Tercio illud Anſhelmi. Decuit vt ea puritate niteret .ſ. v̓go maria. qua maior ſub deo nequeat inueniri.Quarto id on̄dunt ꝑ hāc ratōeꝫ. Quia ordinās vasad ſeruitiū altaris ꝯſeruat ip̄m a maculis. hoc em̄ eſtvalde decēs. ſed v̓go fuit vas deitatis. ergo decuit vtp̄ſeruaret̉ etiā a macula origīalis. Quinto ſic. Decuit ꝙ xp̄c eā ſingulari ⁊ nobiliori mō redimeret ⁊ liberaret ꝙͣ alios. ſed hoc fuit. ſi ſine peccato ꝯcepta fuit.Decuit em̄ magis honorare eā (qꝛ mr̄ eius) qͣꝫ ceterosSed nobilius ⁊ melius liberat̉ ⁊ redimit̉. cui ꝓuidet̉ne cadat ⁊ in ſeruitutē incurrat. ꝙͣ vt lapſus erigit̉ etfactus ſeruꝰ redimat̉ ergo ⁊cͣ. Sexto ſic eccl̓ia errarenō pōt. Sed ip̄a celebrat feſtū ꝯceptōnis octauo diedecēbris ergo ⁊cͣ. ¶ Ad rōnes in ꝯtrariū inductas ſicrn̄dent. Primo ad illud ꝙ oēs in adā peccauerūt. ⁊ ꝙomnes geniti ex adā originale ꝯtraxerūt. dicūt ꝙ ſancti qn̄ loquebant̉ oēs ꝯtraxiſſe originale. loquebant̉in ꝯmūi de filijs ade ẜm ꝯmunē curſuꝫ. Sed cū locuti ſunt de v̓gine in ſingulari. dixerūt oppoſituꝫ. vt inaucͣtibꝰ inductis Aug. ⁊ Anſhelmi patet. Dicūt etiāꝙ vbicūqꝫ ponit̉ ſolū vel tm̄ anima xp̄i. intelligit̉ etiam anima v̓ginis. qꝛ partus eſt ꝑs viſceꝝ. Alij eoruꝫdicūt. ꝙ omnes ex adā ꝯtrahūt originale de iure ⁊ exdebito. ⁊ ſic etiā virgo. ſed defacto ip̄a nō ꝯtraxit in hͦpriuilegiata ⁊ exempta a iure cōmuni. ¶ Secūdo adillud qd̓ dicit alia opinio .ſ. ꝙ ſequeret̉ ꝙ xp̄c nō eſſetvl̓is oīm redemptor. rn̄dent. ꝙ non ſequit̉ ex iſta poſitione hoc. qꝛ redempta eſt ⁊ ſaluata ꝑ p̄ſeruatōneꝫ aboriginali ne incurreret. ¶ Ad illud Bern̄. qꝛ gloſarinō poteſt. dicūt quidā ſimplices ꝙ in viſione ei apparuit cū macula in pectore. eo ꝙ hoc dixerat. vel qꝛ retractauit. Inducut etiā reuelatōes ſuꝑ hoc quarundaꝫ mulierculaꝝ. ¶ Sed ad oīa iſta facilit̓ rn̄det̉ clare non extorte. Ad primū ꝙ illa auctoritas canticoꝝintelligit̉ de eccleſia ꝓprie. trāſſumptiue autē dicit̉ devirgine poſtꝙͣ fuerat ſanctificata. Un̄ in aſſumptōneeius canit̉. hec durandellus. ¶ Ad ſcd̓m ẜm Tho. etDurā. dicit̉. ꝙ loquit̉ ibi Aug. de peccatis actualibꝰvt clare patꝫ ex p̄cedentibꝰ ⁊ ſequētibꝰ illius libri. Etex auctoritate Ioh̓. in canonica quā īmediate Aug.inducit. Si dixerimꝰ qꝛ peccatū nō habemus ⁊cͣ. Inhoc aūt oēs doctores ꝯcordāt ip̄am virginē ſolam inter adultos fuiſſe etiā a veniali īmunē. ¶ Ad terciuꝫdicit Ioh̓. neapolitanꝰ. ꝙ illud anſhelmi ē magis ꝓꝙͣ cōtra. decuit em̄ vt puritas mr̄is eſſet ſub puritatexp̄i dei. qui nō ꝯtraxit originale nec ꝯmiſit actuale. ethoc fit ꝑ hoc ꝙ mater actuale nullū cōmiſit ſed originale ꝯtraxit. Si aūt