Epiſtola canonica

y ꝓximū tuū. Ecce nūc qͥ dicitꝭ: hodie aut craſtino ibimus in illā ciuitatē: ⁊ faciemus ibi qͥdē annū ⁊ mercabimur ⁊ lucruꝫ faciemus:z qͥ ignoratis qͥd erit in craa ſtinū. Que ē .n. vita veſtrab Uapor eſt ad modicū pa-rens: ⁊ deinceps extermicnabit̉ ꝓ eo vt dicatis: ſi dodminus voluerit ⁊ ſi vixerimus. faciemꝰ hoc aūt illude Nūc aūt exultatis in ſuꝑf bijs vr̄is. Oīs exultatiog talis maligna eſt. Scientiigr̄ bonū facere ⁊ nō faciē-ti pctm̄ ē illi. ¶ Ca. v.Gite nūc diuītes ploMrate vlulātes in miſeIrijs vr̄is q̄ aduenientē vobis. Diuitie vr̄e putrefacte ſunt ⁊ veſtimēta vr̄ata tineis comeſta ſt̄. Auruꝫ⁊ argentū vr̄m eruginauit

g ⁊ erugo eoꝝ ī teſtīoniū vohbis erit ⁊ manducabit carines vr̄as ſicut ignis. Thekſaurizaſtis vob̓ irā ī nouiſlſimis diebꝰ. Ecce mercesoꝑarioꝝ qͥ meſſuerūt regiones vr̄as q̄ fraudata ē a voNbis: clamat ⁊ clamor eorūo in aures dn̄i ſabaoth intropiuit. Epulati eſtis ſuꝑ t̓rā:qͦ ⁊ in luxurijs enutriſtꝭ cor⁊da vr̄a. In die occiſionisr adduxiſtis ⁊ occidiſtis ius ſtū ⁊ nō reſtitit vobis. Patientes igitur eſtote fres.s vſqꝫ ad aduentuꝫ dominit Ecce agricola expectat p̄vicioſum fructū terre: patienxter ferens: donec accipiattemporaneum ⁊ ſerotinuꝫy Patientes igitur eſtote etvos ⁊ ꝯfirmate corda vr̄a:qm̄ aduentꝰ dn̄i appropinz quabit. Nolite īgemiſcere

vel adulteras ſi ambe vel altera ſint ligate. ſi aūt ꝓcedatiudiciū ex ꝓbabilibꝰ ſeu leuibus ſignis. ⁊ ē iudiciū d̓ graui pctō. peccatū ē mortale qꝛ tale iudiciū ē cōtra charitatē ꝓximi ⁊ ex ꝑuerſo affectu. Si aūt nō ſit iudiciū vel firma ſnīa: ſꝫ magis ſuſpicio qͣ quis incipit dubitare de bonitate ꝓximi. ſic eſtveniale pctm̄. graue tn̄ vl̓ minus graue ẜm maioritatemvl̓ minoritatē ſuſpitiōis ⁊ ꝓbabilitatis⁊ leuitatis ſignoruꝫy ¶ Ecce. Hic ꝯn̄terinducit ad amoremdei ex bonitate eiuſqua dat et cōſeruaeē naturale: īducēsad hanc ꝯſideratōꝫ:⁊ remouēs oppoſitā. d. Ecce̓ nūc qͥ dicitis hodie aut craſtino ibimus ⁊cͣ. qͣſivr̄m eſſe ⁊ oꝑari ſittotaliter ī vr̄a ditōecū tn̄ nō ſit ita. ideoſubditur. z ¶ Quiignoratis qͥd ſit incraſtinū .i. futurumqꝛ deus poterit interim opus vr̄m etvitā ſubtrahere. id̓oſubdit̉. a ¶ Que ē,em̄ vita vr̄a. ⁊ rn̄detb ¶ Oapor ē ad modi. parēs .i. valde cito tranſiens.c ¶ Pro eo vt dica..i. ꝑꝑ hoc debetꝭ dicere tāqͣꝫ coacti a veritate. d ¶ Si