Iacobi apoſtoli.

Ratres mei: nolite īIꝑſonaꝝ acceptōe hr̄e.Afidem dn̄i nr̄i ieſu xp̄id gl̓ie. Etem̄ ſi introierit ī cōuentū vr̄m vir: aureū anulū hn̄s ī veſte cādida: ītroierit aūt ⁊ pauꝑ in ſordidohabitu: ⁊ intēdatis in eū qͥē indutꝰ eſt veſte p̄clara: ⁊ ſidixeritis ei tu ſede h̓ beneg pauꝑi āt dicatiſ: tu ſta illicaut ſede ſub ſcabello pedū meorū: nōne iudicatisapud voſmetipſos: ⁊ factieſtis iudices cogitationuꝫ

a iniquarū. Audite frēs diblectiſſimi. Nōne deꝰ elegit pauꝑes in hoc mundocdiuites in fide ⁊ heredesregni: qd̓ repromiſit deusdiligētibꝰ ſe. Uos aūt exd honoraſtis pauꝑem. Nōne diuiteſ ꝑ potētiā opprie mūt vos ⁊ ipſi trahūt vosad iudicia. Nōne ip̄i blaſphemāt bonū nomē qd̓ inguocatū ē ſuꝑ vos. Si tn̄ leh gem ꝑficitiſ regalē ẜm ſcrii pturas: diligeſ ꝓximū tuū⁊ſic̄ teip̄m: bn̄ facitꝭ: ſi aūt ꝑ

Icet hoc qd̓ dr̄. Sit aūt oīs hō velox ad audiēdūtardus ad loquēdū. ſatis ꝓprie intelligat̉ de auditua docēte ⁊ hmōi. tn̄ videt̉ etiā hoc documētū ſe extendere ad alias collocutōes hūanas. in qͥbus hō dꝫ prius audire qͣꝫ loqͥ. iuxta illud Prouer. ca. xviij. Qui antern̄det qͣꝫ audiat ſtultū ſe demōſtrat ⁊ cōfuſione dignuꝫ. ⁊ hͦexpō magis cōcordat lr̄e ſequēti cumdicit. Et tardus adiram. ex locutōnibꝰem̄ inordinatis conſueuit ira ꝓuocarimagis qͣꝫ ex hoc ꝙqͥs ſe ingerat ex officio doctoris.¶ In eo. ca. vbi dicitur in poſtil. In ſeculo in quo videturvmbratice ⁊ imꝑfecte.Additio.Vper illud.Hic cōꝑabit̉viro ꝯſiderāti vultū natiuitatisſue in ſpeculo. glo.Sicut talis cōſiderans nō rē ſꝫ ſolū vmbrā videt̉. ſic illeqͥ hꝫ ſolū vmbrā verboꝝ nō corpus oꝑis. ¶ Capl̓m. ij.¶Ratres mei. Poſtqͣꝫ. b. iacobꝰ informauit. fidelesad bn̄ ſe hn̄dū reſpectu ſui. h̓ ꝯn̄r idē facit reſpectuꝓximi. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͦ inducit fidelesad bn̄ ſe hn̄dū erga ꝓximū in collocatōe boni. ſcd̓o ī euitatōe mali. c. ſe. pͥma in duas. qꝛ pͦ facit ꝓpoſitū ī collatiōeboni honorabilis. ſcd̓o in collatōe vtilis ibi: Sic loqͥmini. Ad euidētiā aūt pͥmi duo ſunt p̄mittēda. pͥmūlē quidſit perſonarū acceptio. ſcd̓m qualit̓ hꝫ locū in exhibitōebonoꝝ. Circa pͥmū ſciendū ꝙ eqͥtas diſtributiue iuſticiein hoc cōſiſtit ꝙ aliqͣ diuerſis tribuunt̉ ẜm ꝓportōem veldignitatē vniuſcuiuſqꝫ: ꝓpter qd̓ ſi in tali diſtributiōe attendat̉ ad cām. ꝓpter quā aliqͥs ꝓportionat̉ ad tale donū.fit ẜm equitatē iuſticie diſtributiue. vt ſi cācellariꝰ pariſienſis ꝓmoueat aliquē ad magiſteriū. attēdēs ad ſuā ſufficientiā ſcīe ꝑ quā efficiat̉ ꝓportionatꝰ vel dignus reſpectu talis honoris. Si āt attēdat ad ꝑſonā tm̄ vel aliā quācūqꝫ cām q̄ nō facit ad hoc ꝙ ꝓportionet̉ ad talē honorēvt qꝛ ē cōſanguineꝰ: cōpatriota vl̓ diues: vel aliqͥd hmōifacit ꝯͣ equitatē iuſticie diſtributiue. ⁊ ꝑ ꝯn̄s peccat. qꝛ nōopponit̉ virtuti niſi viciū. ⁊ tale pctm̄ vocat̉ acceptio ꝑſone ſeu ꝑſonarū. Cōtingit tn̄ aliquā ꝑſone cōditōꝫ facere eā dignā reſpectu vniꝰ rei n̄ tn̄ reſpectu alteriꝰ: ſicut cōſanguinitas facit aliquē dignū vt inſtituat̉ heres pr̄imonij. nō aūt vt det̉ ei magiſteriū vel p̄latio eccīaſtica. Circa ſecūdū ſciendū ꝙ honor dat̉ alicui in teſtimoniū virtutis. iiij. ethico. Et iō ſola virtꝰ ē cā debita honoris exhibendi. ⁊ hoc cōtingit dupliciter. vno mō virtꝰ ꝓpria. ⁊ ſicvirtuoſo debet̉ honor: alio mō virtus aliena. ⁊ ſic pͥncipes ⁊ p̄lati ſunt honorādi. etiā ſi ſint mali inquātū gerūtꝑſonā dei ⁊ cōitatis cui p̄ſunt. ⁊ eadē rōne ꝑentes ⁊ dn̄i:ꝓpter ꝑticipatōem diuine dignitatis: qm̄ deꝰ ē oīm pater⁊ dēs. Sil̓r ſenes ꝓpter ſignū virtutis qd̓ ē ſenectus. ⁊ ſimiliter diuites. qꝛ maiorē locū obtinent in cōitatibus. ſiaūt ſolo intuitu diuitiarū honorāt̉ ē acceptio ꝑſonaꝝ. Etſic pctm̄. ⁊ ſic loquit̉ greg. omel̓. xxviij. Suꝑbia nr̄a retūdit̉ qͥ in hoībus nō naturā qͣ ad imaginē dei ſunt facti: ſꝫdiuitias honoramꝰ. ¶ His igr̄ p̄miſſis accedamꝰ ad lr̄ain qua. b. iacobꝰ excludit a fidelibꝰ ꝑſonaꝝ acceptiōꝫ: pequā indebite honor exhibet̉. ⁊ ſic eos reducit ad debitaꝫhonoris exhibitōꝫ: in qͣ ſic ꝓcedit. qꝛ pͦ ꝓponit ītētū. ſcd̓oinducit exemplum: ibi. Etenim. tercio ꝓbat aſſumptumibi: Audite frēs. qͣrto excludit falſum intellectuꝫ: ibi. Si

tn̄. Circa pͥmū dicit. b ¶ Nolite in ꝑſo. ac. ha. fidē̓. inducendo ad fidē. vel recipiendo ad eā ꝑ admīſtratōeꝫ ſacr̄orū: vel nutriēdo in fide ꝑ bonā exhortatōem cū ꝑſonarūacceptōe. qd̓ fit qn̄ in iſtis debita cā nō attendit̉. vt ptꝫ exp̄dictis. ſꝫ indebita .ſ. attēdēdo ad ꝓpriū queſtū vel ad aliahmōi ꝓpter que p̄dicta nō debent exerceri. ſi aūt attendat̉ad honorē diuinū ⁊eccīe bonū: ⁊ deuotionē recipientis fidem vel exhortatōꝫnō ē acceptio ꝑſonarū in talibus ſi p̄dicta magis exhibeāt̉aliquibꝰ qͣꝫ alijs: ẜmmaioritatē deuotionis eoꝝ. vel honoris diuini ⁊ eccīe: ſicut ꝯuerſio cōſtātini ad fidē. ex cuiꝰ exemplo valde multivener̄t ad fidē. ⁊ exeius facto ē eccīa ꝓmota ⁊ honorata qͣtꝑ totū orbē. ſic etiaꝫlaborare ad ꝯuerſionē ⁊ nutritōem in fide diuitū ⁊ potētū magis qͣꝫ pauperū. nō ē ꝑſonaꝝ acceptio attēdēdo ad bona q̄ ex ip̄is ꝓuenire p̄n̄t magꝭ qͣꝫ expauꝑibus. c ¶ Dn̄i nr̄i ieſu xp̄i gl̓ie .i. fide xp̄i qͥ ē dn̄s etdator glorie. nō ẜm ꝑſonaꝝ acceptōꝫ ſꝫ ẜm meritoꝝ gradus ⁊ ꝓportōem. d ¶ Etem̄ ſi introierit. h̓ ꝯn̄r ponit exēplū ad ꝓpoſitū de pauꝑe ⁊ diuite ingrediētibꝰ ꝯgregatōꝫfideliū in eccīa. ⁊ pōt duplicit̓ intelligi. Uno mō de paupere ⁊ diuite infidelibꝰ. qͥ ſunt ad fidē inducēdi. Alio mōde pauꝑe ⁊ diuite fidelibꝰ: qͥ ſunt in fide nutriēdi. Si igit̉pauꝑ infidelis vel fidelis ſic ꝯdēnat̉ vt de eiꝰ ꝯuerſione ⁊nutritōe in fide parū aut nihil curet̉ ſꝑ ē pctm̄. Sil̓r ſi diues ꝓpter diuitias tm̄ in iſtis p̄ponat̉. qꝛ vtrobiqꝫ ē acceptio ꝑſonarū. ⁊ in his duobꝰ caſibꝰ vr̄ loqͥ. b. iacobus. Siaūt diues p̄honoret̉ ⁊ p̄ponat̉ in p̄dictis pauꝑi. nō habēdo reſpectū ad diuitias p̄ciſe ſꝫ ad bonū qd̓ ex eiꝰ ꝯuerſione vel nutritōe in fide ꝓbabiliter eſtimat̉ ꝓuenire. nō videt̉ eē ꝑſonarū acceptio nec peccatū. ⁊ ſic intelligēda eſtiſta lr̄a cū ſubdit̉. e ¶ Et ſi di. ei .ſ. diuiti. f ¶ Tu ſe. hicbene. attēdendo ad diuitias p̄ciſe. g ¶ Pauꝑi aūt di. tuſta illic ⁊cͣ. ip̄m ꝯtēnēdo vel ꝑꝑ pauꝑtatē p̄ciſe ip̄m minꝰhonorabilē ⁊ amabilē deo iudicando. iō ſubdit̉. Et factieſtis iudices cogitationū iniquaꝝ. a ¶ Audite. h̓ ꝯn̄r ꝓbat ſuppoſitū .ſ. ꝙ diues ꝑꝑ diuitias p̄ciſe nō ē magis honorabilis. nec pauꝑ ꝓpter pauꝑtatē ꝯtēptibilis. ⁊ hoc dupliciter. pͥmo diuīa aucͣte cū dr̄. b ¶ Mōne deꝰ ele. pau.vt ptꝫ d̓ apl̓is. tn̄ a pͥncipio elegit aliqͦs diuites vt zacheū⁊ lazarū. ¶ ¶ Diuites in fide ⁊cͣ. qͣi ei debetꝭ ꝯformari. etſic dꝫ in eccīa fieri. qꝛ pauꝑes in tꝑalibꝰ diuites tn̄ ī ſpūalibus ſi ex eoꝝ ſpūalibꝰ diuitijs magis ꝓuenit honor diuinꝰ ⁊ bonū eccīe. diuitibꝰ ī tꝑalibꝰ ſt̓ p̄honorādi. ſecūdohͦ idē ꝓbat ex diuitū auſterirate. d. d ¶ Nōne di. ꝑ potē.oppͥ. vos. in bonis poſſeſſis dānificando. e ¶ Et ip̄i tra.vos ad iudicia. vt ꝯdēnemī ad mortē in ꝑſonis. hec .n. frequēter fiebāt in eccīa pͥmitiua. tercio hͦ ꝓbat d̓ diuitū malignitate. d. ¶ Nōne ip̄i blaſ. no. bonū .ſ. ieſu xp̄i. qd̓ ſicbernardus dicit. Eſt mel in ore melos in aure iubilus incorde. g ¶ Si tn̄. h̓ remouet falſum intellectū circa p̄cedentia. Ex his .n. q̄ dixit de diuitibꝰ poſſꝫ aliqͥs credere ꝙeēt a fidelibus odiēdi qd̓ remouet. d. g ¶ Si tn̄ le. ꝑfi.regalē .i. a rege regū data. h ¶ Scd̓m ſcripturas. vet. acno. te. i ¶ Diliges ꝓxi ſi. teip̄m .i. ad eandē beatitudinēconſequendā. Et nomine ꝓximi intelligit̉ omnis homoqꝛ ad imaginē dei factus ⁊ ad beatitudinē aptus.k ¶ Si aūt ꝑſonas accipitis. mō p̄dicto.