Liber
gonē diebꝰ decē. Eſto fidel̓vſqꝫ ad mortē et dabo tibikcoronā vite. Qui hꝫ aureꝫaudiat qͥd ſpūs dicat ecclel ſijs. Qui vicerit: nō ledet̉ma morte ſcd̓a. Et angelo ꝑn gami eccīe ſcribe. Hec dic̄qui hꝫ rūpheā ex vtraqꝫ ꝑ-o te acutaꝫ. Scio vbi hītas:qͦ vbi ſedes ē ſathane ⁊ teneſr nomē meū et nō negaſti fitᵍdē meā ⁊ in diebꝰ illis antiphas teſtiſ meus fidelis qͥocciſus ē apud vos vbi ſavthanas habitat. Sꝫ habeox aduerſus te pauca: qui haybes illic tenentes doctrināBalaaꝫ qͥ docebat balachmittere ſcandaluꝫ coraꝫ filijs iſrael edere et fornicariz ita habes et tu tenētes doactrinā nicholaitaꝝ. Similibter penitentiam age ſi quog minus veniā tibi cito ⁊ pu
e gnabo cum illis in gladioforis mei. Qui habet aureꝫaudiat: quid ſpūs dicat ecs cleſijs. Uincenti dabo māhna abſconditum ⁊ dabo ili li calculum candidum: ⁊ incalculo nomen nouū ſcpͥtūk quod nemo ſcit niſi qͥ acciipit. Et angelo thiatyre eca cleſie ſcribe. Hec dicit filibus dei qui habet oculos tāqͣꝫ ſlamā ignis ⁊ pedes eiꝰc ſimiles aurichalco. Nouiopera tua fidē ⁊ charitateꝫ⁊ miniſteriū et patientiā tuam et opera tua nouiſſimakplura prioribꝰ Sed habeoī aduerſus te pauca: qͥa perinmittis mulierē iezabel quen ſe dicit prophetam docere8 et ſeducere ẜuos meos forq̄ nicari et māducare de ydor loticis. et dedi illi tempusvt penitentiam ageret ⁊ nō
duo et decē. et ſic vſqꝫ ad. xx. que ſunt bis dece̓. triginta terx. ⁊ ſic cōſequent̓. Alio modo aplicādo ad. x. p̄cepta decalogi. q. d. tribulatio eccīe durabit qͣꝫdiu obſeruatio p̄ceptorū decalogi: qd̓ eſt vſqꝫ ad finē mundi. Poſſet etiā alit̓ ſaluo meliori iudicio exponi. vt per decē dies intelligant̉. x.āni ẜm illd̓ Ezech̓.iiij. Diē ꝓ anno dedi: qꝛ forte tantū durauit ꝑſecutio ſmirnenſis eccīe.g ¶ Eſto fidelis .i. firmus ī fide h ¶ Oqꝫ ad mor. ꝓ ip̄o tolerandā. i ¶ Et dabo tibi co. vite .i. vbimors nō hꝫ locum.k ¶ Qui hꝫ aurē. expoſat̉ vt .sͣ. vſqꝫ ibil Nō ledet̉ a morte ſcd̓a .i. ab infernoqui dr̄ mors ſcd̓a .jͣ.xxj. m ¶ Et angelo. Nec ē tercia ꝑsin qua ponit̉ informatio ꝑgamēſis eocleſie: cuiꝰ pͦ ponit̉cōmendatio de bono vt melius recipatur correctio d̓ malo q̄ ponit̉ ibi. Sedhabeo. Circa pͥmuꝫdr̄. m ¶ Et ange.gami ⁊cͣ id eſt beato carpo. vt dicūt cōmunit̉ doctores.n ¶ Hec dicit qͥ habet rupheā ⁊cͣ .i. gladiū ex vtraqꝫ ꝑte acutū ſicut dictū eſt.j. ca. et expoſitū. o ¶ Scio vbi babitas .