Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
347a
Einzelbild herunterladen
 

ꝑfidiam iudeoꝝ

quēdi alibi inuenit̉ de vno ſolo: ſicut patꝫ. j. Reg. xxviij.vbi ſcriptura loquit̉ de ſuſcitatione Samuelis: cum dixit illa mulier phitoniſſa. Uidi heloym aſcendentes deterra ſequit̉ verbū ſaulis. Qualis eſt forma eius ⁊cͣ. Itēnō ſolum loquit̉ ſcriptura ſic de hoc nomīe heloym: ſedetiā de aliquibus alijs: verbi gratia: Ezech̓ .xlvj. dicit̉ ſic.In die autē kalendaꝝ vitulū de armento īmaculatū ⁊cͣ.in hebraico autē ponit̉ Thamin qd̓ ſignificat īmaculatūſed Thaminū. qd̓ eſt plurale huius nomīs Thamin velThamaū. et cōiungit̉ cū vitulo ī ſingulari: ⁊ ꝑ hoc tamēnon interpretat̉ aliqua pluralitas: ergo ⁊cͣ. Itē aliquādoverba pluralis numeri cōiungunt̉ cum nominibꝰ ⁊ pronominibꝰ ſingularis numeri: verbi gratia: Cantic̄ .j. Trahe me poſt te: curremꝰ ⁊cͣ. ⁊ ſic nō valet argumentū quocōcludebat̉ pluralitas ꝑſonarū ex hoc ꝙ nomina diuinacōiungunt̉ cum verbis pluralis numeri: vt videt̉: ⁊ ſic ꝑiſta loca ſcripture arguit ꝯͣ predicta. Sed ꝑ iſta nullo moinfringunt̉ ea que dicta ſunt: qꝛ ẜm expoſitores hebraicos Samuel nō ſurrexit ſolus ſꝫ Noyſes cū eo. dicuntem̄ ꝙ Samuel ſurrexit tūc nō virtute magica: ſed virtute diuina ſeu ꝑmiſſione: qd̓ dictū cōuenit cū illa opiniōequā tangit Augꝰ. in epl̓a ad Simplicianū: ⁊ habet̉ ī glo.j. Reg. xxiiij. ſuꝑ locū illū dicūt iudei: ꝙ Samuel timuitad diuinū iudiciū euocari. ideo rogauit Noyſen venireſecū vt eſſet ſibi teſtis ꝙ integre ſeruaſſet legē ab eo ſcriptā. mulier igit̉ phitoniſſa q̄ ſolum Samuelē vocaueratvidēs aliū ip̄m aſſociantē admirās dixit ī plurali. Deosvideo aſcēdentes de terra .i. homīes diuinos ⁊ indicauitmodū ſue viſionis Sauli licꝫ breuiꝰ ſcribat̉. j. Reg. xviij.Saul aūt nō q̄ſiuit niſi de figura ip̄ius qͥ pͥmo apparuerat ⁊ nō de aſſociāte ip̄m: ⁊ ꝓpter hͦ q̄ſiuit in ſingulari. d.qualis eſſet forma eius: qꝛ cū ſolo ſamuele volebat loqui⁊ ſic pꝫ ex dictis doctoꝝ hebraicoꝝ paſſum iſtū exponētiū: ꝙ nō infringit̉ noſtrū argumentū p̄dictum: ſed cōfirmat̉ magis: qꝛ heloym de duobꝰ dicit̉. Si aūt dicat̉ ẜmaliā opinionē quā etiā tangit Aug. ꝙ nō fuit vere ſamuelqui apparuit: tūc rn̄deo ꝙ duo alij apparuerūt: videlicꝫdemon pͥuatus illi mulieri magice: ⁊ quedā forma rep̄ſentans ſamuelē: ⁊ ꝓpter hoc dixit in plurali: video deos⁊cͣ. ſaul aut nō niſi de vno queſiuit .ſ. de ſamuele quē vocari fecerat. Ad ſecūdū argu. dicendū eſt ꝙ thamin qd̓ſignificat īmaculatos in plurali: nō cōiungit̉ cū vitulo inſingulari: vt ipſe arguit ⁊ male: ſed cū genitiuo pluralisnumeri. nō em̄ habet variationē caſuū: ſicut nos: ſed tm̄variant̉ nomīa ẜm numerū pluralē ⁊ ſingularē: ⁊ eſt ſenſus. In die aūt kalendaꝝ vitulū de armēto īmaculatorūid eſt de numero illoꝝ īmaculatoꝝ qui ad hͦ reſeruabant̉faciet ſacrificiū ⁊cͣ. Ad cuiꝰ euidentiā eſt