Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
306b
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola canonica

Eponētes igit̉ omne maliciā omnēc dolum ſimulatioZnes īuidias oēs detrafctiones: ſic̄ gēti īfāteſracionabiles ſine dolo:ſꝫ lac ꝯcupiſcite: vt in eo creſcatis ī ſalutē: ſi tn̄ guſtatꝭ⁊qm̄ dulcis ē dn̄s. Ad quēſaccedētes lapidē viuū aboībꝰ qͥdē reprobatū. a deo aūt electū honorificatuꝫ ip̄i tāqͣꝫ lapides viui: ſus peredificamī domos ſpirit tuales ī ſacerdotiū ſanctūvofferētes ſpiritales hoſtixas acceptabiles deo ieyſum xp̄m. Propt̓ qd̓ ꝯtīetz ſcriptura. Ecce pono ī ſyō lapidem ſummū angularē

robatum: electū: p̄cioſuꝫf crediderit in eum nons ꝯfundet̉. Uob̓ igit̉ honor credentibꝰ credētibusaūt lapis quē reprobauer̄tedificātes: factꝰ eſt in caput anguli lapis offenſiConis petra ſcādali hisnoffendunt ꝟbo: nec credūtn in poſiti ſt̓. Uos autēo genus electū regale ſacer tiū: gēs ſctā ppl̓s acqͥſitōrnis vt ꝟtutes ānūcietꝭ ei de tenebris vos vocauit ī admirabile lumē ſuuꝫv Quiʳ aliquando non poxpulus dei nunc autem poypulus dei qui non conſecuti miſericordiam: nuncautē miſericordiā ꝯſecuti.

nerat ad hītandū eis. Illi aūt ꝯuertebāt̉ de gētilitatedicebātur ꝓſeliti. ꝯcordat prīa glo. in loco. lꝫ ſecūda videat̉ diſcordare. prīa tn̄ ē tenēda. nec etiā eſt viſil̓ebtūs petrꝰ apl̓s circūciſionis erat. ſpēaliꝰ ſcriberet circūciſis ꝓſelitis qͣꝫ circūciſis ſidelibꝰ ātiqͥs ⁊cͣ. Capi. ij.Eponentes.tus petrꝰ inPoſtqͣꝫ beaſtruxit fideles de regeneratōe ſpūali.ꝯn̄r īſtruit eoſd̓ educatōe ꝯn̄ti. ſic̄ ī oꝑenaͣe nutritōꝫ ſequiſgeneratio. diuidit̉ī duas ꝑteſ. qꝛ īducit ad hāc educatōꝫſcd̓o ad ꝯn̄dā ꝑfctōibi. Ad quē accedētes. ſic̄ ī naͣlibus ꝑfectio ſeqͥt̉ educatōnēnutritio v̓o in fidemoribꝰ p̄ſuppōit vicioꝝ abiectōꝫ. dic̄a Deponētes igit̉oēm maliciā .i. ma cogitatōnē ꝯͣ ꝓxi adhuc in cordelatentē. b Et om dolū .i. v̓bū ꝓximi d̓ceptoriū. cEt ſil̓atōes. bōitatiſapparētis tm̄.d Et inuidias. ideſt triſticias de bōisꝓximi. e Et oēs detractōes. qͥbꝰ īfert̉ nocumētū ꝓxīoī eiꝰ fama. ē p̄cioſior pecunia. fj Sic̄ geniti īfātesrōnabiles ſine dolo. regenerati ei baptiſmū dn̄t eſſe ſimiles īfantibꝰ qͣꝫtū ad īnocentiā. ſꝫ qͣꝫtū ad ignorantiaꝫ.g Iac ꝯcupiſcite .