Petri apoſtoli II
s maxīa ⁊ p̄cioſa nobis promiſſa donauit vt ꝑ hec effixciamī diuīe ꝯſortes naturefugiētes eiꝰ q̄ ī mūdo ē cōcupīe corruptioneꝫ. Uosz aūt curā oēm ſubinferētesa mīſtrate in fide vr̄a ꝟtuteꝫb in virtute auteꝫ ſcientiamc in ſcīa autem abſtinentiamd in abſtinētia aūt patientiāe in patiētia autem pietateꝫī pietate āt amorē frater nitatis: ī amore āt fr̄nitatischaritatē. Hec eī ſi vobiſcū aſſit ⁊ ſuperēt nō vacuo os nec ſine fructu vos ꝯſtiꝑ tuēt ī dn̄i nr̄i ieſu xp̄i ꝯgnitiōe. Cui em̄ nō preſto ſūtr̄ hec: cecus ē ⁊ manu tētāsobliuionē accipiēs purgatiōis veteꝝ ſuoꝝ delictoꝝy Quapropt̓ fr̄es magꝭ ſatax gite vt ꝑ bona oꝑa certamyvr̄am vocationē ⁊ electio
z nē faciatꝭ. Hec eī faciētesnō peccabitꝭ aliqn̄. Sic eīd abundanter miniſtraviturvobis introitus ineternūregnū domini ⁊ ſaluatorise noſtri ieſu xp̄i. Propt̓ qd̓vos incipiā ſemꝑ cōmouere de his ⁊ quidem ſciētesſꝫ ⁊ cōfirmatos vos in p̄ſeniti veritate. Iuſtum aūt arkbitror qͣꝫdiuſum in hoc taibernaculo ſuſcitare vos inincōmonitione: certus ꝙ velox eſt depoſitio tabernaculi mei ẜm ꝙ ⁊ dominusnr̄ ieſus xp̄us ſignificauitn mihi. Dabo autē oꝑam ets frequenter habere vos ꝑq̓ obitum meum: vt horumomnium memoriam faciar̄tis Nō em̄ indoctas fabus las ſecuti notam facimusvobis domini noſtri hiet ſu xp̄i virtutē ⁊ p̄ſcientiam
g ¶ Naxima ⁊ p̄cioſa nob̓ ꝓniſſa donauit .ſ. ſpm̄ſanctuꝫſigno viſibili ⁊ donū linguaꝫ ſicut ꝓmiſerat Iuc. vltimoUos āt manete ī ciuitate donec induamī v̓tute ex alto. ⁊Ioh̓ .xvj. Si eī nō abiero paraclytꝰ nō veniat ad vos. ſi ātabiero mittā eū ad vos. ſubdit̉ ibidē. Cū aūt venerit illeſpūs v̓itatꝭ docebitvos omnē v̓itatem.t ¶ Ut ꝑ hͨ. dona ſpirituſſancti vob̓ data.v ¶ Efficiamī. credētes nr̄e p̄dicationi.x ¶ Diuīe cōſor. nature. ꝑ donagr̄e ſic̄ ⁊nos. ſicut ci ꝑfectiones naͣles ſūt q̄damdiuīe nature ꝑticipationes in eē naͣli ſicdona gr̄e ī eē ſūꝑnaturali. ⁊ qm̄ acceſſuſad terminū ad queꝫīcludit receſſū a termīo oppoſito iō ſb̓dit̉. Fugiētes ⁊cͣ. etUos auteꝫHic īcipit ꝓſecutioepl̓e. in qͣ pͦ credētesīducit ad tenendumfirmit̉ fidei v̓itatem.ſcd̓o ad p̄cauēdumoppoſitā falſitatē. c.ſeq̄nti. Prima ī duas. qꝛ pͦ ponit dictaꝫinductionē. ſcd̓o inductiōis rationē: ibiHec eī. Circa pͥmuꝫſciendū ꝙ fides ſineoꝑbꝰ mortua eſt. vtdictū ē sͣ. Iaco. ij. ꝓpt̓ qd̓ nō ē ꝑfecta vſqꝫ quaqꝫ. nō ꝑꝑ aliquā falſitatē. nā fid̓iformate nō ſubeſt falſu ſꝫ ꝑꝑ oꝑis defectū: iō credētes īducit ad fidē oꝑantē ꝑ dilectionē ⁊ alias v̓tutes annexas. di.y ¶ Uos āt. ſupple ſcitꝭ. z ¶ Curā oēm ſubinferētes adimplēdū qd̓ ſubdit̉. a ¶ Niniſtrāte in fide vr̄a v̓tute .