TitulusAx.

nō ſatis. ⁊ j. q. j. quicūqꝫ. ⁊ in multis alijs. c. Ad ideꝫC. d̓ agri. ⁊cē. l. quēadmodū. vbi qͥ emit aſcpͥticiū ſine gleba. ꝯtra legum interdicta mercat̉ ⁊ malefideipoſſeſſor dr̄. ⁊ ideo qꝛ talis nō p̄ſumit̉ hr̄e bonā fideꝫideo nō p̄ſcribit. vt in p̄dictꝭ iuribꝰ. Cōtra de iurepatro. cura. ſolue vt ibi. Et ſic pꝫ. ꝙ iuris igͦrantia nō excuſat in p̄ſcriptōibꝰ ⁊ vſucapionibꝰ Io. an̄. Sil̓r qͥ ſcienter emit res furatas vel raptas. nō hꝫ bonā fidemvn̄ tenet̉ vt poſſeſſor malefidei.Quod latenter vel pervimvel al̓s introductū eſt illicite nulla dꝫ ſtabilitate ſb̓ſiſtere. Hec regula eſt in decre. de re. iur̄. Et ſunt v̓baGreg. vij. Glo ibi. Pone caſum ꝑ. l. ff. qd̓ vi aut claml. j. Et in ſeruitio p̄ſtito p̄lato a ſb̓dito ꝑ vim. hͦ in futurum nō facit p̄iudiciū. x. q. iij. qꝛ cognouimꝰ. Pervim. Que ꝑ vim vel mētū fiūt. qͥ pōt cadere in ꝯſtantem virum. cū de hͦ ꝯſtiterit reuocant̉ de his q̄ vi me.ve cau. fi. c. fi. in glo.Quicquid in ſacratis deorebꝰ ⁊ ep̄is iniuſte agit̉. ꝓ ſacrilegio reputat̉. Hec regula eſt in decre. de re. iur̄. Et ſt̓ verba Stephani pape. Glo. ibi. In ſacͣtis rebꝰ. ſiue ſit hō ſiue ager. qͥ illaaufert ⁊ inuadit: ſacrilegium ꝯmittit. xij. q. ij. Nulli.¶ Eſt aūt multiplex genꝰ ſacrilegij. xvij. q. iiij. ꝑ totum. ibi vide. ⁊ in ſcd̓a parte.Ratiōi ꝯgruit. vt ſuccedatin onere. qui ſubſtituit̉ in honore. Pone caſum in filio patroni herede. qͥ ſuccedit in honore iuriſpatronatus: ſic in onere defendēdi eccl̓iam ſuccedere debꝫ.xvj. q. vij. filijs. Itē in p̄lato qͥ ſuccedit p̄ deceſſori ī honore. ſic ⁊ in onere ſoluēdi p̄deceſſoris debita ſuccedēdꝫ. ꝓ eccl̓ie vtilitate ꝯtracta. de ſolu. c. j. ¶ Et cōcor.regula ſupͣ. qͥ ſentit. ⁊ qd̓ ibi dictum eſt. hic adde Io.an. Ex hͦ ſequit̉. ꝙ papa qͥ ſubſtituit̉ in honoreꝫ Pe.īmo xp̄i: ep̄i in loco apl̓oꝝ. religioſi in honore ſctōrūbn̄dicti. dn̄ici. fran. ⁊ hmōi. ſuccedāt in onere vite etauſteritatꝭ eoꝝ. di. xl. nō vos. ⁊. c. non eſt. ⁊ di. xxxv. eccleſie ⁊cͣ.Ratuꝫ quis habere nō pōtqd̓ ipſiꝰ noīe nō eſt geſtū. Pone caſum. ix. q. ij. c. j. et deſen. excō. cū qͥs. li. vj. ¶ Sꝫ ꝯtradicit ad hāc regulaꝫix. q. ij. lugdunēſis. xvj. q. j. c. vlti. ⁊ de ele. qd̓ ſic̄. In qͥbus iuribꝰ hꝫ qͥs ratū: qd̓ eius noīe nō eſt geſtū. So.Quidā dixerūt hͦ fallere in ſpūalibꝰ. in quibꝰ ratumhabeo ꝙ noīe meo nō eſt geſtū. ꝑ iura p̄dicta. ⁊ hͦ no. īp̄dicta decre. ꝙ ſic̄ in glo. Ueriꝰ dic ꝙ ordinatō factaa nō ꝓprio ep̄o. tenet qͦ ad ordinē. licꝫ nō qͦ ad executione de temp. ordi. ꝙ tranſlatōneꝫ. Ibi igit̉ in. c. lugdunēſis. ep̄s ꝓpriꝰ nō ratificauit collatōneꝫ ordinisqͥ ad ordine. qꝛ nō erat neceſſe: ſꝫ executōeꝫ ille diſpenſatiue ꝯtulit. quā nō habebat. Alia etiā iura nō proprie loquunt̉. de ratihabitōne ſꝫ de quodā nouo conſenſu. q̄ ſunt valde diuerſa. ⁊ ſuꝑ hͦ vide qd̓ dictuꝫ eſtſupͣ in regula. nō firmat̉. An aūt vnꝰ iudex poſſit hr̄eratam ſententiā latā ꝑ alium. dic vt no. ix. q. ij. c. j. Etde materia huius regule. adde qd̓ dicit̉ in ſequēti regula Io. an.Ratihabitōe retrotrahi etmādato nō eſt dubiū ꝯꝑari. Hec regula ſumpta ē exl. ff. e. ti. l. hͦ iure. Pone caſuꝫ ī iudicijs. ij. q. vj. n̄ ſolēt.⁊ de iureiurā. c. vlti. li. vj. Itē ī ꝯtractibꝰ. C. ad mace.l. vlti. Et hꝫ locū hͨ regula in caſu qn̄ .ſ. noīe meo ē geſtū. ⁊ tūc ratū hr̄e poſſuꝫ ⁊ ratihabitō retrotrahit̉ ⁊mādato ꝯꝑat̉. Unū nō. ſi infra certū tp̄s teneor aliqͥd face̓. ⁊ aliꝰ infra idē tp̄s id fecit noīe meo: hr̄e ratū

debeo. al̓s ratihabitio nō ꝓdeſſet. ij. q. vj. non ſolent.Huic regule ſil̓e eſt qd̓ dicit lex .ſ. ꝙ appellās ꝯdēnatꝰde furto. ſi nō ꝓſequit̉ appellatōneꝫ retro notat̉ infamia. videt̉ em̄ ratū hr̄e ſnīam. ff. de his qui not. infa. l.furti. Io. an. ¶ Extendi pōt ad maleficia et dāna. q̄ſiqͥs faciat noīe alicuiꝰ dn̄i vel alteriꝰ. ⁊ ille hͦ ſentiēsratū habeat: ita eſt ⁊ tenet̉. acſi mandaſſet. Sic ⁊ verberans clericū noīe alteriꝰ. ſi hꝫ ratū: efficit̉ excoīcatus. Secus ſi verberat ex ſe. nō noīe alteriꝰ: qꝛ qͥ audiens hꝫ ratū ⁊ gratū peccat quidē. ſꝫ nō incidit ī excoīcationē. Similiter audiens damna facta ⁊ furta.nō tamen noīe ſuo. licet habeat rata ꝓpter odiū illiꝰpeccat quidem. ſꝫ nō tenet̉ ad reſtitutionem. ſic̄ teneretur. ſi eius nomīe eſſet factum cum poſſet obuiare.Utrum abſoluēs aliquem a peccatis. nō habēs licētiam ſeu auctoritatē. ſub ſpe ratihabitiōis ſui prelati vere abſoluat. ſi ille poſtea habeat ratum. Cōmuniter dicitur ꝙ non.Semel malꝰ ſemper preſumitur malꝰ. Pone caſum in ſemel ꝑiuro. xxij. q. v. ꝑuuli. In ſemel ꝯtumace. de p̄ſump. ſcribā. Ad hͦ diſt.xxv. c. vlti. Hic gͦ p̄ſumit̉ eū qui ſemel malꝰ fuit. ſemꝑeſſe malū. Et pōt hmōi dici p̄ſumptio hoīs. qꝛ ꝯtrahoīem ſic p̄ſumit̉. Pōt etiā dici p̄ſumptio facti. quiaex ſemel facto ſic p̄ſumit̉. Pōt dici ⁊ p̄ſumptio iuris.qꝛ ius ſic p̄ſumit ex fcō. vt h̓ vides ⁊ ī iuribꝰ ſupͣ aſſigͣtis. De quibꝰ diuerſis p̄ſumptōnibꝰ ꝓſequere. vt no.