Petri apoſtoli I
bThariſſimi obſecro vos tāycqͣꝫ aduēas ⁊ ꝑegrīos abſtinere voſ a carualibꝰ deſidedrijs q̄ militāt aduerſꝰ aīaꝫē ꝯuerſationē vr̄am inter gētes hn̄tes bonā. vt ī eo qd̓detractāt de vob̓ tanqͣꝫ demalefactoribꝰ ex hoīs oꝑitbus vos ꝯſiderātes glorificēt deū ī die viſitationisſꝫ Subiecti igr̄ eſtote oī humane creature ꝑꝑ deū. Siue regi qͣſi p̄celleti: ſiue duicibus tāqͣꝫ ab eo miſſis advīdictā malefactoꝝ: laudēk ꝟo bonoꝝ. Quia ſic eſt volluntas dei: vt bn̄faciētesobmuteſcere faciatꝭ imprudentiam hoīm ignorātiaꝫ.Quaſi liberi. ⁊ nō qͣſi ve-lamen hn̄tes malicie lib̓taS tē ſꝫ ſic̄ ẜui dei. Oēs honoq̄ rate fraternitateꝫ diligite.Deū timēte regē honorifit cate. Serui ſubditi eſtote:ſī om̄i timore dn̄is n̄ tm̄ bo
Inis ⁊ modeſtꝭ ſꝫ etiā diſcol̓Hec ē eī gratia ſi ꝑꝑ d̓i cōcſcīam ſuſtinet quis triſticias patiēs iniuſte. Que .n.t eſt gr̄a ſi peccantes ⁊ colas phizati ſuffertis. Sꝫ ſi bn̄h facientes. patiēter ſuſtinetis: hec eſt gr̄a apud deuꝫf In hoc eī vocati eſtꝭ qͥa etxp̄s paſſus ē ꝓ nobis: vob̓relinquēs exemplū. vt ſeqͣmini veſtigia eiꝰ. Qui peccatū nō fecit: nec inuētꝰ eſtdolꝰ in ore eiꝰ. Qui cū malediceret̉ nō maledicebatcū pateret̉ nō cōminabat̉.in Tradebat āt iudicanti ſe īn iuſte. Qui pctā nr̄a ip̄e pero tulit in corꝑe ſuo ſuper lignum: vt peccatis mortuiiuſticie viuamus cuiꝰ liuore ſanati eſtis. Eratis eniꝫſicut oues errantes: ſꝫ conuerſi eſtis nunc ad paſtorēet epiſcopum animaruꝫ veſtrarum.
g ¶ Chariſſimi. Hic ꝯn̄r inducit fideles acdei ꝑ exēplū ſācte ꝯuerſatiōis: ſcd̓o ꝑ exēplū debite ſubiectionis: ibi. Subiecti: eſtote. Circa pͥmuꝫ d̓r. b ¶ Obſecro vos tāqͣꝫ aduē. ⁊ ꝑegri. a ciuitate celeſti. Hebreoꝝ. xiij.Nō habemꝰ h̓ manentē ciuitatē ſꝫ futurā inqͥrimꝰ iō peregrini ſumꝰ. ¶ Abſtinere voſ a carnalideſiderijſ. ꝑegrini eīnō q̄runt in delitijsmanere. ſꝫ feſtinantad patriā trāſire ⁊ h̓potiſſime cōpetit p̄dicatoribꝰ: ẜm ꝙ dicit apl̓us. j. Coꝝ. ix.Caſtigo corpꝰ meuꝫ⁊ in ẜuitutē redigo:ne forte cū alijs p̄dicaueri ip̄e reprobuſefficiar deuictꝰ a delitijs carnalibꝰ ideoſubditur. d ¶ Quemilitāt aduerſꝰ aīaꝫa culmīe v̓tutꝭ ip̄aꝫdeijciēdo. e ¶ Conuerſationē vr̄am inigētes hn̄tes bonamnō ad laudē ꝓpriamſꝫ ad dei gloriā ⁊ ꝓximi edificationē. idoſeqͥt̉. f ¶ Glorificētdeū in die viſitatōisdiuine gr̄e. eos ad fidē ꝯuertēdo.gi Subiecti ¶ Hicꝯn̄r inducit eos addandū exēplū debite hūiliationis: q̄ eſtfundam ētū ⁊ cuſtoſoīs