Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
324a
Einzelbild herunterladen
 

Apocalipſis

vult penitere a fornicatiōes ſua: Ecce ego mitto eā ī leSctū ⁊ qͥ mechant̉ cū ea ī trixbulatōne maxima erūt: niſipnīam ab oꝑibus ſuis egerit ⁊ filios eꝰ int̓ficiā ī mortē ⁊ ſciēt om̄s eccīe qꝛ egoſum ſcrutās renes ⁊ cordac et dabo vnicuiqꝫ vr̄m ẜmd oꝑa ſua. Uobis autē dicoet ceteris qui thiatyre eſtiſē quicūqꝫ nō hn̄t doctrinamt hāc ⁊ qͥ nō cognouer̄t altigtudine ſathane quēadmohdū dicūt: nō mittā ſuꝑ vosi aliud pondꝰ. tn̄ id qd̓ habetꝭ tenete donec veniam. Et qͥ vicerit et cuſtodierito vſqꝫ ī finē oꝑa mea dabo ilnp li ptāteꝫ ſuꝑ gētes: ⁊ regetq̇ eas ī ꝟga ferrea ⁊ tāqͣꝫ vasr̄ figuli cōfringent̉ ſic̄ ⁊ egos accepi a pr̄e meo ⁊ dabo iltli ſtellā matutinaꝫ. Qui hꝫaurē audiat: qͥd ſpūs dicat̉eccleſijs. Ca. iij.TT angl̓o eccīe ſardisſcribe Hec dic̄ qͥ hꝫ ſe

ptem ſpiritus dei: Et ſeoptem ſtellas Scio oꝑa tuaē qꝛ nomen habes ꝙ viuas⁊ mortuꝰ es. Eſto vigilās⁊ ꝯfirma cetera q̄ moriturakerāt Nō eī īuenio oꝑa tuaī plena corā deo meo In mēte gͦ habe qͣlit̓ acceꝑis ⁊ auEdieris ⁊ ſerua ⁊ pn̄īaꝫ age.Si ergo nō vigilauerꝭ veniq̄am ad te tanqͣꝫ fur ⁊ neſcieſr qua hora veniā ad te. Sedhabes pauca noīa ī ſardisqͥ nō inquinauerūt veſtimēs ta ſua ⁊ ambulabūt mecuꝫt in albis: qꝛ digni ſūt. Quivicerit ſic veſtiet̉ veſtimēvtis albis ⁊ nō delebo nom̄x eiꝰ de libro vite ⁊ ꝯfitebornomē eiꝰ coram pr̄e meo ⁊y coraꝫ angelis eiꝰ. Qui hꝫaurē audiat: quid ſpūs dizcat eccl̓ijs ⁊ angelo philaa delphie eccl̓ie ſcribe. Hecb dic̄ ſanctꝰ ⁊ verꝰ hꝫ clauemc dd̓ qͥ aꝑit: ⁊ nemo claudit:dclaudit ⁊ nēo aꝑit ſcio oꝑaē tua Ecce dedi corā te oſtiū

