Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
324b
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ſꝫ aꝑtū qd̓ nēo pōt claude̓ qͥahͦ modicā hēs ꝟtutē ⁊ ẜuaſtiꝟbū meū ⁊ nō negaſti nom̄kmeū. Ecce dabo de ſynagoga ſathane qͥ dicūt ſe iudemos eē ⁊ n̄ ſūt: ſꝫ mētiūt̉ Eccefaciā illos vt veniāt ⁊ adonrent an̄ pedes tuos ⁊ ſcient8 qꝛ ego dilexi te. Qm̄ ẜuaſtiqͥ ꝟbū patīe mee et ego ſeruabo te ab hora tētatōis q̄ vētura ē ī orbē vniuerſū tētarer̄ habitātes ī t̓ra Ecce veniocito Tene qd̓ hēs vt nemov̓ accipiat coronā tuam. Quivicerit faciā illū colūnaꝫ inz templo dei mei ⁊ foras nona egrediet̉ ampliꝰ Et ſcribab ſuꝑ eū nomē dei mei ⁊ nom

ciuitatis dei mei noue irl̓mcque deſcendit de celo a d̓od meo ⁊ nom̄ meū nouū Quihꝫ aurē audiat qͥd ſpiritꝰ diecat eccl̓ijs. Et angelo laof dicie eccleſie ſcribe. Hec digcit amen teſtis fidelis ⁊ vehͦrus qͥ ē prīcipiū creature d̓iScio oꝑa tua qꝛ neqꝫ frigiindꝰ es neqꝫ calidꝰ. vtinā frigidꝰ eēſ aūt calidꝰ ſꝫ qꝛ tepidus es ⁊ nec frigidꝰ nec canlidus incipiam te euomereex ore meo: quia dicis ꝙ diues ſum et locupletatus ets nullius egeo et neſcis quiatu es miſer et miſerabilis ⁊pauper et cecus et nudusd ſuadeo tibi eme̓ a me auruꝫ

p̄dictū eſt f Quod nemo clau. pōt .i. te īpedire a doctrine v̓itate. g Qui modicā hēs v̓tutē. q. d. qꝛ non deditibi gr̄am miraculoꝝ. ſicut multis alijs ep̄is illiꝰ tꝑis recōpenſaui tibi in intellectu ſacraꝝ ſcripturaꝝ excellenti.h Et ẜuaſti v̓bū meū. oꝑe ⁊ doctrina i Et nō. negaſtino. me. in ꝑſecutiōefideliuꝫ. k Eccedabo. h̓ ponit̉ ꝯn̄r īfideliū cōuerſio perip̄m in dyoceſi eniꝫſua ml̓ti hitabāt iudei. quoꝝ plures:eiꝰ doctrina fueruntꝯuerſi ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄.kEcce dabo de ſinagoga ſathane .i.aliqͦs de iudeis: qͦꝫꝯgregatō dr̄ ſynagoga ſathane ꝓ illo tēꝑe qꝛ pꝰ reſurrectionē xp̄i ⁊ aſcēſioneꝫad celos ⁊ p̄dicatōꝫapl̓oꝝ manebāt ī infidelitate Quidi. ſe in. eſſe ⁊ nō ſūthebrei em̄ vocati ſt̓iudei a iuda pr̄iarcha a quo deſcēditxp̄s ẜm carnē. ⁊ id̓opoſtqͣꝫ negaueruntxp̄ꝫ nō remāſit ī eisres hꝰ noīs ſꝫ ī xp̄ianis ꝯfitentibꝰ xp̄m de tribu iuda veniſſe circūciſi ſpū ⁊ nōcarne ẜm ꝙ dr̄ Ro. ij. Nō eī qͥ in manifeſto iudeꝰ ē neqꝫ q̄in manifeſto in carne ē circūciſio ſꝫ qͥ in abſcōdito iudeuseſt. ⁊ circūciſio cordis in ſpū nō lr̄a. m Ecce faciā illosvt ve. ⁊ ado. an̄ pedes tuos. qꝛ plures de iudeis vt dictū ēcōuerſi fuerūt ad xp̄m hūiliātes ſe coraꝫ eo ⁊ eiꝰ miniſtroqͣdrato. n Et ſciēt. ꝑ illuminatōꝫ fidei. o Quia egodilexi te ꝓmouēdo nō ſolū ad fidē catholicā. ſꝫ etiam adep̄aleꝫ dignitatē. p Qm̄ ẜuaſti v̓. patīe mee. v̓bo ⁊ oꝑeq Et ego ſerua. te ab hora tentatōis q̄ ventura eſt in vniuerſum orbem ꝑ imꝑatores romanos dn̄antes toti orbi ⁊vbiqꝫ fidelē catholicā ꝑſeq̄ntes. ſꝫ ꝯͣ hoc vr̄. nā iſta ꝑſecutōiam fuerat ſub duobꝰ imꝑatoribꝰ .