Capitulum.II.
tas. Glo. Talis actio nec fungitur negocio: nec frigida ē ocio: nec turbulēta: nec marcida. nec audax: necfugax: nec p̄ceps: nec iacēs. Quinto vnitas in hoc reperitur in incipiētibꝰ. qꝛ ideꝫ ſperatur .ſ. p̄miū Eph̓.iij. Uocati eſtis ī vna ſpe. Hec qͥnqꝫ notātur ad Ro.xv. vbi dr̄. Quecūqꝫ ſcripta ſunt ⁊cͣ. vbi notatur vnitas in credēdo in eo ꝙ dicit: ad noſtrā doctrinam ſcripta ſunt. doctrinā .ſ. fidei q̄ eſt de eiſdeꝫ. Secūda vniras .ſ. in appetēdo vel volēdo ibi notatur cuꝫ ſubdit̉.Deus autem pa. ⁊ ſo. det vobis idip̄m ſaꝑe in alterutrum. Cū aūt aliqͥ ideꝫ ſapiūt de aliqͣ re: ⁊ idē iudicium hn̄t ſi boni ſunt: ideꝫ volunt. Ex hoc em̄ aliqn̄ diuerſa boni volūt. qꝛ vni videt̉ hoc: alij illud eſſe meliijs. Tercia vnitas .ſ. in grās agēdo vel petēdo: notatur in eo qd̓ ſequit̉. Omēs vnanimes vno ore honorificetis deū: ⁊ patrē dn̄i noſtri Ieſu xp̄i. Quarta .ſ. īſupportādo: ibi notat̉ cuꝫ ſequit̉. Suſcipite īuicē ſic̄⁊ xp̄us ſuſcepit vos .i. ſupportate. Conſeq̄nter declarans quō xp̄us ſuſcepit iudeos quidē quos appellatcircūciſionē eis p̄dicando primo ⁊ ꝑ ſe. Exinde gentes ꝑ p̄dicatōem apl̓oꝝ. Et ſic ſuſcepit vtroſqꝫ vt faceret vtraqꝫ vnū: ẜm apl̓m quo ad cōuerſos. Quinta vnitas ibi notat̉. Deus autē ſpei .ſ. actor. in ſingulari dicit ſpei. qꝛ vna eſt noſtra .ſ. de ſuꝑna beatitudine. quā ip̄e ſolus ꝯferre pōt. Et in eo qd̓ ſequit̉: quīqꝫfructꝰ notari poſſunt huiꝰ vnitatis. Primꝰ eſt ꝙ letificat quo ad ꝯcupiſcibilē. vn̄ dicit. Repleat vos om̄igaudio. Secūdus eſt ꝙ pacificat ſeu quietat cū ſubditur. et pace. Tercius ꝙ certificat quo ad rationalem. vn̄ ſubdit. In credēdo. Quartꝰ ꝙ ad ſuꝑna eleuat intellectū. vn̄ dicit. vt abūdetis in ſpe. Quintusqꝛ cōtra aduerſa roborat: cōcludēs. Et virtute ſpūſſancti. ¶ De vnitate ꝓficientiū poteſt intelligi illudCol̓. iij. Pax xp̄i exultet in cordibꝰ veſtris: ī qͣ vocatieſtis ī vno corꝑe. Proficiētes em̄ aduocant̉ ẜm ſtatūeoꝝ vt ſedatis paſſiōibꝰ virtutibꝰ inſiſtāt. Et ad hācvnitatē qͥnqꝫ ꝯcurrūt q̄ notat princeps apl̓oꝝ: dicēs.Om̄es vnanimes ꝯpatiētes. fraternitatis amatores.miſericordes. modeſti. hūiles .i. ſitꝭ j. Pe. iij. In iſtisqͥnqꝫ on̄dit debere ſeruari vnitatē animi. Et primuꝫeſt cōpaſſio reſpectu peccatoꝝ: in eo ꝙ dicit. Cōpatiētes. Unū corpꝰ ſumꝰ in xp̄o: ait apl̓us ad Ro. xij.Sꝫ in corꝑe videmꝰ ꝙ ſi patit̉ vnuꝫ mēbꝝ: ꝯpatiunt̉oīa mēbra. Patitur mēbꝝ ſpūaliter ꝑ peccatū. cōpatitur mēbꝝ aliud ꝑ ꝯpaſſionē vt faciebat apl̓s: dicēsQuis infirmat̉ .