a¶ Ecce ep̄o mitto eam in lEſa. xiiij. Detracta eſt ad inferos ſuꝑbia tua. ꝯcidit cadauer tuū. ſubter te ſternet̉ tinea. ⁊ oꝑimentū tuū erūt v̓mest¶ Et qͥ mechant̉ cuꝫ ea. cōicando malis ipſius. v Intribu. ma. erūt. in inferno cūea. x Niſi pe. ege. in pn̄tivita. y¶ Et fi. eiusi. imitatores ipſius.z Interfi. in mor.ſ. gehenna. 41 Eſciēt om̄s ec. tūc manifeſte qd̓ eſt mō occultum. a Quiego ſum ſcrutās re.⁊ corda examinās ⁊puniens ꝯcupīas ⁊malas cogitatōnesc Et da. vni. ve. ẜmoꝑa ſua. penam impijs ⁊ gloriā iuſtis.d Uob̓ aūt. h̓ ponit̉ diſcretio bonoꝝa malis: ⁊ pͦ eos ſpāliter informādo: ſecundo p̄miū ꝓmittendo: ibi. Et qui vicerit. Circa primuꝫdr̄. d Uob̓ autēdico. Et qui ſunt illiſubdit̉. e Quicūqꝫ nō ha. do. hanci. nō recipiūt doctrinam ieza bel. Qui nō cog. alt.ſathane .i. nō approbauer̄t ſuꝑbias ebionis ⁊ cherinti. quiſuꝑbia elati dixerūtꝯtra reuerentiā ꝑſone xp̄i eiꝰ diuinitatēnegantes: ꝓpter qd̓be. Ioh̓. in pͥncipioeuāgelij ſui eiꝰ diuinitatem declarauit:ẜm ꝙ dicit̉ in li. illuſtriū viroꝝ. g Quēadmodū dicūt.Hic tangit̉ vitatio alteriꝰ erroris .ſ. pſeudo apl̓oꝝ qͥ cū euāgelio dicebāt eē neceſſariā obſeruatōeꝫ legaliū q̄ dr̄ pōdꝰ īportabile Act̉. xv. ⁊ qͣꝫtum ad hͦ dicit Ioh̓es vel potiꝰ angelꝰ apꝑens ei in p̄ſona xp̄i. Quēad. di. pſeudo apl̓i.h Non mit. ſuꝑ vos ali. pon .i. obſeruatiōeꝫ legꝭ qd̓ pondus falſi apl̓i dicūt vob̓ eē imponēdū. i Tn̄ id qd̓ habetis .i. veritatē euāgelicā vob̓ ꝑ veros apl̓os p̄dicatam.k Tenete. firmit̓. l Donec veniā. ad iudiciū. mi Etqͥ vicerit. Hic ꝯn̄r p̄dictos informat p̄miū ꝓmittendo. d.m Et qͥ vi. ten. md̓i. carnis ⁊ dyaboli. n Et cu. vſqꝫ infinē .i. vſqꝫ ad mortē. n Oꝑa mea. Hoc dr̄ qꝛ ih̓s cepiſface̓ ⁊ poſtea doce̓: Act̉ .j. o Dabo il. po. ſuꝑ gent̓. in finoli iudicio: in qͦ ꝑfecti iudicabūt cū xp̄o. ⁊ ſic hēbūt ptātem ſuꝑ gentes iudicandas. p Et reget il. in v̓. fer. i. inflexibili iuſticia. q Et tanqͣꝫ vas figuli ꝯfringent̉. qꝛ tūcpctōres in infernū retrudent̉. r Sic̄ ⁊ ego acce. a patremeo oīa: q̄ filiꝰ hꝫ a pr̄e. s Et da. il. ſtel. matutinā .i. corpus gl̓ioſum dote claritatꝭ refulgēs. Qui hꝫ aurem.exponat̉ vt sͣ. Capitulū. iij.T angelo ſardis. Dicūt expoſitores aliqͦ ꝙ iſte fuit ſanctꝰ mellico quē aſſerūt circa tꝑa illa fuiſſe ſardenſem ep̄m. ⁊ ibidē martyrio ꝯſummatuꝫ. h̓ allegātes ex eccīaſtice hyſtorie. v. li. xxiiij. ca. Sꝫ ſalua eoꝝ reuerētia hͦ nō hr̄ ibi: ſꝫ ꝙ fuit eunuchꝰ ꝓpt̓ regnū celoꝝ caſtitatē ꝯſeruādo. ⁊ ꝙ plenꝰ ſpūſctō in ciuitate ſardenſiū reqͥeſcet expectās aduētū dn̄i. ⁊ dato ꝙ cū iſtis q̄ ibi dicunt̉ de

