Titulus.VI.

nis vicia nō amabis. Sapiētia em̄ ducit ad claritatem eternā. ad quā nos ꝑducat ⁊cͣ.Sunt autē effectꝰᵐ .§. iij.amoris pl̓es .ſ. extaſis. vnio. zelꝰ ſeu feruor. lāguor. liq̄factio. inheſio. inebriatio: q̄ videt̉ reduci ad extaſim.⁊ de ſingulis dicendū. ¶ Extaſis ꝙ ſit effectꝰ amorisptꝫ ꝑ id qd̓ dicit Dyoniſiꝰ. ꝙ diuinꝰ amor extaſim facit: nō ſinēs hoīes ſui eſſe amatores. Pro cuiꝰ declaratōe nota ẜm. b. Tho. pͥma ſecūde. q. xxviij. ꝙ exta ſimpati aliqͥd dr̄: cū aliqͥs extra ſe ponit̉. qd̓ qͥdē ꝯtingit⁊ ẜm vim app̄henſiuā: ⁊ ẜm vim appetitiuaꝫ. Scd̓mqͥdē vim app̄henſiuā aliqͥs dr̄ extra ſe poni: qn̄ ponit̉extra cognitōeꝫ ſibi ꝓpria. vel qꝛ ad ſuꝑiora ſb̓limat̉.ſic̄ hō dū eleuat̉ ad app̄hēdēda aliqͣ q̄ ſt̓ ſupͣ ſenſuꝫ etrōnē: dr̄ extaſim pati: inqͣntū patit̉ extra naͣlē app̄hēſionē rōnis ⁊ ſenſus. vel qꝛ ad inferiora deprimit̉: puta cū aliqͥs ī furiā vel amentiā cadit: dr̄ extaſim paſſus. Scd̓m appetitiuā v̓o ꝑtē dr̄ aliqͥs extaſim pati:qn̄ appetitꝰ alicuiꝰ in alteꝝ fert̉ exiēs qͦdāmō extra ſeip̄m. Primā qͥdē extaſiꝫ facit amor diſpoſitiue: inqͣntum .ſ. facit meditari de amato: vt dictū eſt. Intenſaaūt meditatio vniꝰ abſtrahit ab alijs. Sꝫ ſecūdā extaſiꝫ facit amor directe. Simpl̓r qͥdē amor amicicie.Amor aūt ꝯcupiſcētie n̄ ſimpl̓r: ſꝫ ẜm qͥd. Nā ī amore ꝯcupiſcētie quodāmō fert̉ amās extra ſeip̄m. inqͣntū .ſ. nō ꝯtētꝰ gaudere de bono qd̓ hꝫ: q̄rit frui aliquoextra ſe. Sꝫ qꝛ illud extrīſecū bonū q̄rit ſibi hr̄e: nonexit ſimpl̓r extra ſe: ſꝫ talis affectio ī fine infra ip̄m cōcludit̉. Sꝫ ī amore amicicie affectꝰ alicuiꝰ ſimpl̓r exitextra ſe. qꝛ vult amico bonū. ⁊ oꝑat̉ qͣſi gerēs cāꝫ ⁊ curā at̄qꝫ ꝓuidētiā ip̄iꝰ ꝓpt̓amicū ip̄m. Nota ꝙ zelꝰ ex ītēſiōe amoris ꝓuenit. Manifeſtū eſt em̄ ꝙ qͣnto aliqͣvirtꝰ intēſiꝰ tēdit ad aliqͥd: fortiꝰ etiā r̄pellit oē ꝯtrariū vel repugnās. Cū em̄ amor ſit qͥdā motꝰ ī amatūvt Aug. dicit ī li. lxxxiij. q̄ſti. intēſus amor q̄rit excludere oē qd̓ ſibi repugͣt. Alit̓ tn̄ h̓ ꝯtīgit ī amore ꝯcupiſcētie: ⁊ alit̓ ī amore amicicie. Nā ī amore cōcupiſcētie qͥ ītēſe aliqͥd ꝯcupiſcit: mouet̉ circa oē illud qd̓repugnat cōſecutiōi vel fruitōi vel qͥeti eiꝰ qd̓ amat̉.