ſ. ꝑ peccatū: ⁊ ego nō infirmor .ſ. ꝑ cōpaſſionē. Secundū eſt viſceroſa dilectio reſpectu bonorū: ī eo qd̓ ſubdit̉. fraternitatis amatores. Omneem̄ aīal diligit ſibi ſil̓e. Et multo magis ſimilitudo q̄eſt ex bonitate virtuali: debꝫ mouere ad amorē qͥ facit vnitatē. Terciū eſt ſubuētio reſpectu egenoꝝ. vn̄ſubdit. miẜicordes. vt dicat ꝑ effectuꝫ illud Prouer.j. Marſupiū ſit vnuꝫ oīm noſtrū. Ipſa lex naturaliin neceſſitate extrema facit oīa ꝯmunia ⁊ quodāmodo vnū. Quartuꝫ eſt modeſtie obẜuatio reſpectu extraneoꝝ. vn̄ addit. Modeſti .i. morigerati ⁊ bn̄ ꝯpoſiti. Phil̓. iiij. Modeſtia veſtra nota ſit oībꝰ homībꝰ.Quintuꝫ eſt oīs querimōie ⁊ rācoris depoſitio reſpectu aduerſarioꝝ. vn̄ ſubdit. Hūiles nō reddētes malum pro malo. Dicit dn̄s Ieſus Math̓. xxiiij. ꝙ duoerūt in agro. vnꝰ aſſumetur: alius relinqͥtur. duo molentes in mola. ⁊ duo in lecto vno ⁊cͣ. Ager vbi laboratur ſignat vitā actiuā. In qͣ qui eſt vnꝰ vnitus cuꝫꝓximo aſſumitur ad gloriā. Et qͥ aliꝰ .i. diuiſus ꝑ odium relinqͥtur. Molitio ſignat penitentiā. ita ꝙ mola ſuꝑior eſt ſpes ⁊ inferior timor. et inter hec mouet̉penitēs. Sꝫ in ſtatu penitētium qͥ eſt vnꝰ ſaluatur. qͥaliꝰ .i. diuiſus ꝑ odiuꝫ reprobatur. Lectꝰ vbi quieſcitur eſt ꝯtēplatio. ⁊ ex ꝯtēplatiuis vnꝰ ꝑ dilectōeꝫ ſaluatur. ⁊ alius .ſ. hn̄s rancorē cōtra ꝓximuꝫ dānatur.
¶ De vnitate ꝑficiētiū ſeu ꝑfectoꝝ apl̓s ad Phil̓. iij.Unū eſt: q̄ retro ſt̓ oblitꝰ ad brauiū ſeqͦr. Et ad hācrequirūtur qͥnqꝫ. q̄ notata pl̓us j. Cor̄. xij. loquēs defidelibꝰ ad ſil̓itudineꝫ vnitatis: q̄ reꝑit̉ in corꝑe hūano. vn̄ dicit. Om̄es in vnuꝫ corpꝰ baptizati ſumꝰ. Etpoſtea ſpecificat illa qͥnqꝫ. Et primū eſt ſuꝑbie excluſio. qd̓ notat cuꝫ dic̄. Nō pōt oculꝰ dice̓ manui: opera tua nō indigeo ⁊cͣ. Sic nō debꝫ ſpeculatiuꝰ cōtemnere actiuū: extimādo nō eo egere qd̓ ꝑtinet ad ſuꝑbiam. ꝓpterea vni data eſt vna gr̄a: alteri alia: vt humilient hoīes adinuicē ⁊ vnuꝫ fiāt. Secundū eſt infirmoꝝ ſuꝑabundās ſupportatio. vn̄ ſubdit. Que inhoneſta ſunt nr̄a: his abundātiorē honeſtatē habēsappellās inhoneſta infirmos ⁊ imꝑfectos. Terciumeſt mutua ſollicitudo ad impenſionē bn̄ficij. vn̄ ſubdit. Proinuicē ſollicita ſint mēbra ⁊cͣ. Quartuꝫ eſt īpaſſiōe cōmunis tribulatio ſeu cōpaſſio ad augmentum meriti. vn̄ ſubdit. Si patiat̉ vnuꝫ mēbꝝ: cōpatiuntur alia mēbra. Quintuꝫ eſt de bono cōmunis cōgratulatio: ibi. Si gaudet vnuꝫ mēbꝝ ⁊cͣ. ad Ro. xij.Gaudere cū gaudētibꝰ idip̄m īuicē ſentiētes.De multiplici vni .