Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
64b
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.VI.

etiā in plateis cupiditatis mūdialis vel tumultus ſecularis. vbi eſt locutio de mundo. nec ꝑ vicos timorisinfernalis. poſtꝙͣ vigiles inuenit .i. p̄dicatores ⁊ doctores. querēs ab eis d̓ dilecto. poſt ip̄os inuenit eū. Oꝑe.Greg. probatio dilectionis exhibitio eſt oꝑis. Idē inomel̓. Amor dei nunꝙͣ eſt otioſus. Oꝑatur em̄ magnaſi eſt. Un̄ Sap̄. vij. dr̄. ꝙ ſpūs intelligētie eſt ml̓tiplex.et mobilis. ⁊ amās bonū actū. qꝛ .ſ. facit hoīem ꝓmptūad oꝑandū ⁊ bonos actus et multipliciter. Ip̄a etiaꝫbona oꝑa figurata ſunt ꝑ ſacrificia que dn̄s mādauitin lege offerri. Et precipue agnū quotidie in holocauſtum. Agnus .i. oꝑa immaculata que igni diuini amoris ꝑficiēdi ſūt. Iuxta illud apl̓i. Oīa oꝑa veſtra ī charitate fiant..§. ij.Ad dilectione deiīuitat primo ſacra ſcriptura. Scd̓o īcitat naͣ. Tercioexcitat gr̄a nob̓ exhibita. Quarto ſolicitat gloria ꝓmiſſa. Quīto ad hoc clamat vniuerſa creatura. vt dic̄Guil. in ſumma virtutū. Ꝙtū ad primū in pluribꝰlocis ſcriptura ad hoc inuitat Beut. vj. Diliges dn̄mdeū tuū ex toto corde tuo ⁊c̄. Eiuſdē. xj. Ama dn̄m deum tuū. Ecc̄i. xiij. Omni vita tua diliges deū. Math̓.xxij. Diliges dn̄m deū tuū ⁊c̄. j. Ioh̓. iiij. Diligamꝰ deūqm̄ ip̄e prior dilexit nos. Ꝙtū ad ſcd̓m incitat immo pene cogit naturā .i. ratio naturalis. Bernar. in li.de diligendo deū. Inexcuſabilis eſt oīs etiā infidelis.ſi nō diligit deuꝫ ex toto corde. Clamat nempe innata⁊ nota rōni iuſticia. qꝛ ex toto ſe illū diligere debet. cuiſe totū debere nō ignorat. Si naturaliter amat filiuspatrē a quo hꝫ partē corꝑis quantomagis amare debet deū. qͥ corpus ei ⁊ animam ex nihilo fecit Ecc̄i. vij.In tota aīa tua dilige eū qͥ te fecit. Bern̄. Paꝝ ne tibividet̉ hoc. Cogita qualē te fecit. nempe ẜm corpꝰ egregiā creaturā. ẜm animā magis ymaginē creatoris inſignem. rōnis ꝑticipē. beatitudinis eterne capacē. Porro ambo coherere fecit incōp̄henſibili artificio. ſapīainueſtigabili. nec an̄ ꝓmeruit qͥ an̄ nō fuit. nec ſpes retributionis fuit. quia bonoꝝ nr̄oꝝ nō egit. Item quotvidet. in corꝑe ſuo membra. tot inueniet magna beneficia. Quantū quis amaret eū qui reſtitueret oculumamiſſum. aut ꝯſeruaret cū meruiſſet ꝑdere? Non minus amandus eſt. qͥ ab initio oculos dedit ⁊ cōſeruat.cū multotiens ꝓpter peccata meruiſſet ꝑdere. Si multū amares qui te reſuſcitaret. nō minus amandus. quivitā dedit ⁊ cōſeruat. Bernar. Ualde mihi amādus ē.