Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
323a
Einzelbild herunterladen
 

Apocalipſis

bſcribe Hec dicit qͥ tenet ſeptem ſtellas in dextera ſuaqͥ ambulat ī medio ſeptē cādelabroꝝ aureoꝝ. Scio opera tua ⁊ laborē ⁊ patīamf tuā: ⁊ qꝛ nō potes ſuſtinesre malos. Et tentaſti eos.P qͥ ſe dicūt apl̓os eſſe ⁊ nonk ſunt: ⁊ inueniſti eos mēdaaces. Et patīaꝫ hēs: ⁊ ſuſtinuiſti ꝑꝑ nomē meū ⁊ n̄ den feciſti. Sꝫ habeo aduerſuꝫo te pauca: ꝙ charitatē tuamh̓ primaꝫ reliquiſti. Memorr eſto itaqꝫ vnd̓ excideris: etage pnīam et prima operav fac̄. Sinautem venio tibix ⁊ mouebo candelabꝝ tuuꝫd̓ loco ſuo niſi pnīaꝫ egerꝭ

y Sed hoc habes qꝛ odiſtifacta nicolaitaꝝ que et egogͦ odi. Qui habet aurē audicat: quid ſpūs dicat eccl̓ijs.z Uincenti dabo ede̓ de ligno vite qd̓ ē in ꝑadiſo d̓it mei. Et angelo ſmirne ecs cleſie ſcribe. Hec dicit primus ⁊ nouiſſimꝰ qͥ fuit morh tuus ⁊ viuit. Scio tribulaitionem tuam ⁊ pauꝑtatemtuā ſꝫ diuēs es ⁊ blaſphēaris ab his qui ſe dicunt iub deos eſſe ⁊ nō ſunt: ſꝫ ſuntc ſynagoga ſathane nihil horum timeas q̄ paſſurus esd Ecce miſſurꝰ ē diabolꝰ aliē qͦs ex vob̓ in carcerē vt tent temni ⁊ habetis tribulati-