notandū ꝙ exſtatuto legis in pͥn. cuiuſlibet mēſis debebat offerri vitulus vnus īmaculatus: ⁊ ideo ordinauerūt ſacerdotes invno loco ꝓpe templū vt tales vituli ſeruarent̉ ſalteꝫ. xij.ad minꝰ: ⁊ de illis ſalteꝫ ad hoc reſeruatis ſemꝑ accipiebat̉ ille qͥ in pͥncipio mēſis ſeu kalendaꝝ qd̓ idē eſt offerebat̉. de tali aūt oblatiōe loquit̉ Ezech̓. ī loco p̄dicto: et iōad hoc denotandū poſuit thaminū ī plutali ad innuēdūꝙ vnꝰ de illis pluribꝰ ſic debeat offerri. ⁊ ſic pꝫ ꝙ p̄dictanō infringūt ea q̄ dicta ſunt de hoc nomīe heloym: ꝓpteqd̓ antiqui doctores hebreoꝝ aliter nitebant̉ ſoluere p̄dictū argumentū: vt patuit ex p̄dictis. Ad terciū eſt dicēdū ꝙ liber canticoꝝ a doctoribꝰ hebraicis exponit̉ d̓ deo⁊ ſynagoga ſicut de xp̄o: ⁊ etiā a doctoribꝰ catholicis: vtinfra dicet̉. Igit̉ ẜm illos illa v̓ba: Trahe me poſt te. ſūtverba ſynagoge: q̄ dicit̉ ſpōſa dei. ideo talis ſponſa nō eſtvna ꝑſona ſingularis: ſed collectio fideliū. ⁊ ideo ad hocdenotandū ſubdit̉ in plurali. Curremꝰ. ⁊ ideo hoc ponit̉ad denotandū pluralitatē ꝑſonarū: et ideo ex hoc nō infringit̉ argumentū de hoc nomīe heloym ⁊ alijs nominibus diuinis: etiā de nomīe dn̄i tetragrāmaton q̄ ꝯiūgunt̉cū verbis pluralis numeri: ad denotandū ibi aliquā pluralitatē ꝑ modū p̄dictū: ſed magis ꝑ hoc argumentū p̄dictū cōfirmat̉. Quedā etiā alia inducit autor p̄dicti libelli

ad ſuū ꝓpoſitū q̄ omitto ad p̄ſens: tum qꝛ p̄dictis ſolutisalia patēt: tū qꝛ intēdo libellū iſtū improbare ꝑ oīa decurrendo: qꝛ ibi multa cōtra fidē xp̄ianā tangunt̉. Itē nō ſolū arguit̉ pluralitas ꝑſonaꝝ in diuinis ex hͦ noīe heloymvt ip̄e ſupponit. d. ꝙ innitimur baculo arūdineo confracto: ſed eandē pluralitatē clarius exprimūt ꝓph̓e in multis locis: verbi gr̄a: in pſal. xliiij. qui non pōt exponi: niſiad litterā de xp̄o: vt diffuſiꝰ declaraui ſuꝑ epl̓am ad heb̓ca. j. ⁊ ibidē dr̄ de xp̄o. Sedes tua ī ſeculū ſeculi v̓ga equitatis v̓ga regni tui. Dilexiſti iuſticiā ⁊ odiſti iniqͥtatē: ꝓpterea vnxit te deus deꝰ tuus. In hac aucͣte expͥmit̉ xp̄stanqͣꝫ deus vnctus: qꝛ in hūana natura aſſumpta vnctꝰ ēplenitudine gr̄e. exprimit̉ hic etiā deus vngēs ip̄m tanqͣꝫꝑſona diſtincta ab ip̄o vncto: qꝛ ſcriptura ſacra de ip̄o vngēte loquit̉ tanqͣꝫ de alia ꝑſona. Notandū etiā ꝙ ex ꝑtedei vngētis duplicat̉ hͦ nomē deꝰ: cū dixit. Vnxit te deꝰdeus tuus. ad denotandū ꝑſonā pa. ⁊ .ſ.ſ. Et ſic pꝫ ex hacaucͣte pluralitas ꝑſonarū ⁊ diuinitas ip̄ius xp̄i: ꝓpter qd̓ad idē ꝓpoſitū ꝓbandū inducit eam apl̓us ad Heb̓. j. ca.Itē psͣ. cix. dicit̉: Dixit dn̄s dn̄o meo ⁊cͣ. ⁊ ꝙ iſta ſint v̓bapatris ad filiū: vt pꝫ ꝑ tranſlationē caldaica que dicit ſic:Dixit dn̄s v̓bo ſuo ſede a dextris meis. Patꝫ etiā ꝑ idqd̓ ſequit̉ in eodē psͣ. Ex vtero an̄ luciferū genui te. qꝛ nōpōt cōpetere niſi filio dei. ꝑ hͦ em̄ ꝙ dr̄ hic: Deus v̓bū exvtero .i. genitꝰ de ſub̓a dei. oſtēdit̉ diuine