Epiſtola pauli
Inſenſati galathequi vos faſcinauit.ęno obedire ꝟitati. An̄ qͦꝝocculos xp̄us ih̓us ꝓſcridiptus eſt. ⁊ in vobis cruciē fixus. Hoc ſolum a vobisvolo diſce̓ ex operibus lelegis ſpiritum accepiſtisſꝫ an ex auditu fidei. ſic ſtultieſtꝭ vtcū ſpū ceꝑitis nunckcarne cōſūmamī Tāta paſlſi eſtis ſine cā. ſi tn̄ ſine cā.m Qui gͦ tribuit vobis ſpirintum ⁊ oꝑat̉ virtutes in voobis ex oꝑibus legis an ex
ꝑ auditu fidei. Sicut ſcriptūqͦ eſt: abraam credidit deo ⁊reputatum eſt illi ad iuſtirciam. Cognoſcite ergo. qͥas qͥ ex fide ſunt: hi ſunt filijtabrahe. Prouidens autēv ſcriptura: quia ex fide iuſtixficat gentes deus: prenunyciauit abrahe: quia benedicentur in te omnes genztes. Igit̉ qui ex fide ſunt:a benedicentur cum fideli abbraham. Quicunqꝫ enima ex oꝑibꝰ legis ſunt ſub maledicto ſunt. Scriptum eſt
ꝙ ꝓpheta .ſ. xp̄us ſuſcitandus erat: cui erat credendū tanqͣꝫ vero legiſlatori ꝓut plane fuit on̄ſum in additiōe. sͣ. p̄dictū. c. deūt̓. ⁊ ſic hr̄ ꝙ alia lex b lege moſai ca erat dāda.Allegat̉ ſcd̓o ad hͦ in glo. illd̓ Hiere. xxxj. qd̓ in poſtil. allegat̉. tercio allegat̉ illud psͣ. Sacrificiū ⁊ oblationē no.au. au. ꝑfec. mihi qd̓ad lr̄aꝫ ſignificat ꝙſacrificia ⁊ oblationes q̄ erāt de p̄cipuis ceremonialibꝰ vete. te. nō erā deo placita de ſe vt ibidē exponit̉ in poſtil. vnd̓he tres aucͣtes qͣruꝫvna accipit̉ de librolegis. alia de ꝓph̓isalia de pſalmis ſuntſatis efficaces ad on̄dendū ꝙ legalia veteſt. erāt euacuanda¶ Capitulum. iij.Inſenſati. pꝰqͣꝫ apl̓us īprobauit errorede legaliū obẜuatone cū euangl̓io exꝑfectione legis euāgelice. h̓ ꝯn̄r idē facit ex imꝑfectiōe legis moſaice. Iſta tn̄ diuiſio nō ē p̄ciſa. qꝛ in p̄cedentibuspoſita aliqͣ de īꝑfectiōe legis moſaice. ⁊ ecōuerſo in ſeq̄ntibꝰ aliqͣ ponunt̉ de ꝑfectiōe legis euāgelice. ſꝫ hͨ diuiſioaccipit̉ ẜm id qd̓ pͥncipaliꝰ intell̓r. Et diuidit̉ ī duas ꝑtesqꝛ pͦ galathas increpat. ſcd̓o ꝓpoſitū declarat ibi. Qui gͦ.Prima adhuc ī duas. qꝛ pͦ ꝓponit ſuā interp̄tatiōꝫ. ſcd̓ointerp̄tatiōis rōem ibi. Hoc ſolū. Circa pͥmū dicit.a ¶ O inſenſati galathe qͥs vos faſcinauit .i. adulādo depit. b ¶ Nō obedire v̓itati .ſ. euāgelice ꝑ quā legalia ſūtexcluſa. lꝫ .n. apl̓s ſciret eos eſſe deceptos ꝑ pſeudo apl̓ostn̄ q̄rit. qͥs nos faſcinauit n̄ ignorās: ſꝫ admirās eoꝝ inſtabilitatē. ſicut Gen̄. iij. d̓r. Adā vbi es: non ex ignorantia.Sciendū etiā ꝙ faſcinatio aliqn̄ accipit̉ ꝓ illuſiōe ſēſuūqͣ aliqͥs nō aduertit ea q̄ ſūt an̄ ip̄m. ⁊ ſic erat de galathisqꝛ iniuriā factā xp̄o ꝑ falſos apl̓os ī pn̄tia eoꝝ nō aduertebāt. iō ſubdit̉. c ¶An̄ qͦ. ocu. ie. xp̄s ꝓſcri. ē .i. ꝯdēnatꝰ ꝑfalſos apl̓os: aſſerētes vob̓ ꝙ fides eiꝰ nō ſufficit