.XII.Capitulum

ſua. Nullū aūt deſerit deꝰ niſi ille priꝰ deſerat̉ deumMulta fecit xp̄s ad corrigēdū Iudā vt emēdaret ſede pctō ſuo. Terruit v̓bis dicēs. Ue auteꝫ homī illiꝑ quē tradar ego ⁊cͣ. Attraxit bn̄ficijs abluendo pedes. ⁊ corpus ſuū ī ſacr̄o porrigēdo. Oſtēdit ſe noſſe.vn̄ ⁊ p̄dixit. nec tamen manifeſtauit alijs. Sed nec ꝑiſta correxit ſe. qꝛ derelictus a deo quē ip̄e reliqueratcupiditate deuictus. Quanta fecit ꝓ cōuerſione ⁊luminatione illius populi iudeoꝝ. Uicia eoꝝ reprhendit. errores detexit. eos veritatē edocuit. inſidiātes illi ſcribas ⁊ phariſeos vt caperēt in verbo cōfutauit. miraculis innumeris doctrinā ſuam approbauit. paſſionem ſuſtinuit. pro eis rogauit. poſt reſurrectionem multi ex patribus reſurgentes ⁊ apparentes eis declarauerūt ip̄m eſſe Meſſyam ꝓmiſſum inlege. ꝑ apoſtolos veritatem hanc manifeſtauit ⁊ predicauit. ſigna terribilia future deſtructionis euenire voluit. nec tamen ꝑ iſta ſe correxit. Uenite ⁊ videte (ait pſal.) oꝑa dei terribilis in conſilijs ſuꝑ filioshominū. cū videlicet eos qͥ benefaciūt aliquādo deſerit occulto ſuo iudicio nobis ignoto ſed nūꝙͣ initſto. Un̄ ſancti viri hoc conſiderātes nō de ſuis operibus preſumūt. ſed ſemꝑ timēt ne occultis eoꝝ demeritis a deo deſerantur. Iob. xxiij. A facie eius .ſ. deturbatus ſū ⁊ conſideras timore ſolicitor. Sed peccatores qui hoc nō conſiderant nō reſurgūt in iudicio vero. extimantes ad placitū ſuū ſe poſſe corrigere. ⁊ minis ⁊ penis alios emendare. ¶ De tercio opere dicitur Iob. xxxvij. Subter omnes celos ipſe deus conſiderat. Et Prouerb̓. v. Reſpicit deus viā hominis .i. vitā ⁊ conuerſationē. ⁊ omnes greſſus eiusipſe conſiderat .i. affectꝰ. Hoc conſiderātes electi deꝙ deus ſemꝑ videat omnes cogitationes eoꝝ ⁊ opera. ſibi cauent ne oculos diuine maieſtatis offendātSicut etiam quicūqꝫ ſeruꝰ qui ſciret ſe a domino ſuooptimo et ſapiētiſſimo intueri. diligēter attenderene qͥd quod ſibi diſpliceret ꝑageret. Un̄ Hiero. Oīaque faciūt ſancti ī ꝯſpectu dei faciūt. pctōres autemfugiunt a facie dei. ſicut dr̄ de Caym qui poſt homicidiū ⁊ deſperationē egreſſus ē a facie dei. d̓ peni. dij. Et venit. Et ideo nō reſurgūt impij in iudicio recto ī vitādo peccata. qꝛ nō cōſiderāt ꝙ deꝰ videt oꝑeoꝝ. quaſi nō curet dicētes cū qͥbuſdaꝫ infidelibusQuid nouit deus ⁊ quaſi ꝑ caliginē iudicat. Nubeslatibulū eius. noſtra nō cōſiderat Iob. xxij.Tercia incōſidera.§. iij.tio ē aliene ꝯuerſatōis. ꝯtra quod ait apl̓us Phil̓.Nō q̄ ſua ſunt ſinguli cōſiderātes .ſ. tm̄. ſed q̄ alioꝝj. Pe. ij. dr̄. Ex bonis oꝑbꝰ vos conſiderātes glorificent deū in tꝑe viſitationis. Debet autē tripley eſſeconſideratio circa alios. cuiꝰ contrariū viciū ē.Circa ſubditū vt regulet̉.Circa virtuoſū vt imitet̉.Circa prauū vt exciteturDebet ſiquidē p̄latꝰ diligēter cōſiderare cōuerſationē ſubditoꝝ ſuoꝝ. ⁊ examinare vt corrigere valeat etrata. Un̄ Prouer. xxvij. Diliigēter agnoſce vultū ꝑcoris tui. ⁊ omnes greges tuos conſidera. Et in huius figurā dr̄ Leuit̓. xiij. de leproſo. Cōſiderabit etſacerdos. qꝛ .ſ. ſi apparēt ī eo ſigna manifeſta lepre. ⁊bet eū ſeꝑare a ceteris ne alios inficiat. Un̄ HieroꝰReſecāde ſunt carnes put̓de morbida ouis a caulispellenda eſt ne totū corpus corrumpat̉. grex inficiatur. xxiiij. q. iij. Cōſiderare etiā debet nō ſuā vtilitatē. ſed cōem ſicut dr̄ de Onia ſummo ſacerdotetulit ſe ad regē conſiderans cōmunē vtilitatemuerſe multitudinis. ij. Macha. iiij. Sed qꝛ impij nōconſiderant hoc in ſubditis. ideo nō reſurgūt in iugicio ad recte iudicandū ⁊ diſponendū de eis. ⁊ ideo

