Iacobi apoſtoli
a fratres ī alterutrū: vt n̄ iudicemī. Ecce iudex an̄ iadnuā aſſiſtit. Exemplū accie pite fr̄es exitꝰ mali. ⁊ lōganimitatis ⁊ laboris ⁊ patiētie ꝓph̓as qͥ locuti ſūt ī nomīe dn̄i. Ecce beatificamf eos qͥ ſuſtinuer̄t. Sufferēintiā iob audiſtꝭ: et finē dn̄in̄ vidiſtꝭ qm̄ miſericors ē doominꝰ et miſerator. An̄ oīaaūt fr̄es mei nolite iudicare neqꝫ ꝑ celū neqꝫ ꝑ terrāneqꝫ aliud qd̓cūqꝫ iuramēa tuꝫ. Sit autē ſermo veſtereſt eſt: nō nō: vt nō ſub iudicio decidatꝭ. Triſtat̉ aūtt aliqͥs vr̄m: oret equo aīo ⁊s pſallat. Infirmat̉ qͥs in vohbis īducat p̄ſb̓ros eccīe: ⁊orēt ſuꝑ eū: vngentes eumi oleo in noīe dn̄i. Et or̄o fikdei ſaluabit infirmū: ⁊ alle
uuiabit eū dn̄s: ⁊ ſi in pctīsinſit remittēt̉ ei. Cōfiteminin ergo alterutꝝ pctā vr̄a: etorate ꝓinuicē vt ſalueminioMultū em̄ valet dep̄catioh̓ iuſti aſſidua. Helyas homo erat ſimilis nobis paſſibilis: ⁊ oratōne orauit vts nō plueret fuꝑ terrā ⁊ nonpluit annos tres ⁊ menſest ſex. Et rurſū orauit ⁊ celuꝫdedit pluuiā: ⁊ terra deditvfructuꝫ ſuum. Fratres meix ſiqͥs ex vob̓ errauerit a ꝟiytate ⁊ ꝯuerterit qͥs euꝫ: ſcire debet: qm̄ qͥ cōuerti fecerit peccatorē ab errore viez ſue ſaluabit animaꝫ eius az morte: et operit multitudinem peccatorum.¶ Explicit epiſtola btī Iacobi apoſtoli.
a ¶ Ut nō iudicemini .i. ꝯdēnemini: ſi ꝑ mutuā q̄relā adluctū frāgamini ꝑ impatīam. b ¶ Ecce iudex .ſ. xp̄us.c ¶ Ante ianuā aſſiſtit. ad vos roborandū velocit̉ vel p̄miandu: ⁊ inducit ad hͦ exemplū ſctōꝝ dicēs. o ¶ Exēpluꝫaccipite frēs. exitus mali .ſ. qͣꝫtū ad malū pene ⁊ nō culpeqꝛ p̄cioſa ē in cōſpectu dn̄i mors ſctōrūeius: psͣ. cxv.e ¶ Et lōganimitatin expectatiōe ꝓmiſi. f ¶ Et laboris. qͦtidiani. g ¶ Et patiētie. in aduerſitateh ¶ Prophetas. vobis datos in exemplū ad talia ſuſtinēdū. i ¶ Qui locutiſūt in noīe dn̄i ꝯſtanter ꝯtēptis ꝑſecutionibꝰ qͣs ꝑꝑ h paſſi ſiſicut ptꝫ de micheazacharia eſaia hieremia ⁊ pl̓ibꝰ alijs. Ecce btīficamꝰ eos id ēbtōs dicimus.k ¶ Qui ſuſtinuer̄t.tribulatiōes patient̉⁊ dic̄ duo notabilisexempla. d.l ¶ Sufferentiā iobaudiſtꝭ qͥ exēplar patiētie datꝰ eſt vobis.m ¶ Et finē dn̄i vidiſtis. qꝛ in ſua paſſione ſuſtinuit doloreꝫacerbiſſimū patientiſſime ⁊ dicit vidiſtꝭqꝛ multi adhuc viuebāt qͥ paſſioneꝫ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i viderāt. n ¶ Qm̄ miſericors ē dn̄s. in affectu ⁊ miſerator ⁊ ineffectu. Ex maxīa eī dei miſericordia ꝓceſſit ꝙ daret nob̓filiū ſuū in redēptiōis nr̄e p̄ciū ⁊ fortitudinis exemplumo ¶ An̄ oīa. Hic ꝯn̄r īducit fideles ad dei reuerētiā: ⁊ hͦ inqͣtuor: dͦ in iuramēti deuitatiōe: ſcd̓o in feruēti deuotione:ibi: Triſtat̉ āt. tercio in ſacramēti ſuſceptiōe: ibi. Infirmatur. qͣrto in ꝓximi correctiōe ibi. Frēs mei. Circa pͥmumdicit. o ¶ An̄ oīa frēs nolite iurare .i. nō p̄ponatꝭ iuramētū oībꝰ v̓bis vr̄is ⁊ ꝓmiſſis. hͦ d̓r ad remouēdū errorē illorū qͥ dixerunt iuramentū eē freq̄ntandū: eo ꝙ dr̄ Deut̓. x.Dn̄m deū tuū timebis: ⁊ illi ſoli ſeruiēs. ip̄iqꝫ adherebis:iurabiſqꝫ in noīe illiꝰ. ꝑꝑ qd̓ dixer̄t ꝙ frequētatio iuramēti facit ad reuerentiā dei: ⁊ ſic ē exercēde. Sꝫ hͦ pꝫ falſū ꝑdictū xp̄i: Nat. v. Ego āt dico vob̓ nō iurare oīno ⁊cͣ. ⁊ ꝑdictū beati iacobi in hͦ loco: hͦ ēt pꝫ ꝑ rōnem: qꝛ illd̓ qd̓ n̄requirit̉ niſi ad ſubueniēdū defectui: nō ē ꝑ ſe appetēduꝫſeu freq̄ntandū: ſicut pꝫ de medicīa q̄ nō q̄rit̉ niſi ad ſubueniendū infirmitati: ⁊ ſic ē de iuramēto: qꝛ non q̄rit̉ niſiad ſubueniendū defectui: qͦ vnꝰ hō nō credit alteri in qͦ caſu ſb̓uenit̉ ꝑ iuramentū: in qͦ inducit̉ v̓itasⁱ dei īfallibilisin teſtimoniū ī ſe: ſic̄ cū iurat̉ ꝑ deū vl̓ ī aliqͣ creatura inqͣꝫtū relucet ī ea v̓itas diuīa: vt ꝑ celū qͥ thronꝰ dei ē vl̓ ꝑ terrā: qꝛ ſcabellū pedū eiꝰ ē. Nat. v. Iurare v̓o ꝑ creaturaꝫẜm ſe eē illicitū. ⁊ ſic pꝫ ꝙ iuramētū nō ē inducēdū niſi incaſu ī qͦ ē ueceſſariū ad cōfirmationē v̓itatꝭ ⁊ ſic intelligēda ē auctoritas īducta Deūt̓. x. in tali eī caſu iurādū eſt ꝑnomē dei ⁊ nō ꝑ noīa idoloꝝ: ẜm ꝙ d̓r Exodi. xxiiij. Pernoīa deoꝝ extraneoꝝ nō iurab̓ qꝛ ꝑ ea nō ē cōfirmāda veritas. hͦ eī ꝑtinet ad īfidelitatē ⁊cͣ. a ¶ Sit āt ẜ. ve. exͣ caſūp̄dictū. b ¶ Eſt ē: nō nō. ſimpl̓r v̓itatē affirmādo: ⁊ negādo falſitatē. c ¶ Ut nō ſb̓ iudicio .i. cōdēnatiōe. d ¶ Decidatis ex frequēti iuratione cadēdo in falſā fidē: Eccleſ.xxxiij Uir multū iurās replebit̉ iniqͥtate. e¶ Triſtat̉. h̓
dn̄r iuducit ad dei reuerētiā ī ferūēti deuotiōe. d. Triſtatqͥs in vob̓ .i. patit̉ accidia q̄ ē q̄dā triſticiā in obſequijs diiunis. f ¶ Oret eqͦ aīo ⁊ pſallat .i. nitat̉ ſpm̄ erige̓ ad orādū deo deuote tā ſecrete iō d̓r. Oret. qͣꝫ publice. Et pſallatOr̄o eī ⁊ pſalmodia ſunt ꝯͣ dictā triſticiā optima remedia.g ¶ Infirmat̉. h̓ ꝯn̄rinducit ad dei reuerentiā in ſūptōne ſacramēti: ⁊ pͦ fac̄ ꝓpoſitū: ſecundo declarat qd̓dā dictum ibiNultū eī. pͥmū fac̄in duplici ſacr̄o ſcilicet vnctiōis extreme⁊ pnīe: qͣꝫtū ad pͥmūdic̄. g ¶ Infirmat̉qͥs in vob̓. infirmitate de qͣ ꝓbabilit̓ dubitat̉ mori. nā iſtudſacr̄m ē exeuntiū dede hac vita. h ¶ Inducat p̄ſby. ec. ⁊cͣ. licet iſtd̓ ſacr̄m fuerita xp̄o īſtitutū: tn̄ perbeatū iacobū fuit h̓exp̄ſſius publicatū.