Titulus.X.
Hec ſunt ſeptē ocu .§. vij.li ſuꝑ lapidē vnū .i. xp̄m. ⁊ quēlibet viꝝ ꝯſtātē q̄ habētnos illuminarę ⁊ dirige̓ ī ſacr̄is ⁊ ꝑ ſacra ſeptē eccleſie.Ꝙuis em̄ gratia ſeptiformis recipiat̉ ꝑ qd̓libꝫ ſacr̄mvl̓ augeat̉. tn̄ qͦdlibet donū p̄t adaptari vni ſacr̄o. Perbaptiſmū em̄ hō credēdo incipit time deū. offendere. ⁊eū reuereri. Per ꝯfirmationē roborant̉ ī dono fortitudinis ad ꝯfitēdū publice ſine erubeſcētia fidē xp̄i cuꝫexpedit. Per euchariſtiā que dr̄ ſacr̄m pietatis. donumpietatis exercet̉. pie credēdo ⁊ colēdo deū ſuū ī ea. Advere penitēdū exigit̉ donū ſcīe. vt ſciat ꝯgnoſcē ⁊ diſcernere pctā ſua ꝯfiteri. ⁊ a qͥbꝰ oporteat cauē̓. In ordīeſacro exercet̉ donū ꝯſilij. dū ip̄m hn̄tes ſeruāt ꝯſiliū caſtitatis. ⁊ alijs .ſ. populo hn̄t ꝯſulere de his q̄ expediūtſaluti aīaꝝ ſuaꝝ. donū intellectus docet qͥ vtunt̉ ſacr̄omr̄imonij. quātā rē ſpūalē ſignificet. vt nō vtāt̉ eo ſic̄equus ⁊ mulus quibꝰ nō eſt intellectus: ſed ad ꝓlē ſuſcipiendā. vel fornicatōꝫ vitādā ī ſe vel ꝯſorte. Per ſacramētū extreme vnctōis. p̄parat̉ aīa magis ac magisad fontē ſapīe. vt relicto affectu pn̄tis vite. quēadmodū ceruꝰ deſideret ad fontes aquarum eterne ſapiētie.¶ De diſtinctionibꝰ donoꝝ ſpūſſancti. a v̓tutibꝰ īfuſis: ⁊ de neceſſitate eoꝝ ⁊ ꝯnexiōe. Capl̓m. ij.Ona ſpirituſſancti ſūtdiſtincta realit̓ a v̓tutibꝰ infuſis. ⁊ neceſſaria ſūt oīa ad ſalutē. ⁊ ſūt quidam hītus aīeConnexa ſunt adinuicē. ita ꝙ vnū nō p̄t hr̄i ſine alio.Septē ſūt ⁊ nō plura nec pautiora. Dignitas eoꝝ attendit̉ ſcd̓m enumerationē. incipiēdo tn̄ a ſuꝑioribꝰ .ſ.a ſapīa. In patria remanēt ī btīs. Et ꝯparādo ea v̓tutibꝰ. nobiliora ⁊ ꝑfectiora ſūt cardinalibꝰ. Sꝫ inferioratheologicꝭ v̓tutibꝰ. hec oīa ẜm tho. pͥma ſcd̓e. q. lxviij.Quantum ad pri.§. j.mū ponit tho. vbi ſupra varias ſuꝑ hͦ opinionēs. Aliqͥem̄ dixerūt ꝙ dona nō diſtinguūt̉ a v̓tutibꝰ ſꝫ virtutesdicunt̉ inqͣtū ꝑficiūt hoīem ad bn̄ oꝑandū. Dona aūtinqͣꝫtū a deo cauſant̉ tales hītus. Alij v̓o dixerūt in hͦdifferre v̓tutes a donis: qꝛ dona ꝑficiūt libeꝝ arbitriūẜm qd̓ facultas rōis ſꝫ v̓tutes ꝑficiūt libeꝝ arbitriumſcd̓m qd̓ eſt facultas volūtatis. Tercij dixerūt ꝙ donadifferūt in hͦ a v̓tutibꝰ: qꝛ v̓tutes ꝑficiūt hoīem ad bn̄oꝑandū. ſꝫ dona ad reſiſtēdū tēptationibꝰ. Quarti poſuerūt in hͦ eſſe dr̄iam inter ea: qꝛ v̓tutes ꝑficiūt hoīeꝫad bn̄ oꝑandū ſimplicit̓: ſꝫ dona ad hoc ordinant̉ vt ꝑea ꝯformemur xp̄o. p̄cipue ꝙͣtū ad ea q̄ paſſꝰ ē. Sꝫ oēsiſtas