TitulusV

in corde ſuo ſtultus ē. Uere aūt ſtultus eſt ꝯfidēs deſe. que ꝓprius loquēdo p̄ſumptō eſt. Nā homo non ēſufficiēs ex ſe. nec ad ſubſiſtendū. nec ad defendendū.ſe. nec ad merendū. Ꝙ homo nec aliqua alia creatura ſit ſufficiens ad ſubſiſtendū ex ſe. oſtendit Grego.dicens. Eſſe oīm que de nihilo facta ſunt: in nihiluꝫretenderet. niſi ea omniuꝫ actor manu regiminis retineret. Secūdo nō eſt ſufficieus defendere ſe ab hoſtibus ſuis. immo a demōibꝰ cito perimeret̉. niſi a d̓oꝓtegeretur Tren̄. iij. Miſcd̓ie eius ꝙ nō ſumꝰ ꝯſūpti.Tertio ē inſufficiens ad merendū. qꝛ nec ex ſe ſufficitbonā vitā inchoare. ij. corin. iij. Non ꝙ ſufficiētes ſimus cogitare aliquid a nobis qͣſi ex nobis. Cogitatio aūt pͥmū opus videt̉ eſſe. Poteſt homo ſe perimere. ſed non ſe reſuſcitare Oſee. xiij. Perditio tua ex teiſrahel. tm̄ in me auxiliuꝫ tuū. Item ē inſufficiens inbono inchoato ꝑſeuerare. Greg. cito bonum amittitur niſi a largiente cuſtodiat̉. Eſt etiā inſufficiens inbono ꝓficere pͣs. Beatus vir cuiꝰ eſt auxilium abs teaſcēſiones ⁊cͣ. ¶Cōfidētia ſeu ſpes in hoīe eſt fallaxet ꝯfundens hoīeꝫ Iſa. xx. Confundent̉ ab ethiopiaſpe ſua. Et cōfidūt homīes in altero aliqn̄ rōne ptātis. Sed dicit̉ his Iſa. xxxj. Ue qui deſcendūt in egiptum ad auxiliū ſperandū. ⁊ non ſunt ꝯfiſi in ſanctūiſrl̓ ⁊cͣ. Aliquādo rōne ꝯſanguinitatis. ẜm ꝙ dr̄ Hiere. xvij. Maledictus vir qui cōfidit in homine ⁊ pōitcarnē .i. parentelam brachiū ſuuꝫ .i. robur ſuuꝫ. Aliqn̄ ratōne malicie et iniquitatis. pͣs. Nolite ſperarein iniquitate. ꝑ aſtutias hominū putantes obtinereque volunt. ¶ Confidentia in re vana eſt ꝯfidere. vl̓in vita tꝑali q̄ breuis et momētanea ē Sap̄. v. Spesimpij quaſi lanugo que a vento tollit̉. Uel ꝯfidentiain diuicijs .j. ad Thimo. vj. Diuitibꝰ huiꝰ ſeculi precipue non ſperare in incerto diuiciaruꝫ ſed in deo viuo.Uel cōfidere in fama ⁊ oppinione homīuꝫ Iob. viij.Spes ypocrite ꝑibit. Quid em̄ ypocrita in cunctisſuis oꝑbꝰ ſperat. niſi honoris reuerentiā. gloriaꝫ laudis. a melioribus metui. ſanctus ab hoībꝰ vocari. Sꝫꝑibit iſta ſpes. qꝛ eternitatem non querens. fugit qd̓tenet. qꝛ eius intentio in illa gl̓ia non figit̉. q̄ ſine finepoſſidet̉ Iob. viij. Sicut tele araneaꝝ fidutia eius .