ſ. facilioris doctrīe: ẜm dr̄ prīa Coꝝ.iij. Cāqͣꝫ ꝑuul̓ ī xp̄o lac vob̓ potū dedi. de nouo baptizatꝭ dn̄t ardua difficilia fidei ꝓponi ſt̓ ab eis capibilia. ſꝫ tm̄ leuia. ſic̄ nec pueris corꝑal̓r dant̉ ſtatī cibaria ſolida. vt carnes piſces ſꝫ defacili ꝯuertibilia. vt lacͣ hmōi.h Ut ī eo creſcatis ī ſalutē .i. noticiā faciliū aſcendatisad noticiā magis difficiliū. ꝓficiatis ī augmēto fidei etmoꝝ. i Si tn̄ guſtatis qm̄ dulcis ē dn̄s. Sic̄ cibꝰ coporal̓ non ꝓficit niſi ſapiat. ſic nec ſpūal̓. k Ad quemaccedētes. ꝯn̄r īducit fideles ad ꝑfectōis adeptōnē. ſcd̓oadepte diffuſiōꝫ. ibi. vos āt. Prīa ī tres. qꝛ prīo fac̄ ſuā admōitōꝫ. ſcd̓o īducit ſcripture ꝯfirmatōꝫ. ibi. ꝓpt̓ qd̓. t̓cio īfert ſuā ꝯcluſiōꝫ. ibi. vob̓ igit̉. Circa primū ſciēdū xp̄s ēfuudamētū eccīe. ẜm dr̄. j. Coꝝ. iij. Fūdam̄tū alid̓ nēop̄t ponere p̄ter id qd̓ poſitū ē. qd̓ ē xp̄s ieſus. huic āt fundamēto adherēt fideles fidē charitate for̄atā. ſic ꝓficiunt ad augmētū fidei moꝝ. ē qd̓ dicit. k Ad quēquē .ſ. xp̄ꝫ. l Accedētes. fide for̄ata charitate. m Lapi. vi. tm̄ for̄air ſꝫ etiā effectiue. qꝛ cauſat ī alijs vitā ſpūa. n Ab ho. qͥdē reprobatū .i. a iudeis ꝑfidis humanatm̄ ſapiētibꝰ diuīa. o A deo āt electū. ad ſalutemmd̓i fiēdā ip̄m Et honorificatū. ī miracl̓oꝝ oꝑatōe īſua gl̓oſa r̄ſurrectōe aſcēſiōe ſpūſſcī miſſōie q Et ip̄i.i. voſip̄i. r Tāqͣꝫ lapides viui. fidē charitate forataꝫ. Suꝑedificamī domos ſpūales .i. ī domos ſpūales.t. Sacerdotiū ſcm̄ ⁊cͣ. Circa qd̓ ſciēdū ſic̄ xp̄s ē d̓itēplū: qꝛ ī eo hītat diuinitas ſacerdos hoſtia inqͣꝫtū obtulit ſemetip̄m deo pr̄i ſalute mūdi. ſic fideles ei ꝯformati ſunt dei domꝰ vel tēplū inqͣꝫtū deꝰ hītat ī eis gr̄amſt̓ etiā ſacerdotes hoſtia inqͣꝫtū ſeip̄os offerūt deo deuotōꝫ ſctām oꝑatōꝫ. ſubdit̉. v Offerētes ſpiritaleſhoſtias. carnales ſic̄ in lege veteri. x Acceptabilesdeo ieſum xp̄m. quē ſumꝰ deo pr̄i recōciliati. ꝓpt̓ qd̓ī fine oblationū or̄onū eccl̓ie ponit̉ dn̄m ieſum xp̄m.