dn̄s vo. ⁊ vixerimꝰ .i. p̄ponētes ſuppoſitōeꝫ diuine volūtatis in oībus factis vr̄is ex qua dependet vita ⁊ oīs oꝑatio vr̄a. e Nūc aūt exul. in ſuꝑ. vr̄is.qͣſi diuino adiutorio nō indigetis. ¶ ¶ Oīs exultatio talis maligna .i. malo igne ignita. qꝛ a demone ꝓcedens etad ignē gehenne diſponēs ⁊ maxime hoīes lr̄atos ⁊ ſciētes ẜm ꝙ dicit̉ Lu. xij. Seruus qͥ cognouit volūtatē dn̄iſui ⁊ nō ſecit: vapulabit multis .ſ. plagis. ⁊ hoc ē qd̓ dicit̉g ¶ Sciēti igit̉ bonū ⁊cͣ. peccatū ē illi. ⁊ ſi bonū ſit neceſſitati eiꝰ omiſſio ē pctm̄ mortale. Si āt ſit bonū ſuꝑerogatōis pctm̄ eſt venialę. ⁊ aliqn̄ nullū.Gite nunc diuites. Poſtqͣꝫ. b. iacobus induxit ad¶ Capitulum. v.adherendū deo: ex cōſideratōe ſue bonitatis. h̓ ꝯn̄iidē facit ex cōſideratōe ſue ſeueritatis: que maxīein iudicio apparebit. Sciendū tn̄ ꝙ illud iudiciū ſic̄ eritterribile malis: ſic erit cōſolabile iuſtis. vn̄ ſal. de ip̄o loquēs Luce. .xxj. dixit apl̓is. His aūt fieri incipiētibꝰ reſpicite ⁊ leuate capita vr̄a .i. exhilarate corda vr̄a vt exponitGreg. omel̓. j. Iō. b. iacobus malis pͦ incutit iudicis terrorē vt a peccatis reſiliāt: ſcd̓o iuſtis eius fauorē vt ei inſeparabiliter adhereāt: ibi. Patiētes igit̉. Circa pͥmū primo incutit timorē iudicis cupidis ⁊ auaris. d. a ¶ Agite nūc diuites .ſ. vr̄as volūtates. ⁊ ē ironica locutio q̄ eſtintelligēda ꝑ ꝯͣriū. iō ſubdit̉. b ¶ Plorate vlulātes. Eſtaūt vlulatus ſonus cōfuſus qͥ ē ſignū magni doloris.c ¶ In miſerijs vr̄is .i. ꝓ miſerijs vr̄is. d ¶ Que adueuient vobis. in iudicio futuro. vt ptꝫ ex ſequētibꝰ. Et ſubdit̉ duplex cā. pͥma ē indebita bonoꝝ tꝑaliū ꝯgregatio etcōſeruatio cū dicit̉. e ¶ Diuitie vr̄e naturales vt bladūin horreo ⁊ vinū in celario ⁊ hmōi. ꝯn̄r loquit̉ de diuitijsartificialibꝰ. d. f ¶ Aurū ⁊ argētū. vr̄m eruginauit ī ter-

ra abſconditū. g ¶ Et erugo eoꝝ in teſti. vo. erit .i. ꝯͣvosh ¶ Et man. car. vr̄as .i. affliget. qꝛ erit cā afflictiōis in gehenna pꝰ iudiciū: qꝛ tūc aīa cū corꝑe affliget̉ igne gehenne. i ¶ Theſanrizaſtis vo. irā .i. ꝯgregaſtis vobis dei vindictā. k ¶ In nouiſſimis diebus. tūc erit finale iudiciūCōſequenter ponit̉cā ſecūda q̄ eſt pauperum defraudatiocū dicit̉. l ¶ Eccemerces ope. vr̄orū.m ¶ Clamat. vos accuſando. Et ſciēdūꝙ tria ſunt peccataque ſpāliter dicunt̉clamare ad deuꝫ .