Titulus.VI.

ipſum. Uia autem amor charitatis eſt. Unde apoſtolus. j. ad Corī. xij. ait: volēs loqͥ de charitate. Excellentioreꝫ viam vobis demōſtro. Hinc inqͥt Hugode arra aīe ip̄i loquēs. O anima mea ſcio qꝛ vita tuaamor eſt: et ſine amore eſſe non potes. Et bene. nā examore fiūt quecūqꝫ agūtur. Om̄ia em̄ agunt ꝓpter finem. Finis aūt eſt bonū deſideratum ab amate. Eſtetiā amare ẜm Tho. in. iiij. cōtra gentiles: actus prīcipalis volūtatis a quo alij ꝓcedunt. Naꝫ deſideratvolūtas bonū amatu: cum nō habet delectat̉ in preſentia boni amati: cū timet amittere ip̄m dolet de eiꝰꝑditōe: iraſcitur ſi impedit̉ a cōſecutiōe. Iſte autemamor ſi regulat̉ a ſpūſancto charitas dicit̉: q̄ eſt viaẜm Augꝰ. q̄ ducit ad celū. Si eſt ſine ſpūſancto cupiditas eſt radix omniū maloꝝ: via q̄ ducit ad infernūcōtraria charitati. Ꝙ aūt amor noſter fiat charitasꝑ ſpm̄ſanctū: patet ꝑ id quod dixit xp̄us Io. vij. Quicredit in me: ſicut ſcriptura dicit. flumīa de vetre eiꝰfluēt aque viue. Hoc aūt dixit de ſpūſancto quē accepturi erāt credentes in eum. Et Pſal̓. Spūs tuꝰ bonus deducet me in terrā rectā. Et ſic om̄is qͥ credit ineum non perit: ſꝫ hꝫ vitā eternā.Septē ergo amores. §. ij.poſſunt eſſe in nobis. qui ſi regulant̉ a ſpūſancto charitas ſunt. ſi ibi deſit ſunt cupiditas. Primꝰ amor naturalis. amor ſenſualis. amor parētalis. amor cōiugalis. amor patrialis. amor ſocialis. amor rei temꝑalis. ¶ De primo dicit quidā ſapiēs. Eſt cūctis cōmunis amor. Et iſte amor naturalis in inſenſibilibꝰ ē naturalis inclinatio ad conſeruatōem ſui eſſe. Hinc eſtꝙ aqua fluminū currit qͣntum poteſt ad mare. qꝛ ibimelius cōſeruatur. Lapis in altū ꝓiectus ꝙͣcitius reuertitur ad terrā vbi cōſeruat̉. Uitulus agnus porcellus: cum ducūtur ad maccellū renitūtur inqͣntuꝫpoſſunt. Iſte amor eſt eximius inter aīam ⁊ corpꝰ humanū. Nam cū ſit maxima diſtantia cōditōis intereos ⁊ differētia. qꝛ vnū corpus: aliud ſpūs. vnū viliſſimuꝫ .ſ. corpus. aliud nobiliſſimū pluſqͣꝫ omnes celi ⁊planete. tanto amore cōiungūtur ꝙ vnuꝫ nunqͣꝫ vellet dimittere aliud. Et eſt ratio. qͥa ex tali ſeꝑationetollitur natura homīs: qui homo non eſt corpus tm̄vel anima tm̄: ſed cōiunctū ex anima ⁊ corꝑe. Etiā inꝑfectis viris non tollitur iſte amor: īmo auget̉ inqͣntum cognoſcūt vitam ſuam vtileꝫ alijs. Unde apoſtolus de ſe ⁊ alijs apl̓is. Ipſi nos ingemiſcimꝰ primitias ſpiritus habētes: eo ꝙ noluimꝰ expoliari .ſ. corpore. ſed ſuꝑueſtiri .i. vellemus cuꝫ corꝑe regnū intrare. Ꝙ autē diceret. cupio diſſolui et eſſe cum chriſto:erat ẜm inſtinctū diuinū ſuꝑantem naturaleꝫ. Iſteergo amor naturalis ſi non regulat̉ a ſpūſancto cupiditas dicit̉ ⁊ malus. Nam cum quis amat viuere vtpoſſit gaudere ⁊ delectari in mūdo ⁊ diu ꝑmanere inſuis cōcupiſcentijs: non curans de ſalutē anime. veletiam cū ita amat vitam ꝙ ꝓpter ip̄am conſeruādaꝫfacit fieri incantatōes vel alia quecūqꝫ cōtra dei mādata: amor infernalis eſt ſuus amor. Sed cum amatſui conſeruatōnem: preſuppoſito beneplacito diuinevolūtatis: ad hoc vt penitentiaꝫ agat: vt merita augeat: vt alijs ꝓſit eligere: paratus potius mortem qͣꝫaliqd̓ crimīale cōmittere ꝓpter ſui conſeruatōem nopeccat. Io. vj. Spiritus eſt qui viuificat: caro nō ꝓdeſt quicꝙͣ .i. inſtinctus ẜm ſpiritūſanctuꝫ eſt qui facit hr̄e vere amorē vite: nō inſtīctꝰ ẜm carneꝫ. ¶ Secundus eſt amor ſenſualis. Iſta eſt quedam inclinatio ſenſualitatis: cōplacentia ad ea que ſunt delectabilia ſenſibus. Unuſquiſqꝫ enim ſenſus amat ⁊ delectatur de obiecto ſuo ſibi ꝓportionato. viſus in vidēdo pulchra. auditus in audiēdo ſuaues ſonos ⁊ cantus. olfactus de fragrātia odoruꝫ florū ⁊ aromatuꝫ ⁊