vel aliqd̓ ſil̓e. qꝛ ip̄m nr̄e oblatōes orōnes ſūt accepte.y Propt̓ qd̓. ꝯn̄r ad ꝓpoſitū īducit ſcripturā. d. Propter qd̓ ꝯtinet ſcriptura Eſa. xxviij. ẜm trāſlatōꝫ. lxx. Ecce pono in ſyon .i. ī eccleſia ſyon figurata. eo ibixp̄s p̄dicauit. apl̓is ſpm̄ ſctm̄ miſit. a Lapidē ſumū.i. xp̄m ſic̄ ibidē declaratū fuit. etiā perdicta hebreycoꝝ doctoꝝ. b Angula. qꝛ xp̄s ꝯiūxit iudeos gētiles ī vnaeccīa tāqͣꝫ duos parietes. c Electū. adeo ad opꝰ nr̄e redēptōis. d Precioſum. inhabitatōꝫdeitatis. e Etcrediderit ī eu. tāqͣꝫ īſaluatoreꝫ oīm fideforata charitate.f ꝯfundet̉. ſedmagꝭ honorabiturceleſti honore.g Nobis igit̉. hicex dictis īfert ꝯcluſionc dicens. Uobisigit̉ honor credentibus erit ſupple ī celeſtibꝰ h credētibꝰ āt lapis queꝫreprobauerūt edificāt. ij. iudeoꝝ ſcribe ſacerdotes.i Hic factus eſt incaput anguli ꝯiūgēs iudeos gētiles in vna eccl̓ia dei.k Et lapis offenſiōis petra ſcādali. accipit̉ Eſa. viijca. intelligit̉ ad lr̄am de reprobatōe iudeoꝝ. vt ibidē dictū fuit. ſubdit̉. l His offendunt v̓bo. i. iudeis obſtinatꝭ blaſphemātibꝰ xp̄m. m Nec credūt in poſiti ſt̓. Ad fuit eis data lex. vt diſponerēt̉ ad xp̄ꝫ. ẜꝫ dr̄Galath. ij. Lex pedagogꝰ nr̄ fuit ī xp̄o ip̄i maiorite remāſerūt īcreduli. n Vos aūt. Poſtqͣꝫ īduxit fideles ad ꝑfectōꝫ ꝯſeq̄ndā. ꝯn̄r īducit eos ad huiꝰ ꝑfectōisdiffuſiōꝫ. tūc dr̄ aliqͥd ꝑfectū p̄t alterū facere qͣle ip̄mē. iiij. metheoroꝝ. prīo īducit ad hāc diffuſiōꝫ faciēdamv̓bo p̄dicatōis. ſcd̓o exēplo ſacre ꝯuerſatōis. ibi. Chariſſimi. Circa primū dicit. n Vos āt genꝰ electum. ſuppleeſtis baptiſmū ī facti eſtis filij dei adoptiui ꝯn̄s degenere eiꝰ. o Regale ſacerdotiū .i. ꝯforati xp̄o eſt rex ſacerdos ẜm ordinē melchiſedech fuit rex ſacerdosGen̄. xiiij. ſic ē de veris xp̄ianis ſt̓ reges ſb̓iectōꝫ paſſionū ſacerdotes orōis deuote ſacrificiū. d̓r Apoca.v. Feciſti nos deo nr̄o regnū ſacerdotes ⁊cͣ. d Gensſctā .i. baptiſmū lauata md̓ata. q Populꝰ acqͥſitōisp̄cioſo ſanguīe xp̄i vt dcm̄ ē ca. p̄cedē. r Ut v̓tutes eiꝰannūcietis. v̓bo ſctē exhortatōis. Qui de tenebris.igrantie. t Uos vocauit ī admi. lum̄ ſuū .ſ. fidei gr̄e final̓r ad lum gl̓ie. v Qui aliqn̄ ppl̓s dei. an̄ cōuerſionē. Hec aūt ſcriptura accipit̉ Pſee .j. ītelligitur adlr̄am de vocatōe gētiū ad fidē: vt oſtenſum fuit ibidē īducitur quia ſicut dictum eſt in principio huius epiſtole:beatus petrus videtur eam ſpecialiter ſcripſiſſe conuerſis de gentilitate. gentiles autē dicebant̉ non populꝰ deieo erant ydolatrie dediti. iudei v̓o dicebantur eius populus vt patet in multis locis veteris teſtamēti eo erātcultores vnius dei. x Sunc autem populus dei quaſi diceret. nunc autem econuerſo eſt: nam iudei obſtinatifacti ſunt non populus dei. gentiles v̓o conuerſi populꝰeius. quia chriſto incorporati.y Qui non cōſecuti miſericordiā. qꝛ gētiles hūerūtꝓph̓ias legē diuinitꝰ datā ſicut iudei. z Nūc āt miſericordiā ꝯſecuti per legis euangelice ſuſceptionem.