.XIIII.Capitulum

ij. Coꝝ. iiij. Is qui noſter ē hō exterior corrumpit̉ .ſ.ẜm diuerſaꝝ varietatē qualitatū. ⁊ Ecc̄i. viij. Om̄in corruptione ſumus. ⁊. ij. Timoth. iiij. hoīes mētecorrupti. Corrupti ſunt ergo amatores mūdi mēte⁊ corꝑe cum diuitijs ⁊ delitijs ⁊ honorificētijs ſuis.Unde in li. Sap̄. ponit̉ locutio eoꝝ in mundo iſto.⁊ poſtea in alio declarant qūo corrupti ſunt ⁊ ad nihilū redacti. Uenite inquiūt ad ſuos ſeqͣces Sap̄ij. ⁊ fruamur bonis que ſunt .ſ. in mūdo iſto .ſ. inherendo eis totalit̓ ꝑ amorē. Utamur creatura tanq̄ͥin iuuētute celeriter. vino p̄cioſo ⁊ vnguētis nos impleamus. Non p̄tereat nos flos tꝑis. Coronemusnos roſis anteqͣꝫ marceſcant. Nullum pratū ſit qd̓non ꝑtranſeat luxuria noſtra. Nemo ſit exors luxurie noſtre. Ubiqꝫ relinquamus leticie ſigna. quoniam hec ē pars nr̄a ⁊ hec eſt ſors. Opprimamꝰ pauperem iuſtu .ſ. ꝑ diuerſos modos auaritie. Non parcamus vidue. nec veneramur canos ml̓ti temꝑis. Sitfortitudo nr̄a lex iniuſticie .ſ. ꝑ ſuꝑbiā. hec ibi. Corrupti ſunt cū ſuis amoribꝰ ⁊ in inferno ſe recipiētes.⁊ p̄ anguſtia ſpūs gemētes dicunt. Laſſati ſumus inviā iniquitatis ⁊ ꝑditionis. Quid nobis ꝓfuit ſubia. aut quid diuitiaꝝ iactantia ꝯtulit nob̓. Trāierunt oīa illa tāꝙͣ vmbra Sap̄. v. Nolite ergo diligere mundū exquo corrupti ſunt oēs mūdi amatores cū ſuis. ⁊ defecerunt ꝙͣcitius. ⁊ deficiūt. cuius celerrimus defectus ⁊ corruptio tripl̓r pōt oſtēdi.Primo ex ſcripturis.Scd̓o ex figuris.Tercio ex experientijs.Scripture tam ſacre ꝙͣ alie inſinuāt clare ꝙͣcito trāeat vita huius mūdi cū ſuis vanitatibꝰ. Un̄ apl̓s. j.Choꝝ. vij. Qui vtunt̉ hoc mūdo tanꝙͣ qͥ non vtant̉id ē nō multū inhereāt ꝑ amorē ip̄is rebꝰ. Et ſb̓dit.Preterit em̄ figura huiꝰ mūdi. Subſtātia vtiqꝫ mūdi .ſ. elemētoꝝ ⁊ celoꝝ ⁊ hoīm non p̄terit. ſꝫ ſtat ī eternum. p̄terit aūt figura .i. apparentia que pulchra etſuauia apparēt in mūdo. Et ꝙͣcito p̄ter eat Iob. xx.on̄dit dicēs. Gaudiū hypocrite ad inſtar pucti. Uere mūdus ē hypocrita qui ẜm apparētiā exterioreꝫvidet̉ bonus. ⁊ ẜm rei veritatē ē malus ⁊ plenꝰ miſeria ⁊ neqͥcia. ita mūdus iſte videt̉ in iſtis ſenſibilibꝰrebꝰ bonus. ſꝫ eſt plenus falſitate ⁊ malicia. Gaudium aūt ⁊ oīs delectatio eius eſt ad inſtar puncti qͥ ēqͥd indiuiſibile. Nam de p̄teritis delectationibꝰ nihil habes. ſicut nec de p̄terito tꝑe niſi reatū. de futuro nihil obtines. ſolum gͦ nunc inſtās habes qd̓ ſubito trāſit. Ducunt (inquit ide) in bonis dies ſuos .