CapitulumUnicum

tus mūdi variari pōt duplicit̓. Uno mō ẜm diuerſitatem legis. ⁊ ſic huic ſtatui noue legis nullus ſtatusalius ſuccedit. Succeſſit em̄ ſtatus noue legis tāꝙͣ ꝑfectior. ſtatui veteris legis tanqͣꝫ imꝑfectiori. ẜm illd̓j. ad Corin. xiij. Cū venerit qd̓ ꝑfectū eſt: euacuabit̉qd̓ ex ꝑte eſt. Sed in ſtatu vite pn̄tis nullꝰ ſtatus ꝑfectior eſſe pōt ſtatu noue legis. Nihil em̄ pōt eſſe ꝓpinquiꝰ fini vltimo. ꝙͣ id qd̓ īmediate inducit in finē vltimuꝫ. hoc aūt facit noua lex. Un̄ dicit apl̓s ad Heb̓. x.Habētes itaqꝫ fratres fidutiā in introitū ſanctoꝝ inſanguine xp̄i. quā iniciauit nobis viam nouā accedamus ad euꝫ. Un̄ non pōt eſſe aliqͥs ſtatus vite pn̄tis.ꝙͣ ſtatꝰ noue legis. qꝛ tāto vnūqd̓qꝫ eſt ꝑfectiꝰ quantomagis fini vltīo ꝓpinquiꝰ ē. Alio mō pōt ſtatꝰ hoīmvariari ẜm ꝙ hoīes diuerſimode ſe habent ad eandēlegem. vel ꝑfectius vel minꝰ ꝑfecte. Et ſic ſtatus veteris legis fuit multiplicit̓ mutatꝰ. qꝛ qn̄qꝫ hoīes optime illā legē ſeruabat. qn̄qꝫ oīno p̄teribāt. Sic etiamſtatꝰ noue legis diuerſificat̉. ẜm diuerſa loca ⁊ diuerſa tꝑa ⁊ ꝑſonas. in qͣ gr̄a ſpūſſancti ꝑfectiꝰ vel minꝰ ꝑfecte habet̉. Nō eſt expectāduꝫ. ꝙ aliqͥs ſtatꝰ ſit futurus. in quo ꝑfectiꝰ gr̄a ſpūſſancti habeat̉. qͣꝫ hactenꝰhabita ſit. ⁊ maxime ab apl̓is. qui ſicut tꝑe pͥus. ita etceteris abūdantiꝰ ſpiritūſanctum acceperūt. vt dicitglo. ſuꝑ illud. primitia ſpūs accipientes. Ultra iſtosduos ſtatꝰ .ſ. legis moſayce ⁊ legis euāgelice. ponit qͥdem Dyoni. in eccl̓iaſtica hierarchia terciū ſtatū. ſednō in vita iſta. ſed in vita beata. vbi ſine figuris ⁊ velamine videbimꝰ deū facie ad faciē. ¶ Promiſſio autēaduētus ſpūſſancti quē xp̄c ꝓmiſit apl̓is pluries. quāaliqui dicebāt nondū impletā ſed implēdā. iaꝫ factaeſt apl̓is. Un̄ ⁊ xp̄c dixit Act̉. j. Uos autē baptizabimini ſpūſancto nō poſt multos hos dies. Qd̓ impletum legit̉ Act̉. ij .ſ. in feſto pente. Et tūc docuit apl̓osomnē veritatē .ſ. de neceſſarijs ad ſalutē credendis etagendis. Nō aūt docuit eos de oībꝰ futuris euentibꝰ.hoc em̄ non ſpectabat ad eos. Un̄ dixit Act̉. j. Nō eſtveſtrū noſce tꝑa vel momēta. que pr̄ poſuit in ſua poteſtate. Ꝙ aūt aliqͥ aſſignabāt tres ſtatꝰ mūdi. cōueniētes tribꝰ ꝑſonis diuinis. dicentes ſtatū veteris legis ꝯuenire pr̄i. qꝛ illi generatōni intēdebāt. ſtatū noue legis ꝯuenire filio. qꝛ clerici in eo intendūt ſapientie. vnde ⁊ ſequēdus erat terciꝰ ſtatus. qͥ ꝯueniret ſpūiſancto. in qͦ viri ſpūales pͥnciparent̉. Rn̄det. b Tho.vbi ſupra. ꝙ ſtatꝰ veteris legis fuit nō ſolū pr̄is. ſed etfilij. qꝛ xp̄c in veteri lege figurabat̉. ⁊ ſtatꝰ noue legisnō ſolum eſt filij. ſed etiā ſpūſſancti. ẜm illud ad Ro.viij. Lex ſpūs vite in xp̄o ih̓u. Unde nō oportet expectare aliā legē ſpūſſancti. Poſſet etiā ẜm dn̄m Io. dominici. ille triplex ſtatꝰ ſic adaptari. vt dicat̉ primꝰ inlege nature. qͥ incepit a creatōne ⁊ puritate ⁊ renouatus fuit ꝑ diluuiū noe. puritas ⁊ poteſtas rōne creationis: attribuit̉ patri. Scd̓us incepit in lege moſayca que fuit lex plena ſapiētia. Et in ꝓph̓is etiam. quitūc maxime floruerūt fuit maxima ſapiētia. ꝓphetantes de xp̄o ſapiētia pr̄is. ⁊ in xp̄m fuit terminatꝰ in ſuipaſſione ⁊ aſcēſione. Succeſſit terciꝰ qui appropriat̉ſpūiſancto. incipiēs in aduētu eiꝰ ſuꝑ apl̓os. in qͦ dataeſt in cordibꝰ lex amoris ⁊ dilectōis. ⁊ ſpūſſancti. quofilij dei agunt̉. Un̄ nō oportet expectare aliā legē. Ꝙaūt xp̄c dixit Math̓. xxiiij. ꝙ p̄dicabit̉ euāgeliū regniin toto orbe ⁊ tūc veniet ꝯſumatio. dicit Tho. ꝙ iſtap̄dicatio euāgelij pōt intelligi dupl̓r. Uno mō qͣꝫtuꝫad diuulgatōeꝫ noticie xp̄i. ⁊ fuit diuulgatū euāgeliūin toto orde ꝑ p̄dicatōꝫ apl̓oꝝ. Et qd̓ ſubdit̉ ī illa autoritate. Tūc erit ꝯſumatō. intelligit̉ de deſtructōnehirl̓m de qͣ tūc loquebat̉ ad lr̄am. Alio mō pōt intelligi p̄dicatio euāgelij cū pleno effectu. ita .ſ. vt in qͣlibet gente recipiat̉ eccl̓ia. Et ita ẜm Aug. nondū p̄dicatū eſt in toto orbe. Et hͦ factū veniet ꝯſumatio mū

di. et ſic nō oportet expectare aliud euangeliū. qd̓ illivocabant eternū. ¶ Reꝑtus eſt quidā liber qui intitu labatur euāgeliū eternū. que dicebat̉ fuiſſe doctrina Ioachim abbatis. ſed ex ip̄o tractatu ⁊ tꝑe ſuo. cōprehendit̉ manifeſte ip̄m nō feciſſe. Sūt aūt ibi multa heretica ⁊ erronea ⁊ fatua. Nā in pͥmo dicit doctrinam Ioachim excedere doctrinā xp̄i. ⁊ nouū ⁊ vetꝰ teſtamentū. Secūdo ꝙ euāgeliū xp̄i nō eſt euangeliū regni. Tercio ꝙ nouū teſtamētū erat euacuādū. ⁊ ꝙ nōerat duraturū niſi ꝑ ſex annos .i. vſqꝫ ad annū incarnationis. Occlx. Quarto ꝙ ſicut euāgelio xp̄i ſuccedit aliud euangeliū. ita ſacerdotio xp̄i aliud ſacerdotiū. Quinto ꝙ euāgeliū xp̄i neminē ducit ad ꝑfectionem. Sexto ꝙ ſpūalis intellectꝰ noui teſtamēti nō eſtcōmiſſus pape romano. ſed tm̄ lr̄alis. Et ſic nō habꝫiudicare papa d̓ intellectu ſpūali. ſed lr̄ali. Septimoꝙ receſſus grecoꝝ a romana eccl̓ia fuit bonus. ⁊ ꝙ viri ſpūales nō tenerent̉ obedire romane eccl̓ie. in hisque dei ſunt. Octauo ꝙ papa grecus magis ambulatẜm ſpiritū. qͣꝫ papa romanꝰ. Et ſic ꝙ magis eſt in ſtatu ſaluandoruꝫ. Nono ꝙ ſpūſſanctus ꝑcipit aliquidab eccleſia. ſicut xp̄c inquātuꝫ homo a ſpūſancto. Decimo ꝙ xp̄c ⁊ apoſtoli fuerūt ꝑfecti in vita ꝯtemplatiua. ⁊ ꝙ vita actiua fuit fructuoſa vſqꝫ ad Ioachim.