autem expoſitores cōiter: ꝙ iſte fuit Timotheus pauli diſcipulus. quem ꝯſtituit ep̄m eccl̓ie epheſiue ſicut dictumeſt ſupra .j. Cimo .j. tn̄ beatꝰ ioh̓es apl̓s erat ſuꝑ oēs ep̄osaſie cuiꝰ eccīas fundauit ⁊ rexit: vt habet̉ in libro illuſtriūviroꝝ: tn̄ cōiter manebat epheſi. b Hec dicit qͥ habet ſeptem ſtellas ⁊cͣ. exponat̉ vt ſupra.c Scio oꝑa tua. ideſt approbo.d Et laborem .i. tribulatiōeꝫ ab aduerſarijs fidei. e Etpatiam tuā. in tribulatōne tibi ſuſcitataf Et qꝛ nō po. ſuſt.malos. cū eis ꝯmunicando: ſꝫ magꝭ eoreijcis a ꝯſortio fideliū ne corrumpāturmalis eoꝝ. g Ettentaſti eos. experimentuꝫ accipiendode ipſis ꝑ vitā eoꝝ ⁊doctrinā. h Quiſe dicūt apl̓os eē. ida xp̄o miſſos ad docendum populum.i Et nō ſunt. ſꝫ magis ſb̓uerſores fideliū quales erāt ebiō⁊ cherinthꝰ et ceteriheretici qͥ tūc ī Aſiaſurrexerūt: ⁊ ſimilit̓pſeudo apl̓i qui dicebāt ſe miſſos ab apl̓is in irl̓m manētibus .ſ. petro ⁊ iacobo: ⁊ ſub hͦ p̄textu falſo tn̄ docebantobſeruatōeꝫ legaliū ſimul cū euangelio eſſe neceſſariā adſalutē: vt patuit sͣ. in epl̓is pauli in pluribꝰ locis. k Etinueniſti eos mēdaces. nō ſolū in doctrina ſꝫ etiaꝫ in v̓ita:qꝛ exterius ſanctitatē ſimulabāt vt ſimplices magis deciperent. l Et patīam habes. in tribulatōnibus qͣs excitauerūt ꝯtra te. m Et ſuſtinuiſti ꝓpt̓ nomē meū. non ꝓpter inanē gloriā. n Sꝫ habeo aduerſus te. Hic ꝯn̄terſubdit̉ correctio ⁊ vt meliꝰ portet̉ cōmendatio ſubdit̉: ibi.Sꝫ hͦ habes. Circa primū dicit̉. n Sꝫ habeo aduerſuſte. defectū corrigendū: qd̓ ſubdit̉ cum dicit̉. o Quiacharitatē tuā primā .i. oꝑa charitatis q̄ habuiſti in principio tue ꝯuerſionis. p Reliquiſti. ex hͦ apparet qd̓ sͣ. dictū eſt .ſ. ꝙ verbū dn̄i dirigit̉ ad ep̄m nō ſolū ꝓ ſe: ſꝫ etiaꝫ ꝓppl̓o ſibi ſubdito: nam cū timotheꝰ eēt pauli ſpālis diſcipulus ⁊ p̄dilectus nō eſt veriſimile ꝙ p̄ceſſerit in ſpūalibꝰdeficiendo: ſꝫ magis ꝓficiendo: ꝓpter qd̓ iſtud intelligiturde ppl̓o ſibi ſubdito. ꝯſueuerūt em̄ ſuſtentare pauꝑes xp̄ianos feruenter ⁊ deuote ⁊ el̓ynam mittere fidelibus ī hicruſalem habittāibus qͥ ſuas poſſeſſiones vendiderant adſuſtentatōneꝫ xp̄o credentiū: vtꝫ Act̉. iiij. ⁊ refrigeratꝰ eratab hoc feruore: ideo nō dicit̉ ꝙ reliquerit ſimpl̓r charitatem: ſꝫ primā .i. feruoris gradu prius habitū ad quē reducit̉ cū dicit̉. q¶ Nemor eſto itaqꝫ vn̄ excideris .i. quātogradu charitatis. r Et age pnīam. de omiſſione tant̉iboni. s Et prima ope. fac .i. ſic feruēter ⁊ deuote ſic̄ prius. ex hͦ pꝫ qd̓ noīe angeli nō intelligit̉ hic angelꝰ ſanctuscuſtos eccīe epheſine vt voluerūt aliqͥ dicere. nam angeliſctī nō pn̄t ab aliqͦ gradu ſue ꝑfectōnis excidē̓. t Sinaūt. ſupple te corrigas. v Uenio tibi .i. ad te puniendūx Et mouebo candelabꝝ tuū ⁊cͣ. ſubtrahendo ſubditostuos ab obedientia tua vt exponūt aliqͥ: ſꝫ hͦ nō vr̄ bn̄ dictū. qꝛ ſic̄ culpa principal̓r retorq̄ret̉ in ep̄m ⁊ n̄ in ppl̓m:qd̓ eſt improbatū. poſſet etiā dici ꝙ infrigidatio dicta prīecharitatꝭ nō ꝯtigit tꝑe tanti doctoris .ſ. timothei: ſꝫ alteriusſibi ſuccedentis: nam illo tꝑe ep̄i ſctī qui ppl̓o p̄ficiebant̉primi ad tormenta ducebant̉: ⁊ ſic frequenter mutabant̉.