ſ. nerone ⁊ domiciano.vt hr̄ in legēda be. Ioh̓. euāge. qͥ de p̄cepto domitiani fuitmiſſus ī exiliū in inſulā: q̄ dr̄ pathmos in qua ſcripſit hūclibrū. ⁊ eodē anno domitianꝰ int̓fectꝰ fuit. Dd̓m ꝙ lꝫ ꝑſecutio xp̄ianoꝝ ꝑ iſtos imꝑatores tranſiſſet. tn̄ maior eratfutura per aliqͦs alios ſeq̄ntes. de qua loqͥtur h̓ iohānesꝑmodū futuri et anteqͣꝫ veniret iſte fuit aſſumptꝰ a dn̄o. id̓oſubdit̉. r Ecce venio cito. ad te accipiendū. Teneqd̓ habes .i. gr̄aꝫ tibi datā. t Ut nemo accipiat coronātuā. cadentibꝰ em̄ aliqͥbus a iuſticia in pn̄ti. alij eius ſubrogant̉: ſicut pꝫ in legēda. xl. martyꝝ. qꝛ vno ex eis cadenteclauiculariꝰ ſubrogatꝰ fuit ⁊ eiꝰ coronā accepit. v Quivicerit. h̓ ꝯn̄r ponit̉ p̄mij ꝓmiſſio. iſtud tn̄ premiū vr̄ eſſeaugmentū gr̄e in pn̄ti tꝑe dicit igit̉. Qui vicerit. malignūx Faciā illū coluuam .i. fortē ⁊ potentē in fide nō ſolumꝓ ſe ſꝫ etiā pro alijs cōfortandis ⁊ ſuſtentandis. ẜm huncmodū petrus ⁊ ioh̓es ⁊ iacobus colūne dicunt̉ Gal̓. ij.y In tēplo d̓i mei .i. in eccīa militante. vt patebit ex ſeq̄ntibꝰ. z Et foras nō egre. ampliꝰ. ꝑ apoſtaſiam nec perexcōicatōemᵐ a Et ſcribā ſuꝑ eū nomē dei mei. qꝛ talesin ſcriptura dicunt dij. p̄s. lxxxj. Ego dixi dij eſtꝭ. qd̓ exponens ſaluator Ioh̓. x. c̓. dicit illos ad qͦs factꝰ eſt ſermo deideos dixit. repn̄tat em̄ in eccīa ꝑſonā dei. b Et no. ciuidei mei noue hierl̓m .i. eccīe militatis. qd̓ pꝫ ex hͦ qd̓ ſb̓dit̉c Que deſcē. de ce. a deo meo. nā ectīa militās regit̉ ⁊ odinat̉ a ſpūſctō. Notandū v̓o ꝙ xp̄s inqͣꝫtum hō loqͥtur h̓noīans deū ſuū ⁊ nomē meū nouū. qꝛ dr̄ xp̄ianus a xp̄o

qd̓ nomē nō habuit a pͥncipio. lꝫ vocatꝰ fuit ih̓s in circūciſiōe Lu. ij. ſꝫ poſt baptiſmū int̓ hoīes vocatꝰ eſt xp̄s ⁊ ſil̓reiꝰ fideles a principio nō fuer̄t vocati xp̄iani. ſꝫ tm̄ diſcipuli. poſtea fide diffuſa vſqꝫ in antiochiā: fideles ibi multiplicati pͦ vocati ſūt xp̄iani vt hr̄ Act̉. xj. d Qui hꝫ au. ⁊cͣ.exponat̉ vt. sͣ. Et angelo loadicie. hͨ eſt ſeptima ꝑspͥncipalis. ī qͣ ſcribitep̄o loadicēſi. queꝫaliqͥ expoſitores aſſerūt fuiſſe ſan. ſegarē. h̓ allegātes ex. v.li. Eccl̓i. hyſto. xxiij.ca. ſꝫ ſalua eoꝝ reuerentia non noīat̉ ibiep̄s ſꝫ ſac̄dos ⁊ martyr. ⁊ ibi dr̄ ꝙ loadicie reqͥeſcit. pl̓es autē alij ibidē nomīati ſub noīe ep̄i exprimunt̉ dato tn̄ ꝙ fueerit