opiniones reprobat tho. prima ſcd̓e. q. lxviij. art̓.j rōnē aſſignās reprobatiōis. ibi potes videre. Et ponit ip̄e qͥntū modū dicēdi quō differāt. Dicit em̄ ꝙ addiſtinguēdū dona a v̓tutibꝰ. debemus ſequi modū loquendi ſacre ſcripture. in qͣ tradūtur nobis nō ſb̓ noīedonoꝝ: ſꝫ ſb̓ noīe ſpirituū. Dr̄ em̄ Iſa. xj. Reqͥeſcet ſuꝑeū ſpūs dn̄i. Spūs ſapīe ⁊cͣ̄. Ex qͥbꝰ nobis māifeſte datur intelligi. ꝙ iſta dona ſeptē enumerāt̉ ibi. ẜm ꝙ ſūtī nobis ab inſpiratiōe diuina. Inſpiratio autē ſignatquādā motionē ab exteriori. Eſt em̄ ꝯſiderādū ꝙ ī homine eſt duplex principiū motiuū. Unū interius qd̓ ērō. Aliud exterius qd̓ eſt deus vt dictū eſt. Et et̓ ph̓s hͦdicit ī li. de bona fortuna. Manifeſtū eſt āt ꝙ oē qd̓ mouetur oꝫ eſſe ꝓportionatū motori. ⁊ hec eſt ꝑfectio mobilis inqͣꝫtuꝫ mobilis diſpō qua diſponit̉ ad hoc ꝙ bn̄moueatur a ſuo motore. Quāto em̄ motor ē altior. tāto neceſſe eſt ꝙ mobile ei ꝓportionet̉ ꝑfectiori diſpoſitione. Sicut videmus ꝙ ꝑfectius oꝫ diſcipulū eſſe diſpoſitū ad capiendū altiorē doctrinā a mgr̄o. Manifeſtū eſt aūt ꝙ virtutes humane ꝑficiūt hoīem. ẜm ꝙ eſtnatus moueri ꝑ rōnē. in his que interius vel exterius
axit. Oportet gͦ ineſſe hoī altiores v̓tutes. ẜm qͣs ſit diſpoſitus ad hoc ꝙ diuinitus moueat̉. Et iſte ꝑfectiōevocant̉ dona. nonſolū qꝛ infundūtur a deo. ſꝫ qꝛ ẜm ehō diſponit̉ vt efficiatur ꝓmpte mobilis ab inſpiratōne diuina ſicut dr̄ Iſa. l. Dn̄s aꝑuit mihi aurē ego aūnō ꝯͣdico. Et ph̓us dicit in li. de bona fortuna. ꝙ his qmouent̉ ꝑ inſtinctū diuinū. nō expedit ꝯſiliari ẜm rationē humanā: ſꝫ ꝙ ſequātur interiorē inſtinctū quiomouent̉ a meliori principio ꝙͣ ſit rō humana. Et hͦ eqꝙ quidā dicūt. ꝙ dona ꝑficiūt hoīem ad altiores actꝰꝙ ſint actus v̓tutū. Ꝙ aūt dona nominent̉ a Greg. ijj. moral̓. vel ab alijs aliqn̄ virtutes. hoc ideo eſt qꝛ hbcin ſe cōem rōnē ꝟtutis. Sed vltra hoc eſt in eis aliſuꝑueniēs communi rōni v̓tutis. inqͣtū .ſ. ſunt quedāv̓tutes diuine. ꝑficientes hoīem inqͣꝫtū eſt a deo morUn̄ ⁊ ph̓s in vij. et hico. ponit vltra cōes aliā quandv̓tutē diuinā ſeu heroycā. ẜm quā aliqͥ viri moueUn̄ ⁊ ip̄e Greg. in. j. moral̓. diſtinguit dona a v̓tutilꝘ aūt ſapīa ⁊ ſcīa ponāt̉ a doctoribꝰ v̓tutes intellectiales. ⁊ fortitudo moralis virtus. Dicendū ꝙ cū iſtamuntur ẜm ꝙ ꝓcedunt ex iudicio rōnis tunc nō ſūt ana: ſꝫ dona ſunt p̄dicta. ẜm ꝙ ꝑ ea oꝑatur hō ex inſtinctu diuino.Quātum ad ſecun .§. ij.dū .