Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
265b
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola pauli

lapidati ſunt: ſecti ſūt: tētanti ſunt in occiſione gladijn mortui ſunt. Circuierūt inmelotis: in pellibus caprinis: egentes: anguſtiatī: aſflicti: quibꝰ dignꝰ non erats mūdus: in ſollicitudinibꝰ

errātes in montibus ⁊ ſpeluncis; ⁊ in cauernis terre.a Et hi omnes teſtimonio fib dei probati: non acceperūtc repromiſſionē deo pro nobis meliꝰ aliqͥd ꝓuidēte vtnō ſine nob̓ cōſummarent̉.

hͦ pꝫ de hiere. Hiere. xxix. ⁊. xxvij. de michea. iij. Reg. vlt̓.i Lapidati ſunt. hͦ pꝫ de Haboth. iij. Reg. xxj. ⁊ zachariafilio Ioiade. ij. Para. xxiiij. k Secti ſunt. pꝫ de Eſa. qͥex p̄cepto regis Nanaſſe ſectꝰ fuit cū ſerra lignea. eo ꝙ rep̄hendebat eiꝰ facino, a: ⁊ de ſeptē fratribꝰ machabeis. qͥ ſecti ſunt in manibus⁊ in alijs corꝑis ꝑtibus. vt patꝫ. ij. Nacha. vij. l Tentati ſunt vt ad ydolatriā inclinarent̉. ſic̄ꝫ de mathatia ⁊ filijs eiꝰ j. Vacha. ij⁊ d̓ eleazaro. ij. Nacha. vj. ⁊ d̓ ſeptē fratribus ibidem. vij.m In occiſiōe gladij mortui ſunt: qͥa nolentes conſentire ydolatrie gladioꝑcuſſi ſunt vt pꝫ. ij. Nachab̓. v. ⁊. vj. n Circuierūt ī melotis. Hic ꝯn̄r on̄dit qͥd paſſi ſunt ꝓpter fidē in malis volūtarie aſſūptis ⁊ reducunt̉ ad tria .ſ. ad exteriorē cultū: ⁊ qͣꝫtū ad hͦ dicit. n Circuierunt in melotis. Nelota auteꝫeſt veſtis facta de pelle taxi q̄ hirſuta eſt et deformis. ⁊ ī tali habitu qͣꝫtum ad aliqͥd deſcribit̉ Belyas. iiij. Reg. j. EtIoh̓es baptiſ. Math̓. iij. ſcd̓o reducunt̉ ad ꝑſone ſtatum⁊ qͣꝫtum ad hͦ dicit. o Egentes. qd̓ ſpālit̓ pꝫ in helya qͥin neceſſitate paſtus eſt a coruis ⁊ a muliere vidua. iij. Regū. xvij. p Anguſtiati. hͦ pꝫ de helya fugiente Iezahel.iij. Reg. xix. ⁊ de dauid fugiente ſaul. j. Reg. xxj. ⁊. jͣ. vſoad finē primi libri. ⁊ abſalon. ij. Reg. xv. q Afflicti. labore corꝑali. vt hr̄ de helya qͥ laſſus obdormiuit ſb̓ter iunipeꝝ. iij. Reg. xix. r Quibꝰ dignꝰ nō erat mūdus. perhͦ em̄ ꝙ fugiebant a ſocietate alioꝝ pꝫ ꝙ hoīes mūdani nōerant digni ſocietate illoꝝ ꝓpter culpā mundialē: tercio reducunt̉ ad locū: ⁊ qͣꝫtum ad hͦ dicit s In ſolitudinibuserrantes in mōtibꝰ ⁊ ſpelūcis ⁊ in cauernis terre. Spelunca eſt foſſa facta ꝑ artē. Cauerna v̓o ꝑ naturā vel ex aliqͦ accidente. ſic̄ de corroſione aquaꝝ vel hmōi: talia aut loca īhabitabāt pr̄es antiqͥ vt eſſent in loco apto diuine contēplatōi: ꝓpter qd̓ Ph̓us. j. poli. poſtqͣꝫ ꝓbauerat hoīeꝫ eſſeaīal ciuile ſubiunxit ꝙ ille qͥ refugit cōem habitatōem hominū. vel eſt beſtia vel melior hoīe: qꝛ ſi hō refugiat hͦ ꝓpter maliciā ſuā non potens