QueſtioSecunda

motus ⁊ temporis que habēt debiliſſimū eſſe. quēadmodum ſenſus deficit in extremis id eſt maxime ſenſibilibus ⁊ minime. Hinc eſt cum eſſe diuinarum perſonarūin vnitate eſſentie ſit maxime ⁊ veriſſime. intellectus noſter obtenebratus deficit. nec hoc eſt mirum. quia ſicutdicit Ariſtoteles in prima philoſophia. intellectus noſter ſe habet ad manifeſtiſſima nature ſicut oculꝰ noctuead lumen ſolis. ¶ Dicendum ergo ad primo obiectum.ꝙ ideo dicuntur defeciſſe in cognitione tercie perſone.quia defecerunt in cognitione bonitatis. ⁊ hoc multipliciter. primo quia non cognouerunt potiſſimum effectuꝫbonitatis. incarnationem ⁊ redemptionem. Secundoquia ⁊ ſi bonitatem cognouerunt. non tamen vt ſummā⁊ primam venerati ſunt. quia ſua bona ſibi attribuerunt. Tercio quia ⁊ ſi habuerunt appropriata duabusperſonis ſcilicet potentiam ⁊ ſapientiam. non tamen habuerunt appropriatum tercie perſone ſcilicet bonitateꝫ.¶ Ad ſecundū dicendum. ꝙ ⁊ ſi trimegiſtus intellexit ꝓpria perſonarum cum dixit monas monadē genuit. ⁊cͣ.hoc tamen non habuit per naturalem rationem. ſed perdoctrinam vel inſpirationem. ¶ Ad tercium dicendūꝙ non eſt argumentum ad probandum trinitatem id eſtmedium. ſiue ratio inferens de neceſſitate trinitatem eſſe. ſed tamen deeſt ratio conferens ex parte noſtra. noneſt ergo defectus ex parte rei. ſed eſt defectus ratiōis cōferentis id eſt intellectus noſtri. qui non poteſt mediuꝫipſum inuenire ⁊ inuentum conferre. Ad concludendū.ibidem dicit Richardus. Ad quecūqꝫ neceſſaria eſt eſſeargumenta non deeſſe ꝙͣuis contingat ipſam induſtriaꝫlatere.¶ Articulus quartusEinde queritur. an deus aut diuina ſubſtātia ſit cognoſcibilis facie ad faciem in via.minum facie ad faciem ⁊cͣ. Auguſtinus inEt ꝙ ſic probatur Beneſis. xxxij. Uidi dolibro de trinitate. Facies eſt illa forma in qua non rapinam arbitratus eſt filius eſſe ſe equalem patri. ergo ip̄eIacob vidit ipſum in forma diuina ⁊ facie. ¶ Item numeri. xij. ore ad os loquar ei. id eſt moy. ⁊ palam ⁊ nonper enigmata deum videt. ergo ⁊ ipſe Moy. videbat dominum abſqꝫ vlla ſimilitudine in ſua forma ⁊ ſpecie. ethoc eſt ẜm faciem. ¶ Item yſaie. vj. vidi dominum ſedētem ſuper ſolium excelſum. ⁊ plena erat omnis terra ⁊cetera. ergo yſaias vidit dominum in ſua maieſtate. ergo in ſua forma ⁊ ſpecie. ¶ Item ſecunda Corin. tercio.Nos reuelata facie gloriam dei ſpeculantes in eandemimaginem tranſformamur a claritate in claritatem. ergo nos abſqꝫ velamine videmus gloriaꝫ dei. ergo abſqꝫomni ſimilitudine in ſua claritate. ¶ Item Exodi xxxiij.loquebatur dominus ad Moy. facie ad faciem ſicut ſolet loqui homo ad amicum ſuum. ¶ Contra .j. Corin.xiij. Uidemus nunc per ſpeculum ⁊ in enigmate. tūc autem facie ad faciem. Ubi dicit gloſa. ꝙ per ſpeculum etenigma ſignat ſimilitudines que valent ad intelligendūdeuꝫ in preſenti. ergo in preſenti non poteſt videri ī ſuaforma ſiue ẜm faciem. ¶ Item Exodi. xxxiij. non poterisvidere faciem meam. non enī videbit me homo ⁊ viuet.Et ſequitur. videbis poſteriora mea. faciem autem meavidere non poteris. Relinquitur igitur ꝙ non poſſit videri in ſua forma ſiue ẜm faciem. ¶ Item queritur quomō differat videre poſteriora dei a viſione faciei. ¶ Reſponſio facies dei dicitur multipliciter. vno modo dicitur facies dei preſentia eius per gratiam ẜm ꝙ diciturin pͣs. A facie domini mota eſt terra. Alio modo diciturfacies preſentia dei per carnē pͣs. Oſtende nobis facieꝫtuā. Et in figura. Moy. Exo. xxiij. facies mea precedette. Tercio modo dicitur facies preſentia eius per gloriam in propria forma. Ioh. viij. Uidebis faciem eius ī

