De regulisIuris

l

remanet dn̄s vendendo: vendendo gͦ ⁊ tradēdo ſecūdo. potior eſt cauſa ſcd̓i. vt ibi hec ꝓbant̉. tenet̉ tamēpriori exempto quantū ſua intereſt vt ibi. Sꝫ per literas papales qͥs ſtatim eſt canonicꝰ. et ideo ī eis at̄tendimꝰ datā. vt in p̄dicta decreta. eū cui. Et no. ꝙ h̓regula locum habet in ꝯtractibꝰ ⁊ in his q̄ duoꝝ voluntate dependent. Sed in legibꝰ ⁊ ꝯſtitutōnibꝰ quependent ex vniꝰ voluntate. ſemꝑ poſterior tollit priorem ſeu reuocat. Idem in teſtamentis. et eadem decauſa: quia dependet ex voluntate vniꝰ. Ad primuꝫde ꝯſe. di. j. vaſa. ⁊ de cogna. ſpi. c. j. Ad ſcd̓m. xiij. q. ij.vltima voluntas. Ad primum ꝯtra. xxxiij. q. ij. hocipſum. ⁊. l. di. domino ſancto. vbi dicit. ꝙ ſtamꝰ potiꝰantiquo iuri qͣꝫ nouo. Sed dic vt ibi. ⁊ vt ſupra dixi.Hec regula locuꝫ hꝫ in his q̄ par ius hn̄t. Nā priuilegia ꝯſiderant̉ non ſolū ex temꝑe ſꝫ ex cā. hinc eſt ꝙ receptus auctoritate apl̓ica. p̄fert̉ omnibꝰ alijs an̄ receptis alioꝝ auctoritate. de p̄ben. hi qui. lib. vj. Et creditrix dotalis p̄fert̉ quibuſdā anterioribꝰ. nō tn̄ filijsex priori mr̄imonio qui agūt de dote materna. C. quipo. in pig. habe. l. vlti. Io. an̄.Quod alicui non ſuo licꝫ nomine: nec alieno licebit. Pone caſum ꝑ. c. xlvj. diſ. ſic̄nō ſuo. Meo em̄ noīe nō licet fenꝰ exercere: ita nec alieno. vt ibi dicit̉. Item extra de falſa. ad falſariorum.Sicut ꝓprio noīe non debeo falſare literas papales:ita nec alieno. ¶ Et no. ꝙ hec regula vera eſt in malefactis. Indecens eſt em̄ crimen ſuuꝫ alienis comodis impendere. vt in dicto. c. ſicut non ſuo. Hoc dicoqꝛ delegatꝰ ex delegatōne cognoſcit de cā de qͣ ex proprio nomīe cognoſcere nō poſſet. Et laicus q̇ nō poteſt ꝓprio noīe tractare cauſam ſpūalem. tractat alicno. vt de ꝓcura. c. j. li. vj. Item hꝫ locū regula in hisq̄ vt demandari poſſint requirūt ordinis adminiculum. Un̄ ſicut ſuo noīe ſacerdos ſimpliciter non criſmat in fronte. non ordinat ad ſacros: ita nec ep̄i ſuimandato. cū talia demādari nō poſſint. Et de hoc d̓ꝯſe. ec. vel alta. aqͣ Io. an. ¶ Nō licet fraudes. dānafurta. ⁊ hmōi. facere noīe ſuo: ita nec alieno.Que contra ius fiūt. debetvtiqꝫ ꝓ infectis haberi. Pone exempla. xxv. q. ij. imperiali. vbi ſunt hec verba. Et de regu. non ſolū. li. vj.in regula ſupͣ. nō p̄ſtat impedimentū. ¶Obijtiaturad hanc regulā. de mr̄imonio ꝯtracto poſt votū ſimplex qd̓ tenet. Et de mr̄imonio ꝯtracto ꝯtra interdictuꝫ eccl̓e. ⁊ inter ꝯpatres ex catheciſmo tm̄: de cogna.ſpi. c. ij. li. vj. Et de ſententia ſub ꝯditōne lata. que tenet. ij. q. vj. biduum. Et in eccl̓ia ꝯſecrata ab alienoep̄o. vij. q. j. ep̄s. Et de om̄ibꝰ que fieri ꝓhibent̉ et tamen facta tenēt. Item obijcit̉ de his que fiūt contraius ⁊ poſtea cōfirmant̉. q̄ allegata ſunt ſupͣ in regulanō firmat̉. Sol̓. generaliter dici pōt ẜm Io. qui hocnotauit. di. x. vides. ⁊ Bern̄. qui idem no. de ſpon. duoꝝ. c. penl̓. ⁊ gl. penl̓. hāc regulā locū hr̄e in his q̄ hn̄tꝑpetuam ꝓhibitōnis cauſam. ꝯtraria v̓o in his quetemꝑalem. Uel dic hanc regulā veraꝫ. niſi eodem velalio iure tolleret̉. et ſic intelligunt̉ cōtraria. Uel dicꝙ illa nō ſunt directe ꝯtra ius. qꝛ licet nō aſſiſtat iusnō tamen plene reſiſtit ius. Et dicit̉. C. de legibus. l.nō dubiū. ꝙ ſufficit legiſlatorē aliquid ꝓhibuiſſe: licet nō adiecerit. ſi cōtra factum fuerit. nō valere. Ethec regula locum hꝫ in his q̄ de iure ſortiunt̉ effectūnō de maleficijs q̄ ꝯtra ius fiūt. q̄ vtiqꝫ nō habenturꝓ infectꝭ. Et facit qd̓ dictuꝫ eſt ſupͣ in regula. nō preſtat. ⁊ illud hic adde Io. an.Quod omnes tangit debetab om̄ibꝰ approbari. Pone caſuꝫ in archicp̄o ꝯſecrā-