cū alijs cohabitare: proptedefectū ſuū in moribꝰ cadit a dignitate hūana ī vitā beſtialē. ſi aūt refugiat cōitateꝫ hoīm vt liberius vacet contēplationi diuine excedit cōem ſtatuꝫ hoīm. ⁊ eſt qͥdam deꝰ int̓alios hoīes ẜm ph̓m. a Et hi oēs. Hic conſeq̄nter on̄dit apoſtolus quomodo ⁊ quare promiſſiones ſunt eis dilate. d. Et hi omnes teſtimonio fidei probati. vt patꝫ ꝑ predicta exempla. b Non acceperunt repromiſſionemglorie eterne: ⁊ ſubdit cauſam. d. c Deo pro nobis ⁊cͣconſummarentur .i. ad perfectionem glorie ducerentur.Sine nobis. ex hoc enim ꝙ patres ve. teſt. in limbo exiſtites ſimul venerunt ad gloriam per xp̄m cum aliquibꝰ adnouū teſtm̄ pertinentibus: fuit maius gaudium vtrorūqꝫNotandum ꝙ aliqui ex hoc loco acceperunt occaſionemerrandi dicentes ꝙ nullus intrabit ad gloriam niſi poſtſnalem reſurrectionē ſed hoc eſt contra apl̓m dicentem. ij.ad Coꝝ. v. Scimus enim quoniam ſi terreſtris domꝰ noſtra huius habitatōnis diſſoluatur ꝙ edificatōem habeamus a deo domū non manufactā ſed eteruaꝫ in celis. Exquo patet ꝙ anima a corpore ſeꝑata ſtatim recipit̉ in gloria niſi ꝓpter debitum alicuius pene tꝑalis retardetur. ꝓpter quod cōſummatio glorie de qua loquit̉ hic apl̓s pōtreferri ad p̄miū eſſentiale: ⁊ ſic nō habuerūt eā pr̄es ve. te.ſine nobis. qꝛ nō habuerūt eā ante no. te. vl̓ pōt referri adcorꝑis ſtolā q̄ nō dat̉ generaliter niſi pꝰ vl̓em reſurrectōeꝫqͣꝫuis aliqͥbus data ſit ante ex ſpāli pͥuilegio: ⁊ hoc mō patres ve. te. ſil̓r non cōſummant̉ in gl̓ia ſine nobis qꝛ ſanctive. teſt. ⁊ noui ſimul accipient gl̓am corꝑis. In ca. xj. vbi dicit̉ in poſtil. Fides eſt ſubſtantia ad cuiꝰ

Rdditio.D vlteriorē declaratōem quorundā q̄ in hͦ capͥ. cōtinent̉: p̄ter illa que h̓ habent̉. In poſtil. quedā viAdent̉ addenda. Et pͦ circa hͦ ꝙ dr̄. Fides eſt ſubſtantia ſperandarū rerū⁊cͣ. Circa qd̓ attendēdum ꝙ lꝫ expoſitiopoſtilla. de hac diffinitōne ſeu deſcription fidei quaꝫ apoſtolus ponit: ſit ſatꝭvera ⁊ videt̉ eē ſumpta a ſctō Thoma:ſcd̓a ſcd̓e. q. iiij. arti.j. ī corꝑe qōnis. Exponant̉ tamē etiamhͨ verba apl̓i ẜm alios ſic: vt cū dicit̉. Fides eſt ſubſtātiaſperandarū rerū. intelligat̉ cauſa ſubſiſtendi in nobis perres ſperandas. que quidē ſunt bona futura: que rōnabilit̉̓ab hoīe v̓tuoſo ſꝑari dūt .ſ. btītudo q̄ ab oībꝰ eſt appetenda. vn̄ in hͦ ꝙ dic̄. Sſperandaꝝ reꝝ excludunt̉ res ſꝑate q̄tn̄ nō ſt̓ ſꝑāde: ſic̄ ſunt bona mūdana ſeu tꝑalia q̄ non ducūt ad verā btītudinē. Bona aūt ad verā btītudinē ꝑtinētia ſubſiſtunt in nobis ꝑ ſpem q̄ a fide generat̉ vt in gloſa.Nat .j. Et ſic cū dicit. Sub̓a ſꝑandaꝝ reꝝ ꝑ li ſub̓a intelligitur cā .