Epiſtola canonica

ſonā accipitꝭ: pctm̄ oꝑamīkredarguti a lege qͣſi tranſlgreſſores. Quicūqꝫ aūt totam legeꝫ ſeruauerit: offendat aūt ī vno: factꝰ eſt oīmnręus. Qui .n. dixit nō mechaberis: dixit ⁊ nō occides. ꝙ ſi nō mechaberis:occides aūt: factꝰ eſt tranſn greſſor legis. Sic loqͥminio ⁊ ſic facite: ſicut ꝑ legem liꝑ bertatis incipiētes iudicaqri. Iudiciū .n. ſine mīa illir̄ qͥ nō facit mīam. Suꝑexals tat aūt mīa iudicio. Quidꝓderit frēs mei ſi fidē qͥsdicat ſe habere: opera aūtnō habeat. Nunqͥd potetrit fides ſaluare eū. Si aūtfrater ⁊ ſoror nudi ſint ⁊ indigeāt victu qͦtidiano: dicat aūt aliqͥs ex vobis ill̓:ite in pace calefacimini etſaturamini: non dederitisaūt eis q̄ neceſſaria ſūt corpori: quid ꝓderit. Sic ⁊ fides ſi nō habeat oꝑa mor-

v tua ē ī ſemetip̄a. Sꝫ dicetx quis. Tu fidē habeſ ⁊ egoyoꝑa habeo. Qn̄de mihi fidē tuā ſine oꝑibus: ⁊ egoon̄dam tibi ex oꝑbꝰ fideꝫꝫ meā. Tu credis qm̄ vnꝰ ēdeꝰ: bn̄ facis. Et demōesa credūt ⁊ cōtremiſcūt. Uisbautē ſcire o hō inanis: qm̄c fides ſine oꝑbus ocioſa ēd Abraā pr̄ nr̄ nōne ex oꝑiabus iuſtificatꝰ ē. offerensyſaac filiū ſuū ſuꝑ altareb vides qm̄ fides cooꝑabat̉coꝑibꝰ ill̓. ⁊ ex oꝑibꝰ fidesd̓ ꝯſūmata eſt. ⁊ ſuppleta eſtſcriptura dicēs. Crediditabraā deo ⁊ reputatū ē illiad iuſticiā: ⁊ amicꝰ dei apē pellatꝰ ē. videtꝭ qm̄ ex oꝑibus iuſtificat̉ hō ⁊ n̄ ex fidt tm̄. Sil̓r ⁊ raab meretrixnōne ex oꝑbꝰ iuſtificata ēa ſuſcipiēs nūcios ⁊ alia viah eijciēs. Sicut .n. corpꝰ ſiine ſpū mortuū ē: ita fidesſine operibus mortua eſt.

k ¶ Redarguti. a lege: Deutro .j. Ita ꝑuū audietis vt magnū nec accipietis cuiuſqꝫ ꝑſonā. ⁊ ſubdit malū qd̓ indeſequit̉ cū dr̄. ¶ Quicūqꝫ aūt ⁊cͣ. qd̓ eſt intelligēdū d̓ pena dāni. q̄ ē carētia diuīe viſionis quā incurrit hō ꝑ vnātranſgreſſionē legis diuīe. qꝛ pctm̄ mortale ē trāſgreſſiolegis diuīe: ſꝫ penāſenſus incurrit grauiorē qͥ plures trāſgreſſiones facit. ⁊ ode pena dāni intelligat̉ lr̄a ſequēs oſtēdit cū dr̄. m ¶ Quiem̄ dixit nō mechaberis ⁊cͣ. ab vno em̄deo ſunt oīa. ꝓpterqd̓ ꝑ vnius trāſgreſionem offendit̉ ⁊ ꝑꝯn̄s eius viſio tollit̉¶ Sic loquimini.Hic ꝯn̄r. b. Iacobꝰinformat fideles decollatōe boni vtilisque ꝯſiſtit in oꝑibꝰmīe. ⁊ diuidit̉ ī duas ꝑtes. qꝛ pͦ facit ꝓpoſituꝫ. ſcd̓o remouet oppoſitum ibi:Quid ꝓderit. Circa primū dicit.n ¶ Sic loqͥ. ⁊ ſic facite. vt oꝑa vr̄a ſinverbis ꝯformia. ⁊ qͣliter ſb̓dit. o ¶ Sicut ꝑ legē libertatis.i. legē euāgelicā.p ¶ Incipiētes iudicari .i. ad iudiciū futurū debite diſponivbi dabit̉ ſnīa beatitudinis ꝯſequēde ꝓoꝑibus mīe: math..xxv. Uenite bn̄dicti pr̄is mei ⁊cͣ. ⁊ ſb̓dit̉: Eſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare ⁊c̄. q ¶ Iudiciūem̄ ſine mīa ⁊cͣ. Nath. xxv. Itē maledicti in ignē eternūſequit̉: Eſuriui em̄ ⁊ nō dediſtis mihi māducare ⁊cͣ.r ¶ Suꝑexaltat aūt mīa iudiciū. nā in caſibus dubijs int̓iuſticiā ⁊ mīam ſꝑ declinādū eſt ad ꝑtē mīe. vn̄ dicit Raſa. ſuꝑ Exo. ꝙ apud hebreos fuit antiqͥtus cōſtitutū ꝙ ſimaior ꝑs iudicū in vno ꝯdēnet aliquē ad mortē. nō ꝓpterhoc ē interficiēdus: ſꝫ expectāda ē maior deliberatio. ſi ātmaior ꝑs in vno liberet eū ē liberādꝰ. ¶ Quid ꝓderitHic ꝯn̄r̄ remouet oppoſitū .ſ. ꝙ fides ſine oꝑibꝰ mīe nonvaleat ad ſalutē. Et remouet pͦ ꝑ rōnē. ſcd̓o ꝑ exēplū ibi:Dis aūt ſcire. Circa pͥmū ponit̉ quadruplex rō. pͥma accipit̉ ex defectu talis fidei. ⁊ ē talis. Illud qd̓ ē mortuumſpūaliter nō pōt ſaluare et̓nalit̓. fides ſine oꝑbꝰ ē hmōiqꝛ viuificat̉ ꝑ charitatē. Amor āt dei nūqͣꝫ ē ocioſus. oꝑatur .n. magna ſi ē. ſi aūt oꝑari renuerit amor nō ē. vt dicitgre. omel̓. xx. Et hoc ē intelligēdū habita opportunitateoꝑandi. ꝓpter qd̓ fides q̄ ꝑ dilectōem nō oꝑat̉ mortua ē.⁊ ſic in efficax ad ſalutē. ⁊ hoc ē qd̓ dicit. s ¶ Quid ꝓderit frēs mei ⁊cͣ. q. d. nihil ꝓderit ad ſalutē. ¶ Si aūt. h̓ponit̉ ſecūda rō q̄ accipit̉ ex ſil̓i. fideſ .n. ſine oꝑibus ſil̓iseſt v̓bo ſine intellectu. ſꝫ tale v̓bū nihil ꝓficit. ſicut ſi aliqͥs dicit famelico vade ⁊ comede: ⁊ nō det ei aliqͥd ad comedendū. tale verbū nihil ꝓdeſt ſꝫ magis ē fruſtratoriū ⁊deriſoriū. ⁊ hoc ē qd̓ dr̄. t¶ Si aūt ⁊cͣ. ptꝫ ex dictis lr̄a.v ¶ Sꝫ dicet qͥs. Hic ponit̉ tercia rō q̄ accipit̉ ex obprobrio qd̓ pōt inferri alicui ſic credēti. qꝛ nō p̄t on̄dere fidēſuā ſi reqͥrat̉: q̄ nō v̓bis ſꝫ oꝑibꝰ vere on̄dit̉. ⁊ hͦ ē qd̓ dicit̉v ¶ Sꝫ di. qͥs i. pōt dicere rōnabiliter īproperādo ſic cre

denti. x ¶ Tu fi. ha. ẜm dictū tuū.y ¶ Un̄de fi. tuā mͥſi. oꝑbꝰ. q. d. n̄ potes ſꝫ ego potero qͥ oꝑa habeo. z ¶ Tucredis. h̓ ponit̉ quarta rō ⁊ accipit̉ ex demonibꝰ qͥ credūtex euidētia ſignoꝝ: ⁊ ꝯtremiſcūt timore penaꝝ. ⁊ tn̄ h̓ nōvalet eis ad ſalutē. qꝛ nō pn̄t agere opus meritoriū. ⁊ ſil̓rſuo mō fides q̄ nonoꝑat̉ ꝑ dilectiōem n̄ꝓficit ad ſalutē.a ¶ Uis aūt ſcire. h̓ꝯn̄r̄ dictū errorē remouet ꝑ exempluꝫduplex. ſcd̓m ponit̉ibi: Sil̓r aūt. Primū eſt ip̄ius abraeqd̓ ꝓponit inuehendo ꝯͣ aduerſariū. d.a ¶ Uis aūt ſcire. ꝑexēplū. b ¶ O hoinanis. dr̄ āt res inanis q̄ nō ꝯſeqͥtur finē debitū: ſicut medicina q̄ nō inducitſanitatē: ⁊ eadē rōehō qͥ ꝑ oꝑa bona nōcōſequit̉ beatitudinē. c ¶ Qm̄ fi. ſineope. oci. ē. q. d. oſtendā tibi ꝑ exēplū patris nr̄i abrae. iō ſequit̉. d ¶ Abraampr̄ nr̄ nōne ex ope.iuſti. ē. q. d. ſic: ſꝫ ꝯͣ hͦvr̄ dcm̄ apl̓i Ro. iiijSi .n. abraā ex oꝑibus legiſ iuſtificatꝰē hꝫ gl̓iaꝫ: ſꝫ nō apd̓deū. ⁊ ibidē. iij. cap̄.Ex oꝑibus legꝭ nōiuſtificabit̉ oīs caroDicendū ꝙ apl̓s loquit̉ ibi ꝯͣ illos quioꝑa cerimonialia leſaria ad ſalutē. q̄ tn̄ iā ceſſauerāt in morte xp̄i qͣꝫtū ad effigis dicebāt eē neceſcaciā. a ¶ Offerēs. h̓ ꝯn̄r point̓ exemplū de obedientiaabrae ad deū ꝓcedēte ex magna dei dilectiōe q̄ ſꝑ manetefficax ad ſalutē cū dr̄. Offerēs yſaac filiū ſuū ſuꝑ altareGen̄. xxij. ꝑatus illū īmolare ex fide ⁊ dilectōe ad deū. vthr̄ Bebre. xj. credēs ꝙ a mortuis poſſet eū ſaluare deusiō ſubdit̉. b ¶ Uides qm̄ fi. co. oꝑi. illiꝰ q̄ n̄ eēt meritoria ſine fide ſine qͣ īpoſſibile ē placere deo Heb̓. xj.c ¶ Et ex ⁊cͣ. habitꝰ .n. firmat̉ ⁊ manifeſtat̉ ꝑ oꝑa. ⁊ ſil̓r magnitudo fidei abrae apparuit ex eiꝰ obediētia offerēdo filiū. ꝑꝑ qd̓ dictuꝫ fuit ſibi a dn̄o. Nūc cognoui ꝙ timeasdn̄m .i. cognoſce̓ feci alios. noticie .n. dei nihil accreſcit d̓nouo. d ¶ Et ſuppleta ⁊cͣ. hͦ .n. dictū fuit abrae gen̄. xv. n̄ſolū an̄qͣꝫ offerret yſaac: ſꝫ etiā an̄qͣꝫ natꝰ eēt: ſꝫ ex oblatōneyſaac ſcpͥtura illa dr̄ eē ſuppleta īquātū ꝑ hͦ magitudo fidei abrae fuit alijs declarata. vt dcm̄ ē. ⁊ ſic ꝯcludit ītētū.e ¶ Uidetis qm̄ ex oꝑi. iu. hō nō ex fi. tm̄. ita ꝙ vtrūqꝫ ē neceſſariū ad iuſtificatōꝫ. nā fides q̄ nō oꝑat̉ ꝑ dilectōꝫ mortua ē ⁊ īformis. ⁊ iteꝝ oꝑa ſine fide nō ſt̓ dn̄o placētia: vtp̄dictū ē. f ¶ Sil̓r. h̓ ponit̉ ſcd̓m exēplū d̓ raab q̄ ex fidevniꝰ veri dei ſaluauit exploratores iudeoꝝ. vt hr̄ Ioſu. ij.⁊ ꝑ hͦ appoſita ē ad ppl̓m iſrl̓: Ioſu. vj. ⁊ ꝯſecuta ē ſalutēex fide ſil̓ ⁊ oꝑibꝰ. ⁊ hͦ ē qd̓ dicit. Sil̓r aūt. ⁊ ptꝫ lr̄a ex dictis vſqꝫ ibi. g ¶ Et alia via eijciens. recepit .n. eos ꝑ ianuā ⁊ emiſit ꝑ feneſtrā ⁊ ſua ſit eos declinare ad mōtanane reꝑient̉ a ꝑſecutoribꝰ in ſtrata publica. ⁊ ſic īfert̉ ꝯcluſio intēta cū dr̄. h ¶ Sic̄. n. cor. ſi. ſpū mor. ē. qͥ dat vitaꝫcorꝑi. i ¶ Ita fi. ſi. ope .i. ſine dilectōe oꝑante q̄ ē vita aīej. Io. iij. trāſlati ſumꝰ de morte ad vitā qm̄ diligimus ⁊cͣ.