nō ꝯtraxiſſet originale. iam puritas eius equaret̉ puritati xp̄i. nec eſſet ſub ea. Nec valet inſtātia de angelis bonis. qꝛ in eis nō pōt eſſe peccatū ꝑ originē ꝯtractū eo ꝙ vnꝰ ab alio nō originat̉ ſꝫoēs īmediate creant̉ a deo. Uel aliter ⁊ meliꝰ. Sicutnon refert ad hoc ꝙ aer poſſit dici magis lucidus. anqn̄qꝫ fuerit tenebroſus vel nō. Aer em̄ qui plus hꝫ deluce magis eſt lucidus. licet aliqn̄ tenebroſus fuerit.Sic in ꝓpoſito. Cū ſpūalis puritas ſit ꝑ carentiā inpuritatis culpe. quā puritatē cauſat lux gr̄e dei. Uirgo que plus habuit de luce gr̄e qͣꝫ quecūqꝫ alia creatura: pura debet dici. ꝙ enituit maiori puritati qͣꝫ creatura quecūqꝫ. dato ꝙ fuerit qn̄qꝫ ſubiecta culpe originali. Sicut etiā pōt dici magis albū qd̓ aliqn̄ fuit nigrum. ¶ Ad quartū ſic reſpōdeat̉ ꝙ decuit v̓ginē nōcōcipi cū originali. qꝛ (vt dicit Io. neapolitanꝰ) nondecuit vt ꝯceptio naturalis cuiuſcūqꝫ hoīs etiā mr̄isvirginis equaret̉ qͣꝫtū in īmunitate a culpa originaliſuꝑ naturali ꝯceptōni xp̄i. Herueꝰ aūt in qd̓libꝫ dicit. ꝙ idē eſt decētius oībꝰ fieri qd̓ magis in honoremdei cedit. magis aūt cedit in honorē dei totā humanānaturā deſcedentē ab adā ꝑ generatōeꝫ. indigere redemptōe facta ꝑ xp̄m. inducēdo v̓ginē. ꝙͣ aliquā ꝑſo-

nam nō indigē vt v̓ginē. Ꝙuis em̄ ⁊ iſtud cedat in honorē filij .ſ. puritas talis mr̄is. pͥmū tn̄ magis. Rō ē.qꝛ illud ꝑtinet ad honorē xp̄i vt deꝰ .ſ. generalis influentia eiꝰ redēptōnis. hec em̄ fuit qꝛ diuina ꝑſona fuitincarnata. puritas aūt p̄dicta mr̄is ꝑtinet ad honorem eiꝰ inquātū hō. qꝛ licet ſit mr̄ dei. nō tn̄ ẜm ꝙ ē deus ſꝫ inquātuꝫ hō ergo ⁊cͣ. ¶ Sed dicet̉ ꝙ ꝑ talē emunitatē ab originali nō tollit̉ qͥn fuerit redēpta ꝑ p̄ſeruationē ſeu meritū p̄acceptū qd̓ qͥnto dicebat̉. ℟o ꝑIo. neap. ⁊ alios ꝙ redēptio ſeu ſalus nō ē niſi exn̄tisSicuti em̄ nihil ꝓprie hꝫ eſſe cū eſt in cā ſua ſolū. niſihabeat eſſe in ſeip̄o. Sic nec ꝓprie pōt dici redēptꝰ vl̓ſaluatus. exiſtēs ſub ſpūali ſeruitute q̄ eſt ꝑ culpā. ſolū in ſuis parētibꝰ ⁊ nō in ꝓpria ꝑſona. Quātūcūqꝫ gͦvirgo fuiſſet ab originali peccato p̄ſeruata. nō poſſetdici redēpta ⁊ ſaluata. niſi qn̄qꝫ fuiſſet ſubiecta peccato. nōſolū in ꝑſona ꝑentū ſed ꝓpria. Rō eſt ẜm ip̄m ⁊Io. de pollic̄tis. Redēptio ⁊ ſaluatio īportāt quādāmutatōeꝫ ⁊ tranſitū de peccato ad gr̄aꝫ. Res em̄ quealiqn̄ fuit mea ⁊ poſtea nō eſt: dicit̉ redimi. Sed resque nunꝙͣ fuit mea dr̄ emi. Res autē q̄ ſemꝑ fuit ⁊ eſtmea. non pōt dici em̄i neqꝫ redimi. Si gͦ virgo beatanulli vnqꝫ peccato ſubdita fuit gͦ ſemꝑ fuit dei. ⁊ ſic n̄fuit redēpta. ⁊ idē de ſalutatōe qꝛ p̄ſupponit caſū