ſ.ypocrite. Om̄is ergo iſta mala. improprie dicta ſpesabijcienda eſt.De octaua paſſione que dicit̉ Deſperatio. Capitulum octauum.Eſperatō ē paſſio cōtraria ſpei. Sicut em̄ ſpes importat quēdāacceſſum. Tendit em̄ ſperans in obiectū .i.rem ſperatā que eſt bonū arduū. qd̓ habet rōneꝫ attractiui. ꝓut eſt cū poſſibilitate adipiſcendi. Sic deſperatio importat quēdā receſſum. Nam deſperansdiſcedit a bono arduo. non qꝛ nō deſideret ſed qꝛ conſiderat illud cū impoſſibilitate obtinendi. ⁊ ideo habet rationem retractiui.De deſperatōe qͣꝫuis. §. j.ip̄a ſonet in vitiuꝫ. tn̄ aliqn̄ ſine peccato eſt. cum .ſ. eſſolum ẜm motū paſſionis pͥmū. vt cuꝫ quis vidēs ſein ꝑiculis maximis maris vel inuaſionis ſibi facte vīfirmitatꝭ grauiſſime: deſperat euadere morteꝫ. nihiltn̄ incōuenies agit ꝓpt̓ hͦ. paſſiōibꝰ em̄ purꝭ nec meremur nec demeremur. Aliqn̄ ē meritoriā rōe adiūctehumilitatis: puta. cū quis vocatꝰ vl̓ miſſus ad aliqd̓officiū vel exercitiū magne importantie. deſperans d̓aptitudine ſua et ydoneitate ad illud: humiliter recuſat ⁊ refugit. nō tn̄ animo obſtinato. Sic Moyſesdeſperās ſe eſſe aptū ad lnquendū Pharaoni. ⁊ edu-

cendū ppl̓m de egipto. ꝓpter impeditiorē linguam recuſauit ire niſi cū ſocio .ſ. aaron eloquenti. Et ſaul audito ꝙ deberet rex fieri ſuꝑ iſrahel. ſe abſcondit in domo. reputans ſe omnino indignuꝫ. Et Gre. fugit. deſperās ſe aꝑte papatū rectuꝝ. Aliqn̄ ē vitioſa et ꝯdēpnatoria. vt cū quis deſperat de remiſſione peccati ⁊ſalute. vel receptōne auxilij a deo in ſuis indigencijs.¶ Huius aūt deſperatōnis ſeptem pn̄t eſſe cauſe ẜmMauritiū de diſtinctōibus. Et prima eſt ex ꝯfuſionequā habet quis de peccati ſui publicatione. Confunditur quis ex hoc aliqn̄. vt intret deſperationē ⁊ effrenis peccet. exquo videt ſe famaꝫ amiſiſſe. Et ꝓpter hͦp̄cipit̉ a xp̄o vt cū pctm̄ alicuiꝰ eſt occulū occulte corrigat̉. non palam. ne amiſſo pudore ex ip̄iꝰ manifeſtatonę qui euꝫ retinebat. frequēter ſine freno recidiuetHiere. ij. Deſperaui. nequaꝙͣ faciā dicebat populꝰ iudeorū .ſ. vltra qd̓ dn̄s iubet. Et quaſi aſſignans cauſam huiꝰ deſperatōis ſubdit. ſic̄ cōfundit̉ fur qn̄ dep̄henditur. ſic cōfuſa eſt domus iſrl̓. Cōfuſio furis deprehenſi in furto. deſignat cōfuſionem animi ex publicatōne ſui peccati. Sed vt dr̄ Ecc̄i. xx. Eſt qui p̄ cōfuſione ꝑdit animā. Et ideo nō debet ꝓpter hoc quisdeſperare. ſed cōſidirare cōfuſionē immēſam quā habebit in finali iudicio. qn̄ publicabunt̉ omnia ſceleraſua coram toto mūdo Hiere. xx. Cōfundent̉ vehemēter. tūc .