Druckschrift 
Legenda aurea, deutsch
Seite
CXLIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Mangen

.MxlIIII

liebes kind es iſt gewōheit vnd̓ vns geyſtlichēleuten das wir nyemant in vnſer geſelſchafftempfahē wir verſuchē in dan̄ vor in geyſtlichēdingen. dauon far mit vns in den wald ob duwilt. vnnd thu vns dein meynung gentzlichenkund. da ſprach dz kind wie ir wolt alſo wil ichauch. da namen ſie einen iungen knaben mit inder hieß Sonarius vnd ein brot. vnd giengenall vier in die wuͤſt. vnd da ſy wol drey tag vondem brott hetten geſſen. vnd ſein nymmer hetten da wurden ſie gar kranck von hunger. Doſprach der heylig vater ſant columbanus. Irſoͤllent in den nechſten wald geen ob ir indertein waſſer findet. darin̄ ſoͤllent ir viſchen daswir da von eſſen. dz thete ſy zuhand. da fundēſie ein waſſer. da rourffen ſy ire netz darein indem namen gottes vnnd viengen gar vil viſchd̓ namen ſy als vil ſy wolten vnd kamē zu ſantolumbano. da ward er gar fro vnd dancketgot ſeiner genaden. vnnd gab den andern mitgroſſen freudē auch. darnach do ward ſy aberhungeren. da was die ſtat verr von in da manſpeyß vandt. da rufften ſy got aber an. vn̄ baten in das er ſye furſche in irr kranckheit. Dawurden ſy aber von got geſpeyſet. dz mercketaber dz lieb kind ſant mang gar wol vn̄ weyßlichen. vnd es ward ye lenger ye mer damit gezoge zu heyliger vn̄ zu geyſtlicher geſelſchafftvnd gieng mit groſſer begird zu ſant Columbano vn̄ gelobet im das er im gehorſam woltſein vn̄ all zeyt bey im wolt wonen. vn̄ leget dzheylig gewand des ordens an. vn̄ da ſant Columbanus ſahe das dz kind als ſeliglichen vn̄als tugentlichen lebet. Da wolt er in baß verſuchē vn̄ machet in da ſchier zu keluer vn̄ wolt

mercken ob er got damit vleyſſigklichē dienetda wz er ſeines ampts als fleyſſig vn̄ thet esals mit groſſer andacht dz got ſein heyligkeitdarin̄ ließ erſcheynē. Eynes mals da woltēdie bruͤd̓ eſſen. vn̄ da man dz bier zu dē reuenter ſolt tragē. da trugē die diener die huͤltzenkandel in den keler fur das vaß. Da zoch ſantmang dē zapffē dz dz bier darein mocht geenda rufft im Sonarius zehād vn̄ ſprach das erbald zu ſant coluͦbano giēg. da lieff er zehandzu im vn̄ verſtieß dz vaß nit vor rechter gehorſam vn̄ vergaß des zapffen in d̓ hād vor groſſem eylē vn̄ er ließ dz bier lauffen. da giēg esals lang biß dy huͤltzin kandel vol ward. vn̄ beſtuͤd da in d̓ weyß als ein bog in d̓ geſtalt alsein kron. da fragt in Sonarius wz er in d̓ hādhet vn̄ da ſant mang dē zapffen ſah. vn̄ das erdes vaſſes oͤffen het vergeſſē da erſchrack ergar ſer vn̄ lieff bald in dē keler vn̄ gedacht imes wer nichts in dē vaß mer belibē. Vn̄ da erſah das die kandel vol was vn̄ dz bier als einbog ſtud d̓ ſich nyendert reget vn̄ eins tropffēnit mer herauß gegāgē wz. dz nā in ſer wund̓.vn̄ weſt nit wz dz wund̓ bedeutet vn̄ weſt auchnit wz er damit thun ſolt. vn̄ furt ſonariū vndein brieſter balt mit im ī dē keler dz ſy dz großwunder ſehen. da giēgē ſie mit im vn̄ ſahē dasgroß zeychē. Da ſprach Sonarius zu dē brieſter. ſollen wir das groſſe wunder vnſerm heyligen vater ſant Columbano ſagē. Da ſprachd̓ brieſter ia im ſol keyn ſolch groß heyligkeytverſchwigen oder verborgen beleiben. vn̄ giengen mit einander zu ſant Columbano vnd ſagten alles das das geſchehē was. Da ſprach d̓heylig ſant Colunbanus. ſhein lebē bruͤder