v̓tutꝭ. d. Subietate. h ¶ Om̄i hūane creature ꝑꝑ deū. inqͣꝫtū eiꝰ imagocti eſtote. vera hūilirelucet in ea. ⁊ potiſſime ſuꝑioribꝰ ꝑſonā dei repn̄tantibꝰiō ſubdit̉. Siue regi ⁊cͣ. ⁊ ſeqͥt̉. i ¶ Ad vin. male. ſic̄ ſuntextirpatores vicioꝝ ⁊ ꝯſeruatores v̓tutū. ꝑꝑ qd̓ eis debet̉honor qͥ exhibēdꝰ ē alicui rōe v̓tutꝭ ī ſe vl̓ ī alijs. vt dictuꝫēsͣ. Iaco. ij. k ¶ Quia ſic ē volū. dei. quā īplere debetisl ¶ Ut bn̄ſa. obmuteſce faciatꝭ ⁊cͣ. qꝛ ꝑ hͦ ab eis auferetismateriā loq̄ndi de vobis. m ¶ Quaſi liberi. ẜm v̓itateꝫq̄ ē libertas a vicijs. n ¶ Et nō qͣſi velamē hn̄tes malicielibertatē. q. d. libertas vr̄a ſit ad bonū ⁊ nō ad malū qd̓ dicit ꝯͣ aliqͦs. qͥ dicebāt ſe eē liberos a tributo. eo ꝙ erant filijdei ꝑ baptiſmū. qd̓ n̄ ē veꝝ. ⁊ ſic retinēdo illd̓ qd̓ debebat̉dn̄is tꝑalibꝰ cōmittebāt furtuꝫ. o ¶ Sꝫ ſic̄ ẜui qͥ redduntvnicuiqꝫ qd̓ ē ſibi debitū Mat. xxij. Reddite q̄ ſūt ceſarisceſari. ⁊ q̄ ſūt dei deo. p ¶ Oēs honorate. inqͣꝫtū relucetin eis imago. dei. q ¶ Fraternitatē diligite. q. d. lꝫ omēsſint charitate diligēdi. tn̄ ſpālit̓ xp̄iani qͥ ſt̓ frēs vr̄i. ex xp̄o⁊ eccl̓ia ſic̄ ⁊ vos regenerati. r ¶ Deū timete. timore filiali. s ¶ Regē honorificate. inqͣꝫtū gerit ꝑſonā dei.t ¶ Serui. Poſtqͣꝫ btūs petrꝰ īformauit oēs generalit̓. h̓ꝯnrīformat exn̄tes ī aliqͥbꝰ ſtatibꝰ ſpālit̓. ⁊ pͦ ī ſtatu ẜuili.ſcd̓o in ſtatu ꝯiugali. ſeq̄n. ca. tercio ī ſtatu paſtorali in pͥncipio qͥnti capl̓i. Quarto ī ſtatu iuuenili: ibi. Sil̓r adoleſcētes. Prima ī duas. qꝛ pͦ ponit ſuū documētū. ſcd̓o confirmat ꝑ exēplū: ibi. In hͦ em̄. Circa pͥmū dic̄. t ¶ Seruiſubditi eſto. in oī ti. dn̄is. Hic accipit̉ oē ꝓ toto totū āt etꝑfectū idē ſt̓. v. metaph̓. ē igit̉ ſēſus. v ¶ In oī timore .i.ꝑfecto timore: ē āt timor ꝑfectꝰ qn̄ qͥs cauet nō ſolū offenſā dei. ſꝫ etiā hoīs ꝑꝑ deū. iō ſubdit̉. x ¶ Nō tm̄ bonis .i.bn̄ morigeratꝭ. y ¶ Et modeſtis .i. oꝑantibꝰ ẜm moderamē rōnis. z ¶ Sꝫ etiā diſcol̓ .i. diſcordātibꝰ ab iſtis mori
bus ⁊ imꝑandi mō. a ¶ Hec ē em̄ gr̄a dei .i. res gratioſacorā deo. qꝛ ē ſuꝑerogationis. b ¶ Si ꝑꝑ ꝯſcīaꝫ dei .i. ꝓpi̓ꝯſcīām timoroſā. quā aliqͥs hꝫ de deo. qꝛ nō ſolū vult impleri mādata. ſꝫ etiā cōſilia. c ¶ Suſtinet qͥs triſticias .i.illatas a dn̄is penas. d ¶ Patiēs iniuſte .i. patiēter ſuſtinēs qd̓ infertur iniuſte qd̓ declarat ꝯn̄r.di. e ¶ Que ē eniꝫgr̄a. ſuꝑerogationisSi peccan. ⁊ co.ſūffertis. q. d. nulla.