Epiſtola canonica
Eponētes igit̉ omne maliciā ⁊ omnēc dolum ⁊ ſimulatioZnes ⁊ īuidias ⁊ oēs detrafctiones: ſic̄ mō gēti īfāteſracionabiles ⁊ ſine dolo:ſꝫ lac ꝯcupiſcite: vt in eo creſcatis ī ſalutē: ſi tn̄ guſtatꝭ⁊qm̄ dulcis ē dn̄s. Ad quēſaccedētes lapidē viuū aboībꝰ qͥdē reprobatū. a deoꝑ aūt electū ⁊ honorificatuꝫ⁊ ip̄i tāqͣꝫ lapides viui: ſus peredificamī domos ſpirit tuales ī ſacerdotiū ſanctūvofferētes ſpiritales hoſtixas acceptabiles deo ꝑ ieyſum xp̄m. Propt̓ qd̓ ꝯtīetz ſcriptura. Ecce pono ī ſyōgͦ lapidem ſummū angularē
ꝑ robatum: electū: p̄cioſuꝫf ⁊ qͥ crediderit in eum nons ꝯfundet̉. Uob̓ igit̉ honorhͦ credentibꝰ nō credētibusaūt lapis quē reprobauer̄tedificātes: h̓ factꝰ eſt in caput anguli ⁊ lapis offenſiConis ⁊ petra ſcādali his qͥnoffendunt ꝟbo: nec credūtn in qͣ ⁊ poſiti ſt̓. Uos autēo genus electū regale ſacerl̓ tiū: gēs ſctā ppl̓s acqͥſitōrnis vt ꝟtutes ānūcietꝭ eiqͥ de tenebris vos vocauit ī admirabile lumē ſuuꝫv Quiʳ aliquando non poxpulus dei nunc autem poypulus dei qui non conſecuti miſericordiam: nuncautē miſericordiā ꝯſecuti.
nerat ad hītandū cū eis. Illi aūt qͥ ꝯuertebāt̉ de gētilitatedicebātur ꝓſeliti. ⁊ cū hͦ ꝯcordat prīa glo. in hͦ loco. lꝫ ſecūda videat̉ diſcordare. prīa tn̄ ē tenēda. nec etiā eſt viſil̓e ꝙbtūs petrꝰ qͥ apl̓s circūciſionis erat. ſpēaliꝰ ſcriberet circūciſis ꝓſelitis qͣꝫ circūciſis ſidelibꝰ ātiqͥs ⁊cͣ. ¶ Capi. ij.Eponentes.tus petrꝰ inPoſtqͣꝫ beaſtruxit fideles de regeneratōe ſpūali. h̓ꝯn̄r īſtruit eoſd̓ educatōe ꝯn̄ti. ſic̄ ī oꝑenaͣe nutritōꝫ ſequiſgeneratio. ⁊ diuidit̉ī duas ꝑteſ. qꝛ pͦ īducit ad hāc educatōꝫſcd̓o ad ꝯn̄dā ꝑfctōibi. Ad quē accedētes. ſic̄ ī naͣlibus ꝑfectio ſeqͥt̉ educatōnēnutritio v̓o in fide ⁊moribꝰ p̄ſuppōit vicioꝝ abiectōꝫ. iō dic̄a ¶ Deponētes igit̉oēm maliciā .i. malā cogitatōnē ꝯͣ ꝓximū adhuc in cordelatentē. b Et omnē dolū .i. v̓bū ꝓximi d̓ceptoriū. cEt ſil̓atōes. bōitatiſapparētis tm̄.d ¶ Et inuidias. ideſt triſticias de bōisꝓximi. e ¶ Et oēs detractōes. qͥbꝰ īfert̉ nocumētū ꝓxīoī eiꝰ fama. q̄ ē p̄cioſior pecunia. fj Sic̄ mō geniti īfātesrōnabiles ⁊ ſine dolo. regenerati ei ꝑ baptiſmū dn̄t eſſe ſimiles īfantibꝰ qͣꝫtū ad īnocentiā. ſꝫ n̄ qͣꝫtū ad ignorantiaꝫ.g ¶ Iac ꝯcupiſcite .