̓m ꝙ poteſt appellari cōprehēſio cognitōintellectus apprehedētis ſiue adherētis veritati. vel pōtappellari cōprehēſio cognitio intellectus includētis. ſūmedo cōprehenſionē primo mō: dd̓m ꝙ deus ē cōprehēſibilis. quia intellectus nr̄ adheret veritati que deus ē.vn̄ ſponſa in can̄. Tenui eū nec dimittā. et hec cōprehēſio nihil aliud ē ꝙͣ quedā cōprehenſio. hoc mō loquiturapl̓us cū dicit. Sequor ſi quō cōprehēdam .i. ſi quō ꝑfecte potero cognoſcere xp̄m. et iſtud perfecte attenditurin adheſione ad deum. Si dicatur cōprehenſio cognitōintellectus includentis. hoc modo facit aug. in li. de videndo deo ad paulinā differētiam inter videre et cōprehēdere dicens. ꝙ videre nō ponit niſi pn̄tiam rei. cōprehēdere v̓o ponit totuꝫ in videndo includere: ita ꝙ de renihil lateat. hoc mō impoſſibile ē deum cōprehendi. ꝗaimpoſſibile ē ꝙ intellectus includat diuina eēntiaꝫ. ẜmem̄ aug. illud ſolū cōprehendere poſſumus cuius finescircūſpici poſſunt. illd̓ aūt impoſſibile eſt in deo. ¶ Sedobijcitur. omne ſimplex cū non habeat partē cū attīgit̉:attingit totum. cum v̓o attingitur totum: cōprehendit̉.cū ergo diuīa eēntia intellectu humano attingatur. aliquo modo cum ip̄a ſit ſimplex cōprehendetur. ergo ſi cognoſcetur cognitōe viſionis: cognoſcetur cognitōne cōprehenſionis. ¶ Reſponſio. ꝙ nō ſequitur attingitur totū. ergo cōprehēditur.rehendere em̄ ē ẜm totaꝫ ſub-