Capitulum

flatio quedā auriū .i. ventus diſcurrens ꝑ aures audientiū laudē hominis? Et cum gloria ſit qͥdam effctus honoris ⁊ laudis. ex hoc em̄ ꝙ aliquis laudaturvel quecūqꝫ reuerentia exhibet̉: reddit̉ clarus in noticia hominū. Ideo ẜm. b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxij. atti. iij. ſicut magnanimitas eſt circa honorē. ita ⁊ circa gloriā. Unde ſicut moderate magnanimus vtituhonore. ita ⁊ moderate vtitur gloria .ſ. ẜm ratōnemUnde ſicut ph̓us dicit in. iiij. ethicoꝝ. de magnanimo ꝙ honor ſibi paruū qͥd reputat̉. ita ⁊ gloria. Magnitudini em̄ animi repugnat vt res modicas tātuꝫappreciet̉ vt de eis glori et. Et ſimiliter repugnat magnitudini animi ꝙ de his que nō ſunt gloriet. Undedicit̉ in. iiij. ethicoꝝ ꝙ magnanimus magis curat veritatem ꝙͣ opinioneꝫ. Item in. iiij. ethicoꝝ dicituromagnanimus non eſt cōtentioſus. quia nihil eſtimatmagnū. nullus em̄ cōtendit niſi ꝓ re quā eſtimat magnam. Item ibi dicit̉ ꝙ nō curat vt laudet̉ .ſ. ꝓpter ſe.Ut etiā dicit. b. Tho. q. ea. ar. eo. ad ꝑfectōeꝫ homīsꝑtinet ꝙ ip̄e cognoſcat ſe: ſed ꝙ cognoſcatur ab alijsnon ꝑtinet ad ꝑfectōeꝫ eius. Et ideo nō eſt ꝑ ſe appetendū vt .ſ. cognoſcat̉ ab alijs. poteſt appeti inquātūvtile ad aliquid. vel ad hoc ꝙ deus ab hominibꝰ glorificet̉. vel ad hoc ꝙ homines ꝓficiant ex bono qd̓ inalio recognoſcūt. vel ex hoc ꝙ homo ex bono qd̓ in ſerecognoſcit per ſtudiū laudis aliene ſtudeat in hisſeuerare ⁊ ꝓficere. Et ẜm hoc intelligenduꝫ eſt illudEccͣi. xlj. Curaꝫ habe de bono nomine. De vanitateip̄ius glorie habes ſupra in. iij. §. ¶ Secundo debeteuitari quia v̓tutes eneruat. pͣs. Dn̄s diſſipat oſſa eorum qui hominibꝰ placent. diſſipat .i. diſſipare ꝑmitit. oſſa .i. virtutes ⁊ oꝑa ꝑfecta ex quibꝰ ꝯſiſtit roburanime. qui hominibꝰ placent .ſ. querētes laudes hūanas: qd̓ ꝑtinet ad vanā gloriā. Unde Grego. in moral̓. aſſimilat vanā gloriā latrūculo qui itinerantemvt amicū a tergo occurrens aſſociat: ⁊ poſtea eū expoliat. Nam inanis gloria incedenti ꝑ viam bonoꝝ latenter occurrit. ⁊ virtutibꝰ ⁊ meritis animā expoliatIn cuius figurā legit̉. iiij. Regū. xx. ꝙ cuꝫ Ezechiasrex iuda legatis regis Babilonioꝝ oſtendiſſet omīaſua p̄cioſa: aurū ⁊ argentū ⁊ aromata ⁊ theſauros ſuos: ductus quadā vana gloria dixit ei Iſaias ꝓphetaexꝑte dei ꝙ omnia illa que viderant illi legati Babiloniorū ipſi babilonij auferrent ⁊ aſportarent in terram ſuam. qd̓ impletū fuit tempore Ioachim ⁊ Sedechie regum iuda ꝑ Nabuchodonoſor regem babilonie. vt patet Hiere. ca. fi. ad ſignificandū ꝙ cum qͥsmanifeſtat theſauros virtutū propter laudē humanam: ip̄os dyabolus rex confuſionis aſportat ſeu aufert. ¶ Tercō inanis gloria vicia multiplicat. Eſt eīvnum ex ſeptem capitalibꝰ vicijs ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓eq. cxxxij. arti. iiij. qd̓ probat ꝑ Grego. in. xxxj. moral̓.Ꝙͣuis em̄ quidā ponant ſuperbiā vnum ex capitalibus. ⁊ hi nō aſſignant vanam gloriā capitale eſſe vicium. rationabilius videt̉ quod dicit Grego. in. xxj.moral̓ .ſ. ſuperbiā non capitale viciū: ſed reginam eſſe ⁊ matrem vicioꝝ: a qua īmediate oritur inanis gloria vt vnum ex capitalibꝰ. Ratio huius eſt. quia ſuꝑbia importat quedam appetitū inordinatū excellentie. Ex omni autē bono qd̓ quis appetit. quādam ꝑfectionem ⁊ excellentiā conſequit̉. Et ideo cum finesomniū vicioꝝ ordinent̉ in finem ſuperbie. ꝓpter hocvidetur ꝙ habeat quādam generalē cauſalitatē ſuꝑomnia alia vicia vt dicat̉ mater omniū. Inter bonaautem ꝑ que quis excellentiā conſequit̉ videtur p̄cipue ad hoc oꝑari gloria inquātuꝫ importat manifeſtationē bonitatis alicuius. Nam bonū naturaliteramatur ⁊ honorat̉ a cunctis. ⁊ ideo ſicut ꝑ gloriam q̄eſt apud deum ꝯſequit̉ homo excellentiā in rebꝰ diuinis: ita ꝑ gloriā que eſt apud homīes ꝯſequit̉ quis ex