ſmundani ⁊ in puncto ad inferna deſcendūt. vi delicꝫin morte. Idem on̄dit Greg. dicēs in. j. moral̓. Cuꝫmundi gl̓ia repentinus finis intercipit̉. breuis ꝓcudubio innoteſcit fuiſſe. Et in quadam omel̓. ait. Ece mundus qͥ diligit̉ fugit. ⁊ qꝛ labentē mundū retinere nō poſſumus. neceſſe eſt vt cum ip̄o labamur. ⁊Ber. in quodam ẜmone. Oīs delectatio mūdi huiꝰvniuerſaqꝫ eius gr̄a ⁊ quicqͥd in eo cōcupiſcit̉ prorſus modicum ē in illius felicitatis ⁊ gl̓ie comꝑatiōeſi tn̄ modicū dici dꝫ ⁊ n̄ potiꝰ nihil. Qūo corrupti ſiamatores mūdi mēte ⁊ corꝑe on̄dit Iohel dicēs velata locutione. Audite ſenes ⁊ auribꝰ ꝑcipite omēshabitatores terre. ⁊ paulopoſt. Reſiduuꝫ eruce comedit locuſta. reſiduum locuſte comedit brucus. reſiduū bruci comedit rubigo. expergiſcimini ebrij. etvlulate oēs qui bibitis vinū in dulcedine. quoniaꝫperijt ab ore veſtro. Ꝙtum ad ſenſum lr̄aleꝫ Nico.de lira de quatuor monarchijs mūdi exponit ſignatis ꝑ erucā. locuſtam. brucum ⁊ rubiginē. a quibꝰ deuoratus ⁊ corruptus ē mundus ꝑ bella innumera. ſicut ꝑ illa corrumpuntur ⁊ cōſumunt̉ blada. Erucaergo fuit monarchia aſſyrioꝝ. que cum exercitibus

ſuis conſumpſit munduꝫ in ꝑtibꝰ orientis. Locuſtafuit monarchia medoꝝ ⁊ perſaꝝ. que in alia ꝑte mūdi cōſumpſit ⁊ deuorauit multa. Brucꝰ fuit monarchia grecoꝝ. que mūdum in alia ꝑte corrupit. Rubigo fuit monarchia romanorum. que in ꝑtibꝰ occidentis deſtruxit qd̓ remanſerat. occiſis innumerabilibus milibꝰ ꝑ p̄lia ⁊ p̄cipue ciuilia. Uinū quo ebrijſūt hoīes ⁊ ſoporati ē amor mūdi. dulcedo eius ē dlectatio eoꝝ que ſunt in mundo. ſꝫ debent hoīes excitari ⁊ cōſiderare qm̄ perijt vinū oīs amoris ⁊ dectationis que ſunt in mundo. Corrupti ſunt gͦ om̄ille monarchie cum ſuis bonis vanis. Grego. autēin li. xxxiiij. moral̓. exponit ſpūaliter de vicijs q̄ corrumpunt mundum in mente. dicēs erucam que incedit toto corꝑe luxuriaꝫ ſignificare quę aliquos mūdanos cōſumit. Locuſtam que volare videt̉. ſꝫ caditꝑ ſuꝑbiam ⁊ elationē ⁊ p̄ſumptionē que alios corripit in mundo. Brucum vo gulaꝫ. quia multū deuorat. Rubiginem ſcꝫ ventum vrentem dicit ſignificare iram que ſubito incendit. vel auaritiā q̄ vrit metem. Ebrios dicit ſignificare amatores mūdi. Expgiſcimini ergo ⁊ nolite diligere mundū quoniam perijt vinum. Secundo oſtēdit̉ quomodo mundus ēvita pn̄s cito tranſeat cum ſuis gaudijs ꝑ figuras. i.