ſubdiaconi qͣꝫ accoliti et ceteri cōitantur. qꝛ p̄dicationem euangelij que ꝑfectum facit plurimi ſuſceperunt. Dici etiam pōt ꝙ ꝑ ſubdiaconi ⁊diaconi ad legendum ꝓceſſum duplex xp̄i manifeſtacio ꝑ duplicem eius aduentum ſignificatur. quoꝝ primus vnum tm̄ habuit p̄curſorēſcꝫ iohannem. qui per ſubdiaconum precedentēſignificatur Scd̓s duos habebit videlicꝫ enoch⁊ heliam qui ꝑ duos vel plures precedentes diacōnum figurantur acies autē epiſtolam legentis reſpicere debꝫ altare. qd̓ xp̄m ſignificatqꝛ iohannis predicatio ſe et alios dirigebat inxp̄m. de cuiꝰ vultu iudicium. ⁊ equitas ꝓdiuitIs vero qui precedit ſubdiaconū euntē legerenō vertit faciē ad legentem qꝛ iohannes non adſe audientes. ſꝫ potius ad xp̄m ſe dirigebat. ſedqui diaconū eunteꝫ legere precedebant nunc reſpiclunt ad euangelium et ad faciem recitantisPrimo vt ex mutua vtriuſqꝫ inſpectione. amorcaritatis xp̄i notetur qui in euāgelio predicat̉Scd̓o vt ſe eſſe ꝯteſtes euāgelice doctrine oſtēdant ſicut legitur mn yſn. Vos leſtēs mei dicit dominꝰ. qꝛ vero iohannes fuit limes precedentiū⁊ ſubſequentiū medius inter apoſtolos ⁊ ꝓphetas Nā lex ⁊ ꝓpheta vſqꝫ ad iohannem ⁊ ex eoregnū dei euangelizat̉ ideo epl̓a nec ſemꝑ legitur d̓ ꝓphetis nec ſemꝑ d̓ apl̓is. ſꝫ interdū ſumitur d̓ ve. te. interdū d̓ nouo. Iohānes em̄ cuiusvocē repn̄tat epl̓a cū antiquis xp̄m p̄dixit ventuꝝ dicens. Qui poſt me venit ante me factꝰ ēEt cū modernis xp̄m oſtēdit pn̄tem dicens. Ecce agnus dei. ee. q. t. p. m. Interdū ergo ſumiturde apoſtol̓. qꝛ licet eorum doctrina nō preceſſerit euangeliū tamē ad vitam actiuam refert̉. ſicut lex ⁊ ꝓphētia Et interdū d̓ ve. te. raro tamēqꝛ velū tēpli ſciſſū ē nec ponendū ē ante oculosvelum: Epiſtola tamē non legitur de quinqꝫ libris moyſi. qꝛ in illis tēporalia ꝓmittebantur.In cuius ſignū lectiōes d̓ illis ſumpte terminātur in grauem accentum. vt iam dicet̉ Conſiderandū aūt eſt ꝙ qn̄ lectō vl̓ epiſtola de librismoiſi vel ſalomonis ſumitur nomen eoꝝ recitet̉vt dicetur ī prohemio. vj. partis Itē in epiſtol̓que ſumunt̉ d̓ ꝓphetis. vl̓ d̓ actibꝰ apoſtolorūſiue de apoc̄. ponit̉ in principio hec oratō In diebus illis. ⁊ in fine dicit̉. ait dominꝰ omnipotenseo ꝙ in libris illis hoc ſepe ſcriptum inuenitureadem etiam ratione dicit̉ in epiſtol̓. iacobi ⁊ petri. Cariſſimi. et in epiſtol̓ pauli. fratres. et inxp̄o iheſu dn̄o noſtro. In epl̓a tn̄ ad heb̓. dicuntquidam non debere apponi fratres. eo ꝙ apl̓usſuſpectus erat hebreis. ſꝫ melius eſt vt apponat̉qm̄ quidam boni erant inter eos vt ipſe eos inquodā loco eiuſdem epl̓e vocat fratres propterpremiſſam etiam cāꝫ dicitur in euāgelio In illotꝑe. proprie tn̄ loquendo nulla epl̓a eſt d̓ ve. te.ſꝫ ille lectiones vocantur Porro licꝫ in epl̓isque d̓ apoc̄. leguntur dicatur. lectō libri apo.beati io. apoſtoli In quibuſdam tn̄ ecc̄ijs ⁊ epl̓istacetur illud verbum. beati. certum ē em̄ ꝙ bea-