ꝑ quē viuo ⁊ ſapio. Figura etiā quā hꝫ corpus incitatad amādū deū. Unde Aug. de doctrina xp̄iana. Beluas deus in terraꝫ ꝓſtratas fecit. querentes paſtum deterra. te in duos pedes erexit faciem tuā ſurſum attendere voluit. Non diſcordet cor tuū a facie tua. Nō habeas faciem ſurſum cor deorſum. Quid eſt ſurſum habere. niſi quod dictum eſt. Diliges dn̄m deum tuum extoto corde tuo ⁊cͣ. Ꝙtum ad terciū .ſ. de gr̄a p̄cipueredēptionis multum excitat ad amandum deum. AdGala. ij. Dilexit me. ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ me. nō ſumingratus gratie dei. Et Ecc̄i. xxix. Gratiā fideiuſſorisid eſt xp̄i ne obliuiſcaris. Dedit em̄ ꝓ te aīam ſuā. Bernardus in li. de diligēdo deum. Infidelis ſe totū ei debere nō ignorat. quē ſui totiꝰ nō ignorat actorē. Quidergo ego qͥ deum meum teneo nō ſoluꝫ vite mee gratuitū largitorē. largiſſimū adminiſtratorē. piū ꝯſolatorēſolicitū gubernatorē: ſed inſuꝑ copioſiſſimū redēptorēeternū ꝯſeruatorē. ditatorē. glorificatorē. Idē. Si totū debeo me ꝓ me facto. quid debeo ꝓ me refecto. et refecto hoc mō? Nec em̄ tā facile refectus ꝙͣ factus. Siqͥdem de me ſicut et de alijs. dixit ⁊ facta ſunt. Atuero qͥtm̄ ⁊ ſemel dicendo fecit. in reficiendo et dixit multa. etgeſſit mira. et ꝑtulit dura. nec tm̄ dura ſed indigna. qͥdergo retribuā dn̄o ꝓ oībꝰ q̄ retribuit mihi. Idē. Quidin te adhuc dormitat affectio tua. immo nō dormitat

ſed mortua eſt. ſi huic nō rn̄det beneficio. Idē in ẜmone penthecoſtes. O duri ⁊ indurati filij adā. quos nonemollit tanta benignitas. tanta flama. tamingens ardor amoris. tāuehemēs amator. qͥ ꝓ vilibꝰ ſarcinulis.tāp̄cioſas merces expēdit. Ꝙtū ad quartū ſolicitare debet gloria ꝓmiſſa. j. ad Corin. ij. Oculus nō viditnec auris audiuit nec in cor hominis aſcendit que preparauit deus diligentibꝰ ſe. Mirum eſt quō amor noſt̓euadere p̄t deo. qꝛ ſi venalis eſt. nullus deo cariꝰ emet.Dabit em̄ ꝓ illo regnū eternū. Si eſt ad danduꝫ. nullꝰeo dignior eſt ꝙͣ deus. cum ip̄e ſit ſumme bonus. Undenulli potiuſqͣꝫ ei dari debet. Si violentiā requirit nullus maiorem violentiam pro eo faciet ꝙͣ ip̄e. Petit em̄quaſi gladio euaginato: dicens. Aut tu mihi dabisaut tu morte peribis. pſalmiſ. Niſi cōuerſi fueritis ſcilicet ab amore mundi ad amorem dei: gladiū ſuum vibrauit ⁊ ꝑauit illū. Urget ⁊ tribulatio nos. GregoriꝰMala que nos hic premunt ad deū nos ire cōpellunt.Hinc ⁊ Aug. Quis nos p̄t ampliꝰ amare qͣꝫ deꝰ. fomentis leuioribꝰ quibꝰ nos ꝯſolatur. ſepiſſime etiā mordaciſſimū medicamentū tribulationis adiungit. exercetfame patriarchas. pios ⁊ religioſos: populū ꝯtumacēdiris verberibꝰ agitat. Non aufert ab apl̓o