ſ. quia non intellexerūt obprobriū ſempit̓nuꝫqd̓ nūqͣ delebitur. Et ex hac ꝯſideratōe ceſſare a malis. et ſperare dei adiutoriū. et fame recuꝑatōꝫ. q̄ vtiqꝫ recuꝑarur ꝑ penitētiā et bonaꝫ vitam. vt patet exmagdalena ⁊ paulo. ¶ Secūda cauſa deſperatōis ēex peccatoꝝ ꝯmiſſa ml̓tiplicitate. De quibꝰ pōt intelligi illud Eph̓. iiij. Deſperantes ſemetip̄os immūditie ſe tradiderūt. Sed ſicut incedēs ꝑ viaꝫ lutoſam. ⁊frequētiſſime cadens in ſcenū. nō tn̄ ibi ſe firmat ſꝫ reſurgit. ita quātūcūqꝫ quis deliquerit. ſemꝑ debet reſurgere ꝑ penitētiā et nūqͣ deſperare. Ad qd̓ animatpctōres ip̄e fons pietatis ih̓s dicens petro. Nō dicotibi ſepties .ſ. ſi peccauerit fr̄ dimitte cum penitꝫ. ſedvſqꝫ ſeptuageſieſſepties Math. xviij. Etiā ſi cōmiſiſſet om̄ia peccata que cōmiſſa ſunt ab initio mūdi vſqꝫ ad nunc. que numerātur a luca. iij. c. ⁊ deſcribūtur.lxxvij. eſſe ab adam vſqꝫ ad xp̄m. Ad qd̓ etiā facit qd̓ait Criſo. in li. de reꝑatōne lapſi. dicens. Talis eſt erga homīes dei pietas. vt nūqͣ reſpūat hoīs pnīaꝫ. ſi eipure ⁊ ſimpliciter offeratur. Etiā ſi ad ſummū quisꝑuenerit vicioꝝ. et reuerti velit ad virtutis viā: ſuſcipit et libenter amplectit̉. ⁊ oīa facit. qͣtenus ad pͥorēreuocet ſtatū. de pe. di. iij. tal̓. Exēplū pꝫ inꝑabola deꝓdigo filio. qui abierat in regionē longinquā. ⁊ conſumpſerit omnē ſb̓ſtantiā ⁊cͣ. Ubi notatur ml̓tiplicitas vitioꝝ. tn̄ reuerſus cū magno gaudio r̄ceptꝰ fuita pr̄e Luc̄. xv. ¶ Tercia cā ꝓuenit ex flagitij enormitatę Michee. jͣ. Deſꝑata ē plaga eiꝰ ſicut ē pctm̄ ꝯtranaturā. ꝓditio. homicidiū. et hmōi. Sic iudas ſcarioth attendēs enormitatē ſceleris cōmiſſi. deſperās ſevnqͣꝫ poſſe ſatiſfacere. laq̄o ſe ſuſpendit Math. xxvij.Maius autē fuit peccatū ip̄a deſperatō ⁊ occiſio ſuiqͣꝫ ꝓditio. abſtulit em̄ ſibip̄i tēpus pnīe. quod ſoluꝫ ēin vita pn̄ti. Sic em̄ ſibi fuiſſet indultū ſicut petro. ſipnīam egiſſet. nā. j. q. vij. ſiquis dr̄. Bonꝰ ē in om̄ibꝰdeus. et aꝑta viſcera eiꝰ .ſ. miſcd̓ie om̄i homī penitēti.Un̄ leo papa in ſermone. Sceleratior oībꝰ o iuda etinfelitior extitiſti. quē nō pnīa reuocauit ad dn̄m. ſeddeſꝑatio traxit ad laqueū. Expectaſſes ꝯſumatōꝫ criminis tui. ⁊ donec ſanguis xp̄i ꝓ pctōribꝰ funderet̉ informis leti ſuſpēdiū diſtuliſſes. de pe. di. iij. ¶ Quarta cā deſꝑatōis eſt ex tꝑis diuturnitate: puta cū qͥs ꝑmanet in pctō ꝑ multa tꝑa vl̓ vſqꝫ ad mortē Prouer.xxiiij. Si deſꝑaueris lapſus in die anguſtie minueturfortitudo tua. Dies anguſtie ē dies mortis. Neqꝫ em̄