do. ab omibꝰ ſuffraganeis ſuis. lxvj. di. c. j. In electione facienda ab om̄ibꝰ canonicis. de elec. qꝛ ꝓpter. Inꝯcedendo hauſtū aq̄. in qͦ ꝯuocandi ſunt omēs qͥ iushabent. ff. de aqua plu. in cōcedendo. Ad idem. liiij.di. c. j. ⁊. viij. q. j. licet. ¶ Et no. ꝙ dicit id quod tāgitom̄s. debere approbari ab om̄ibꝰ. gͦ nō valet qd̓ facitmaior pars. ⁊ ſic eſt ꝯtra. lxv. di. c. j. Solū. aut cōperitillud vt ſingulis. aut vt collegio. Quod ꝓſequere vtno. per Bern̄. ⁊ Inno. de ꝯſti. cum om̄es. Fallit autēhec regula. in caſu inſti. de rerum diui. §. religioſum.Illud aūt dicunt̉ in aliquo collegio om̄es facere. qd̓maior pars facit. lvj. di. apl̓ica. Interdum tn̄ reqͥrūtur due partes. de elec. licet. Et eſt regula in argu. adqueſtionem. An papa poſſit ſtatuere inuitis accolitis: ꝙ ipſi ꝯtineant. Et hec. q. notat̉. di. lxxxij. ꝓpoſuiſti. Et dicit Io. ꝙ non: qꝛ caſtitas ſuaderi pōt. nonimꝑari. xxij. q. j. integritas. Bar. brix. ibi ꝯtra: cuiusdictū eſt penitꝰ falſuꝫ. niſi intelligas de ꝓmouēdis. ſꝫipſe etiā de ꝓmotis. intellexit. Monachis aūt profeſſis qui renunciauerūt ꝓprie voluntati. auſterior regula poſſet eis indici. etiā ipſis nō approbantibꝰ ẜmInno. qui hoc no. de regu. ſuꝑ eo. Et ſatis eſt expreſſum de ſta. regu. c. j. li. vj. Ibi em̄ monialibꝰ indiciturauſterior vita. lꝫ nō poſſint ſine volūtate oīm ordīeꝫmutare. de his q̄ vi me. ve cau. fi. c. fi. Io. an.Qui ſentitonus ſentire debet cōmodū. ⁊ ecōtra. Hec regl̓a ſumpta ē ex. l. ff. e. ti.l. ẜm naturam. Pone caſum in clerico. qui ꝓpter lapſum retrudit̉ in monaſterio ad pnīam agenduꝫ. qꝛres eius proficient monaſterio. xvj. q. vj. de lapſis.¶ In ſecundo .ſ. dicto ibi ⁊ econtra. Pone caſum inpatrono. qͥ defenſare debet eccleſiam. xvj. q. vij. filijsIn clerico qͥ officia re dꝫ eccl̓iaꝫ. de preben. ſignificatum. Et dicit lex. Non eſt ferendus qui lacrum amplectit̉. onus auteꝫ ſubire recuſat. C. de caduc. tol. l.vna. Concor. ad hāc regulā. vij. q. j. ibi. ⁊ xij. q. ij. charitatē. cum ſuis ꝯcor. ¶ Et nota ꝙ hec regula fallitinterdum ratione etatis vel ꝑſone. Interdum rōnenature ꝯtractuum. Interduꝫ ex ſpāti pacto. Primūpatet. C. de leg. tutel. l. vlti. Ibi em̄ minores licet adtutele grauamē nō veniāt: ſucceſſionis emolumētūnō amittunt. Scd̓m patet ex. l. ff. ꝓ ſoc. l. de illo. Ibiem̄ nō fit ꝯpenſatio emolumēti. qd̓ ſociꝰ attulit ſocietati damno qd̓ intulit: immo eo nō obſtante dānuꝫemendare tenet̉. ⁊ eſt ratio natura ꝯtractus. ꝯtrahitur enim ſocietas tm̄ ad lucrū. Tercium patet. ff. depact. do. l. familie. ⁊ de pact. c. j. li. vj. Item fallit vbiex cauſa quis ꝓhibet̉ ab emolumento. licet onus habeat. Sic in iudice qui nihil habet a ꝑtibus exigereniſi expenſas moderatas: cum ꝓficiſcitur pro cauſa.Nec tunc illas ſi partes ſunt notabiliter pauperes.de reſcrip. ſtatutum. li. vj. Io. an. ¶ Poteſt ſic extendi. Qui ſentitonus penitentie ⁊ obſeruatōnis mandatoꝝ: ſentiet comodū premij. et ecōtra. qͥ ſentit comodū delectationū. ſentit poſtea onꝰ dānatōnis.Qui ad agenduꝫ admittitur ad excipiendū multomagꝭ admittendꝰ ē. Hec regula ſumpta ē ex. l. ff. e. ti. l. inuitꝰ. Pone caſuꝫ in eo qͥltīme p̄ſcripſit: qꝛ ſi cadit a poſſeſſione. dat̉ ſibi actio.ml̓to fortiꝰ dū poſſidet exceptō. xvj. q. iij. §. pt̄. Ad idēde p̄ſcrip. illd̓. Rō hꝰ regl̓e ē. regl̓a quā habuiſti ſupͣ.cui lꝫ plus ⁊cͣ. qꝛ plꝰ eſt age̓ qͣꝫ exciꝑe. Sicut gͦ lꝫ ageremulto fortiꝰ licebit excipere Io. an.Qui contra iura mercaturp̄ſumitur bonam fidē non habere. Pone caſuꝫ in eoqui recipit eccleſiam de manu laici. xvj. q. vij. ſiquisdeinceps. Item in eo qui emit ſpiritualia. de ſymo.