alijs. guſtus in dulcedine ſapoꝝ et huiuſmodi. Sꝫ ſiiſte amor non regitur a ſpūſancto efficit̉ beſtialis etpeior omni beſtia: inſanie ꝓximus. Unde ⁊ multi infatuati ſunt ex tali amore: quādo exit limites ſuos.Iſte inducit ī mala īnumera. ad curioſitates. ad carnalitates. ad tripudia. ad ſpectacula. ad crapulam ⁊ebrietateꝫ ⁊ hmoi. Unde dixit chriſtus Io. xij. Quiamat animā ſuam .ſ. ſenſitiuā: acquieſcēdo eius apptitibus: perdet eam .i. animā intellectiuā. Eſt em̄ ibirelatio ſimplex. quia neceſſe eſt vt ruat in multa peccata. propter qd̓ ſancti viri ſemꝑ attendūt ad mortificatōem ſenſuū ⁊ carnis: vt poſſint magis in domīodelectari: ẜm Greg. Tanto vnuſqͥſqꝫ a ſuperno amore diſiūgitur: quāto in infimis delectatur. Unde ſanctus Dominicꝰ per totā nocteꝫ multotiēs vigilabat⁊ ter in die ſe diſciplinabat cathena ferrea. Et beatꝰFranciſcꝰ in cibis aliquādo cineres vel aquaꝫ īmiſcebat: vt magis eſſent capaces diuīoꝝ. Et nimia familiaritas quam habēt mulieres cū ꝑſonis ſpūalibus:⁊ ſi pura intentōe. niſi magno rigore gubernet̉: ī ſenſualem cōuertitur. Cuius ſignū eſt: quādo magis cōgitat de ip̄o ꝙͣ de deo. ⁊ delectat̉ de eius preſentia corporali magis ꝙͣ de doctrina eius: ⁊ hmoi. Spiritꝰ autem ſanctus cū regit hūc amoreꝫ facit querere tm̄ neceſſaria corpori vl̓ ſpiritui ⁊ ſuꝑflua reſecare. Undeapoſtolꝰ. Si ſpiritu facta carnis .i. ſenſualitates mortificaueritis: viuetis. Et ſic qui credit in chriſtū nonperit: ſed habet vitam eternā. ¶ Terciꝰ eſt amor parentalis. Magnus vtiqꝫ eſt amor inter parētes. ⁊ tāto maior quāto ſtrictior eſt parētela. Unde inter patrem ⁊ matrē ⁊ filios eſt maximus. maior tamē parētum in filios qͣꝫ filiorum in parētes. Et ratio eſt ẜmTho. ſecūda ſecūde. quia tanto amor eſt maior: qͣnto diuturnior: ⁊ quāto eſt ad certioreꝫ rem. Sꝫ amorpatris ⁊ matris eſt diuturnior ꝙͣ filioꝝ. Nam ſubitoquādo naſcūtur filij parentes incipiunt eos amare.Sed filij differūt per plures annos anteꝙͣ amēt parentes. quia non habēt vſum ratiōis quo cognoſcūteos eſſe parentes. Etiaꝫ parētes ſunt magis certi defilijs ſuis ꝙͣ filij de parētibus. Et quia mater eſt magis certa de prole ꝙ pater: ⁊ adminiſtrat materiaꝫ ingeneratōe. ideo ip̄a teneriꝰ amat ⁊ vehemētius ꝙͣ pater. Amandus eſt generator (ait Augꝰ.) ſed p̄ponendus eſt creator. Si igitur iſte amor parētalis nō dirigitur a ſpūſancto: inducit ad multa mala: ⁊ quaſi adidolatriā. O quot ſunt parentes qui propter inordinatum amoreꝫ ad filios: damnatiōem incurrūt. Cquot ſunt qui eos quaſi idolis inſeruiūt. Et nota ꝙidolatria habuit initiū ab inordinato amore parentum in filios ⁊ ecōuerſo. Naꝫ Ninus qui edificauitniniuen: mortuo Belo patre ſuo ꝓpter inordinatuꝫamorem patris: fecit fieri ſtatuā eius rep̄ſentatiuaꝫ.ordinās ꝙ quicūqꝫ haberet refugiū ad ip̄aꝫ: poſt maleficium cōmiſſum liber eſſet ab omni pena. Et propter hͦ multi vidētes ſe morteꝫ euadere ceperūt ip̄amvenerari ⁊ adorare. Et alie ciuitates ſimilia fecerūt.Alius autē Ninꝰ dolens de morte filij: fecit ſibi imaginem eius: eam colens. vt dicit̉ in li. ſapi. Sic multifaciūt de filijs idola. Nam vt dimittāt eos diuites:cōgregāt ꝑ phas ⁊ nephas. nec curāt ire ad infernuꝫ.Et ecōtra multi filij ⁊ filie inſpirātur mundū deſerere ⁊ ingredi religionē: vidētes ꝑicula ſeculi. ſed ne cōtriſtent parētes dimittūt ꝓſequi bonam inſpirationem. Qui amat patrē ſuū ⁊ matreꝫ plus qͣꝫ me: nō eſtme dignus ⁊cͣ. Sed ſſi regit̉ a ſpūſancto: eſt amor charitatis. vt .ſ. parentes amēt filios principaliter quoad animā: eos erudiētes ⁊ corrigētes. Et filij parentes eis in licitis obediētes ⁊ ſubuenientes. Un̄ apoſtolus ad Ro. viij. qui ſpiritu dei agūtur hi ſunt filijdei .ſ. non hominū tm̄. Et talis qꝛ credit in eū nō pe-