ad ſalutē ſine legalibꝰ ⁊ ſic ꝯdēnāt eū tanqͣꝫ īpotētē ad ſaluandūcū tn̄ ꝓmittat de xp̄o vēturo ip̄m fore ſaluatorē. vtꝫ ꝑ auctoritatē Hiere. p̄ce. ca. inductā. lex .n. freq̄nt̓ accipit̉ ꝑ toto ve. te. d ¶ Et in vo. cru. ꝑ eoſdē tanqͣꝫ hō purus. h̓ .n.aſſerebāt a tꝑe apl̓oꝝ. aliqͥ p̄ſeudo apl̓i ſiue hetici. ꝓpt̓ qd̓Ioh̓. in pͥn. ſui euāgelij ꝯpulſus fuit eiꝰ diuinitatē declarare vt dic̄ Hiero. in ꝓlogo ſuꝑ Ioh̓. e ¶ Hoc ſolū. Hicꝯn̄r ponit rōem duplicē increpatiōis. ſcd̓a ibi. Tāta. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ ī p̄mitiua eccīa baptizatꝭ dabat̉ ſpūſſanctus ſub ſigͦ ſenſibili ꝑ īpoſitionē manuū apl̓oꝝ ſic̄ patet.Act. viij. ⁊ pl̓ibꝰ alijs locis. ⁊ ſic datꝰ fuerat galathis in fide xp̄i baptizatis. nō aūt ſic dabat̉ obẜuātibꝰ legalia ⁊ ſicpoterāt aduertē ꝙ legalia nō erāt ad ſalutē neceſſaria. niſi eēt p̄dicto mō faſcinati. ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r. e ¶ Hoc ſo. a vo.vo. diſ. i. audire vt deceptio vr̄a apꝑeat ex vra rn̄ſione.f ¶ Ex ope. le. ſpi. accepiſtꝭ .ſ. in ſig viſibili g ¶ An ex audi. fi. i. ex receptiōe fidei xp̄i ꝑ baptiſmū. q. d. manifeſte pꝫꝑ effectū ꝙ nō poteſtꝭ negare vos ex fide xp̄i recepiſſe. iōꝯcludit eoꝝ deceptionē di. h ¶ Sic ſtulti eſtis vt cū ſpiritu ceperitꝭ. de gētilitate recipiētes īmediate doctrinameuāgelicā q̄ ſpūalis eſt. i ¶ Nūc carne ꝯſū. ſuꝑ eā volentes reciꝑe legaliū obẜuationē que dicunt̉ iuſticie carnis.Heb̓. ix. eo ꝙ tollebāt qͣſdaꝫ īmūdicias ex īmūdoꝝ tactuꝓueniētes vt ex tactu morticini: mēſtruate ⁊ hmōi. ex qͥbus hō reddebat̉ inabilis ad ingreſſum tēpli. k ¶ Tātapaſſi eſtis. Hic ponit̉ ſcd̓a rō qꝛ pati detrimētū magnū ſine cā fatuū ē. ſic erat de galathis. ꝓpter qd̓ erāt increpan-
di ſicut fatui. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit. k ¶ Tanta paſſi eſtis qd̓exponit̉ duppl̓r. vno mō de ꝑſecutiōibus qͣs ꝓ xp̄o ſuſtinuerāt. l ¶ Sine cā .i. ſine vtilitate ꝓueniēte. īmo cū detrimento: minꝰ em̄ dicēdo plus ſignificat. ꝑ deceptiōempſeudo apl̓oꝝ dicte ſufferētie ꝑdiderāt meritū. ⁊ cū hͦ incurrebāt peccatuml ¶ Si tn̄ ſine cā. i. ſiꝑſeueretis in erroreq. d. ſi abijciatis errorē recipietis iterūgrām bona mortificata reuiuificanteꝫ.Alio mō exponit̉ d̓expēſis qͣs fecerantꝓ pſeudo apl̓is. ⁊ ſicpaſſi fuerāt dānū intꝑalibus ⁊ ſine vtilitate ſpūali. īmo cuꝫdetrimēto bonoruꝫſpūaliū. ⁊ hͦ vr̄ ſonare lr̄a cuꝫ d̓r. Tantapaſſi eſtꝭ .i. plura dāna in tꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibus bonis.m ¶ Qui gͦ. Pꝰ galathaꝝ increpatiōeꝫHic ꝯn̄r declarat apl̓s ceſſationē legaliū ꝓpter eoꝝ imꝑfectionē. Et diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͦ hͦ declarat ꝑ rōemſcd̓o ꝑ ſil̓itudinis adaptationē. ca. ſe. Prima adhuc in duas. qꝛ pͦ ponit̉ rō. ſcd̓o ſoluit̉ tacita qo. ibi. Quid igr̄. Circa pͥmū facit talē rōem. Illa lex q̄ nō iuſtificat: nec bn̄dictiōem dei ꝯfert: nec hēditatē affert tanqͣꝫ īꝑfecta ceſſat adueniēte lege iuſtificāte bn̄dictionē dei ꝯferēte. ⁊ hereditatē etiā eternā afferēte. ſꝫ ſic ſe hꝫ lex moſaica ad euāgelicāgͦ ⁊cͣ. In hac rōne ſic ꝓcedit ꝙ ſupponit maiorē tāqͣꝫ manifeſte verā. ⁊ declarat minorē qͣꝫtū ad tres eiꝰ ꝑtes. pͥmopͥmā. ſcd̓o ſcd̓am ibi. Prouidēs aūt. tercio terciā ibi. fratres. Primū aūt declarat .ſ. ꝙ lex nō iuſtificat: ſꝫ fides criſti dicens. m ¶ Qui gͦ tri. vo. ſpm̄ ſctm̄ ſcꝫ in ſigno ſenſibili. n ¶ Et oꝑatur v̓tutes in vob̓ .. miracula videntibꝰvob̓. de qͦ certū eſt ꝙ ip̄e ē deꝰ. qꝛ talia fieri nō pn̄t niſi virtute diuīa facit ne hoc. o ¶ Ex oꝑibus legis an ex auditu fidei .i. ex receptiōe fidei xp̄i. q. d. manifeſte ptꝫ ꝑ effectiū ꝙ hoc nō eſt ex merito legis ſꝫ ex merito fidei. qꝛ tl̓ianō fiut ſeruātibꝰ legē ſꝫ recipiētibꝰ fidē. ⁊ ꝯfirmat ꝑ ſcpͥturam d. p ¶ Sic̄ ſcriptū ē. Gen̄. xv. c. q ¶ Credidit abraham deo ⁊ reputatū ē ei ad iuſticiā. ⁊ ſic ex fide xp̄i vēturi iuſtificatꝰ fuit ⁊ nō ex oꝑibꝰ legꝭ. q̄ ꝑ magnum tp̄s poſtea fuit data. iō ꝯcludit. r ¶ Cogſcite gͦ. qꝛ q̄ ex fide ſuntcredētes ꝑ fidē xp̄i iuſtificari. s ¶ Hi ſt̓ filij abrae .i. imitatores fidei ſue. ⁊ ꝑ eā iuſtificati ſic̄ ⁊ ip̄e. t ¶ Prouidēsauteꝫ. Hic declarat̉ ſcd̓a ꝑs mīoris .ſ. ꝙ bn̄dictio dei nonhabet̉ ex lege ſꝫ ex xp̄i fide. di. ꝓuidēs aūt ſcrip .i. deus auctor ſcripture. v a Quia ex fide iuſti. ge. deꝰ. ⁊ non ex lege vt p̄dictū ē. x Prenūciauit abrae. Gen̄. xxij. an̄ dationē legꝭ lōgo tꝑe. y ¶ Quia bn̄dicent̉ in te oēs gētes.qd̓ īpletū ē in xp̄o ab abraā deſcēdente ẜm carnē. in queꝫex oībꝰ gētibꝰ aliqͥ credūt. ⁊ pleniꝰ īplebit̉ circa finē md̓i.z ¶ Igitur qͥ ex fide ſt̓ .i. de nūero fideliū. a ¶ Bn̄dicēturcū fideli abraā. qꝝ nō ꝯuenit legalia ẜuātibus. iō ſb̓ditur.b ¶ Quicunqꝫ em̄ ex oꝑibus legis ſunt. aſſerentes ꝙ ſineillis oꝑibus non eſt ſalus. a ¶ Sub maledicto ſunt. qͥanō poſſunt illa implere: ꝓpter qd̓ dicit petrꝰ Act. xv. Hoceſt onus qd̓ neqꝫ nos neqꝫ pr̄es nr̄i portare potuimꝰ. Scōtra vr̄ eē Hiero. in expōne fidei .ſ. illos maledicendo qͥdicunt p̄cepiſſe deum aliquid impoſſibile. Dd̓m ꝙ aliqͥdeſt impoſſibile dupliciter. vno modo ſimpliciter ⁊ abſolute. ⁊ ſic loquit̉ hiero. alio mō qꝛ nō ē bn̄ poſſibile: ſic̄ delyra dr̄ ꝙ n̄ p̄t ſonare qn̄ male ſonat vt dr̄. v. meth̓. ⁊ ſic d̓rꝙ iudei non poterant ſeruare ꝓpter difficultatē ſeruādi.qꝛ nō poterāt de facili ẜuare. ⁊ iō ml̓ti erāt trāſgreſſores.