ſ.innocentis occiſio:Gen̄. iiij. Uox ſanguinis frīs tui clamat ad me de terra.Dicij cōtra naturāꝑpetratio: gen̄. xviijClamor ſodomorū⁊ gomorreoꝝ multiplicatus eſt ⁊cͣ. Etpauperū defraudatio. vt dr̄ hic.n ¶ Et clamor eorūin aures dn̄i ſabaoth .i. exercituum.o ¶ Introiuit. ad faciendā vindictam ꝑangelos qui dicunt̉eius exercituſ: quiaſunt diuine iuſticieexecutores.p ¶ Epulati eſtis. h̓ſecūdo incutit terrorē carnalibus ⁊ laſciuis. ⁊ hoc ordīate. quia diuitie p̄ſtant fomentuꝫ hmōi vicijs. dicit igitur.Epulati eſtis ſuꝑ terram. hoc eſt in pn̄ti vita. ſed eſurietispoſtea: ſicut patet de diuite epulone qui poſitus in tormentis guttā aque nō potuit impetrare. Iu. xvj.p ¶ Et in lux. enu. cor. vr̄a. in illis delectādo. ⁊ bn̄ de luxuria loquit̉ poſt gulā. qꝛ miniſtrat ſibi materiā. qꝛ ſemē eſtde ſuꝑfluo alimēti. ij. d̓ aīa. q ¶ In dię occi. hic tercio incutit terrorē crudelibꝰ ⁊ malignis. qͥ ex diuitijs ſuis ⁊ potentia mouēt ꝑſecutōem iuſtis. eo ꝙ ſunt diſſil̓es eis ẜmꝙ dr̄ Sap̄. ij. in ꝑſona eoꝝ. Circuueniamꝰ gͦ iuſtū. qm̄ inutilis ē nobis ⁊c̄. iō dicit. q ¶ In die occiſionis ⁊c̄. i. tꝑepͥmitiue eccīe. in quo fideles ducebāt̉ ad iudicia: ⁊ occidebant̉ ſine ſui reſiſtentia. ⁊ ſic ponit̉ hic ſingulere ꝓ plurali cū dr̄. r ¶ Occidiſtis iuſtū .i. iuſtos: qd̓ frequēter fitin ſcriptura. Aliqͥ aūt exponūt hoc de occiſione xp̄i qͥ diiuſtus antonomatice. qꝛ nō ſolū ē iuſtus formaliter: ſedetiā effectiue alios iuſtificādo: nec reſtitit ſuis occiſoribꝰcum tn̄ poſſet reſiſtere. s ¶ Patientes igit̉. Conſequenter conſolat̉ iuſtos ne in tribulatōibus deficiāt. ⁊ pͦ inducit eos ad patientiā. ſcd̓o ad reuerētiā dei: ibi. Ante oīa.Circa primū dicit. s ¶ Patientes igitur eſtote frēs. intribulatōibus. s ¶ Oſqꝫ ad aduen. dn̄i. qͥ reddet vobismercedē laboris vr̄i. ⁊ ponit exēplū. d. t ¶ Ecce agri. expectat. vſqꝫ ad tp̄s debitū. v ¶ Patiēter ferēs. laborē incultura terre ſue. x ¶ Donec accipiat tēporaneū .i. pͥmitiuū fructū. terra .n. ꝓmiſſionis de qua loquit̉ reddit duplicē fructū in anno .ſ. in aprili ⁊ ſeptēbri. y ¶ Patiētesigit̉ eſtote. repetitio ē p̄miſſe ſnīe ad maiorē imp̄ſſionem¶ Nolite inge. fra. in alterutrū. vidētes mutuas penas.ſed magis cōfortare alterutꝝ ad fortiter tolerandū. ſicutſex frēs cum matre vidētes cruciatū primi inuicē ſe hortabantur fortiter mori. ij. Machab̓. vij.