xxvi

eius premiſſis veſtibus induerentur. reprehendentes nos temere. quia talibꝰ ornamur. quoniaꝫ ſicutohannes ait. Dominus ſurgens de cena poſuit veſtimenta ſua ⁊ poſtea alia nunquam accepit niſi ſuanos vero vt dicunt plura alia qͣm veſtimus reueſtimus in miſſa in qua cenam ipſam imitamur. ⁊ dn̄sab hijs qui volunt ambulare in ſtolis nos cauereprecepit dicens. Cauete a ſcribis qui volunt ambulare in ſtolis dicunt em̄ ꝙ hoc facimus vt iuſtioreset excellencōres populis appareamus contra illudVos eſtis qui iuſtificatis vos coram hominibꝰ. deꝰautem nouit corda veſtra. quia quod hominibꝰ altum eſt. abhominatio eſt apud deum. Error autemiſte ex premiſſis apertiſſime cōfutatur. Legitur qͦꝫEzechielis. xlij. ⁊. xliiij. Cum ingredientur ſanctuarium meum ⁊ accedent ad mēſam meam vt mihi miniſtrent ⁊ cuſtodiāt cerimonias meas veſtibꝰ vtātur lineis. nec aſcendit ſuper eo quicqͣm laneū. Cūqꝫegrediētur atrium exterius ad populum exuent ſeveſtibus in quibus miniſtrauerunt. ⁊ non ſanctificabunt populum in veſtibꝰ ſuis. Et nota ꝙ oſtiarij.lectores. exorciſte. ⁊ acoliti veſtibus albis vtūtur.videlicꝫ ſuꝑpellicio. amicto ⁊ alba. ⁊ balteo. ⁊ angelos dei miniſtros. per caſtitatis mundiciam imitent̉et in eis in carne glorioſa effecta ſpirituali quaſi inalbis veſtibꝰ ſocientur. Inde eſt ꝙ pocius lineis veſtibus vtūtur. quia ſicut linum multo labore ad cādorem producitur. ſic neceſſe ē per multas tribulatōnes ad regni gloriā peruenire. In concilio magotenenſi ſtatutum eſt ꝙ epiſcopus in ordinatōne ſuarecipiat orarium. baculum ⁊ annulū. preſbiter orariū ⁊ planetam. diaconus orariū ⁊ dalmaticaꝫ. ſubdiaconus patenam ⁊ calicem. ⁊ cum degradanturea perdunt. Et in concilio tholetano ſtatutum ē. ꝙdiaconus tempore oblatōnis tantum. ſcilicet quādolegit euangelium vtatur alba. id eſt dalmatica. Notandum quoqꝫ ē ꝙ veſtes euāgelici ſacerdotis aliud deſignant in capite ſcilicet in chriſto aliudqꝫ figurant in membris. quanqͣꝫ ⁊ caput ⁊ membra ſacerdotis nuncupant̉. ad caput dicit pſalmigraphꝰ.Tu es ſacerdos in eternum ſcd̓m ordinem melchiſedech Ad menbra vero dicit Apoſtolus. Vos eſtisgenus electum regale ſacerdocium. Exponenda ergo ſunt eorum miſteria. Primo ſcd̓m ꝙ membris.conſequenter ſcd̓m ꝙ capiti ſcilicet chriſto conueniunt. prout in quolibet capitulo diſtinguetur. Deornamentis autem ⁊ palleis ⁊ veſtibus eccleſie velaltaris in parte prima dictum eſt. vbi agitur de victuris. Porro ſex indumēta ſacerdotibus ⁊ epiſcopis cōmunia ſunt hec. amictꝰ. alba. zona. ſeu cingulum. ſtola manipulus. planeta. Nouem vero pontificibus ſpecialia ſūt hec. calige. ſandalia. ſuccinctorium. tunica. dalmatica. cirotece. mitra. ānulus. baculus paſtoralis. De quibus omnibus ſingulatimproſequimur. ⁊ etiaꝫ de fudario ⁊ de palleo ⁊ de coloribus quibus eccleſia in eccleſiaſticis vtit̉ indumentis ⁊ de legalibus indumentis.De amictu.Rimo de ſex ornamentis epiſcopis ēt ſacerdotibus cōmunibus eſt ſcd̓m premiſſa dicendum.