ſbn̄ oꝑandi vt appareat viua. b ¶ In v̓tute āt ſcientiaꝫ .i.diſcretionē oꝑis directiuā. c ¶ In ſcīa āt abſtinētiā. n̄ ſolū ab illicitꝭ ſꝫ ēt ab aliqͥbꝰ licitꝭ ꝑueniētes ad ꝯſilioꝝ ꝑfectionē. d ¶ In abſtinētia āt patiētiā. ſic̄ d̓r Nat. vj. Cū aūtieiunatꝭ tꝑibꝰ nō īiunctꝭ .ſ. nolite fieri ſic̄ hypocrite triſtes⁊cͣ. e ¶ In patīa aūt ꝑietatē. hͦ ē eī ꝑfectiōis ꝙ nō ſit ſibidurꝰ ꝑ abſtinētiā ⁊ alijs piꝰ ꝑ cōdeſcenſionē. f ¶ In pietatē āt. circa aliqͣs ꝑſonas ſingulares. g ¶ Fraternitatisi. cōitatis fideliū. h ¶ Amorē. qꝛ bonū qͣꝫto cōius ē tātodiuiniꝰ ⁊ meliꝰ. ¶ ¶ In amore āt frat̓nitatꝭ charitatē. id ēvnionē ad deū q̄ ē vinculū ꝑfectiōis Col̓. iij. ⁊ ꝑ ꝯn̄s oīmp̄dictoꝝ ꝑfectiua. k ¶ Hec eī. Hic ꝯn̄r ponit̉ inductōisdicte ratio. ⁊ pͦ rōe ſūpta ex ꝑte inductiōis. ſcd̓o ex ꝑte īducētis: ibi. Propt̓ qd̓. Prima rō. qꝛ ſi acqͥeſcat̉ inductionidicte ꝓuenit inde magnū bonū. ⁊ euitat̉ magnū maluꝫ. ⁊h̓ ē qd̓ dr̄. k Hec eī. p̄dicta. l ¶ Si vobiſcū aſſint. īſeparabilit̓. ⁊m Et ſuꝑent oppoſita vicia. n ¶ Nō vacuos nec ſine fructu. īmo plenos meritis ⁊ premijs.o ¶ Uos cōſtituent finalit̓. p ¶ In dn̄i nr̄i ieſu xp̄i ꝯgnitiōe .i. eiꝰ aꝑta viſiōe Ioh̓ xvij. c. Hec ē vita et̓na vt ꝯgnoſcāt te ſolū deū. ⁊ quē miſiſti ieſū xp̄m. q ¶ Cui eī nō preſto ſūt hͨ cecꝰ ē. in intellectū. r ¶ Et manu tētans .i. dubiꝰin effectu. s ¶ Obliuionē accipiēs ⁊cͣ .i. ꝑ effectū videturoblitꝰ. t ¶ Purgationis. ꝑ baptiſmū in qͦ accepit nouaꝫvitā ꝑ fidē charitate ⁊ alijs v̓tntibꝰ oꝑantem. v ¶ Quaꝓpt̓ frēs mei ſatagite. ꝓcedēdo de bono in meliꝰ. x. ¶ Utꝑ bona oꝑa certā vocationem ad fidē catholicaꝫ. y Etclectionē ad beatitudinē. z ¶ Faciatis. q. d. ſi eſſetꝭ a bo
nis oꝑbus ocioſi videt̉ vocatio ⁊ electio vr̄a magꝭ eē ẜmpn̄tē iuſticiā qͣꝫ ẜꝫ et̓nā dei p̄deſtīationē. Sciēdū tn̄ ꝙ h̓ accipit̉ certitudo ꝓ ꝓbabili ꝯiectura q̄ certitudo ē in moralibus ⁊ hūanis agibilibꝰ reqͥrenda ẜm ꝙ d̓r .j. ethic. diſciplinati em̄ ē intantū certitudinē inqͥrece ẜm vnūqd̓qꝫ genus īqͣꝫtū natura reirecipit ꝓximū eī videt̉ mathematicū ꝑſuadentē acceptare.⁊ rhetoricū demonſtrationes expetere.a ¶ Hec eī faciētes.i. oꝑa bōa ꝯtinuātesb ¶ Non peccabitisaliqn̄ .