Capitulum.VII.

diligit. ⁊ vim flagelli qͦ filiū verberat: nouit. Exp̄dicta conſideratiōe hō int̓ filios dei ſe cōſtituit. aduerſa ſuſtinēs. Et tūc ꝓ certo teneat ea ad ſaluteꝫ aīe deodiſponēte ordinari. ẜm illud apl̓i ad Ro. viij. Diligētibus deū oīa cooꝑant̉ in bonū. Exēplū. Moyſes percuſſo egyptio ⁊ reprehēſo hebreo diu exulauit in terramadian. paſcēs oues Iethro ſoceri ſui. tādē ꝑ dīnā ꝓuidentiā deꝰ pharaonis ꝯſtituit̉: pͥnceps iudeoꝝ efficitur. ⁊ diuinis allocutiōibꝰ vltra oēs amicos dei ꝑfruitur. Dauid infantulus ab hoībꝰ deſpectꝰ: ſꝫ ante oculos diuine prouidentie magnꝰ in regē aſſumit̉. j. Reg.xvj. Et poſt multas ꝑſecutiones a Saule ꝑpeſſas. regnū tꝑale cōſequit̉ ⁊ poſtea eternū.Quintum decimū. §. xviij.⁊ vltimū remediū ē cōſideratio fructuū. qͥ ex aduerſitate ſecūt̉. Fructꝰ aūt pn̄t nūerari. vj. qͦrū tres ꝑtinētad pctōres qͥ ex aduerſitate corrigūt̉. Primꝰ ē intellectus excecati illuminatio. Scd̓us volūtatis deprauate ꝑmutatio. Terciꝰ ꝯcupiſcētie refrenatio. ¶ Prmo gͦ ex aduerſitate intellectꝰ illūinat̉. Circa qd̓ ſciēdū. ꝙ oculꝰ aīe ad vidēdū ea que ſunt agēda ē intellectus. Eſt .n. ſicut lucerna in domo ꝑ quā cernūt̉ oīain ea ſūt. q̄ ſi extinguit̉. iā oīa in tenebris fiunt ⁊ nihilvideri pōt. Sic ⁊ ſi lumine intellectus obtenebreſcitqͥcquid in te erit: tenebroſū erit. Iuxta illud qd̓ dr̄ ineuāgelio. Si oculus tuus fuerit nequā .ſ. ꝑ luminis pͥuationē: totū corpus tuū tenebroſū erit. Dyabolꝰ at̄volēs hoīem totalit̓ ꝑdere. in tenebris pctōrū incipitab ītellectu qͥ ē lucerna. vt ip̄m obſcuret ne videat qͥdagendū ſit. hoc .n. habito. facile ē ei hoīem ducere quovult. ſicut qͥ duxerit cecū. qͦcūqꝫ ſe vertat cecū facilitertrahit. Exemplū in Nabuchodonoſor. qͥ in ꝓſperitate cōſtitutus ī tātaꝫ cecitatē deuenit. vt ſuꝑbe diceretNōne hec ē babylon magna. quā ego edificaui in robore fortitudinis mee ⁊cͣ. Sꝫ hoc dicto fuit ita a deopunitus vt amiſſo vſu rōnis. verteret̉ in beſtiā. ꝙͣtuꝫad eſtimatiōeꝫ aliorū aſpiciētiū euꝫ. Un̄ cū beſtijs indeſerto habitauit ꝑ ſepteꝫ tꝑa .i. annos. vl̓ ẜm alios .i.ſeptē mēſes Dan̄. iiij. de peni. di. j. §. ex his itaqꝫ. ¶ Secundo ex aduerſitate volūtas deprauata in meliꝰ cōmutat̉. Aliqn̄ em̄ ꝯtīgit ꝙ hō rebꝰ tꝑalibꝰ deditꝰ tātūimmergit̉ in earū amorē. ꝙ nullis ꝑſuaſionibꝰ monitſeu p̄dicationibꝰ euelli pōt. ſꝫ inſeꝑabilit̓ cū mūdo vīligatus. ẜm illd̓ pͣs. Cōglutinatꝰ ē in terra vēter meꝰ.Aliqui v̓o ad modū terreſtriū aīaliū repentiū. q̄ a terra eleuari nō pn̄t. terrenis ⁊ caducis inhiāt ⁊ adherētTūc aūt iraſcētis