eſſentie vnitas:qꝛ deitas plurificari non pōt. ꝑ hoc aūt qd̓ dr̄: genitus deſub̓a dei. on̄dit̉ diſtinctio ꝑſonaꝝ: qꝛ nulla res ſeip̄am gignit. ſil̓r ꝑ hoc qd̓ dr̄: Sede a dextris meis. vna em̄ ꝑſonanō dicit̉ ſedere ad dexterā ſuip̄ius: ⁊ ſic ex hac aucͣte patꝫpluralitas ꝑſonaꝝ: ⁊ maxīe qꝛ hic pſal̓. nō pōt exponi adlitterā niſi de xp̄o: ſicut pͥus declaraui in epl̓a ad Heb̓. j.ca. ꝓpter. qd̓ ſaluator allegat eā in hoc ſenſu: Math̓. xxij.⁊ apl̓us vbi. sͣ. Itē pluralitas ꝑſonaꝝ nō nō ſolū exprimit̉ in ſcriptura ve. teſta. ſꝫ etiā determīata pluralitas: vtbe. trinitas: Eſa. xlviij. Nō a pͥncipio ī abſcodito locutusſum ex ꝑte anteqͣꝫ fierēt ibi erā ⁊ nūc dn̄s deꝰ miſit me etſpūs eius. Iſta ſūt verba dei loquētis: vt pꝫ ex textu īmediate p̄cedēti: ſil̓r ex hͦ ꝙ īmediate ſubdit̉. Hoc dicit dn̄sdeus redēptor tuus ſanctꝰ iſrl̓. In hac aūt aucͣte īmediate p̄miſſa: Eſa. exp̄ſſe loquit̉ deus de datōne legis: qꝛ fuitdata in manifeſto: qꝛ de die ⁊ audiēte toto ppl̓o vocē deiloquētis: vt pꝫ Exo. xix. ⁊. xx. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit: Nō a pͥncipio in abſcondito locutꝰ ſum .i. qn̄ lex pͥmo fuit data: etīmediate ſubdit̉: Et nunc me miſit deus ⁊ ſpūs eius: vbideus dicit ſe miſſum a deo ⁊ ſpū eius. Nūc autē eſt ita ꝙinter mittentē ⁊ miſſum ſemꝑ eſt diſtinctio ꝑſonalis: igit̉eſt diſtinctio ꝑſonarū in diuinis .ſ. trinitas. ſcꝫ dei miſſi ⁊dei mittētis ⁊ ſpūs eius. deū aūt miſſum dicimꝰ deū incarnatū .ſ. filiū. deū aūt mittentē ⁊ ſpm̄ eius dicimꝰ patrē⁊ ſpm̄ſanctū: ⁊ ſic patꝫ trinitas ꝑſonaꝝ. Ad euadendūaūt iſtud dictū Ra. ſa. vnū mendaciū adinuenit ſuꝑ locūiſtū. d. ꝙ om̄s ꝓph̓e fuerūt cū moyſe in monte ſynai et ibiacceperunt ꝓphias ſuas: ſic̄ ⁊ moyſes legē: ſꝫ poſtea illasꝓph̓ias denuciauerūt ppl̓o tꝑe a deo determīato: ⁊ iō dic̄ꝙ v̓ba p̄dicta ſunt v̓ba Eſa. ab iſto loco. Ex tꝑe anteqͣꝫ fierent ibi erā .i. a tꝑe datiōe legis de quo fit ſermo ibi fui inmōte ſynai: ⁊ qd̓ ſequit̉. Et nūc me miſit deꝰ ⁊cͣ. refert̉ adtp̄us quo Eſa. miſſus ē ad annūciādū ppl̓o illa q̄ pͥus acceperat ī mōte ſynai a dn̄o. ſꝫ iſtud dictū pꝫ eſſe falſu multiplicit̓. nā īmediate p̄mittit̉ verbū dn̄i loquētis de datōelegis: cū dr̄: Nō a pͥncipio ī abſcōdito locutꝰ ſū: ⁊ iō īmediate ſubdit̉: Et tꝑe anteqͣꝫ fieret ibi erā: ⁊ ſic ex mō loquēdi pꝫ ꝙ eſt v̓bū eiuſdē: ⁊ ſic pꝫ ꝙ illud ſecūdū nō eſt v̓būĘſa. ſed ip̄ius dei ſicut ⁊ primū. Ꝙ auteꝫ primū ſit verbum dei loquētis de datiōe legis: patet ꝑ litterā p̄cedentē: qꝛ ibi p̄mittit̉. Ego pͥmus ⁊ ego nouiſſimꝰ manꝰ meafundauit terrā ⁊cͣ. qd̓ nō pōt dici de Eſa. Itē glo. habraica q̄ apud eos autētica reputat̉ ſuꝑ illū locū: Exo. xx. ca.Ego ſū dn̄s deꝰ tuus ⁊cͣ. dicit ſic. Si dicis in ſecreto fuitſermo .ſ. legis nōne iā dictū eſt Eſa. xlviij. Nō a pͥncipio īabſcōdito locutꝰ ſum: ⁊ ſic pꝫ ꝑ iſtā gloſā apueos autē-

xx iij