¶ ¶ Et or̄o fidei ſaluabit infirmū. corꝑalit̓⁊ ſpūalit̓. iō ſb̓dit̓.k Et alleuiabit eūdn̄s. ab īfirmitate ſiexpediat ei. l ¶ Etſi in peccatis ſit. venialibꝰ remittent̉ eiv̓tute hꝰ ſacr̄i. Conſeq̄nter īducit ad reuerēter ſumēdū penitētie ſacr̄m qͥ remittūt̉ pctā mortalia. d. m ¶ Cōfitemīgͦ alterutꝝ ex qͦ pꝫ ꝙ cōfeſſio dꝫ fieri nō ſolū deo ſꝫ ēt hoī.vn̄ ⁊ ī lege ve. ſacrificia q̄ offerebāt̉ deo ꝓ pctīs offerebāt̉ꝑ manuꝫ ſacerdotꝭ. n ¶ Et orate ꝓ inuicem. nā confeſſor tenet̉ orare ꝓ cōfitente: ⁊ ecōuerſo. o ¶ Nultuꝫ em̄Hic cōſeq̄nter declarat qd̓dā dictū .ſ. ꝙ oratio ſit magneefficacie: qꝛ dixerat ꝙ valet cōtra triſticiā ⁊ ad dei reuerentiā ī ſacr̄oꝝ ꝑceptiōe: iō dicit. Nultū eī valet dep̄catio iuſti. nā ecōtra de īiuſto d̓r Eccl̓. xv. Nō eſt ſpecioſa laus inore pctōris. p ¶ Aſſidua. nā vna de cōditiōibꝰ qͥ faciuntorationē ſꝑ exaudibilē ē ꝙ ſit ꝑſeuerās. Alie v̓o due ꝙ ſitpia ⁊ ꝓ ſe. q ¶ Belyas hō erat ſil̓is nobis paſſibilis. nātimore mortis fugit a facie iezabel̓. iij. Regū. xix. r Etor̄one orauit vt nō plueret. iij. Reg. xvij. s ¶ Suꝑ terrāſ. iſrael. nā ꝑꝑ maliciā achab fuit illa plaga inducta vt dictū fuit ibidē. t ¶ Et rurſū ora. ⁊ ce. de. pluuiā. iij. Regū.xviij. v ¶ Frēs mei. Hic vltimo inducit ad dei reuerentiā in fraterna correctione: que ē actꝰ dilectiōis ꝓximi: etꝑ cōſequēs ordinat̉ ad dilectionē ⁊ reuerētiā dei. d.¶ Siqͥs ex vobis errauerit a veritate. fidei vel morum.Et cōuerterit qͥs eū. ab īfidelitate ad fidē vel a vicijs advtutes. z ¶ Saluabit animā eiꝰ a morte .ſ. culpe ⁊ gehēne. z ¶ Et ope. ml̓ti. pec. vt nō videāt̉ a deo puniēda pena eterna: ⁊ ſic ab eo recipiet̉ in gl̓ia ad quā nos ꝑdu. qͥ cūpr̄e ⁊ ſpūſctō viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ Amen.¶ In ca. v. vbi d̓r in poſtil̓. Donec accipiat temꝑaneum.On memini legiſſe de terra ꝓmiſſio ¶ Additōn nis ꝙ duplicē fructū ī anno reddet: nec de hͦ ꝯmēdat̉ Deut̓. viij. vbi de alijs ꝑtinētibꝰ ad fertilitateꝫſeu fructificationē terre laudat̉: multi ēt ꝑegrini ibi trāſeunt qͥ h̓ n̄ refer̄t. hͦ āt qd̓ d̓r. Donec accipiat tꝑaneū ⁊ ſerotinū. pōt intelligi de hͦ qd̓ cōiter cōtingit in oībꝰ regiōibꝰ.ſ. ꝙ aliqͥ fructꝰ eiuſdē ſpēi veniūt magꝭ tēpeſtiue qͣꝫ alij: qͥrū pͥmi dicunt̉ tꝑanei. ſecūdi v̓o ſerotini.
q q