cū eis corruunt in malū. ſicut Helyſacerdos ⁊ iudexcū filijs ſuis Ophni ⁊ Finees j. Reg. iiij. ¶ Secundo debet conſiderari cōuerſatio bonoꝝ ad imitāduꝫ⁊ ꝑmaxime vita xp̄i. Quia vt ait Aug. omnis chriſti actio noſtra ē inſtructio Heb̓. iij. Cōſiderate fr̄esapl̓m ⁊ pontificē cōfeſſionis noſtre Ieſū qui fideliaē ei qͥ fecit illū .ſ. deo ad exequendū omnē voluntatꝭeius. Plus em̄ mouent exempla ꝙͣ verba. Un̄ ꝙͣuisAug. audiſſet doctrinā optimā beati Ambro. predicantis. ex qua ab errore manicheoꝝ erutus ē. tamenad plenam conuerſionē eius et ſumendā religionemchriſtianā magis mouit conſideratō vite Anthonijheremite. ⁊ Simpliciani. cū quo cōtulit de factis ſuis. ⁊ Uictorini cuius exemplū Simplicianꝰ ſibi adimi tandū induxit. Unde ⁊ eccl̓ia orat. Sanctoꝝ tuorū ad meliorem vitā exempla nos prouocent. Sedimpij nō conſiderant eoꝝ vitā niſi forte ad curioſitatem vel detractionē. iuxta illud p̄s. Cōſiderat pctōriuſtū. ⁊ querit mortificare eū. Magis ꝯſiderāt ꝯuerſationē mundanoꝝ ad imitandū. et ideo male iudicant de agendis ẜm cōmunē errorem. ¶ Tercio debet conſiderari vita prauoꝝ vt ex his que ipſi faciūtꝓpter mundū. homo excitet̉ ad faciendum ꝓpter deum conſiderando ꝙ ſi fit tm̄ ꝓpter pctm̄ vn̄ ſequiturmors eterna. quid fieri debeat ꝓpter deū. vnde ſequitur ſummū p̄miū. p̄s. Oculis tuis conſiderabis. ⁊ retributionē peccatoꝝ videbis. qꝛ .ſ. finis eoꝝ mors ēUnde Hiere. ij. dr̄. Tranſite ad inſulas ⁊ videte. et īCedar mittite ⁊ conſiderate vehemēter et videte ſifactū eſt huiuſcemodi ſi mutauit gens deos ſuos. etcerte ip̄i nō ſunt dij. populꝰ vo meus mutauit gl̓iamin ydolum. Obſtupeſcite celi ſuꝑ hoc. Idolum dicipōt eſt quelibet creatura quā quis ſupra deū diligitvt pecunia. delectatio carnis. potentia ⁊ hmōi. Unde ⁊ auariciam dicit apl̓us. ꝙ eſt ydoloꝝ ſeruitꝰ. Sꝫgͦ peccatores creaturis mundi tanto deſiderio afficiunt̉ ⁊ inſeruiūt vt videant̉ ꝓ dijs hr̄e. qͥd fieri debꝫ ꝓvero deo ⁊ cultu eius. Et nō ſolum ad conſiderandūopera hominū. ſed etiā mīmoꝝ animaliū brutoruminuitat Salomon dicens Prouer .vj. Uade ad formicā opiger. ⁊ conſidera vias eius. ⁊ diſce ab ea ſapientiam. que cū nō habeat ducē. nec p̄ceptorē. nec pͥncipē. parat ſibi in eſtate cibū. ⁊ ꝯgregat ī meſſe quodcōmedat in hyeme. Sic congregāda ſunt in vita pn̄ti merita vt in futuꝝ viuat. Sed impij nō eſtimantes bona niſi que vident nō reſurgunt in iudicio vere prudentie vt ꝓuideant ſibi in futuꝝ vn̄ habeāt adviuendū in alio ſeculo cū nō valeant fodere tūc ꝑ ꝑnitentiā. ⁊ mēdicare tunc erubeſcāt. qꝛ eis nil daret̉vt fecit villicꝰ iniqͥtatis qͥ ob hoc laudatꝰ fuit. qꝛ prudenter ſibi ꝓuidit in futuꝝ relaxando debita. ⁊ ideooportet ꝙ fame moriant̉ eterna.¶ Capitulum. xij. de Inconſtantia.Ncoſtantia ē quartafilia luxurie. que ẜm Tho. ſecunda ſecunde. q. liij. importat receſſum quendaꝫ a bono propoſito diffinito. Huiuſmodi autē receſſus prꝭcipiū habet a vi appetitiua ſeu voluntate. Non enrecedit quis a priori bono ꝓpoſito niſi ꝓpt̓ aliquoquod ſibi inordinate placet. Sed iſte receſſus nō cōſūmat̉ niſi ꝑ defectū rōnis. q̄ fallit̉ ī hoc ꝙ repudiatid qd̓ recte acceptauerat. Et qꝛ cū poſſit reſiſtē īpuſui temptationū ſiue paſſionū ſi nō reſiſtat hoc ē exdebilitate ipſius. ſe nō tenet firmiter ī bono ꝯcepto.⁊ ideo inconſtantia ꝙͣtū ad ſui conſum mationē ꝑtinet ad defectū ratiōis. Sicut aūt oīs rectitudo rōispractice ꝑtinet aliqͣliter ad prudētiā. ita oīs defectꝰ