ſ. in bono tribulationis. iō dr̄. p ¶ Ubi ſedes eſt ſathane .i. eiꝰ ptās infideles inducēdo ad ꝑſecutōeꝫ eccīe. q ¶ Et tenes nomē meum. moribus ⁊ fide r ¶ Et non negaſti fidē meā in ꝑſecutōibus et tormētis. s Et. ꝓ id eſt. t ¶ In diebꝰ illis antiphas teſtis meꝰ. ille martyr ſpāliter noīat̉: qꝛ v̓bo ſuo ⁊exēplo alios ad martyriū animauitᵐ v ¶ Sꝫ habeo. Hicꝯn̄r ponit̉ correctio de malo cū dr̄. v ¶ Sꝫ hēo aduerſuꝫte pauca .ſ. pctā corrigēda. x Habes il. i. ī eccīa ꝑgamēſi. y ¶ Tenētes docto. balaā ⁊c̄. hec hyſtoria hr̄ Nu. .xxv.vbi dr̄ ꝙ balach rex moabitarū ex doctrina balaā miſit puellas pulcras ꝓpe caſtra hebreoꝝ vt eaꝝ pul critudine hebrei qͥ erant luxurioſi allicerent̉ ad idolatriā ⁊ ſic deꝰ offenderet̉ ꝯtra totū ppl̓m. dicūt gͦ hic aliqͥ expoſitores ꝙ in eccleſia ꝑgemēſi tunc erāt aliqͥ v̓bo et exēplo alios inducentes ad fornicatōeꝫ tanqͣꝫ licitā: ⁊ ad comedendū de ydolorū ſacrificijs ad eoꝝ veneratōeꝫ: dicūt etiā ꝙ cuꝫ hoc erantibi aliqͥ tenētes ⁊ docētes errorē nicolai. sͣ. poſitū. Sꝫ hocnō vr̄ verū: qꝛ ſi ſic fuiſſet nō diceret̉ in textu. Hēo aduerſum te pauca ſꝫ multa. ꝓpter qd̓ melius vr̄ dd̓m ꝙ in eccleſia ꝑgamēſi erat tm̄ error nicolai apud aliqͦs: vt dr̄ ī textu.⁊ doctrina Balaā inducit̉ tm̄ ꝓ ſil̓itudīe vel exēplo: ⁊ ẜmhͦ ſaluo meliori iudicio: ſic eſt exponēda lr̄a. x ¶ Habesil. te. doctri. balaā ⁊cͣ. nō re ſꝫ ſil̓itudīe. ſicut hō largꝰ ꝑ qͣndā ſil̓itudinē dr̄ alexāder ⁊ ꝙ iſte ſit intellectꝰ vr̄ ex hͦ qd̓ ſequit̉. jͣ. z ¶ Hēs et tu. tenē. doc. nicholaitaꝝ. q. d. manifeſte: ſic̄ balach tenuit doctrinā peſtiferā balaā: ſic apd̓ te ſūtaliqͥ tenētes doctrinā nicolai erroneā ſic̄ dcm̄ ē. sͣ. a Sil̓iter pe. age. ſic̄ dcm̄ ē. sͣ. epheſine eccīe derelicta pͥma charitate. b ¶ Siqͦ minꝰ .i. ſi in aliqͦ neglexeris hͨ corrigere.c ¶ Veniā tibi cito. ī finali iudicio. qd̓ ē valde ꝓpinquū etnitati cōꝑatū. ꝓpt̓ qd̓ dr̄. j. Io. ij. Voniſſima hora ē. d Etpug. cū ill̓. in errore obſtinatꝭ. e. ¶ n gla. orꝭ mei .i. in ſnīa
illa horribl̓i. ite maledicti in ig. et̓. ⁊cͣ. mat. xxv. ¶ Qui hꝫaurē. exponat̉ vt. sͣ. vſqꝫ ibi. g ¶ Uincēti da. ma. abſcō. māna figurale corꝑale ⁊ māifeſtū: datū fuit filijs iſrl̓ ī deſertoExo. xvj. Sꝫ veꝝ māna ē ip̄e xp̄s ẜm ꝙ ip̄e dicit Ioh̓. vj.Amē dico vob̓ n̄ dedit vob̓ moyſes panē d̓ celo: ſꝫ pr̄ medat vob̓ panē veꝝ d̓celo ⁊ ſb̓dit̉. Ego ſūpāis vite ⁊cͣ. h̓ ē māna celeſte qd̓ beatorefic̄ interiꝰ ⁊ exterius: vt p̄dictū ē: ⁊ dr̄abſcōditū hoībꝰ vite pn̄tis ẜꝫ ꝙ dr̄. p̄s.xxx. Ꝙͣ magͣ mul.dul. tue dn̄e. q. ab ti.te. h ¶ Et da. il. cal.can .i. corpꝰ dote claritatꝭ d̓coratū qd̓ dicalculꝰ ſiue lapillꝰ:qꝛ ē terreū a dn̄io ſicut ⁊ lapis i Et incal. nom̄ no. ſcpͥtū.qꝛ tūc