Leoditie ep̄us.non hr̄ ꝓpter hoc ꝓpoſitū. ſꝫ magꝭ vt vioppoſitū. nā illd̓ qd̓ſeqͥt̉ in textu. Quiatepidius es ⁊ nō calidus nec frigidꝰ incipiā te euomere exore meo. nō vr̄ cōuenienter ſibi applicari. qꝛ ex feruore charitatꝭ obtinuit palmā martyrij. nec ētppl̓o ſibi ſubiecto rōnibꝰ p̄dictis in ꝯſil̓ibꝰ articul̓. iō ſaluo meliori iudicio dico ꝙ fuit aliꝰ minoris ꝑfectiōis exn̄stūc em̄ vt predictū eſt. ſctī ep̄i freq̄nt̓ occidebant̉. vel in exiliū mittebant̉. et ſuccedebant eis alij minus deuoti. ſic ergo ꝓceditur qꝛ pͦ ponit̉ culpe rep̄henſio. ſcd̓o ſalubris monitio: ibi. Suadeo tibi. tercio p̄mij ꝓmiſſio: ibi. Qui vicerit. Circa primū dr̄. f Hec dicit amen. aduerbiū eſt hebraicū. ⁊ ſignat idem ꝙ vere ꝓpter qd̓ attribuitur xp̄o quidicit de ſeip̄o Ioh̓. xiiij. Ego ſum via veri. ⁊ vita. g¶ Teſtis fidelis. pr̄ne maieſtatis ẜm ꝙ dr̄ Io. iij. Qd̓ ſcimꝰ loqͥmur ⁊ qd̓ vidimꝰ teſtamur h. Qui eſt principiū creature dei. nā oīa ꝑ ip̄ꝫ facia ſūt ⁊ ſine ip̄o factū eſt nihil Io. j.iScio oꝑa tua. eſſe ſup. īꝑfecta: iō ſubdit̉. k Quia nefrigi. es. deuitans tranſgreſſiones pene timore. l¶Neqꝫcalidus .i. implēs p̄cepta mea feruore charitatꝭ m Sqꝛ repidꝰ es .t. tardꝰ ad bonū accidioſus ⁊ ocioſus n Incipiā te euomē .i. a me te reijce̓. ſic̄ qͥd abominabile. nā ocoſitas oīm vicioꝝ ē ſentina o Quia dicꝭ. te falſo iactādo de meritꝭ. p Ꝙ diues ſuꝫ. ſcīa ⁊ v̓tute. q Et locupletatꝰ. ex exercitō doctrine. r¶ Et nul. egeo .ſ. doceri abaliqͦ. s Et neſcꝭ. qꝛ tu es miſer. ꝑ carētiā gr̄e. t¶ Et miſe.ꝑ reatū pene. v Et pauꝑ. bonis ſpūalibꝰ. x Et cecꝰqꝛ nō vides tuos defectꝰ. y Et nudꝰ .i. v̓tutibꝰ ſpoliatꝰ Suadeo tibi. h̓ ꝯn̄r pōit̉ ſalubris monitio: cū dr̄. Suaded tibi emē a me oꝑibꝰ bonis a Aurū ignitū .ſ. ſapīaꝫcharitatē accēſaꝫ. alit̓ inflaret ꝑ ſuꝑbiā. ſꝫ ꝯͣ hͦ dictū vr̄ apl̓sdice̓ Ro. xj. ſi aūt gr̄a iā nō ex oꝑibꝰ. alioqͥn gr̄a iā nō eſſꝫgr̄a. Charitas āt idē eſt cū gr̄a. vel ei inſeꝑabilit̓ annexa.et ꝑ ꝯn̄s nō emit̉ ꝑ oꝑa. Dicendū ꝙ gr̄a vno mō accipit̉ ꝓhabitu aīam grataꝫ facientē deo. alio mō ꝓ motōe diuīa qͣmouet aīaꝫ ad bonū ſuꝑnaturale. ſic̄ motōe gnͣali mouetoīa ad bōa ſibi ꝯnaturalia. ſil̓r meritū dupl̓r acccipit̉. vnomō ꝓ merito ꝯdigi. alio mō ꝓ merito ꝯgrui. ſi āt accipiat̉gr̄a pͦ mō ⁊ oīo pͥma. ſic n̄ cadit ſb̓ merito ꝯdigni ⁊ ſic ītelligit̉ dcm̄ apl̓i p̄allegatū. tn̄ hn̄s gr̄aꝫ pͥmā ex oꝑibꝰ mereturde cōdigno eiꝰ augmētatōeꝫ. pͥma tn̄ gr̄a bn̄ cadit ſub merito ꝯgrui. qꝛ ſi hō faciat qd̓ ī ſe ē ſe diſponēdo ad gratiaꝫꝯgruū eſt qd̓ deus illi infundat eam ſi aūt accipiatur gra-