Lotis itaqꝫ manibus. epiſcopus ſeu ſacerdos celebraturus aſſumit amictum quo caput tegitur quēpontifex loco ephot ſiue ſuperhumeralis et ratōnalis habet. ⁊ nunc etiā ſuperhumerale vocari poteſtſignificans ſalutem que per fide tribuitur. De hocApoſtolus ad Ephe. vj. Galeam ſalutis aſſumite. ſignificat etiam caſtitatem cordis ⁊ corporis. quiaet renes ⁊ pectus ambit ⁊ tegit. ⁊ omnibus ſacrisveſtibus ſupponitur. ſed omnibus ſupereminet quiacaſtitas ⁊ debet eſſe intus in pectore ⁊ foris interīopere. Vnde in renibus ſtringitur. quia ibi p̄cipueluxuria dominatur. Per amictum quoqꝫ ſuper humeros quia circumquaqꝫ diffunditur opeꝝ fortitudo deſignatur. Humeri nanqꝫ fortes ſunt ad operaperagenda. iuxta illud. Patriarche iacob ſuppoſuit humerum ad portandum factus eſt tributis ſeruiens. Duo vaſculi ſiue due cordule quibus amictꝰante pectus ligatur ſignificant intentōnem ⁊ finēquibus informandum eſt opus. ne fiat in fermento malicie ⁊ nequicie. ſed in azimis ſinceritatis ⁊ veritatis. Sacerdos igitur non debet ocōſus exiſtere.ſed hominis operibus infudare. ſcd̓m illud Apoſtoli ad Thimo. Labora ſicut bonus miles iheſu criſtiLaudanda tamen quorūdaꝫ locoꝝ habet ꝯſuetudovt linea camiſia alba aut ſuꝑpellicium ſuper cōmunes veſtes inducitur priuſqͣm amictus imponat̉ perquod fides que primo adeſſe debet ſignificat̉. Porro amictus ſuper os planete reuoluitur. de quo ſb̓titulo. de planeta dicet̉. amictu quoqꝫ collum ſtringitur. per quod vocis caſtigacio intelligitur. quoniam ꝑ collum in quo vox eſt vſus loquendi exprimitur. Stringit̉ ergo collum ne inde ad linguammendacium tranſire poſſit. Leuiter tamen cū eo pectus ⁊ fauces ſtringunt̉. ꝓut ſub ti. de cingulo dicet̉. Illo etiam caput oꝑimꝰ ne circūquaqꝫ libere ꝓſpiciēdo illicita cogitemus. Pectus ſeu cor eo tegitur. quia animus ſacerdotis ad ea que incumbūt debet totus eſſe intentꝰ. nec debet tunc ad vanitatesvel ad aliqͣ mundana libere meditanda diſſolui. Porro amictus quo ſacerdos caput obnubit. ſcd̓ꝫ ꝙ capiti. ſcꝫ xp̄o conuenit ſignificat id quod in Apoca.deſcribitur. videlicꝫ Angelum dei forteꝫ deſcēdiſſede celo amictū nube. Et in Yſaia. Ecce dominꝰ aſcēdet ſuper nubem candidam. veniens em̄ ad ſaluationem mundi ſaluator mūdi dei filiꝰ. angelus magniconſilij amictus eſt nube dum diuinitatem abſcōditin carne. Nam caput viri xp̄s. caput xp̄i deus. Hocergo carnis latibulum ſignificat ſacerdotis amictꝰquod per illam ſindonem expreſſius ſignificatur. qꝛſummus pontifex caput obducit. de qua in titulo deſuccinctorio dicetur. ⁊ pulchre quidem quod ꝑ calciamentum pedum hocipſum per amictum capitisdeſignatur. quia diuinitas in carne latuit. et per carnem innotuit. Nam cum notus eſſet in iudea deuset in iſrahel magnum nomen eius. in ydumeam extendit calclamentum ſuum. et ante conſpectum gentium reuelauit iuſticiam ſuam. Amictus etiam repreſentat operimentum quo iudei velabant faciemchriſti dicentes Mathei. vj. Prophetiza nobis xp̄e