ſed āmodo nō eſt fructuoſa. ſed vita ꝯtēplatiua quaꝫdicit eſſe in monachis. Undecimo ꝙ ſicut in pͥmo ſtatu mundi fuit cōceſſum regnū eccleſie totius a patrealiquibꝰ. de ordine cōiugatoꝝ in quo auctorizatus ēille ordo. Et in ſecūdo ſtatu mundi fuit cōceſſum a filis alicui de ordine clericoꝝ in quo ab ipſo glorificatus eſt. Sic in tercio ſtatu mundi. cōmittet alicui deordine monachorum. in quo ſpirituſſanctus glorificabitur. Et ꝙ predicatores qui erunt in illo vltimoſtatu: erunt maioris dignitatis qͣꝫ predicatores pͥmitiue eccleſie. Hec omnia ſunt partim heretica. partimfatua ⁊ erronea.De cōparatione.§. iij.noue legis ad veterem quomō .ſ. noua lex eſt alia a veteri: ⁊ quomō continet̉ in veteri. Primū probat̉ perhoc qd̓ ait apoſtolus ad Heb̓. vij. Tranſlato ſacerdotio neceſſe eſt vt legis tranſlatio fiat. Sed ſacerdotium noue legis eſt aliud a ſacerdotio veteri. ergo ⁊ lexalia. Pro cuius declaratōne dicit. b Tho. prima ſecūde. q. cvij. Ꝙ cum omnis lex ordinet cōuerſationē humanā ad aliquē finem. pn̄t aliqua ordinari ad finemdupliciter. Uno modo ꝙ diuerſa ordinent̉ ad diuerſos fines. Et ſic leges ſunt omnino diuerſe. diuerſitate ſpeciei. Sicut lex ciuitatis que eſſet ordinata adhoc vt populus dominaret̉. eſſet omnino diuerſa ſpecie ab ea que ordinaret̉ ad hoc. ꝙ optimates ciuit atis dominant̉. Alio modo poſſunt ordinata in finemdiuerſificari. ẜm ꝙ vnuꝫ ꝓpinquius ordinat ad eundem finem. ⁊ aliud remotius. Et ſic alia dicit̉ lex quedatur in eadē ciuitate ⁊ eodem modo regiminis pueris circa agenda. ⁊ alia que datur viris perfectis. Secundū igitur primum modum diuerſitatis. lex nouanon eſt alia a lege veteri. quia vtriuſqꝫ eſt vnus finis.ſcꝫ vt homines ſubdant̉ deo. Eſt enim vnus deus noui et veteris teſtamenti. ẜm illud ad Ro. iiij. Unuseſt deus qui iuſtificat circūciſionem ex fide et preputium per fidem. Alio modo lex noua eſt alia a veteriquia lex vetus eſt pedagogus puerorū. ⁊ lex noua eſtlex ꝑfectionis. quia lex dilectōnis. Et omnes differētię quas ponūt doctores inter legem veterē ⁊ nouamhęc oſtendūt. ꝙ differunt ſicut ꝑfectuꝫ ⁊ imꝑfectum.Et qͣꝫuis in lege euāgelica ꝯtineant̉ multa documenta ⁊ ſacramētalia. nō tamē in illis cōſiſtit principalitas huiꝰ legis ſed in gratia et fide. Principalitas aūtveteris legis conſiſtebat in documentis et mandatis