dei ſignū ē. ſicut dictū ē ſupͣ. ſi ſic laſſatis habenis libere agāt. qͥcquid eorū volūtati placidū fuerit. nulla aduerſitate cōcuſſi. His .n. tāqͣꝫ deſperatis. diuina ſeueritas acrius ſuppliciū reſeruat. Un̄pulcre dicit maximus Ualeriꝰ. Lēto gradu ad ſui vindictā vltio diuina ꝓcedit. ac tarditatē vindicte iudicij grauitate ꝯpenſat. Et in Iſaia. xxvj. c. dr̄. Miſereamur impio. ei .ſ. in hac vita nō aduerſando. Et poſteaſubdit̉. ⁊ n̄ diſcat facere iuſticiā. Et. ij. Hach. vj. Nōſinere pctōribꝰ ex ſnīa .i. ad ſui placitū agere. ſꝫ ſtatimvltionē adhibere: magni bn̄ficij indiciū ē. Nō em̄ ⁊cͣ.Et Aug. Nihil infelicius infelicitatē peccātiū. quapenalis nutrit̉ impietas. ⁊ mala volūtas velut hoſtisinterrior roborat̉. Manaſſes rex iuda peſſimꝰ fuit ſuper oēs reges iuda. ⁊ diutius negauit multa mala faciēdo. ꝓpt̓ q̄ tādē captꝰ a rege aſſyriorū. ⁊ ductꝰ in babyloniā in carcerē. ꝯuerſus ad verā pnīaꝫ orās exauditꝰ fuit. ⁊ reductꝰ in hierl̓m in regnū ſuū. ij. Paralip.xxiij. ¶ Tercio ex aduerſitate concupiſcētia refrenat̉Cū .n. corpus ꝑ flagella atterit̉ cor circa libidinis delectatiōes nō vagat̉. Nō em̄ vacat de carnalibꝰ cogitare. Et hoc ad bonū interioris hoīs cedit. Un̄ dicitGreg. Quis neſciat ꝙ multo melius ē ardere flamis

febriū ꝙͣ igne vicioꝝ. ⁊ tamē cū febre corripimur: mevelā q̄rimus ac viciorū eſtuꝫ qͥ occupare nos poteratcōſiderare negligimus. Uidemꝰ īmaniſſimas beſtias a maximis voluptatibꝰ coerceri doloris metu. Filius ꝓdigus accepta portiōe ſubſtātie. dū oīa cōſumpſiſſet in regione longinqͣ viuēdo luxurioſe: neceſſitate famis vrgēte ad pr̄em redijt relictis voluptatibusſuis Luc. xv. In vitiſpatrū legit̉. ꝙ cū quidā de fornicatione fortit̉ tēptaret̉. nec ieiunijs. vigilijs. ⁊ or̄onibꝰceſſaret tēptatio. tandē abbas ſuns p̄cepit alijs monachis ꝙ multas ei moleſtias facerēt ⁊ cū hoc eū accuſarent tanꝙͣ ip̄e alijs feciſſet iniurias. Qui poſt aliqͦttp̄s interrogatus ab abbate ſi amplius tēptaret̉. reſpondit mihi viuere non licet. ⁊ fornicari libꝫ. ¶ Alijv̓o tres fructus vident̉ ꝑtinere ad iuſtos qͥbꝰ etiā expedit ſufferentiā habere circa penaruꝫ exercitia. Et ēprimus fructus argumētū exꝑientie. ſcd̓us ſcutum cuſtodie. tercius premiū gl̓ie. Primus gͦ fructus ē argumētū exꝑientie qͦ quis experitur ꝓprias vires. Nemoem̄ (dicit Greg.) qͣntū ꝓfecit īter ꝓſpera cognoſcit. ꝓpter quod decipiūt̉ aliqͥ qui gloriantur ſe multas virtutes habere. vicijs ſe nō ſubiacere. nulla aduerſitateferri. Sed tales interdū ſi ex aliquibus iniurijs illatꝭſe tāgi cōſpexerint: ꝓtinus in v̓ba cōtumelie vel ſignaimpatientie prorūpūt. Et iō dr̄ Eccl̓i .xxvij. Uaſa figuli probat fornax. ⁊ hoīes iuſtos tēptatio tribulationis. Nō em̄ artē gubernādi mare tranquillū aut vētus obſequēs on̄dit. ſꝫ cū fluctus inundans gubernacula eruperit. vl̓ vētus validus nauē concuſſerit. Sathana deo petiuit ptātem ꝙ in Iob manum mitterepoſſꝫ ad hͦ ꝙ de ip̄o exꝑimentū ſumeret Iob. j. ¶ Secundo fructus ex aduerſis ſequens iniuſtis: ē ſcutumcuſtodie. apl̓s. ij. ad Cor. xij. teſtatur ꝙ ad ſui cuſtodiadatus ē ei ſtimulus carnis. Cuiꝰ rōnem ibi aſſignat:dicens. Ne magnitudo reuelationū extollat me. Utcū dn̄ꝫ ter rogaret vt ſtimulū a ſe auferret. ⁊ dixit ſibiSufficit tibi gr̄a mea. q. d. Eſto contētus ſi te ꝑ adu̓ſa flagellatū mihi gratuꝫ p̄ſetuo. Hoc proculdubio ꝑexꝑientiam videmus. ꝙ frequēt̓ ſāctus hō. niſi ſub diſciplina aliqua arceat̉: facilit ad vana ꝓlabitur. Natura em̄ hūana propt̓ ſui corruptiōem procliuior ē advicia qͣꝫ ad virtutes. ⁊ iō ſtatim ip̄a ſua libertate abutitur. niſi aliqua aduerſitate terreat̉. Un̄ dicit Greg.de Sal̓one. ꝙ idcirco cor ſal̓onis funditus ſapientiaꝫdeſeruit. qm̄ eū nulla exterius diſciplīa cuſtodiuit. Legitur de quodā qͥ orās ⁊ r̄cōmēdās ſe. b. Thome martyri de canthuria pro ſanitate obtinēda. cū recuꝑaſſꝫdubitās vtrū vtile eſſet aīe ſue. orauit ⁊ reuertereturinfirmitas ſi aīe ſue vtile foret. ⁊ reuerſa ē. ¶ Terciusfructus eſt p̄miū glorie. Ubi ſciendū ē. ꝙ iſte ē quidāgeneralis fructus qui conſequit̉ ad oīa p̄dicta. Un̄ ſola hec conſideratio ſufficiēs ē ad mitigandū aduerſitates. Cōſideratio .n. p̄mij minuit vim flagelli. vt dic̄Greg. Eſt tn̄ ſciendū ꝙ mundana aduerſitas directeordinat̉ ad p̄miū gl̓ie. ſicut ad propriū effectū. UndeIac. v. dicitur. Ecce agricola expectat p̄cioſū fructuꝫterre. patienter ferens donec accipiat tꝑaneū ⁊ ſerotinuꝫ Ezechiel ꝑegrinꝰ ⁊ exul in chaldea ſtās in mediocaptiuorū vidit celos aꝑtos. ⁊ habuit multas viſiōesad innuēdū ꝙ qͥ cōuerſantur in mūdo vt ꝑegrini mūdo deſpecti ⁊ oppreſſi: diuinis conſolationibꝰ replent̉Ezech .j. Et Stephanus inter ꝑſecutiōes ⁊ ictus lapidum vidit celos aꝑtos. ¶ Ad hoc pōt induci illudLuc. viij. Hi afferūt fructū in patīa. Ubi notāt̉ tria.Preꝑatio fructificabilis. ibi .ſ. ſignati ꝑ bonā terrāIn quo concurrūt quatuor .ſ. ꝙ terra cordis non ſit ꝑcurioſitatē qͣſi a viatoribꝰ ꝯculcata. Scd̓m ꝙ ſit ſpinis cupiditatis purgata. Terciū ꝙ ſit a lapidibꝰ ſuꝑbie liberata. ⁊ in hūore hūilitatis fundata. Iſta triacōiter inducunt triſticiā ⁊ impatientiam. Quarto ꝙ