qͥlibꝫ beatusmāifeſte ⁊ corꝑal̓r ꝑdotes corꝑis glorioſi erit aſcpͥtꝰ ciuilitati celeſtiū. k ¶ Qd̓ne. no. ni. qͥ. accipitẜm qd̓ dr̄. j. Coꝝ. ij.Oculꝰ nō vidit ⁊ auris nō audiuit. ⁊ incor hoīs nō aſcēditq̄ p̄ꝑauit deꝰ diligētibꝰ ſe. īmēſitas eī illiꝰ dulcedis nō ē cognoſcibil̓ a viatoribꝰ: ſꝫ a ꝯp̄hēſoribꝰ qͥiā acceperūt. ¶ Etāgleo. Hec ē ꝑs pͥncipal̓ in qͣ informat̉ thiatyrēẜ eccīa ⁊ diuidit̉ ī tres ꝑtes. qꝛpͦ pōit̉ eiꝰ ꝯmēdatio. ſcd̓o maloꝝ rep̄hēſio: ibi. Sꝫ hēo. tercio bonoꝝ a mal̓ diſcretō ibi Uos āt. Circa pͥmū dr̄ EEtāgelo thiatyre eccīe qͥ ab aliqͥbꝰ dr̄ fuiſſe ſcūs hiereneꝰ. qͥ n̄ſolū iſtā eccīaꝫ: ſꝫ ⁊ ml̓tas alias vita ⁊ doctrīa illuſtrauit etvſqꝫ ad lugdunū q̄ ē galloꝝ ciuitas ꝑuēit. Sꝫ hͦ nō vr̄ ꝓbabilit̓ dcm̄. pͦ qꝛ nō fuit ꝯtēꝑaneꝰ btō ioh̓i: qͥ vr̄ ſcribē ep̄is ſibi ꝯtēꝑaneis: floruit āt hiereneꝰ ſb̓ ꝯmodo aurelio. vt dicithiero. ī li. illuſtriū viro. qͥ cepit īꝑare āno. clxxxij. ſcd̓o qꝛ n̄ē vlriſil̓e ꝙ ep̄is tāte vite ⁊ doctrīe ī eccīa ſua ꝑmittēt illa q̄jͣ. ſcribūt̉ ꝓpt̓ qd̓ ſaluo meliori iudicio vr̄ mihi ꝙ fuerit aliꝰmīoris excellētie ⁊ ioh̓i ꝯtēꝑaneꝰ tūc regēs eccīaꝫ tyathyrēſeꝫ. a ¶ Hec dic̄ filiꝰ dei. natural̓ qͥ ē xp̄s: ceteri ſt̓ filij adoptiui. b ¶ Qui hꝫ ocl̓. ⁊c̄. exponat̉ vt. sͣ. j. c. c ¶ Noui ꝑapprobatōeꝫ. d ¶ Oꝑa tua. in effectu. e ¶ Et fidē. in intellectu f ¶ Et charitatē. ī affectu. g ¶ Et mīſteriū. ẜuiēdo deodeuote. h Et patīam tuā. ī tribulatōe. i Et oꝑa tua nouiſſima pl̓a pͥoribꝰ. ꝓcedēdo .ſ. d̓ bono ī meliꝰ k ¶ Sꝫ hēoHic ꝯn̄r arguit ſuos defectꝰ qͥ notant̉ cū ſb̓dit̉. lQQuia ꝑmittꝭ ml̓ierē iezabel. certū ē ꝙ n̄ ē illa q̄. iij. Reg. dr̄ ydolatra ⁊ fornicaria: qꝛ. cccc. ānis ⁊ āpliꝰ an̄ fuit pedibꝰ eqͦꝝ cōcultata. iiij. Reg. ix. Et dicūt aliqͥ ꝙ erat vxor ep̄i. ſꝫ hͦ nō ēveriſil̓e ꝙ vir tā bonꝰ ſic̄ p̄miſſuꝫ ē talē hr̄et vxorē: ⁊ iō dd̓ꝫꝙ fuit alia falſa ꝓphetiſſa: vl̓ forte aliqͥs hereticꝰ qͥ figuralit̓deſignat̉ noīe ml̓iebri ꝓpt̓ molliciē carnal̓ vicijs. vn̄ ⁊ freq̄nt̓ hō moll̓ ⁊ effeminatꝰ feīa noīat̉. m ¶ Que ſe dic̄ ꝓphetē. falſe tn̄. n¶ Docē. errorē o ¶ Et ſedu .ẜ. meos .i. ſimplices xp̄ianos. p ¶ Fornicari. d. hͦ eē licitū: ml̓ti ēt dixer̄terronee fornicatōꝫ ſimplicē eē licitā. vl̓ hͦ intelligit̉ d̓ errore nicolai qͥ tūc vigebat. vt. sͣ. dcm̄ ē. q ¶ Et mādu. de ydolo. in veneratōe ydoloꝝ. alit̓ nō eēt illicitū niſi rōe ſcādaliſimpliciū: ẜm ꝙ docet apl̓s. j. Coꝝ. viij. c. r ¶ Et dedi illistp̄s vt pnīam ageret. ⁊ ſic erat obſtinata ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit̉ pēa.