Titulus.II.

meum iſtis obſeruatis. Cum enim quis ſic bene loquitur deum laudat exemplo pͣs.Secundo ex autori­ .§. ij.tate pͣs. innuit̉ locutō ẜm gr̄am cum dicit. Et bn̄dicat oīs caro nomī ſctō eiꝰ. oīs caro .i. oīs hō. Oīs etiācaro dici pōt omne aīal et nō ſolū omne aīal: ſꝫ et oīscreatura benedicit deo mō ſuo. Ad qd̓ etiā faciendūinuitabant tres pueri Ananias Aſarias et Miſael:omnē creaturaꝫ in fornace ignis poſiti: ſed ſine leſiōedicētes. Bn̄dicite omīa oꝑa dn̄i dn̄o Dan̄. iij. Quadruplici aūt verbo oīs caro et oīs creatura benedicitdeū. ⁊ ſuo exemplo nos omnē carnē .i. omnē hoīeꝫ adbenedicendū inducit. Et pͥmū verbū eſt.Regratiemus.Faciamus.Proficiamus.Nos non ſumus vel nō ſtamus.¶ Ꝙtum ad pͥmū regratiat̉ quis ſuū benefactorem.qn̄ ⁊ ip̄m laudat. ⁊ de eo qd̓ cōceſſit qͥetat̉ nō aliud q̄rens etiā cum ei ſeruit. Sic oīs caro ⁊ creatura quecūqꝫ deū benedicit et regratiat̉. Laudat em̄ ex ſua virtute ⁊ pulchritudine creatura ſuū creatorē. ſicut vulgarit̓ dr̄. ꝙ opus laudat factorē. ẜm quē intellectū dicebat pͣs. Laudēt eū celi et terra: mare et oīa q̄ in eisſūt. Contentant̉ aūt ſingula ita de eſſe ſuo ⁊ cōditōe.ꝙ non deſiderāt nec q̄runt in alia trāſmutari. Et idqd̓ deus impoſuit. in hoc ei indefectibilit̓ ſeruiunt etobediūt. Iuxta illud pͣs. Preceptū poſuit .ſ. eis et nōp̄teribit. Exquo igit̉ oīs creatura benedicit deo regͣtiādo. erubeſcat miſer hō nō regͣtiari deo. qͥ ſuꝑ oēsexaltatꝰ ē ab eo. O quāta ingratitudo reꝑit̉ in hoīeqͥ nec deū laudat nec deo regratiat̉ eū laudando. necꝯtētat̉ de ſtatu ſuo tāꝙͣ minꝰ debito receꝑit a deo ſuo.vilificās beneficiū receptū: nec obſeruās eius p̄ceptūExemplo igit̉ vniuerſe creature regratiet̉ ore. exqͦ locutō ei ꝯceſſa eſt noī ſctō dei in ſcl̓m. Iuxta illud qd̓ait apl̓us. In omnibꝰ gr̄as agite. ¶ Scd̓m v̓bū creature eſt faciamꝰ. Nulla em̄ creatura reꝑitur ocioſa:ſicut nulla reꝑit̉ abſqꝫ forma ſubſtātiali. forma em̄ q̄dat eſſe rei. dat ei et oꝑari. Un̄ et cōmentator dicit.ꝙ qui aufert oꝑatōnes a rebꝰ aufert eſſētias reꝝ. Facit aūt vna q̄qꝫ ſꝑ qd̓ ſibi cōgruit. Sed et hoīeꝫ qͥ primus creatꝰ eſt poſuit in paradiſo voluptatis vt oꝑaret̉ illd̓ Gen̄. ij. Sꝫ natura viciata ꝑ pctm̄ ita iners ⁊ocioſa effecta eſt. vt maioreꝫ tꝑis ꝑtem ſibi cōceſſi adoꝑandū amittat. ſemꝑ tp̄s expectās ad oꝑandū ex deſidia. Un̄ pͣs. Tempus faciēdi dn̄e .i. ꝓpter tp̄s qd̓ expectāt faciēdi. diſſipauerūt .