tus p̄clpue fuit inter omines apoſtolos a xp̄o dilectus. Dilectio aūt dei bonos nos efficit quiabeatus quē elegiſti ⁊ aſſūpſiſti. Hac ergo ꝯſideratione eum ſicut ceteros ſanctos ſuꝑuacut īeſt beatitudinis titulo ſanctum oſtēdere ⁊ ſolēqd̓ ammodo fa̓cibus adiuuare cū ipſe velud titulus per ſe patens effectum beatitudīs: ſcꝫ dilectōꝫ dei cui debetur pre ceteris ſit ſortitus. Ceteꝝ nullus debet epiſtolam ſolenniter in ecc̄ialegere niſi ſit ſubdiaconus qui ſi forte defuit dicatur a diacono. de quo dictum eſt in. ij. ꝑte ſubti. de ſubdiacono ⁊ de diacono vl̓ etiam a ſacerdote Melius em̄ eſt vt ſacerdos etiaꝫ miſſam cātans illam legat qͣꝫ ſi ab acolito vl̓ alio inferioris ordinis legatur. Girca hoc autē notandumeſt ꝙ populi inſtructō fit ꝑ verbū dei qd̓ quidēa deo per eius miniſtros ad populum ꝑuenit etideo ea que ad plebis inſtructōnem pertinēt nōa ſacerdote ſꝫ a miniſtris dicuntur. Miniſteriūtamen verbi dei triplex ē. Primum autoritatisqd̓ ꝯpetit xp̄o. qui miniſter dicit̉. ad romanos. Matl̓i.xx. Erat em̄ ſub poteſtate docēs Scd̓ꝫ manifeſteveritatis qd̓ cōpetit predicatoribus no. teſt. dequo dicit̉ in. ij. cor. iij. qui ⁊ ydoneos nos ſecitminiſtros. Tercium figurationis. qd̓ cōpetit p̄dicatoribus ve. te. ideoqꝫ doctrinam xp̄i ꝓponitdiaconus. Doctrina vero predicatoꝝ ve. te. ꝓponitur ꝑ ſubdiacōnos. nec obſtat ꝙ aliqn̄ pereos legitur loco epiſtole aliquid de ipſo ve. te.quia predicatores noui te. ētiam vetus predicant Ceteꝝ doctrina predicatoꝝ ve. te. nō ſemꝑlegitur ſꝫ illis diebus quibꝰ p̄cipue ꝯfigurationoui et ve. t. deſignatur. vt in ieiunijs quatuortꝑm. ⁊ qn̄ aliqua celebrantur que in veteri legefigurata ſunt. ſicut paſſio natiuitas baptiſmus⁊ aliquid huiuſmodi. ⁊ qm̄ vtraqꝫ doctrina ordinat ad xp̄m et eoꝝ que ſequebant̉ ideo doctrinaxp̄i poſtponitur quaſi finis. Cum autem dicitur epiſtola genua non flectimus cū ad nouum pertineat teſtamentum ȳmo ſedemus qꝛ doctrina īſilentio ⁊ quiete audienda eſt. Vſus etiaꝫ ſedendi a veteri te ſtamento aſſumitur. ſicut in eſdralegitur. Milites tamē ſtare ꝯſueuerunt. quādoepiſtole pauli leguntur in honorem eius qui miles fuit. Vnde in ſignum militie ſue depingiturcū enſe in manu. vel ideo. qꝛ ipſe ſuam p̄dicatiōꝫeuangeliū nominauit Et ē ſciendum̄ ꝙ nunqͣꝫ inxl. legitur epl̓a pauli niſi tantū in cena domini q̄ad nouum pertinꝫ te. Iane lectōes apoſtolicasvel euangelicas quis ante ſacrifitium dici debere ſtatuit nō omnino certū eſt. creditur tn̄ ꝙ primi ſucceſſores apoſtoloꝝ eo ꝙ in illis eadem ſacrificia celebrari iubētur. Queritur aūt quareꝓphetias voce inferius deflexa. euāgelium v̓oet epiſtolam voce exaltādo finimus Reſpōdeoꝑ ꝓphetiam que eſt d̓ ve. te. ſinagoga que inclinata ē et cecidit intelligitur. ideoqꝫ inclinandovocem et quaſi cadendo ꝓphetia finitur. Hincetiam eſt ꝙ ſinagoga depingitur. quaſi fractabaſta vexilli. per euangelium vero ex epiſtolaꝫ