ꝑ Io. di. l. ferrū. ⁊. liiij. di. fraternitateꝫ. ⁊ ꝑ Bern̄. deſpon. is qui. Hic gͦ vides. ꝙ p̄ſumit̉ ex p̄terito circa p̄ſens ⁊ futurū. Interdū p̄ſumit̉ ex pn̄ti circa p̄teritū.Interdū circa pn̄s. Interdū circa futurū. Qd̓ ꝓſequere vt notat̉. di. xliiij. multis. ⁊. xxxiiij. q. j. cū ꝑ bellicam. de p̄ſump. ſcribā. Licet aūt hec poſſit p̄ſumptio iuris. nō tn̄ eſt p̄ſumptio iuris de iure. admittit̉em̄ ꝓbatio in ꝯtrariū. ⁊ ꝓbato ꝙ penituerit. nō dicetur ampliꝰ malꝰ. di. l. ferrū. ſaluo eo qd̓ dr̄ de hereticꝭ.ad obolendā. ¶ Nota igit̉. ꝙ qͥ ſemel fuit bonꝰ ſemꝑp̄ſumit̉ bonꝰ. lxj. di. miramur. ⁊ de p̄ſump. mandata.Et prima facie quilibet p̄ſumit̉ bonꝰ. xj. q. iij. in cunctis. de p̄ſump. dudū. Qui aūt malꝰ eſt ſemel ſemꝑ p̄ſumit̉ malꝰ. vt hic. Et ꝓcedit hͨ p̄ſumptio. tū ex preſumentꝭ natura corrupta. tū qꝛ humana natura prona eſt ad delicta. xij. q. j. omnis etas Ioh̓. and. ¶ Expredictis nota. ꝙ eſt duplex preſumptio .ſ. iuris. et hͨeſt ſemiprobatō eius rei de qua preſumitur. vnde cōtra hanc admittitur ꝓbatio in ꝯtrarium. Exempligratia. Promulgata eſt aliqua conſtitutio publice.vnde quilibet p̄ſumitur ſcire. ⁊ non excuſatur ꝑ conſequens cōtrarium faciendo. Sed ſi quis ꝓbet ſe iuſte ignoraſſe: puta. tunc furioſum fuiſſe vel longe abſentem. eliditur illa p̄ſumptio iuris per ꝓbationem.Eſt alia probatio que dicitur iuris ⁊ de iure. huiuſmodi eſt plena ꝓbatio in humano iudicio rei de quap̄ſumit̉. vt oīno credatur ſic eſſe. vnde cōtra eam nonadmittit̉ ꝓbatio. Exempli gratia. Que ꝑ violentiāabſolutā cognita eſt. p̄ſumit̉ nō virgo. vn̄ ẜm iura nōpōt inter virgines ꝯſecrari ꝙͣtumcunqꝫ fuerit animorenitēs: ⁊ ꝑ ꝯn̄s v̓go nō eſt. Preſumit̉ etiā ſemel malꝰſemꝑ malꝰ .ſ. in eodē genere mali. Et qꝛ nullꝰ iudicādus ē īmemor ſue ſalutꝭ. jͣ. q. j. dꝫ extimari penituiſſeniſi ꝑſeueret in malo. ⁊ hͦ in iudicio aīe.Sine culpa niſi ſubſit cauſa. non eſt aliquis puniendus. Hic ponitur regula etexceptio eius in regula. Pone caſum diſtin. lvj. ſatisperuerſum. In exceptione pone caſuꝫ in marito corrupto. qui a promotōne ſine culpa repellitur tamenex cauſa ꝓpter ſacramēti defectū. xxxiiij. di. ſi cuiꝰ. Inclerico leproſo. qui ſine cauſa ꝓpter ſcandalum pri-