ſ. facilioris doctrīe: ẜm ꝙ dr̄ prīa Coꝝ.iij. Cāqͣꝫ ꝑuul̓ ī xp̄o lac vob̓ potū dedi. n̄ eī de nouo baptizatꝭ dn̄t ardua ⁊ difficilia fidei ꝓponi q̄ nō ſt̓ ab eis capibilia. ſꝫ tm̄ leuia. ſic̄ nec pueris corꝑal̓r dant̉ ſtatī cibaria ſolida. vt carnes ⁊ piſces ſꝫ defacili ꝯuertibilia. vt lacͣ ⁊ hmōi.h ¶ Ut ī eo creſcatis ī ſalutē .i. ꝑ noticiā faciliū aſcendatisad noticiā magis difficiliū. ⁊ ꝓficiatis ī augmēto fidei etmoꝝ. i ¶ Si tn̄ guſtatis qm̄ dulcis ē dn̄s. Sic̄ eī cibꝰ coporal̓ non ꝓficit niſi ſapiat. ſic nec ſpūal̓. k ¶ Ad quemaccedētes. h̓ ꝯn̄r īducit fideles ad ꝑfectōis adeptōnē. ſcd̓oadepte diffuſiōꝫ. ibi. vos āt. Prīa ī tres. qꝛ prīo fac̄ ſuā admōitōꝫ. ſcd̓o īducit ſcripture ꝯfirmatōꝫ. ibi. ꝓpt̓ qd̓. t̓cio īfert ſuā ꝯcluſiōꝫ. ibi. vob̓ igit̉. Circa primū ſciēdū ꝙ xp̄s ēfuudamētū eccīe. ẜm ꝙ dr̄. j. Coꝝ. iij. Fūdam̄tū alid̓ nēop̄t ponere p̄ter id qd̓ poſitū ē. qd̓ ē xp̄s ieſus. huic āt fundamēto adherēt fideles ꝑ fidē charitate for̄atā. ⁊ ſic ꝓficiunt ad augmētū fidei ⁊ moꝝ. ⁊ hͦ ē qd̓ dicit. k ¶ Ad quēquē .ſ. xp̄ꝫ. l ¶ Accedētes. fide for̄ata charitate. m ¶ Lapi. vi. n̄ tm̄ for̄air ſꝫ etiā effectiue. qꝛ cauſat ī alijs vitā ſpūalē. n ¶ Ab ho. qͥdē reprobatū .i. a iudeis ꝑfidis humanatm̄ ſapiētibꝰ ⁊ nō diuīa. o ¶ A deo āt electū. ad ſalutemmd̓i fiēdā ꝑ ip̄m ¶ Et honorificatū. ī miracl̓oꝝ oꝑatōe ⁊ īſua gl̓oſa r̄ſurrectōe ⁊ aſcēſiōe ⁊ ſpūſſcī miſſōie q ¶ Et ip̄i.i. voſip̄i. r ¶ Tāqͣꝫ lapides viui. ꝑ fidē charitate forataꝫ.¶ Suꝑedificamī domos ſpūales .i. ī domos ſpūales.t. Sacerdotiū ſcm̄ ⁊cͣ. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ ſic̄ hō xp̄s ē d̓itēplū: qꝛ ī eo hītat diuinitas ⁊ ſacerdos ⁊ hoſtia inqͣꝫtū obtulit ſemetip̄m deo pr̄i ꝓ ſalute mūdi. ſic fideles ei ꝯformati ſunt dei domꝰ vel tēplū inqͣꝫtū deꝰ hītat ī eis ꝑ gr̄amſt̓ etiā ſacerdotes ⁊ hoſtia inqͣꝫtū ſeip̄os offerūt deo ꝑ deuotōꝫ ⁊ ſctām oꝑatōꝫ. iō ſubdit̉. v ¶ Offerētes ſpiritaleſhoſtias. nō carnales ſic̄ in lege veteri. x ¶ Acceptabilesdeo ꝑ ieſum xp̄m. ꝑ quē ſumꝰ deo pr̄i recōciliati. ꝓpt̓ qd̓ī fine oblationū ⁊ or̄onū eccl̓ie ponit̉ ꝑ dn̄m ieſum xp̄m.
