Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
305a
Einzelbild herunterladen
 

Iacobi apoſtoli

a fratres ī alterutrū: vt iudicemī. Ecce iudex an̄ iadnuā aſſiſtit. Exemplū accie pite fr̄es exitꝰ mali. lōganimitatis laboris patiētie ꝓph̓as locuti ſūt ī nomīe dn̄i. Ecce beatificamf eos ſuſtinuer̄t. Sufferēintiā iob audiſtꝭ: et finē dn̄i vidiſtꝭ qm̄ miſericors ē doominꝰ et miſerator. An̄ oīaaūt fr̄es mei nolite iudicare neqꝫ celū neqꝫ terrāneqꝫ aliud qd̓cūqꝫ iuramēa tuꝫ. Sit autē ſermo veſtereſt eſt:: vt ſub iudicio decidatꝭ. Triſtat̉ aūtt aliqͥs vr̄m: oret equo aīos pſallat. Infirmat̉ qͥs in vohbis īducat p̄ſb̓ros eccīe:orēt ſuꝑ: vngentes eumi oleo in noīe dn̄i. Et or̄o fikdei ſaluabit infirmū: alle

uuiabit dn̄s: ſi in pctīsinſit remittēt̉ ei. Cōfiteminin ergo alterutꝝ pctā vr̄a: etorate ꝓinuicē vt ſalueminioMultū em̄ valet dep̄catio iuſti aſſidua. Helyas homo erat ſimilis nobis paſſibilis: oratōne orauit vts plueret fuꝑ terrā nonpluit annos tres menſest ſex. Et rurſū orauit celuꝫdedit pluuiā: terra deditvfructuꝫ ſuum. Fratres meix ſiqͥs ex vob̓ errauerit a ꝟiytate ꝯuerterit qͥs euꝫ: ſcire debet: qm̄ cōuerti fecerit peccatorē ab errore viez ſue ſaluabit animaꝫ eius az morte: et operit multitudinem peccatorum. Explicit epiſtola btī Iacobi apoſtoli.

a Ut iudicemini .i. ꝯdēnemini: ſi mutuā q̄relā adluctū frāgamini impatīam. b Ecce iudex .ſ. xp̄us.c Ante ianuā aſſiſtit. ad vos roborandū velocit̉ vel p̄miandu: inducit ad exemplū ſctōꝝ dicēs. o Exēpluꝫaccipite frēs. exitus mali .ſ. qͣꝫtū ad malū pene culpeqꝛ p̄cioſa ē in cōſpectu dn̄i mors ſctōrūeius: psͣ. cxv.e Et lōganimitatin expectatiōe ꝓmiſi. f Et laboris.tidiani. g Et patiētie. in aduerſitateh Prophetas. vobis datos in exemplū ad talia ſuſtinē. i Qui locutiſūt in noīe dn̄i ꝯſtanter ꝯtēptis ꝑſecutionibꝰ qͣs ꝑꝑ h paſſi ſiſicut ptꝫ de micheazacharia eſaia hieremia pl̓ibꝰ alijs. Ecce btīficamꝰ eos id ēbtōs dicimus.k Qui ſuſtinuer̄t.tribulatiōes patient̉ dic̄ duo notabilisexempla. d.l Sufferentiā iobaudiſtꝭ exēplar patiētie datꝰ eſt vobis.m Et finē dn̄i vidiſtis. qꝛ in ſua paſſione ſuſtinuit doloreꝫacerbiſſimū patientiſſime dicit vidiſtꝭqꝛ multi adhuc viuebāt paſſioneꝫ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i viderāt. n Qm̄ miſericors ē dn̄s. in affectu miſerator ineffectu. Ex maxīa dei miſericordia ꝓceſſit daret nob̓filiū ſuū in redēptiōis nr̄e p̄ciū fortitudinis exemplumo An̄ oīa. Hic ꝯn̄r īducit fideles ad dei reuerētiā: inqͣtuor: in iuramēti deuitatiōe: ſcd̓o in feruēti deuotione:ibi: Triſtat̉ āt. tercio in ſacramēti ſuſceptiōe: ibi. Infirmatur. qͣrto in ꝓximi correctiōe ibi. Frēs mei. Circa pͥmumdicit. o An̄ oīa frēs nolite iurare .i. p̄ponatꝭ iuramē oībꝰ v̓bis vr̄is ꝓmiſſis. d̓r ad remouēdū errorē illo dixerunt iuramentū freq̄ntandū: eo dr̄ Deut̓. x.Dn̄m deū tuū timebis: illi ſoli ſeruiēs. ip̄iqꝫ adherebis:iurabiſqꝫ in noīe illiꝰ. ꝑꝑ qd̓ dixer̄t frequētatio iuramēti facit ad reuerentiā dei: ſic ē exercēde. Sꝫ pꝫ falſūdictū xp̄i: Nat. v. Ego āt dico vob̓ iurare oīno ⁊cͣ.dictū beati iacobi in loco: ēt pꝫ rōnem: qꝛ illd̓ qd̓requirit̉ niſi ad ſubueniēdū defectui: ē ſe appetēduꝫſeu freq̄ntandū: ſicut pꝫ de medicīa q̄rit̉ niſi ad ſubueniendū infirmitati: ſic ē de iuramēto: qꝛ non q̄rit̉ niſiad ſubueniendū defectui: vnꝰ credit alteri in caſu ſb̓uenit̉ iuramentū: in inducit̉ v̓itasⁱ dei īfallibilisin teſtimoniū ī ſe: ſic̄ iurat̉ deū vl̓ ī aliqͣ creatura inqͣꝫ relucet ī ea v̓itas diuīa: vt celū thronꝰ dei ē vl̓ ter: qꝛ ſcabellū pedū eiꝰ ē. Nat. v. Iurare v̓o creaturaꝫẜm ſe illicitū. ſic pꝫ iuramētū ē inducēdū niſi incaſu ī ē ueceſſariū ad cōfirmationē v̓itatꝭ ſic intelligēda ē auctoritas īducta Deūt̓. x. in tali caſu iurādū eſtnomē dei noīa idoloꝝ: ẜm d̓r Exodi. xxiiij. Pernoīa deoꝝ extraneoꝝ iurab̓ qꝛ ea ē cōfirmāda veritas. ꝑtinet ad īfidelitatē ⁊cͣ. a Sit āt. ve. exͣ caſūp̄dictū. b Eſt ē:. ſimpl̓r v̓itatē affirmādo: negādo falſitatē. c Ut ſb̓ iudicio .i. cōdēnatiōe. d Decidatis ex frequēti iuratione cadēdo in falſā fidē: Eccleſ.xxxiij Uir multū iurās replebit̉ iniqͥtate. Triſtat̉.