ſ. ꝙ dona iſta ſint neceſſaria ad ſalutē: ꝓbat̉. qꝛſmum donoꝝ ⁊ infimū ſunt neceſſaria. gͦ ⁊ internNā dr̄ de ſapīa Sap̄. vij. Neminē diligit deꝰ niſi qͥ ciſapīa hītat vel graditur. Et de timore dr̄ Ecc̄i.j. Sitimore dn̄i nemo poterit iuſtificari. ergo et alia neceſaria. Hoc aūt ſic declarat tho. vbi ſupra. ar. ij. Rō hminis qua hō oꝑatur ꝑficitur a deo dupl̓r. Primoturali rōe .ſ. ẜm lumē naturale rōnis. Secūdo ſuꝑnturali ꝑfectione .ſ. ꝑ virtutes theologicas. Iſta tn̄ ſecūda ꝑfectio hr̄ quaſi imꝑfecte. Imꝑfecte eī cognhic deū. ⁊ imꝑfecte diligimus. Illud aūt quod hꝫfecte formā aliquā vel virtutē. nō p̄t ꝑ ſe oꝑari niſi alaltero moueat̉. ſicut luna in qͣ eſt īꝑfecte naͣ lucis. nō īluminat niſi illuminata a ſole. ⁊ diſcipulus in medicina nō ꝑ ſe medicat niſi edoctus a mgro. Qͣuis gͦ ratioẜm ꝙ eſt aliqualiter ⁊ imꝑfecte illuminata. ꝑ virtutestheologicas moueat ad vltimū finē ſuꝑnaturalē. nonſufficit tn̄ iſta motio rōnis. niſi deſuꝑ adſit inſtinctꝰ etmotio ſpūſſancti. ẜm illud Ro. viij. Qui ſpū dei agūhi ſunt filij dei. ꝙ ſi filij dei et heredes. Et illd̓ psͣ. Spiritus tuꝰ bonꝰ deducet me in terrā rectā. quia .ſ. ad hereditatē illius terre nullus p̄t ꝑuenire niſi ducat̉ a ſpirituſancto ꝑ iſta dona ſua. Nō gͦ ita ꝑficitur hō ꝑ virtutes theologicas ⁊ morales ī ordine ad vltimū fineqͥn ſꝑ indigeat moueri quodā ſuꝑiori inſtinctu ſpūſcti. vn̄ ⁊ virtutes excedunt qͣꝫtū ad modū oꝑandi. intū .ſ. hō ꝑ dona mouetur ab altiori prīcipio. Ꝙͣuis etꝑ v̓tutes hō multa cognoſcat. ⁊ poſſit vicijs reſiſteretn̄ qꝛ rōni humane nō ſunt oīno cognita neqꝫ poſſibilia. Et hͦ ſiue accipiat̉ rō vt ꝑfecta lumine naͣli. ſiue vtꝑfecta v̓tutibꝰ theologicis. Inde eſt. ꝙ nō p̄t ꝙͣtum acoīa repelle̓ ſtulticiā ebetudinē. ⁊ alia q̄ ponit Gregij. mora. eſſe ꝯtra dona. Sꝫ deus cuiꝰ ptāti ⁊ ſcīe oīa ſſunt. ſua motiōe ꝑ dona ſpūſſācti nos tutos reddit. abomni ſtulticia per ſapīam. ab ebetudīe per intellectua p̄cipitatōis vicio per ꝯſiliū. a timore malo ꝑ fortitudinē. ab ignorātia per ſcīam a duritia ꝑ pietatē. a ſuꝑbia ꝑ timorē. Iſta em̄ vicia ponit Greg. ibi ꝯͣriari donis iſtis. ⁊ ſic on̄duntur ip̄a dona neceſſaria ad ſalutēQuantū ad terciū.§. iij.ſcꝫ ꝙ dona ſint hītꝰ. ꝓbatur per hͦ. qꝛ xp̄s loquēs de ſpūſctō diſcipul̓: ait Io. xiiij. Apud vos manebit ⁊ in voberit. Sꝫ ſpūſſctūs nō ē ī hoībꝰ abſqꝫ donis eiꝰ. Māſioaūt īportat ꝑmanētiā ⁊ firmitatē. ⁊ ſic denotat hituꝫ.qͥ ē qualitas de difficili mobilis a ſub̓o. Nō aāt notat