ſ. hoīes legem tuā nō faciēdo qd̓ debēt. Cū igit̉ oīs caro ſeu creatura benedicat dn̄m oꝑando qd̓ ſibi cōuenit. et in hͦ on̄dit v̓tutēſuā. nam terra fructificat. celū illuīat. a qͣ purgat. aeradiuuat diuerſis modis. Benedicat et hō deū ſuū etore bene loquēdo et oꝑe faciēdo qd̓ dicit. Terciū verbū ē ꝓficiamus. Naſcit̉ em̄ om̄e aīal ꝑuū ſꝫ paulatimcreſcit. quouſqꝫ ꝑueniat ad debitā ſtaturā ſeu magnitudinē. Sic etiā plāte q̄runt et ſui cōſeruatōem. Nāomne aīal (vt dicit Boetiꝰ vitā tueri laborat. vt patet ad ſenſū ſic et hō q̄rat nō ſolū ſui cōſeruatōneꝫ ineſſe ſpūali. per locutōnē ꝯfitēdo pctā ſua. et inqͥrēdoea que ꝯferūt ad ſalutē. Sꝫ etiā ⁊ ꝓficiat de die īdiēſicut ex valde ꝑuo. cuꝫ naſcit̉ corꝑalit̓ creſcit ī magnū.ita ⁊ ſpūalit̓ cum apl̓o. q̄ retro ſum oblitꝰ. ad brauiūſe qͣtur ſuꝑne vocatōis. in anteriora ſe extendens.¶ Quartū v̓bū creature eſt nos non ſumus. Ex nihilo em̄ fecit ea deus ⁊ hoīm genꝰ. vt dr̄. ij. Mach̓. vij.Et ſicut ex nihilo ſūt ad nihilū tendūt. et ex ſui cōtinua mutabilitate ſe nō eſſe on̄dunt. Solus deus vereeſt qͥ immutabil̓ eſt. Huīlięt̉ igit̉ oīs caro .i. oīs hō. etmentali v̓bo et vocali. fatendo ſe nihil eſſe ex ſe: ſꝫ to-

tū ex deo dependere. Qd̓ intellexit glorioſꝰ baptiſtacum interrogatus quid eſſet. rn̄dit ſe vocē eſſe. Uoxaūt eo ip̄o quo ꝓfert̉ adnihilat̉. Nō gͦ ſe hō bn̄dicat.aliqͥd de ſe extimādo. cū nihil ſit. Sꝫ benedicat nomīſctō dei a quo eſt. et qui ſꝑ eſt in ſcl̓m .i. in vita pn̄ti.Quantū ad terciū§. iij.pͥncipale eſt ſciendū. ꝙ locutō glorie erit diſſil̓is a locutōe vite pn̄tis. ꝓpter qd̓ dicit apl̓us. j. ad Corinth.xiij. Lingue ceſſabūt .ſ. cuiuſmodi hic ſunt. qꝛ nec eritibi varietas ideomatū. nec multiplicitas docentiuꝫ.nec modus iſte v̓boꝝ. cum ibi nō ſit aer ex cuius reꝑcuſſione formamus locutōnes. Erit tn̄ ibi locutio intali ſtatu qui appellat̉ ſcl̓m ſeculi .i. ſeculuꝫ futuꝝ ſequēs ad pn̄s. Et ſeculū quidē dr̄ etas. l. annoꝝ. qui ēnumerꝰ ſignās quieteꝫ et oīmodā libertatē. Et hic ēſtatus patrie ad quē ꝑuenit̉ ex prima et ſcd̓a locutione p̄dicta. ¶ Ibi aūt eſt qͣdruplex locutō benedicta.Prima eſt āmiratōnis et reuerētie qua dicūt ſctī cuꝫangelis mēte. Sanctꝰ ſctūs ſanctꝰ dn̄s deus ſabaothIſa. vj. Scd̓a ē appetitōnis reſurgētie. Clamāt em̄aīe interfectoꝝ ꝓpter deū: dicētes Apoca .vj. Uſqꝫ qͦdn̄e ſanctus et verus nō iudicas et vindicas ſanguinem nr̄m. In qͣ locutōe (vt