Illi em̄ qui dicunt ꝙ timotheꝰ hic intelligit̉ angelꝰ epheſieccīe mouent̉ ex hͦ circa illa tꝑa nullꝰ eo excellentior inuenit̉ rexiſſe eccīam epheſinā: ⁊ hͦ magis mouet ad oppoſitum: qꝛ tꝑe p̄lati excellentioris minꝰ ꝯtingūt defectꝰ in eccleſia ſibi ꝯmiſſa: ꝓpt̓ qd̓ ſaluo meliori iudicio magꝭ videtur ꝙ fuerit alius aſctō Timotheo.y Sꝫ hͦ habes. hicꝯnr ſubdit̉ ꝯmendatio vt more boni ſamaritani poſt vinūmordificatiuū infūdat̉ oleū lenitiuumcū dicit̉ y Sꝫ hͦhabes .ſ. bonū ꝯmēdatōne dignum.z Quia odiſti fa.nicholaitaꝝ. nō dixit nicholaitas: ſꝫ facta: qꝛ ꝑſone ſunt excharitate diligendeſꝫ eoꝝ vicia odio ſūthn̄da: iſte nicolausfuit in primitiua eccleſia: hn̄s vald̓ pulchrā vxorē: ⁊ impoſitum fuit ſibi ꝙ nimis zalabat eā. ꝓpt̓qd̓ ad on̄dendū ꝯrium cecidit in peiusviciū: ẜm illud poeticū. Decidit in ſcillam cupiens vitarecharibdim. expoſuit eī vxorē ſuā alijs xp̄ianis. d. erroneeſic vxores eſſe cōicandas ſic̄ ⁊ alias res. Dicit̉ in ſcholaſtica hiſtoria li. iij. ca. xix. ꝙ nicolaus ipſe vixit ſctē ⁊ caſte: ſꝫalij incōtinentes hͦ dixerūt. a Qui hꝫ aurē .i. intellectucapacē. b Audiat .i. mente capiat. c Quid ſpūs dicat eccleſijs. ex hͦ pꝫ ꝙ licet ſermo dirigat̉ hic pͦ eccīe epheſine: tn̄ ꝯn̄r dirigit̉ oībus alijs ꝑ orbē ꝯſtitutis: vt dictū eſtsͣ. d Uincenti mundū: carnē ⁊ dyabolū. e Daboedere de ligno vite ⁊cͣ. Iſtud lignū xp̄c eſt: vt hr̄ in fine hꝰlibri qͦ fruunt̉ btī. Nam eius diuinitate reficiunt̉ interius⁊ eiꝰ hūanitate exterius: ẜm ꝙ dicit aug. ſuꝑ illud Ioh̓. x.Ingrediet̉ ⁊ egrediet̉ ⁊ paſcua inueniet. f Et angelo. hͨeſt ſcd̓a ꝑs principalis in qͣ informat̉ eccīa ſmirnenſis. cꝰponit̉ hic ꝯmendatio cū dicit̉. ſ Et an. ſmir. ec. iſte fuitſanctꝰ policarpꝰ ẜm doctores cōiter. g Hec di. primus⁊cͣ. exponat̉ vt sͣ. h Scio tri. tuā. approbo in ea tuā patientiā. i¶ Et pauꝑ. tuā. in tꝑalibꝰ. k Sꝫ diues. ī ſpūalibꝰ. a Et blaſphemaris ⁊cͣ. ⁊ nō ſunt ẜm veritatem.b Sꝫ ſunt ſyna. ſathane. qͥ ſunt obſtinari in ſua infidelitate ꝯͣ xp̄m: ẜm em̄ ꝙ dicit̉ eccīaſtice hyſtorie li. iiij. ca. xij.in ciuitate ſmirneoꝝ multi iudei habitabāt qͥ excitauerūtgentiles ad ꝑſequendū grauiter xp̄ianos: in qͣ ꝑſecutioneplurimi nō ſolū fuerunt ſuis rebꝰ ſpoliati: ſꝫ etiā martyriocoronati int̓ qͦs beatꝰ policarpus fuit in ignē ꝓiectus ⁊ cūignis eū nō lederet gladio ꝑcuſſus migrauit ad dn̄m. id̓oſubdit̉. c Nihil hoꝝ timeas. jͣ. d. me ꝓtegente ꝑ martirij palmā tranſibis ad gl̓iam. d Ecce miſſurus ē dyabolus ⁊cͣ. qꝛ ad hͦ faciendū incitabat infideles. e Ut tētemini .i. ꝓbemī ſic̄ aurū in fornace. iſta tn̄ ꝓbatio nō ē exintentōne dyaboli: qꝛ nō intendit tribulatoꝝ bonū: ſꝫ ex intentōne dei qͥ ex malis elicit bona ⁊ ſic ex ſeuicia tyrānoꝝelicuit patīaꝫ martyꝝ ⁊ coronā. f Et hēbis tribulatiōeꝫdiebꝰ. x. iſtd̓ exponit̉ multipl̓r: vno mō referēdo ad tribulatōeꝫ eccīe gn̓al̓r: cuiꝰ a doctoribꝰ dicunt̉ eē. x. tribulationes q̄ ſigͣnt̉ h̓ ꝑ. x. dies. Alio mō vt ꝑ. x. dieꝝ tribulatiōemintelligat̉ tribulatio ꝑfecta qꝛ denariꝰ ē nūerꝰ ꝑfectꝰ ⁊ pͥmꝰlimes nūeroꝝ: qꝛ numeri ſeq̄ntes ſunt replicatōnes denarij ⁊ ꝑtium eiꝰ: vt dr̄ in. iij. phyſi. xj. em̄ ē vnū ⁊ decem. xij.

ſſ iij