Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
301a
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola canonica Iacobi.

dbubus: q̄ ſunt in diſꝑſioneſalutē. Oē gaudiū exiſtīaſꝫ te frēs mei cū in tētatōnesvarias incideritis ſciētes⁊ ꝙ ꝓbatio fidei vr̄e patīamoꝑat̉. Patīa aūt opus ꝑfeictū hēat vt ſitis ꝑfecti ⁊ initegri in nullo deficientes.n Siqͥs aūt vr̄m indiget ſao pia: poſtulet a deo qui datꝑ oībus affluēter: ⁊ nō īproq̇ perat ⁊ dabit̉ ei. Poſtuletę aūt in fide nihil heſitans. Qui .n. heſitat ſil̓is eſt flu-ctui maris: qͥ a vēto mouet̉x ⁊ circūfert̉. Non gͦ eſtimethō ille ꝙ accipiat aliqͥd a

y dn̄o. Uir duplex aīo incōſtans ē in oībus vijs ſuis.a Gloriet̉ aūt fr̄ hūilis in exbaltatōne ſua: diues autē inI hūilitate ſua: qm̄ ſicut flosfeni trāſibit. Exortus ē .n.t ſol cum ardore: et arefecitfenum ⁊ flos eius decidit:⁊ decor vultus eius depegrijt: ita ⁊ diueſ in itineribꝰſuis marceſcet. Beatꝰ viqui ſuffert tentatōeꝫ: quonniā cum ꝓbatus fuerit accinpiet coronā vite quam reꝑ̄miſit deus diligētibꝰ ſe.8 Nemo cum tentat̉ dicat:q̇ qm̄ a deo tētat̉. Deꝰ .n. in