dicit Grego. ī moral̓.) nōeſt credendū eos vindictā petere de inimicis ſuis. cuꝫſint in ꝑfectiſſima charitate. Sed locutō illa eſt affectus intēſus. quē hn̄t de finali iudicio. ⁊ cōſequenterſuoꝝ corpoꝝ rehabitōne qd̓ tn̄ deſideriū quietat̉. ⁊ exmagnitudīe glorie aīe quā iam receperūt. et ex certitudine rehabitōnis ip̄oꝝ corpoꝝ tꝑe deo beneplacito. et multiplicatōne ſaluandoꝝ que interim ꝓcuratur. Un̄ ibidē dr̄. ꝙ date ſunt illis ſingule ſtole albe.i. gl̓a aīaꝝ. et dictū ē illis ꝙ qͥeſcerēt adhuc modicū.donec impleat̉ nūerus fratꝝ eoꝝ. Tercia eſt manifeſtatō cogitatōis ſeu cognitōnis occulte. Manifeſtatem̄ angelꝰ vel ſanctus alter alteri ſuos cōceptus ꝓutvult. Et ſic dicunt̉ adinuicē loqui. ſic̄ ī libro ach̓.legit̉. Quarta locutō eſt recognitōnis beneficiētie.De qͣ dr̄ Upoc. vij. ꝙ ſeniores an̄ thronū dei ⁊ agni.tollētes coronas de capitibꝰ ſuis. ponebāt ad pedeseius dicētes. Benedictō et claritas et ſapīa et gratiarū actō. honor. v̓tus. et fortitudo deo noſtro in ſcl̓aſcl̓oꝝ .i. de his bonis nobis collatis gr̄as tibi agimꝰ.Et nunc quidem tm̄ mēte gratias agūt et benedicūtReſuſcitatis aūt corporibꝰ ſuis credendū eſt ꝙ etiaꝫore laudabūt. Un̄ et Thobie dr̄. xiij. c. de ſuꝑna hieruſalē. ꝑ omnes vicos eius cātabitur alleluia qd̓ interp̄tatur laudate dn̄m omnes. Et Iſaie. li. dr̄ de ipſa ſuꝑna hieruſalē. ꝙ gaudiū ⁊ leticia inueniet̉ in ea:gaudiuꝫ .ſ. quo ad corpus. leticia quo ad aīam. actiogratiaꝝ et vox laudis. Dicit̉ aūt a quibuſdā ꝙ locutio illa corꝑalis que inſenſibilis erit ⁊ ſuauiſſima advnū idiomā reducet̉. quod pͥmuꝫ fuit in mūdo. Et hͦidioma iudei dicūt fuiſſe hebraicū. qͣꝫuis certitudinalit̓ ſciri nō poſſit nec ibi opus erit docēte. qꝛ vt dicit dn̄s ꝑ Hieremiam. omnes ſcient me a maiori vſqꝫad minimū. Ut ergo valeat quis ꝑuenire ad hanc locutōnem iocundiſſimā et perfectiſſimā. vtatur benein p̄ſenti lingua nature et gratie. et ſic ex verbis iuſtifica beris. ait ſaluator Math̓. xij.Quantū ad maluꝫᵐ. §. iiij.vſum lingue vnde mors ſequitur corporis et anime.ꝓpter quod dicit Salomon ꝓuer. xv. lingua immoderata conteret ſpiritum. pͣs. Pone domīe cuſtodiā orimeo et oſtium circūſtantie labijs meis. Ne declinescor meum in verba malitie vbi tria poſſunt notari.Difficultatio recte locutōnis. ibi. pone do. cu. Obſeruatō debite diſcretōis. ibi. ⁊ oſ. cir. l. m. Ol̓tiplicatōmaligne infectōis. ibi. ne decli. ¶ Ꝙtum ad pͥmum