ꝑ ea quibꝰ aſſimilatur. Aſſimilatur em̄ valde rebuscaducis. vicꝫ vmbre flori. feno. nebule ſeu vapori. tele. ⁊ alijs hmōi. Homo (inquit psͣ.) vanitati ſimilisfactus eſt .i. mutabilitati. dies eius ſicut vmbra pretereunt. Mundus dicit̉ a motu. Et ꝙͣuis oīa ſint inmotu iuxta illud Boetij. Stabiliſqꝫ manēs das cicta moueri. ꝓpter quod omnia vanitas. Homo tam̄dicit̉ vanitas vanitatū Ecc̄es .j. quia ſuꝑ oīa mutabilis. affectu. intellectu. ſenſu. loco. alteratōe. corruptione. ⁊ nūqͣ in eodem ſtatu ꝑmanet Iob. xiij. Dies eius (ſubdit psͣ.) ſicut vmbra p̄tereunt. Quantoqͥs magis inſequit̉ vmbram ſuam. tāto magis fugit⁊ imꝑceptibiliter vmbra deficit. Clama dixit dn̄s ſemel Iſaie. qui reſpondit. Quid clamabo. Cui dn̄sOmnis caro fenuꝫ ⁊ oīs gloria eius quaſi flos agriExiccatum ē fenū ⁊ cecidit flos. quia ſpūs dn̄i inſuflauit in eo Iſa. iiij. Uere fenum ē populꝰ. Sicut .nfenum naſcit̉ viride ⁊ paulatim creſcit. ſuꝑueniētev̓o calore arefit. ⁊ ꝑ falcem de terra euellit̉. ⁊ ab anmalibꝰ comedit̉. Flos ex herba producit̉ pulchereamabilis aſpectu ſꝫ paulo poſt decidit ⁊ marceſcit ⁊ꝓ nihilo habet̉. ita homo naſcitur de muliere vt fenum de terra habens viriditatē viuacitatis in iuuētute. ſꝫ calore naturali paulatim cōſumēte humidūradicale ſeneſcit. decidit. induratur ⁊ areſcit. ⁊ ꝑ falcem mortis de agro mundi tollitur. ⁊ vermibus corpus comedendū tradit̉. Aīa v̓o ſi amorē ſeculi ſecūhabet a beſtijs inferni deuorat̉. Flos em̄ ē gloria hominis. ⁊ honor quem hꝫ in mundo pulchritudo ⁊ delectatio. ſꝫ cito tranſit ⁊ ꝓ nihilo eſtimatur. Que eſtvita noſtra inquit Iacobꝰ in canonica ſua. Uaporad modicum parens. ⁊ deinceps exterminabit̉. Sicem̄ nebula de terra vel de aqua exijt ⁊ paulatim ī aera aſcendit. ſꝫ cito apparente ſolis radio diſſoluit̉. ⁊ad terram imꝑceptibil̓r reſoluitur. ita homo appret aliquātulū in mundo ⁊ calore febrili diſſoluitu⁊ ad terram ꝓſternitur ne amplius videatur. ⁊ Ezechias in cantico ſuo ait. Preciſa ē velut a texēte vita mea. duꝫ adhuc ordirer ſuccidit me. de mane vſoad veſperam finies me. Iſa. xxxviij. Aſſimilat̉ vitnr̄a tele que orditur. cuiꝰ vna ꝑs ē texta. ⁊ tn̄ inuolita manet. ⁊ paꝝ de ea videt̉. alia texēda ⁊ et̓ nō videſolum illa ꝑs ī qua laboratur ꝑ multū laborē ⁊ metum videtur. Sꝫ telā materialē nō p̄cidit texēs cōitniſi cū cōpleuerit qꝛ dn̄ium habet in hoc ſuper eamSic de tempore p̄terito vite noſtre nihil videtur. et