o Que ſunt in diſꝑſione .i. extra terrā iudee. Illos .n. qerant in iudea poterat informare verbo. qui modus informandi efficacior ē qͣꝫ ſcripto. erat .n. ep̄s hieroſolymitanus. ⁊ ſic illi q̄ erāt in iudea cuius metropolis eſt irl̓merāt d̓ dioceſi ſua. Cōſequēter expͥmūt̉ bōa optata cū dr̄.e Salutē .ſ. ꝑ grāin pn̄ti ⁊ gl̓iaꝫ in futuro. f Oē gaudiū. h̓ incipit tractatus in qͦ. b. iacobꝰ informat credētes bn̄ſe hr̄e. pͦ r̄ſpectu ſui.ſcd̓o r̄ipectu ꝓximica. ſe. tercō reſpectudei. ca. iiij. ibi: Aduteri. ẜm ordinē doctrīe a magiſ ad minus nō ꝓcedendo.iſta tn̄ diuiſio nō eſtſic p̄ciſe qͥn in vna ꝑte ponat̉ aliqͥd d̓ parentibus ad alias. ⁊ecōuerſo. ⁊ hoc ꝓpt̓cōnexionē virtutuCirca pͥmā ꝑtē cōſiderāduꝫ ꝙ reſpectuſui hō bn̄ ſe hꝫ ꝑ hͦꝙ tentatōibus viriliter reſiſtit. ⁊ ꝑ hͦ ꝙveritati hūiliter acquieſcit. qꝛ ꝑ primū vitant̉ vicia ⁊ acqͥrunt̉ virtutes morales. ꝑ ſecūdū v̓o expellit̉ ignorātia: ⁊ acqͥrūt̉ v̓tutes inintellectuales. ſcd̓a incipit ibi: Scitꝭ frēs mei. pͥma diuidit̉ in tres. nā. b. iacobus pͦ ponit ſuā informatōꝫ. ſcd̓o infert intētā ꝯcluſionē ibi: Gloriet̉ āt. tercio remouet erroneā opinionē ibi: Nemo cū tentat̉. pͥma adhuc in duas.qꝛ pͦ inducit ad reſiſtendū tentatōibus in caſibus certis.ſcd̓o in dubijs: ibi. Siqͥs aūt. Ad euidētiā pͥmi cōſiderādū ꝙ tentatōes metu inducētes de amiſſione boni iā habiti ſunt vehemētiores qͣꝫ ille qͥ inducūt appetitū de acqͥſitōe n̄ habiti. vn̄ dicit aug. Cerrena diligūt̉ artiꝰ adeptaqͣꝫ ꝯcupita ꝯſtringant. nā illa velut incorꝑata p̄ſcindunt.iſta v̓o velut extranea repudiant̉. ⁊ quāto ſunt magis intrinſeca tanto metus de amiſſioue ē vehem̄tior. ſicut metus de amiſſione vite vel mēbroꝝ aliquoꝝ qͣꝫ de amiſſiōebonoꝝ poſſeſſoꝝ. ⁊ iō qͥ bene reſiſtit tentatōibus iſtis bn̄pōt reſiſtere ⁊ alijs. qꝛ ẜm ꝙ dicit qͥdā nō ē ꝯſentaneū rōni cupiditate eū vinci qͥ metu nō frangit̉. ⁊ iō. b. iacobusdocēs reſiſtere tentatōibꝰ ponit exēplū d̓ tētatōibꝰ metūinducētibꝰ de amiſſiōe boni iam habiti. cuiuſmodi ſuntꝑſecutōes in ꝑſonis vel rebꝰ iam poſſeſſis. dicit ergo.f Oē gaudiū .i. celeſte gaudiū qd̓ includit in ſe ꝑfectiōꝫeminētius oīs boni gaudij. g Exiſtimate frēs mei. finaliter cōſeqͥ. h Cū ī tētatōes va. inci. ſi fortiter eis reſtiteritis. i Sclētes ꝙ ꝓba. fi. vr̄e. in ꝑſecutōnibꝰ ꝑ qͣsdeclarat̉ hō fideliter adherere deo qn̄ ꝑ aduerſa q̄cūqꝫ nōſeꝑat̉ ab eo. k Patiētiā oꝑat̉. nā ꝑ talē ſufferentiā frequētatā virtus patiētie acqͥrit̉ ꝑ quē qͥdē habitū ſufferentia taliū q̄ pͦ erat ſibi difficilis reddit̉ facilis. Patīa autēopus ꝑfectū hꝫ. In ꝑſecutōibꝰ .n. illd̓ qd̓ pͦ occurrit ſuſtinēti ē triſticia. ex hͦ vlteriꝰ inſurgit ira. q̄ ē appetitꝰ vindicte ꝯͣ ꝑſequēt ē. ⁊ tercō odiū. Uirtꝰ āt patīe aufert triſticiāiſtā. vt ptꝫ ex dictis. ⁊ ſic p̄ſcindit radicē duobꝰ alijs. qꝛ qͥnō triſtat̉ in ꝑſecutōe. nō iraſcit̉ ꝯͣ ꝑſequētē nec odit eumiō bn̄ dr̄ ꝙ in hoc hꝫ opus ꝑfectū. ꝑꝑ qd̓ ſubdit̉. l Utſi. ꝑfe. ⁊ integri. qꝛ qͥ bn̄ reſiſtit tentatōibꝰ iſtis defacili reſiſtit alijs. vt. sͣ. dictū ē. m In nul. defi. qꝛ. ſicut. sͣ. dcm̄ē nō ſolū ꝑ hoc euitant̉ vicia ſꝫ etiā acqͥrūt̉ oppoſite v̓tutes. n Siqͥs. h̓ ꝯn̄r docet reſiſtere tētatōibꝰ in caſibusdubijs. tentat̉ .n. qͥs aliqn̄ de aliqͥ ꝑpetrādo qd̓ ignorabateē illicitū. ⁊ aliqn̄ de malo ſub ſpē boni. ꝑꝑ qd̓ ad reſiſten