§. v.tate diuerſis modis neceſſaria. Un̄ xp̄us dixit Marthe. Porro vnuꝫ eſt neceſſariū Luc̄. v. Ubi aduertēdum ꝙ neceſſariuꝫ dr̄ aliqͥd vno modo: qꝛ ſine illo aliquid eſſe nō poteſt. ⁊ ſic cibū dicimꝰ neceſſariū ad vitam homīs corꝑalē ẜm viam naturalē. Et ad vitamſpūalē dicimꝰ neceſſariā ſumptōem ſacramētoruꝫ: p̄cipue baptiſmi ⁊ penitētie actu vl̓ ꝓpoſito. Un̄ a theologis dicunt̉ ſacramēta neceſſitatis. Et baptiſmavnuꝫ eſt. qꝛ ad vnū effectuꝫ principal̓r ordinatū .ſ. adtollendū originale: qͣꝫuis ⁊ alia tollat ſi īuenit. Et qꝛſub vna ſb̓ſtātiali forma dat̉. Eph̓. iiij. Unꝰ deꝰ: vnūbaptiſma. Ambro. etiā dicit ꝙ ſic̄ vnū eſt baptiſma:⁊ penitētia eſt vna. de pe. diſ. iij. reꝑiunt̉. Qd̓ dictū ſiintelligat̉ de ſolenni penitētia q̄ olim fiebat: vult dicere ꝙ nō pōt iterari: ſic̄ nec baptiſmꝰ. Sꝫ ſi ītelligatur de pnīa priuata ⁊ ſacramētali iterari freq̄nter etquotidie pōt. Sꝫ dici pōt vna. qꝛ ad vnū effectū ordinata .ſ. ad tollēdū culpā actualē. q̄ ſi mortalis eſt auferri nō pōt niſi ꝑ ip̄aꝫ. Et ſic vnū ē neceſſariū. Aliomō dr̄ neceſſariū illud ſine quo aliqͥd bn̄ eſſe nō pōt.ſeu qd̓ vtile ē. et ſic cibꝰ carniū neceſſariꝰ ad vitā dr̄ .ſ.ad bn̄ eſſe ⁊ vtiliꝰ nutrimentū. Sꝫ ad vitā ſpūalē ſicneceſſaria eſt obẜuātia cōſiliorū xp̄i ſeu cōtēptꝰ mūdi. Un̄ ſaluator dixit. Niſi qͥs renūciauerit oībꝰ quepoſſidet: non pōt meꝰ eſſe diſcipulus Luc̄. xiiij. Diſcipulatꝰ aūt xp̄i cōſiſtit in qͣdam ꝑfectiōe vite ſpūalis:ad quā meliꝰ ꝑuenit̉ ꝑ ꝯtēptū terrenoꝝ. Et hͦ eſt illd̓vnū qd̓ dixit xp̄us iuueni q̄renti viā ad ꝯſeq̄nduꝫ vitam eternā .ſ. adhuc vnū tibi deeſt Luc̄. xviij. Si visꝑfectꝰ eē. ⁊cͣ. Eſt igit̉ ⁊ hͦ vnū nccͣriū ad vitā ſpūaleꝫꝑfectius habendam ⁊ multuꝫ vtile. ¶ Sciendū autem ſeptempliceꝫ eſſe vnitatem neceſſariam ⁊ vtileꝫ:ſed varijs modis.Unitas naturalis ⁊ hec neceſſaria ad hominis conſeruationem.Unitas cōiugalis ⁊ hec neceſſaria ad generis multiplicationem.Unitas policialis: hec neceſſaria ad ml̓titudinis directionem.Unitas eccleſiaſticalis: hec neceſſaria ad ſalutis cōſecutionem.Unitas regularis: hec neceſſaria ad ꝑfectionis adeptionem.Unitas perſonalis: hec neceſſaria ad peccatoris redemptionem.Unitas eſſentialis ſeu diuīalis: hec neceſſaria ad orbis gubernationem.