ſeuinfirmitatē peccati. Et ꝙͣuis deus de potētia abſoluta potuerit face̓ ip̄am originale nō cōtraxiſſe. Eſt em̄originale peccatū carētia originalis iuſticie determinate volūtaria volūtate pͥmī parētis. Poſſet aūt deꝰexciꝑe a tali debito quēcūqꝫ ꝯcipiendū tn̄ non decuitqd̓ ꝑtinet ad potētiā ordinatā. qua voluit honorarematrē rōne iā dicta. Et vt etiā dicit Egidiꝰ qui ſupͣ.Aliquid ē laudabile in inferiori. qd̓ nō eſt laudabilein ſuꝑiori. xp̄o nō eſt laudabile ꝙ eſſet ꝯceptus in originali. eſt tn̄ laudabile in v̓gine mr̄e. non qꝛ originaleꝯtraxit. ſed qꝛ facta eſt mēbrū xp̄i ab ip̄o redēpta. Dicit em̄ Augu. de baptiſmo ꝑuuloꝝ ꝙ nullū mēbꝝ xp̄ifuit ſine peccato. Si gͦ dicat̉ v̓go nō ꝯtraxiſſe originale. ſic nō erit mēbꝝ xp̄i qd̓ ē indedecꝰ eius. Immo ẜmRigaldū ordinis mīoꝝ hoc derogat mr̄i ⁊ filio. Mr̄iv̓gini qꝛ eiꝰ pͥuilegiū ē. ꝙ ſola ſine peccato ꝯcepit. Derogat ⁊ filio qͥ ſolꝰ eſt īmunis ab om̄i labe etiā origīali. Et ꝑ hoc ptꝫ eos nō ſufficiēter rn̄dē. Ad id qd̓ pͥmidicūt. de redēptōe ⁊ ſaluatōe dictū eſt ſupͣ ibi. ſcd̓o adid ꝙ dicit. Ad ſextū .ſ. de feſto ꝯceptōnis. Rn̄det. b̓Tho. in. iij. ꝑte vbi ſupͣ. ꝙ eccl̓ia romana nō facit illud. cū nunqͣꝫ reꝑiat̉ inſtitutū. Immo Bern. in epl̓aad fagdunenẜ dicit. nō deberet fieri. Tolerat aūt hocfieri ab aliqͥbꝰ eccleſijs. referēdo hoc ad tp̄s ſanctificatōis qd̓ qꝛ ignotū ē qn̄ fuerit. fit feſtū de ip̄a ſanctificatōe die qͣ dr̄ eſſe ꝯcepta. Uel ẜm Io. neapo. pt̄ dici ꝙ tale feſtū nō eſt feſtū cōceptōis eiꝰ vt illi dicūt. cūfiat ꝑ nouē mēſes ante eiꝰ natiuitatē. qua die nonduꝫaīa erat infuſa q̄ ē ſubiectū ſanctitatis. Sꝫ magis eſtfeſtū gr̄arūactionū. ſicut ī veteri lege erat feſtū eph̓iein qͦ nulla ſanctitas fuit noua collata. ſꝫ eccl̓ia regr̄at̉de beneficijs. ⁊ ſic in ꝓpoſito. ¶ Ad rōes aūt ⁊ aucͣtesnō ſufficiēter rn̄dent. Nā pͥma rn̄ſio nō valet .ſ. ꝙ doctores loquant̉ in ꝯmuni. ⁊ ẜm cōmunē curſū nō intēdendo de v̓gine illud dice̓. qꝛ qui totū dicit nihil excludit. ⁊ qui oēm dicit nullū excipit. ⁊ qͥ nullū dicit om̄eexcipit. ſed in p̄dictis aucͣtibꝰ nō dr̄ indiffinite. ſꝫ vl̓r.omnē ab adā ꝓpagatū vl̓r culpā incurre̓ originalē. ergo ſācti nullū intēdunt exciꝑe etiā virginē mariā. cūet ip̄a exprimat̉ in aliquibꝰ auctoritatibꝰ hic ⁊ alubi.Philoſophi aūt ⁊ ſancti loquētes de aliqͣ materia incōmuni. tractant illā materiā coīter loquēdo indiffinite. ⁊ nō vl̓r. ſi ea que dicūt in illa materia in cōmuni. in aliquo ſinguiari exceptōeꝫ habeāt. ¶ Ad illudaliud qd̓ cum dicit̉ ſolū de xp̄o ⁊ de mr̄e intelligat̉. nulla rō cogit hoc dicere. īmo plures exp̄ſſe auctoritates