ſꝫ ē magis iuſticia.g ¶ Sꝫ ſi be. .i. bn̄ ſeruiētes dn̄is veſtris.h ¶ Patiēt̓ ſuſti. ꝑꝑdeū penas ab eis illatas vobis.i ¶ Hec ē gr̄a apuddeū vn̄ reddet ſupererogationis p̄miuꝫ.k ¶ In hͦ eī. Hic ꝯn̄dictū ſuū confirmatꝑ exēplū. d. In hͦ eīvocati eſtis. vt iniuriā patient̓ toleretisl ¶ Quia ⁊ xp̄s paſſus ē ꝓ nob̓ ſimilia⁊ maiora. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. m ¶ Tradebat āt iudicati ſe īiuſte .i. pylato qͥ iudeorū fauore ⁊ ceſarꝭ timore cōdēnauit cūiniuſte Iohā. xviij.Tradidit āt ſe pylato. ⁊ tradidit ſe iudeis eū querētibus admortē obuiauit. di.Ego ſū. Si gͦ me q̄ritis ſinite hos abireſciēs ꝙ tradituri erāt eū pylato. hͨ āt traditio ex ꝑte xp̄i ꝓceſſit ex obediētia ad patrē ⁊ maxīa charitate ad nos. ex ꝑte v̓o iude ex maxima cupiditate: ⁊ ex ꝑte iudeoꝝ ex maxima malignitate. ꝑꝑ qd̓ in xp̄o fuit ſūme meritoria. Inalijs āt dānabilis ⁊ iniqua. n ¶ Qui peccata nr̄a ip̄e ꝑtulit in corpore ſuo. penā ꝓ ip̄is debitā ſuſtinēdo. o ¶ Super lignū. ſācte crucis. p ¶ UUt peccatis mortui .i. vt amplius nō peccemꝰ. ſicut motui corꝑaliter ceſſant ab actuoꝑandi. q ¶ Iuſticie viuamꝰ .i. xp̄o qͥ eſt nr̄a iuſticia effectiue. r ¶ Cuiꝰ liuore. quē habuit in corꝑe ex colaphizationibꝰ ⁊ ꝑcuſſionibus. s ¶ Sanati eſtis. a peccatoruminfirmitatibus. qd̓ declarat vlteriꝰ. d. t ¶ Eratis em̄. anteꝯuerſionē. v ¶ Sicut oues errātes. ꝑ deuia viciorum.x ¶ Sed ꝯuer. eſtꝭ nūc ad paſtorē .i. xp̄m qͥ paſcit vos corpore ⁊ ſanguine ſuo ī euchariſtie ſacr̄o. y ¶ Et epiſcopūaīaꝝ veſtraꝝ ſaluti ſuꝑ intendendo. ep̄s eī grece ſuꝑintendēs dr̄ latine. ab ep̄i qd̓ ē ſupra. ⁊ ſcopos qd̓ ē intentio.¶ In. c. ij. vbi dr̄ in poſtil. Et regale ſacerdotiū .i. cōformati in xp̄o qui eſt rex ⁊ ſacerdos.¶ Additio.Otādū ꝙ ppl̓s dei ſb̓ amiquo teſtō exn̄s dicebat̉ rengnū ſacerdotale Exo. xix. vn̄ regnū apd̓ illos ponebat̉ in ſubſtātiuo tāqͣꝫ pͥncipale. ſacerdotiū v̓o adiectiuo tāqͣꝫ minꝰ pͥncipale. ſacerdotiū em̄ illiꝰ tꝑis erat imfectū. nō .n. offerebat̉ ibi niſi ſāguis hyrcoꝝ ⁊ vituloꝝ ethmōi. ſꝫ genꝰ in no. te. exn̄s dr̄ regale ſacerdotiū vt h̓ in qͦponit̉ ſacerdotiū in ſb̓ſtātiuo tāqͣꝫ pͥncipale ⁊ regale ī adiectiuo ſicut minꝰ pͥncipale qꝛ ſacerdotiū no. legꝭ ē ꝑfectiſſimū ꝑ qd̓ xp̄s īmolat̉ de eccleſia tn̄ ſuꝑiori vbi he dignitates ceſſant dr̄. Feciſti nos deo nr̄o regnum ⁊ ſacerdotesApoc̄. v. qꝛ ibi nulla ē p̄eminētia rōne dignitatis ſacerdotalis ſeu regalis niſi ẜm propria merita perſonalia.
qq iij