dū tentatōi in hmōi caſibꝰ neceſſe hꝫ ab alio dirigi. Infallibile v̓o directiuū ē ip̄e deus. qͥ nō deficit ad ſe veraciterrecurrētibus: qꝛ ſi natura nō deficit in neceſſarijs multominus actor nature. ꝑꝑ qd̓ tales dirigit ꝑ ſeip̄m vel ꝑ miniſtrū. ſicut ptꝫ act. x. de cornelio ad cuiꝰ directōnem miſit petrū. iō dicit. b.iacobus. n Siqͥs āt ve. indi. ſapīa.qd̓ cōtingit ī dubijso Poſtulet a deona dībus homībusdat bona nature qͣſunt magna valde.⁊ ſuper hoc ſe diſponētibꝰ dat bōa gr̄e q̄ſūt maiora. ⁊ ꝑſeuerantibꝰ bona glorieq̄ ſunt maxima.p Et nō īprope .ſ.gratis. nā frequēteringratis iudeis improperauit ꝑ ꝓph̓asbn̄ficia eis exhibitain exitu de egypto īdeſerto. ⁊ in terra ꝓmiſſionis. Et dabit̉ ei. naꝫ petitio ſꝑexaudit̉ qn̄ ſit pie ꝓſe ⁊ ꝑſeuerāter.fide ieſu xp̄i. s Pihil heſitās. de diuīa ptāte ac etiā vor Poſtulet aūt inluntate dandi petētibꝰ debite .ſ. pie ꝓ ſe ⁊ ꝑſeueranter.t Qui .n. heſitat. de ptāte vl̓ volūtate diuīa. v Sil̓isē flu. maris. qꝛ ē inſtabilis nō hn̄s mētē in deo ſtabilit̓ firam. x ¶Nō gͦ eſti. ⁊cͣ. de ꝑtinētibꝰ ad bona gr̄e: qꝛ naͣebona ſunt bonis ⁊ malis cōia: math. v. Qui ſolē ſuū oriri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos ⁊cͣ. Si aūt aliqͥs heſitet de ꝓprio defectu in petēdo. dubitās ne petat inſufficiēti mō.ꝓ tali heſitatōe nō impedit̉ ſue poſtulatōis exauditio: ſꝫheſitās d̓ deo impedit̉ de qͦ adhuc ſubdit̉. y Uir du.aīo. nūc deo adherēs nūc mūdo. y Incōſtāſ in oībusē vijs ſuis .i. oꝑbꝰ ſuis nihil ducēs ad ꝑfectū. a Gloriet̉. Poſtqͣꝫ. b. iacobꝰ induxit ad reſiſtēdū ꝑſecutiōibus.hic ꝯn̄r cōcludit intētū .ſ. ꝙ nō ſolū ſunt ſuſtinēde patienter ſꝫ etiā gaudēter ꝑꝑ p̄miū. ẜm ꝙ dicit ſaluator math. vBeati eſtis cū maledixerint vob̓ hoīes ⁊ ꝑſecuti vos ſuerint ⁊cͣ. Sequit̉: Gaudete ⁊ exul. qm̄ mer. vr̄a copi. ē in celis. ⁊ hoc ē qd̓ dr̄. a Gloriet̉ āt fr̄ hūil̓ .i. abiectꝰ ⁊ dep̄ſſus. b In exal. ſua. in celeſtibꝰ futura. c Diues aūtin hu. ſua. ironica ē locutio. vt dicit glo. cui concordat ſequēs lr̄a cū dr̄. d Qm̄ ſi. flos fe. trāſibit. ita cito deficiet eiꝰ potētia. ⁊ ponit exēplū ſenſibile. d. e Exortus ēem̄ ſol cū ar. exūs in cācro ⁊ leone. f Et arefe. fenū. qͥadeficit eiꝰ viror ⁊ decor⁊ applicat ad pooſitū. d. g Ita⁊ di. in iti. ſuis .ſ. potētia ⁊ gl̓ia. h Parceſcet .ſ. in morte ⁊ etiā aliqn̄ an̄ mortē. i Btūs vir. in ſpe. k Quiſuf. tentatōꝫ. ita ꝙ n̄ vincit̉ ab ea ſꝫ vincit eā. Qm̄ cūꝓba. fu. ſicut aurū in fornace. m Accipiet co. vi. ⁊ tūcerit beatꝰ in re. n Quā repro. deꝰ di. ſe. qꝛ nihil ē acceptuꝫ deo niſi fiat ex charitate. j. Coꝝ. xiij. Si diſtribuerooēs facultates meas in cibos pauperū ⁊cͣ. ſeqͥt̉. Charitatē aūt nō habeā nihil mͥ ꝓdeſt. o Nemo cū tētat̉. hicꝯn̄r circa p̄dicta remouet errorē duplicē. ſcd̓m remouetibi: Nolite itaqꝫ. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ qꝛ potētie aīe ſunta deo ⁊ actꝰ eaꝝ. iō dixerūt aliqͥ ꝙ tētatio inducēs ad malū ē a deo. ita ꝙ deꝰ ē actor mali culpe. volētes ꝑ hoc peccata ſua excuſare. ꝑꝑ qd̓ remouet hoc. d. o Nemo cūtentat̉ .i. ꝑ tētatōꝫ ad pctm̄ inducit̉. p Dicat qm̄ a deotentet̉. qm̄ hͦ ē falſum. q¶ Deus .n. intē. ma. ē. ſꝫ bonoꝝtm̄. ſicut dr̄ Gen̄. xxij. Tētauit deus abraā. vt eiꝰ obediētiā innoteſceret alijs ⁊ daret̉ eis in exemplui

ppp y