ſ. fides q̄ ſpem cauſat: cū aūt dr̄. Argumentuꝫ nōapparentiū. ꝑ argumentū intelligit̉ ꝓbatio. ꝑ fidē em̄ ē innobis q̄dam ꝓbatio rerū nō apparentium .ſ. que de ſe nōhn̄t euidentiā. ſꝫ ꝑ fidē ꝑ quā in nobis cauſat̉ aſſenſſus deinuiſibilibꝰ ſperādis ſicut argumentū oſtendit concluſionē ī ſcibilibꝰ. Conſequent̓ circa hͦ qd̓ dr̄. In hͦ em̄ cōſecutiſunt teſtimoniū ſenes. Potandū ꝙ cū apl̓s loquit̉ hebreis quoꝝ cōis ſtatus ppl̓i qͣꝫdiu legem obſeruabat ſemperin ꝓſperitate fuit: ⁊ cū a p̄ceptis dei declinaſſet in multasaduerſitates incidabat: ſic̄ pꝫ in hyſtorijs cōibꝰ ve. le. ꝓutin pͥma ſcd̓e. q. xcix. arti. vj. in rn̄ſione ad terciū ar. declaratur: ideo in primitiua eccīa hebrei ad fidē cōuerſi: ſicut legalia obſeruanda ex primeua cōſuetudine inclinabanturcredentes ipſa eſſe neceſſaria cum fide xp̄i. ſic eſtimabantꝙ ad iuſticiā fidei debebāt ſequi aliqua preſentia ⁊ viſibilia bona: ſi ſpecialit̓ redēptio eorū vi captiuitate gentiumvn̄ ⁊ poſt paſſionē xp̄i quidaꝫ de diſcipulis nondū ꝑfectedocti dicebāt. Luce. xxiiij. ca. Nos ſperabamus ꝙ ip̄e eētredēpturus iſrl̓. ⁊ ideo apud hebreos ponere totū p̄miuꝫfidei in bonis futuri ſeculi: que omnino in hac vita nō habent̉ nec ad plenū vident̉ erat eis durū ad credendū. Un̄apl̓s hūc errorē intendēs ab eis excludere dic̄. In hͦ enimteſtimoniū conſecuti ſunt ſenes .ſ. in hac fide que eſt de rebus ſperandis vt iam dixerat non de rebus viſis ſeu iamadeptis ſeu in proximo adipiſcendis. Conſecuti ſunt ī teſtimoniū .ſ. iuſticie a deo. Senes .i. antiqui. Ad quod probandū .ſ. ꝙ fides meritoria proprie ſit de rebus ſperandis⁊ non adeptis inducit exempla: ⁊ primo ponit vnum exemplum de fide: que eſt de rebus non ſperandis ſed iamexiſtentibus: ⁊ hoc cum dicit. Fide intelligimus. ſecūdoponit plura exempla de fide que eſt de rebus ſperandis:ibi. Fide plurimam hoſtiam. Circa primum dicit ſic. Fide intelligimus aptata eſſe ſecula verbo dei. Ad quod ſciēdum ꝙ credere mundum eſſe a deo creatum: prout Gen.j. dicitur. licet ſit fides vera non eſt tamen ſperandarumrerum: ſed eſt de rebus iam exiſtentibus: ideo per iſtamfidem ſolum non legitur aliquis teſtimonium iuſticie fuiſſe conſecutus: ſed per fidem de rebus ſperandis: vndenotanter dixit. Fide intelligimus. non autem dixit. Fde credimus hec quaſi diceret. hec fides per quam mundus creditur fuiſſe creatus a deo in qua nō includitur aliquid ſperandum non legitar commendari in ſacra ſcriptura ſic: vt aliquis dicatur iuſtus eo ſolo. ꝙ credit mudum a deo eſſe creatum: ſed fides illa que de rebus ſperandis eſt ſepe in ſcriptura commēdatur: prout pꝫ per ex