ſtimulumcarnis t̓cio rogatꝰ. vt virtutē in infirmitate ꝑficiat ⁊cͣv. q. v. nō omnis. Ꝙͣtū ad quintū. Omnis creaturainuitat nos ad dei amorem. Augu. ī. x. ꝯfeſ. Celū ⁊ terra et oīa que in eis ſunt. vndiqꝫ mihi dicūt vt amem tedn̄e. nec ceſſant dicere omnibꝰ. ita vt inexcuſabiles ſintDupliciter aūt creature clamant ſeu dicunt vt amemdeum. Uno modo oſtendendo eū digniſſimum amorenoſtro. Bonitas em̄ creaturarū oſtendit creatoreꝫ eſſeoptimum. et ideo amore digniſſimū. Secundo qꝛ creature ſunt dona dei. ⁊ beneficia nobis ab eo collata. qꝛomnia fecit ꝓpter nos. Omnia inferiora nr̄a ſūt ad ſeruiendū. Equalia aūt vt angeli ad ꝯuiuendum. ſuꝑiora vt deus ad fruendū. Ad inducendum em̄ aliqueꝫ adamandū: efficatior eſt donatio qͣꝫ locutio. Canes inqͥtSen̄. amant benefactores ſuos. Item Aug. ī li. ꝯfeſ. addeū loquens. Quid aūt amo cū te amo. non decꝰ in creaturis. nō cādorē lucis ⁊ dulces melodias cantilenaꝝnon floꝝ vel vnguētoꝝ aromatū ſuaue olentium. nonmāna ⁊ mella. non mēbra acceptibilia carnis āplexibꝰNon hec amo dū amo deum meum. ⁊ tn̄ amo quandālucem. quandam vocem. quendā odorem. quendam cibū. quendaꝫ amplexum interioris hominis mei. Ubifulget animo meo quod capit locus. ⁊ vbi ſonat quodnō capit tēpus. et vbi olet qd̓ nō ſpargit flatus. et vbiſapit qd̓ nōminuit edacitas. Ubi heret qd̓ nō diuellit ſocietas. hec amo cū deū meum amo. Hugo de arraaīe. Magno debito obligata es o aīa. multū accepiſti.⁊ nihil a te habuiſti. et ꝓ his oībꝰ nil hēs qd̓ retribuasniſi tm̄ vt diligas. Et qd̓ ꝑ dilectionē datū ē. nec melius nec decentius ꝙͣ ꝑ dilectionē repēdi pōt..§. iij.Deus debet magis diligi qͣꝫ ꝓximꝰ. qd̓ ſic p̄t ꝓbari. Illud ē magis diligēdū. ꝑꝑ qd̓ alia ſūt odio hn̄da. ſꝫ ꝓximi ſūt odio hn̄diꝓpter deuꝫ .i. ſi nos a deo abducūt. ẜm illud Luce. xiiij.Siqͥs veīt ad me ⁊ nō odit pr̄em ⁊ mr̄em ⁊ vxorē ⁊ filios. nō p̄t meꝰ eē diſcipulꝰ. Ergo d̓s ē magis ex charitate diligēdus. Pro cꝰ declaratōe dic̄. b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. xxvj. ar. ij. Ꝙ vnaqueqꝫ amicitia reſpicit illud. ī quoprincipal̓r inueīt illud bonū ſuꝑ cuiꝰ coīcatōe fundat̉.ſicut amicitia politica principaliꝰ reſpicit principē ciuitatis. a qͦ totū bonū cōe ciuitatis depēdet. Un̄ et eimaxime debet̉ fides ⁊ obediētia a ciuibo. Amicitia ātcharitatis fundat̉ ſuꝑ coīcatiōe btītudīs q̄ ꝯſiſtit eēntialit̓ ī deo. ſic̄ ī primo principio a quo deriuat̉ in oēs qͥſt̓ btītudīs capaces. Et iō principal̓r et maxīe deꝰ ē excharitate diligēdꝰ. Ip̄e em̄ diligit̉ vt btītudīs cā. ꝓximꝰ āt ſic̄ btītud inē ſil̓ nobiſcū ab eo ꝑticipās. Si dica