⁊ hoc mō dicūtur viri zelare vxores. Si eſt amor amicicie q̄rit bonū amici. vn̄ ſi eſt intēſus facit hoīeꝫ moueri cōtra oē illud qd̓ repugnat bonis amici. Et ẜmhoc dr̄ aliqͥs zelare ꝓ amico vel ꝓ deo: qn̄ ea q̄ ſt̓ circahonorē vel volūtatē dei repellē ẜm poſſe conat̉.De vniōe dicit dyᵐ. §. iiij.oniſiꝰ. c. iiij. d̓ diuinis noībꝰ. ꝙ amor eſt virtꝰ vnitiua.Pro cuiꝰ declaratiōe dicit Tho. pͥma ſecūde. q. xxvij.arti .j. ꝙ duplex eſt vnio amātis ad amatū. Una ẜmrē pura: cū amatū eēntial̓r adeſt amāti. Alia vnio ēẜm affectū: q̄ qͥdē vnio cōſiderāda eſt ex app̄hēſiōe p̄cedēti. Nā motꝰ appetitꝰ ſequit̉ app̄hēſionē. Cū aūtſit duplex amor .ſ. cōcupiſcentie ⁊ beniuolētie: vterqꝫꝓcedit ex qͣdā app̄hēſiōe vnitatis amati ad amāteꝫ.Cū em̄ aliqͥs amat aliqͥd qͣſi ꝯcupiſcēs illud: app̄hēdit illud qͣſi ꝑtinēs ad ſuū bn̄ eē. Sil̓r cū aliqͥs amataliquē amore amicicie: vult ei bonū ſic̄ ⁊ ſibi vult bonū. vn̄ app̄hēdit eū vt alteꝝ ſe: inqͣntū .ſ. vult ei bonūſicut ⁊ ſibip̄i. Et īde ē ꝙ amicꝰ dr̄ alt̓ ip̄e. Et Aug. dicit ī. x. ꝯfeſ. ꝙ bn̄ dixit qͥdā de amico ſuo: dimidiū aīeſue eē. Primā igit̉ vniōeꝫ amor facit effectiue. qꝛ mouet ad deſiderādū ⁊ q̄rēdū pn̄tiā amati: qͣſi ſibi ꝯuenientis ⁊ ad ſe ꝑtinētis. Secūdā vnionē facit formal̓r.qꝛ ip̄e amor eſt talis vnio vel nexꝰ. Un̄ Augꝰ. dicit inviij. de trini. ꝙ amor eſt vis q̄dā aliqͣ copulās vel cōpulare appetēs .ſ. amātē ⁊ qd̓ amat̉. Ꝙ em̄ dic̄ Aug.copulās: refert̉ ad vnionē affectꝰ: ſine qͣ nō ē amor. ꝙꝟo dicit copulare intēdēs ꝑtinet ad vnionē realem.¶ Item ſcienduꝫ ẜm. b. Tho. vbi ſupra. ꝙ vnio tri-

plex ſe hꝫ ad amorē. Quedā em̄ vnio eſt que eſt cauſaamoris. ⁊ hec quidē ē vnio ſubſtātialis qͣtū ad amoreꝫ quo qͥs amat ſeip̄m. ꝙͣtū v̓o ad amorē qͦ qͥs amatalia eſt vnio ſil̓itudinis: vt dictū ē. Quedaꝫ v̓o vnioeſt eſſential̓r ip̄e amor. ⁊ hec eſt vnio ẜm coaptatōemaffectꝰ. qͥ quidē aſſil̓at̉ vnioni ſubſtantiali inqͣntumamās ſe hꝫ ad amatū. In amore qͥdeꝫ amicicie vt adſeip̄m. in amore aūt ꝯcupiſcētie vt ad aliqͥd ſui. Quedam v̓o vnio eſt effectꝰ amoris. et hec eſt vnio realis:quā amans q̄rit d̓ re amata. Et hec qͥdē vnio eſt ẜmcōuenientiā amoris. Ut em̄ ph̓us refert in. ij. politice. Ariſtopātes dixit ꝙ amātes deſiderarēt ex ambobus fieri vnū. Sꝫ qꝛ ex hoc accideret aut ambos autalterū corrūpi: q̄rūt vnionē q̄ cōuenit ⁊ decet: vt .ſ. ſimul cōuerſent̉: ſil̓ loquātur: ⁊ in alijs hmōi ꝯiūgant̉.¶ De vnitate ẜm duplicē ſtatū .ſ. incipientiū: ꝓficiētium: ꝑficientiū ſeu ꝑfectoꝝ loquit̉ Pſal̓. Qui habitare facit .ſ. deus vniꝰ moris: in domo .