dn̄r iuducit ad dei reuerētiā ī ferūēti deuotiōe. d. Triſtatqͥs in vob̓ .i. patit̉ accidia ē q̄dā triſticiā in obſequijs diiunis. f Oret eqͦ aīo pſallat .i. nitat̉ ſpm̄ erige̓ ad orā deo deuote ſecrete d̓r. Oret. qͣꝫ publice. Et pſallatOr̄o pſalmodia ſunt ꝯͣ dictā triſticiā optima remedia.g Infirmat̉. ꝯn̄rinducit ad dei reuerentiā in ſūptōne ſacramēti: fac̄ ꝓpoſitū: ſecundo declarat qd̓dā dictum ibiNultū. pͥmū fac̄in duplici ſacr̄o ſcilicet vnctiōis extreme pnīe: qͣꝫtū ad pͥmūdic̄. g Infirmat̉qͥs in vob̓. infirmitate de ꝓbabilit̓ dubitat̉ mori. iſtudſacr̄m ē exeuntiū dede hac vita. h Inducat p̄ſby. ec. ⁊cͣ. licet iſtd̓ ſacr̄m fuerita xp̄o īſtitutū: tn̄ perbeatū iacobū fuitexp̄ſſius publicatū. Et or̄o fidei ſaluabit infirmū. corꝑalit̓ ſpūalit̓. ſb̓dit̓.k Et alleuiabitdn̄s. ab īfirmitate ſiexpediat ei. l Etſi in peccatis ſit. venialibꝰ remittent̉ eiv̓tute hꝰ ſacr̄i. Conſeq̄nter īducit ad reuerēter ſumēdū penitētie ſacr̄m remittūt̉ pctā mortalia. d. m Cōfitemī alterutꝝ ex pꝫ cōfeſſio dꝫ fieri ſolū deo ſꝫ ēt hoī.vn̄ ī lege ve. ſacrificia offerebāt̉ deo pctīs offerebāt̉ manuꝫ ſacerdotꝭ. n Et orate inuicem. confeſſor tenet̉ orare cōfitente: ecōuerſo. o Nultuꝫ em̄Hic cōſeq̄nter declarat qd̓dā dictū .ſ. oratio ſit magneefficacie: qꝛ dixerat valet cōtra triſticiā ad dei reuerentiā ī ſacr̄oꝝ ꝑceptiōe: dicit. Nultū valet dep̄catio iuſti. ecōtra de īiuſto d̓r Eccl̓. xv. eſt ſpecioſa laus inore pctōris. p Aſſidua. vna de cōditiōibꝰ faciuntorationē ſꝑ exaudibilē ē ſit ꝑſeuerās. Alie v̓o due ſitpia ſe. q Belyas erat ſil̓is nobis paſſibilis.timore mortis fugit a facie iezabel̓. iij. Regū. xix. r Etor̄one orauit vt plueret. iij. Reg. xvij. s Suꝑ terrāſ. iſrael. ꝑꝑ maliciā achab fuit illa plaga inducta vt dictū fuit ibidē. t Et rurſū ora. ce. de. pluuiā. iij. Regū.xviij. v Frēs mei. Hic vltimo inducit ad dei reuerentiā in fraterna correctione: que ē actꝰ dilectiōis ꝓximi: et cōſequēs ordinat̉ ad dilectionē reuerētiā dei. d. Siqͥs ex vobis errauerit a veritate. fidei vel morum.Et cōuerterit qͥs. ab īfidelitate ad fidē vel a vicijs advtutes. z Saluabit animā eiꝰ a morte .ſ. culpe gehēne. z Et ope. ml̓ti. pec. vt videāt̉ a deo puniēda pena eterna: ſic ab eo recipiet̉ in gl̓ia ad quā nos ꝑdu.pr̄e ſpūſctō viuit regnat in ſecula ſeculoꝝ Amen. In ca. v. vbi d̓r in poſtil̓. Donec accipiat temꝑaneum.On memini legiſſe de terra ꝓmiſſio­ Additōn nis duplicē fructū ī anno reddet: nec de ꝯmēdat̉ Deut̓. viij. vbi de alijs ꝑtinētibꝰ ad fertilitateꝫſeu fructificationē terre laudat̉: multi ēt ꝑegrini ibi trāſeunt refer̄t. āt qd̓ d̓r. Donec accipiat tꝑaneū ſerotinū. pōt intelligi de qd̓ cōiter cōtingit in oībꝰ regiōibꝰ.ſ. aliqͥ fructꝰ eiuſdē ſpēi veniūt magꝭ tēpeſtiue qͣꝫ alij: pͥmi dicunt̉ tꝑanei. ſecūdi v̓o ſerotini.

q q