cellentiā que eſt in rebꝰ humanis. Et ideo ꝓpter propinquitatē ad excellentiā quā hoīes maxime deſiderant. ꝯn̄s eſt ꝙ ſit multū appetibilis. Et quia ex eiusinordinato appetitu multa alia vicia oriunt̉. ideo d̓citur viciū capitale. Et ꝙͣuis ex genere ſuo nō ſit mortale. ꝑ hoc nō tollit̉ quin ſit capitale. ⁊ ex ea plura etiam mortalia oriant̉. Ex ea aut oriūt̉ ſicut filie ſeptēſ. inobedientia. iactantia. ypocriſis. cōtentio. ꝑtinacia. diſcordia. ⁊ p̄ſumptio nouitatum. ẜm Grego. inxxxj. moral̓. Hoꝝ ſufficientiaꝫ ſic aſſignat. b. Tho. q.ea. arti. v. Illa vicia que de ſe nata ſūt ordinari ad finem alicuius vicij capitalis illa dicunt̉ filie eius. Finis aūt inanis glorie eſt manifeſtatio ꝓprie excellen⁊ ſic eſt iactantia. Aut ꝑ facta. ⁊ ſi ſint facta habētiaaliquā admiratōeꝫ. ſic eſt p̄ſumptio nouitatuꝫ. Sifacta alia. ſic eſt ypocriſis. Si indirecte. ⁊ hoc quator modis. Primo ꝙͣtum ad intellectū. ⁊ ſic eſt ꝑtinacia ꝑ quā homo nimis īnitit̉ ſue ſentētie nolens cedore ſentētie meliori. Secūdo ꝙͣtuꝫ ad voluntatē. et ſieſt diſcordia dum nō vult a ꝓpria voluntate diſcedere vt cū alijs ꝯcordet. Tercio ꝙͣtuꝫ ad locutōeꝫ dumaliquis clamoſe cū alijs litigat. Quarto qͣꝫtuꝫ ad factum dū quis nō vult exequi ſuꝑioris p̄ceptū. Ꝙͣuiaūt ira cauſet diſcordiā ⁊ ꝯtentionē. tamē qꝛ hoc noagit coīter niſi cuꝫ adiunctōe inanis glorie ꝑ hoc .ſ. qaliqͥs reputat ſibi glorioſuꝫ ꝙ nō cedat volūtati velverbis alioꝝ. ideo ponunt̉ filie inanis gl̓ie. Iactātiavero ꝙͣtuꝫ ad cām interiorē eiꝰ que ē arrogātia ponit̉ſpēs ſuꝑbie. ſed exterior frequētius ordinat̉ ad gl̓iaꝫ⁊ honorē. ⁊ ideo ponit̉ filia inanis glorie.¶ Capitulum ſecundum de Inobedientia.Nobediētia prima filia eſt inanis glorie. De qua dixit Samuelꝓpheta. Quaſi ſcelus idolatrie nolle acqͥeſcere .i. obedire. j. Regū. xv. Ex qua arguit Greg. Si.ne obedientia quiſqͥs infidelis eſſe ꝯuincit̉: etiā ſi fidem tenere videat̉. viij. q. j. Scienduꝫ. Dicit tamē. bTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cv. ꝙ illa ꝯꝑatio nō eſt ẜm equalitatem vt .ſ. ita ſit graue peccatum inobedientie ſicuidolatrie. ſed ẜm ſimilitudinē aliquā inquātuꝫ .ſ. redūdat in ꝯtemptū dei ſicut idolatria et ſi nō tm̄. Eſtautē inobediētia aliquādo viciū generale. aliquādoꝓpriū ⁊ ſpeciale. Sic̄ ⁊ obedientia ſibi ꝯtraria aliqn̄eſt virtus generalis. aliqn̄ ſpecialis diſtincta a ceteris. Pro cuiꝰ declaratōne dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ciiij.ar. ij. ꝙ ſi accipiat̉ obedientia ꝓprie ꝓut reſpicit intētionē formalē ratōne p̄cepti. ſic obediētia eſt ſpeciavirtus. ⁊ ẜm hoc ad ip̄aꝫ requirit̉ ꝙ impleat aliquisactū iuſticie vel alterius virtutis intendēs implerep̄ceptū. puta honorat parētes. ſeruat feſta ⁊ ieiuniaqꝛ hec ſunt p̄cepta dei vel eccleſie. aliter nō facturusSed ſi accipiat̉ obediētia large ꝓ executōne cuiuſcūqꝫ qd̓ poteſt cadere ſub p̄cepto ſic erit virtus genera⁊ ꝯcurrit cū actibꝰ omniū virtutū. Sic inobedienticum ꝑ intētionē reſpicit ratōeꝫ p̄cepti ꝯtēnendo .i. renuendo ſe ſubijci tali regule. ſic eſt peccatū ſpeciale. ⁊ad ip̄am requirit̉ ꝙ actualiter ꝯtēnat p̄ceptū. Si v̓oaccipiat̉ large inobediētia ꝓ omiſſione cuiuſcūqꝫ qd̓cadere poteſt ex quacūqꝫ intentōe fiat nō tamen ꝯtēnendo p̄ceptū. ſic eſt viciū generale ⁊ reꝑit̉ in om̄i pecato. ⁊ ſic ab Ambro. diffinit̉ peccatū eſſe celeſtiū inobedientia mādatoꝝ. Hic ergo dicet̉ d̓ inobedientiaꝓut eſt viciū generale vt frequētiꝰ in ſcriptura ſacraaccipit̉ aliqn̄ ꝓut eſt ſpāle. Tantū autē eſt viciuꝫ inobedientie vt per eam de paradiſo expulſi ſimus: nec