ſ. eccl̓ie militantis ⁊ triūphantis. Utraqꝫ em̄ dr̄ domus dei. vniꝰ moris .i. ẜm vnū ⁊ eundē morē .i. actus virtuoſos ī genere. Nec ꝑueniri poteſt ad vnitatē ciuitatis ſuꝑne: niſi ꝑ vnitatē pn̄tis eccleſie. Et hoc ē ꝙ ait apl̓s. j. Corint̉. ix. Qui ī ſtadio currūt om̄es qͥdē currūt: ſꝫ vnusaccipit brauiū. Currimꝰ quidē omēs ad mortē ꝙͣtuꝫad corpus. ad vltimū finē beatitudinis ꝙͣtū ad naturale deſideriū aīe. Sꝫ ſolū vnus .i. qui manet ī vnitate eccleſie: ille accipit brauiuꝫ ſuꝑne glorie. Sic qͥ deſcēdebat in piſcina poſt motiōeꝫ aque ab angelo vnꝰſanabat̉ ab om̄i infirmitate. Qui eī ī piſcinā baptiſmi vel penitētie deſcēdit: ſe humiliādo ad illud iuſcipiendū. poſt cōtactū a que in iordane a xp̄o qui ē magni cōſilij angelus: ſeu poſt paſſionē ſuā ꝑ quā aquasintrauit ſumme afflictōis: ſanus efficitur ab om̄i infirmitate anime: ſi vnꝰ .i. in vnitate eccleſie hoc agit.de hoc Io. v. Ad hauc vnitateꝫ hortatur Auguſti.dicens. jͣ. q. j. Teneamus vnitateꝫ fratres: quoniā p̄ter vnitatē etiam qui facit miracula nihil eſt. Nam⁊ magi Pharaonis fecerūt miracula: ⁊ tamē reprobiquia extra vnitatē. Propterea voluit glorioſus deusvnuꝫ eſſe principiū omniū hominū .ſ. Adam: ex quopoſt Eua formata eſt: vt cōſiderantes hoīes ſe vnuꝫprincipiū habere quoad corpulentā ſubſtātiā ſeu ꝓpagationem: vnitatem amarent et tenerent adinuicem. vt dicit magiſter ſentent̓. in. ij. li. Et ſicut eſt vnꝰpater qui in celis eſt deus: quem ſolum debemus cōgnoſcere noſtrum creatorem et actorem omniuꝫ bonorum ⁊ non aliū: ita ⁊ vnus eſt magiſter noſter chriſtijs: vt dicitur Math̓. xxiij. Qui ſolus illumīat mētes hominū: ſine quo nullus illumīari poteſt. ¶ Devnitate incipientiuꝫ dicitur Actuū. iiij. Multitudinis credentium erat cor vnum et anima vna. Ad hācvnitatē requiritur primo vt idem credatur qͣꝫtuꝫ adſubſtantiam fidei implicite vel explicite: preteritumvel futurum ẜm tempora varia. Ephe. iiij. Una fides: vnum baptiſma. Secundo requiritur vt vnū etidem appetatur ab omnibus: ſcilicꝫ honor et gloriadei: et ſalus animaꝝ. Ephe. iiij. Solliciti ſeruare vnitatem ſpiritus in vinculo pacis. Glo. ibi. vt idem velimus et idem nolimus cuꝫ fratribus. Quod intelligendum eſt de his que mala non ſunt. Tercio vt eidem et pro eodem gratia agatur ſeu petatur. Ephe.iiij. Unus deus et pater omniuꝫ. a quo ſcilicꝫ ē omnedatum optimuꝫ. qui eſt ſuper omnes requirendus. ⁊per omnes ſcilicꝫ fideles regratiādus. et in omnibusinuocandus. Vt enim dicitur Math̓. xviij. Si duoex vobis cōſenſerint ſuper terram: de omni re quampetierint fiet illis a patre meo. Cōſenſerint .i. in vnūcōuenerint ad petendum. Quarto vt defectus aliorum ſufferatur ſeu ſupportat̉. Ephe. iiij. Supportātes īuicē in charitate. Charitas dicit̉ qͣſi chara vni-