iubilo. ⁊ .j. Corin. xiij. tunc auteꝫ facie ad faciem. Et ẜmhunc modum poſteriora dei dicuntur tripliciter. ſiue cognitio per poſteriora. vno mō rationes naturales. aliomodo figure. tercio modo creature. Scd̓m ꝙ facies dictur preſentia dei per gratiam. ẜm hoc ergo cognitio perfaciem erit cognitio per preſentiam ſeu contemplationem gratie. quomodo accipitur Gen̄. xxxij. Uidi dominum facie ad faciem. ⁊ huic reſpondet quaſi a poſteriori cognitio per naturalem rationem. q̄ non accipit preſentiaꝫ eius in affectu. ſicut eſt in cognitione per gr̄am:ſed tamen accipit quaſi a poſteriori veritatem aliquande eo ẜm intellectum. Item ẜm quod facies dicitur preſentia eiua ẜm carnem. ẜm hoc poſteriora domini dicūtur figure legis que figurabant incarnationem eius. vnde illi qui erant in veteri lege videbant quaſi a poſteriori per figuras futurorum. ſed nos videmus eum quaſifacie. quia credimus ⁊ accipimus euꝫ vt in carne preſentem. quo modo accipitur illud apoſtoli. ij. Corin. tercio.Nos autem reuelata facie ⁊cͣ. Ubi poſtꝙͣ locutus eſt develamine figurarum hoc adiunxit Apoſtolus. Iteꝫ ẜmꝙ tercio modo dicitur facies ſcilicet preſentia glorie. ẜmhoc poſteriora dei ī ſua forma poſſunt dici creature. Eſtcnim cognitio dei in ſua forma. ⁊ eſt cognitio ipſius inſuo effectu. Cognoſcere ipſum in ſuo effectu. eſt cognoſcere ipſum apoſteriori. Cognoſcere ipſum in ſe ſicut eſt.eſt cognoſcere ipſum in ſua facie. ⁊ hoc mō dicitur moy.Uidebis poſteriora mea. faciem autem meam non videbis. quia in preſenti per effectus cognoſcimus ipſuꝫ ẜmꝙ dicitur. j. Rom. Inuiſibilia dei ⁊cͣ. In futuro v̓o cognoſcimus ipſum in ſe. ¶ Item nota ẜm Auguſtinū. ꝙfacies dei dicitur forma dei. ⁊ ẜm hoc poſteriora dei poſſunt dici forma humana. ⁊ ẜm hoc poteſt intelligi illudMoy. poſteriora mea videbis. hoc eſt in carne videbis.faciem autem meam videre non poteris. Nota etiam ꝙfacies dei dici poteſt viſio intellectualis ſiue ſit per remſiue per ſpeciem intelligibilem aliquā. Et ẜm hunc modum poſteriora dicuntur viſio imaginaria ⁊ viſio corꝑlis. Et ẜm hoc intelligitur illud. loquebat̉ dominꝰ moy.facie ad faciem. quia apparebat ei in ſpecie intelligibili.Et etiā illud. xij. Nu. palam ⁊ nō per enigmata deuꝫ vides. vt enigma referatur ad imaginariā viſionē. figuread corporalē. apparet enī dominus in viſione corporalin ſpecie aliqua exteriori ſicut Exod̓. iij. Moy. in rub.Apparet etiā ī viſione imagīaria ſicut ī ſomnis Iacob.gen .xxviij. de quibꝰ duobꝰ modis dicit̉ Nu. xij. Si quisfuerit inter vos propheta. in viſione apparebo ei ſcilicetcorporaliter vel per ſomnum ſcilicet viſione imagīariaApparet etiam in viſione intellectuali in ſpecie intelligibili vt Moy. xij. Qu.¶ Articulus quintusOſtea queritur. vtruꝫ deus ſit cognoſcibilisin ſua ſpecie hoc eſt. vtrum deus cognoſcaturſicuti eſt in vita iſta. ⁊ probatur ꝙ non. Exodi. xxxiij. Non videbit me. ¶ Iteꝫ. jͣ. thio. vlti. habitat lucem inacceſſibilē quā nullus hominum vidit. ſed nec videre potuit. glo. in hac vita. poſt antem videbit. ¶ ItemGreg. in moralibꝰ. deū nemo vidit vnꝙͣ. per quod patenter dat̉ ītelligi. ꝙ ꝙͣdiu in hac vita mortali viuit̉. videriper quaſdam imagines poteſt deus. ſed per ipſam nature ſue ſpeciem non poteſt. vnde anima gratia ſpiritꝰ afflata per figuras quaſdam videt deum. ſed ad ipſam ſpeciem non pertingat. ergo in hac vita nō poteſt videri etiam per gratiam ſicut eſt. ¶ Item ſpecies omnino abſtracta ⁊ abſoluta a corporcitate. ſi intelligitur ſicuti eſt.non intelligitur niſi a vi intellectiua omnino abſolutaa corpore ⁊ expedita a mole corporea. Si ergo ītellectꝰhumanꝰ ꝙͣdiu hic mortaliter viuitur eſt pregranatus acorpore. ẜm ꝙ dicitur ſapiētie. ix. Corpus quod corrum