ip̄o ꝙ fuerit martyr ⁊ ep̄s. h̓ tn̄ nō ē ad firmādū eoꝝ dictū.ſꝫ magꝭ ad ꝯͣriū. nā in textu ſb̓dit̉. Nomē habes ꝙ viuas ⁊mortuꝰ es. qd̓ de tam ſctō ep̄o nō vr̄ verificari. nec etiā deppl̓o ſibi ſb̓dito. qꝛ culpa ſb̓ditoꝝ redūdat in p̄latū. ⁊ tēꝑeſctī p̄lati ſolēt ī ppl̓o ſb̓dito vicia magꝭ euitari. ꝑꝑ qd̓ vidr̄meliꝰ dd̓m ꝙ fueritaliꝰ ep̄s ſarden̄. qͥ nōfuit tāte ſctītatꝭ. naꝫtūc tꝑis ſic̄ dictū eſtsͣ. freq̄nt̓ ep̄i mutabant̉. ſic̄ gͦ ꝓcedit̉ qꝛponit̉ pctōꝝ rep̄hēſio. ſcdo paucoꝝꝯmēdatio: ibi. Sedhēs. Circa pͥmū dr̄.b Hec dic̄ qͥ hꝫ ſe.ſpūs dei .i. vniuerſitatē angeloꝝ ſibi aſſiſtentē. c Et ſe.ſtel .i. vniuerſitatemep̄oꝝ. vt dictū eſt sͣ.j. ca. d Scio op.tua. qꝛ nihil latꝫ me Quia nomē habes ꝙ viuas .i. ſctītatem apparentē ⁊ famā. f Et mor. esſpūalit̓ ẜm v̓itatemg Eſto vi. ad cognitionē defectuū in te⁊ tuo grege. h Etꝯfir. ce. i. tibi ſb̓ditoſverbo ⁊ exemplo.i Que mo. erant.ppl̓s em̄ defacili adpctā labit̉ niſi exemplo ⁊ v̓bo p̄latoꝝ ſuſtētet̉. k Nō eī in.oꝑa tua piena .i. ꝑfecta ſꝫ magꝭ defectiual In mēte ⁊cͣ. audieriſ .ſ. doctrinā xp̄i ꝑeiꝰ apl̓os veros.m Et ſer. oꝑe ⁊dimplēdo. n¶ Et pe. age. de omiſſionebonoꝝ. ⁊ ꝯmiſſinne maloꝝ. o Si gͦ vigi .i. diligēs fuert̉circa dicta. p Ueniā ad te in morte. Tanqͣꝫ fur. qꝛnihil incertiꝰ hora mortꝭ. r Sꝫ hēs. h̓ ꝯn̄r̄ ponit̉ ꝯmendatio paucoꝝ cū dr̄. Sꝫ hēs pauca noīa ī ſardis qͥ n̄ inqͥnauer̄t veſtimēta ſua. q. d. ml̓titudo ſb̓ditoꝝ tuoꝝ maculata ē ꝑ pctm̄. s Et an. me. in al .ſ. illi qͥ nō ſt̓ ꝑ pctm̄ maculati ⁊ ꝑ albedinē veſtꝭ intelligit̉ ſtola gl̓ie ⁊ īmortalitatꝭ:⁊ qꝛ nō ē acceptio ꝑſonaꝝ apd̓ deū: iō ſb̓dit̉. t Qui vi.ſic veſtiet̉ ⁊cͣ. q. d. nō ſolū iſti ſꝫ qͥcūqꝫ vicerit md̓m carnē etdyabolū ſtola gl̓ie veſtiet̉. v Et nō de. no. eiꝰ de lib̓. vi.Eſt aūt liber vite dei p̄deſtinatio: in qͦ nullus ſcriptus ſimpliciter delet̉. qꝛ finalit̓ ſaluabit̉. dr̄ tn̄ deleri ẜm qͥd qn̄ cadit a iuſticia ⁊ reſcribit̉ gr̄a recuꝑata. x Et ꝯfitebor no.eiꝰ .i. ꝙ vere ſit xp̄ianꝰ. y Qui hꝫ au. ⁊c̄. exponat̉ vt sͣ.Et an. phila. dicūt expoſitores cōiter ꝙ iſte fuit qͣdratꝰde qͦ dr̄. iiij. Eccl̓. hyſto. li. iij. c. ꝙ fuit hō ſacris lr̄is valde ītelligēs. ⁊ multa ſcpͥſit ad fidei xp̄i declaratōeꝫ ⁊ infideliūꝯfutatōeꝫ: ſic gͦ ꝓcedit̉: qꝛ pͦ ponit̉ eiꝰ ꝯmēdatio. ſcd̓o ꝯ ipſum infideliū ꝯuerſio: ibi. Ecce dabo. tercio p̄mij ꝓmiſſioibi. Qui vicerit. Circa primū dr̄. a Hec di. ſan. ⁊ verꝰ.i. xp̄c qͥ ē ſctūſſctōꝝ Han̄. ix. Et ipſa veritas Ioh̓. xiiij. Egoſum via veritas ⁊ vita. b Qui hꝫ clauē dd̓ .i. ptātē aperiendi intellectū ſcpͥturaꝝ Lu. xxiiij. Aꝑuit illis ſenſuꝫ ⁊cͣc Qui ape. ⁊ ne. clau. ⁊cͣ. qꝛ nullꝰ pōt impedire ab intellectu ſcpͥturaꝝ eos qͥs vult erudiri. nec aliqͥs pōt eas intelligere niſi ipſo reſerāte. d Scio oꝑa tua .i. approbo.e Ecce de. co. te oſtiū. aꝑtū ad ſcpͥturas intelligenduꝫ vt

ſ iiij