ſ. mortali peccato. qꝛ veniale n̄ p̄tvitari omnino.c ¶ Sic em̄ abundāter .j. ꝑ ml̓ta merita.d ¶ Niniſtrabit̉ vobis introitꝰ in etruūregnū. qd̓ ē ſūme deſiderādū. e ¶ Propter qd̓. Hic ꝯn̄r inducit̉ ꝓpoſitū rōe ſūpta ex ꝑte inducētis⁊ hͨ ē duplex. ſecūdaponit̉ ibi. Non em̄.pͥma v̓o accipit̉ excura paſtorali. q̄ mouere dꝫ paſtorē ad īformādū ſubditos ībono ⁊ ꝯfirmanduꝫ⁊ maxīe qn̄ ſcit obitū ſuū ꝓpinquū ⁊ ſicerat in petro paſtore fideliū ⁊ hͦ ē qd̓ dicit. e ¶ Propt̓ qd̓⁊cͣ. cōmonere de his .i. de oꝑibus bonis. ⁊ dicit. Incipiaꝫ.i. ita frequēter hoc faciā ac ſi ſꝑ cēm in principio. f ¶ Etqͥdē ſcientes. bonū facere. g ¶ Et cōfirmatos. vos.h ¶ In pn̄ti veritate. ſupple deſidero eē. ꝑꝑ qd̓ ponit̉ ī aliqͥbꝰ libris. Dolo qꝛ ſubintelligit̉ lꝫ nō ſit de textui ¶ Iuſtū eī arbitror. rōe officij mihi īpoſiti. k ¶ Ꝙͣdiuſu in hͦ tabernaculo .i. viuens in hͦ corꝑe. qd̓ d̓r tabernaculum anime. lSuſcitare vos in cōmotione .i. excitarevos ad bonū. mi. Certus ꝙ velox ē ⁊cͣ. Sciebat eī mortē ſuā ꝓpinquā ꝑ xp̄i reuelationem. n ¶ Pabo aūt operam .i. efficaciter ⁊ frequenter hoc faciam. o ¶ Haberevos. ſupple memoriā de cōmonitionibꝰ meis. p ¶ Pꝰobitū meū. Naſtor eī bonꝰ deſiderat ⁊ q̄rit ſalutē ſui gregis. non ſolum ꝓ tꝑe ſuo. ſꝫ etiā ꝓ futuro. q ¶ Ut horūmemoriā faciatis .i. oꝑe impleatis. ex dictis patꝫ ꝙ hancepiſtolā ſcripſit rome ſic̄ ⁊ p̄cedenteꝫ. nā ſicut dicitur hicꝓpinquꝰ erat paſſioni ſue quā ſuſtinuit romē. r ¶ Nonem̄. Hic ponit̉ ſcd̓a ratio q̄ accipit̉ ex doctoris certitudīeqͥ tāto magis mouet̉ ad docendū quanto ſcit ſuaꝫ doctrinam eſſe verā. erat aūt petrus de veritate ſue doctrine duplici via certus. ſcd̓a ponit̉ ibi. Et habemus. Prima viafuit ꝑ auditū immediate a deo patre. a quo nulla falſitaspoteſt eſſe. iō dicit. Nō em̄ indoctas fabulas ſecuti. ſicutſequunt̉ poete ⁊ dociores falſi. s ¶ Notā facimꝰ vobisdn̄i nr̄i ieſu xp̄i v̓tutē. vobis predicando ⁊ ſermonē miraculis xp̄i nomīe factis cōfirmādo. ad ſue diuinitatis oſtēſionem. t ¶ Et preſcientiā. nam inqͣꝫtū deꝰ nouit omīaab eterno. ⁊ inqͣꝫtuꝫ hō ab inſtanti cōceptionis nouit quecognoſcit deus ſcīa viſionis que reſpicit habētia eſſe ẜmquācūqꝫ differentiā tꝑis. v ¶ Sꝫ ſpeculatores facti illiꝰmagnitudinis .i. magnifice traffiguratiōis: quam viderūtpetrus iacobus ⁊ iohannes in qua tranſfiguratione apparuit eis in forma humanitatis glorioſa.