vel aliqd̓ ſil̓e. qꝛ ꝑ ip̄m nr̄e oblatōes ⁊ orōnes ſūt accepte.y ¶ Propt̓ qd̓. h̓ ꝯn̄r ad ꝓpoſitū īducit ſcripturā. d. Propter qd̓ ꝯtinet ſcriptura Eſa. xxviij. ẜm trāſlatōꝫ. lxx.z¶ Ecce pono in ſyon .i. ī eccleſia ꝑ ſyon figurata. eo ꝙ ibixp̄s p̄dicauit. ⁊ apl̓is ſpm̄ ſctm̄ miſit. a Lapidē ſumū.i. xp̄m ſic̄ ibidē declaratū fuit. etiā perdicta hebreycoꝝ doctoꝝ. b ¶ Angularē. qꝛ xp̄s ꝯiūxit iudeos ⁊ gētiles ī vnaeccīa tāqͣꝫ duos parietes. c ¶ Electū. adeo ad opꝰ nr̄e redēptōis. d ¶ Precioſum. ꝑ inhabitatōꝫdeitatis. e ¶ Et qͥcrediderit ī eu. tāqͣꝫ īſaluatoreꝫ oīm fideforata charitate.f ¶ Nō ꝯfundet̉. ſedmagꝭ honorabiturceleſti honore.g ¶ Nobis igit̉. hicex dictis īfert ꝯcluſionc dicens. Uobisigit̉ honor credentibus erit ſupple ī celeſtibꝰ h ¶ Nō credētibꝰ āt lapis queꝫreprobauerūt edificāt. ij. iudeoꝝ ſcribe⁊ ſacerdotes.i ¶ Hic factus eſt incaput anguli ꝯiūgēs iudeos ⁊ gētiles in vna eccl̓ia dei.k ¶ Et lapis offenſiōis ⁊ petra ſcādali. hͦ accipit̉ d̓ Eſa. viijca. ⁊ intelligit̉ ad lr̄am de reprobatōe iudeoꝝ. vt ibidē dictū fuit. iō ſubdit̉. l ¶ His qͥ offendunt v̓bo. i. iudeis obſtinatꝭ blaſphemātibꝰ xp̄m. m ¶ Nec credūt in qͦ ⁊ poſiti ſt̓. Ad hͦ eī fuit eis data lex. vt diſponerēt̉ ad xp̄ꝫ. ẜꝫ ꝙ dr̄Galath. ij. Lex pedagogꝰ nr̄ fuit ī xp̄o ⁊ ip̄i ꝓ maiori ꝑte remāſerūt īcreduli. n ¶ Vos aūt. Poſtqͣꝫ īduxit fideles ad ꝑfectōꝫ ꝯſeq̄ndā. h̓ ꝯn̄r īducit eos ad huiꝰ ꝑfectōisdiffuſiōꝫ. tūc eī dr̄ aliqͥd ꝑfectū cū p̄t alterū facere qͣle ip̄mē. iiij. metheoroꝝ. ⁊ prīo īducit ad hāc diffuſiōꝫ faciēdamv̓bo p̄dicatōis. ſcd̓o exēplo ſacre ꝯuerſatōis. ibi. Chariſſimi. Circa primū dicit. n ¶ Vos āt genꝰ electum. ſuppleeſtis ꝑ baptiſmū ī qͦ facti eſtis filij dei adoptiui ⁊ ꝑ ꝯn̄s degenere eiꝰ. o ¶ Regale ſacerdotiū .i. ꝯforati xp̄o qͥ eſt rex⁊ ſacerdos ẜm ordinē melchiſedech qͥ fuit rex ⁊ ſacerdosGen̄. xiiij. ⁊ ſic ē de veris xp̄ianis qͥ ſt̓ reges ꝑ ſb̓iectōꝫ paſſionū ⁊ ſacerdotes ꝑ orōis deuote ſacrificiū. iō d̓r Apoca.v. Feciſti nos deo nr̄o regnū ⁊ ſacerdotes ⁊cͣ. d ¶ Gensſctā .i. ꝑ baptiſmū lauata ⁊ md̓ata. q ¶ Populꝰ acqͥſitōisp̄cioſo ſanguīe xp̄i vt dcm̄ ē ca. p̄cedē. r ¶ Ut v̓tutes eiꝰannūcietis. v̓bo ſctē exhortatōis. s¶ Qui de tenebris.igrantie. t ¶ Uos vocauit ī admi. lum̄ ſuū .ſ. fidei ⁊ gr̄e⁊ final̓r ad lum gl̓ie. v ¶ Qui aliqn̄ n̄ ppl̓s dei. an̄ cōuerſionē. Hec aūt ſcriptura accipit̉ d̓ Pſee .j. ⁊ ītelligitur adlr̄am de vocatōe gētiū ad fidē: vt oſtenſum fuit ibidē ⁊ h̓ īducitur quia ſicut dictum eſt in principio huius epiſtole:beatus petrus videtur eam ſpecialiter ſcripſiſſe conuerſis de gentilitate. gentiles autē dicebant̉ non populꝰ deieo ꝙ erant ydolatrie dediti. iudei v̓o dicebantur eius populus vt patet in multis locis veteris teſtamēti eo ꝙ erātcultores vnius dei. x ¶ Sunc autem populus dei quaſi diceret. nunc autem econuerſo eſt: nam iudei obſtinatifacti ſunt non populus dei. gentiles v̓o conuerſi populꝰeius. quia chriſto incorporati.y ¶ Qui non cōſecuti miſericordiā. qꝛ gētiles nō hūerūtꝓph̓ias ⁊ legē diuinitꝰ datā ſicut iudei. z ¶ Nūc āt miſericordiā ꝯſecuti per legis euangelice ſuſceptionem.