Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
210b
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola Pauli

quaui ſed cum eſſem aſtutę dolo vos cepi. Nunquid aliquē eoꝝ quos miſi adt vos circūueni vos. Rogavui tytū miſi illo fratrēxNunqͥd tytꝰ vos circūueynit. Nōne eodē ſpū ambuz lauimꝰ. Nōne eiſdē veſtig gijs. Olim putatis exccuſemꝰ nos apud vos. Cod ram deo in xp̄o loquimur.oīa aūt chariſſimi propterg edificationē vr̄am. Timeoenī ne forte venero non

quales volo inueniā vos:k ego inueniar a vobis qͣlēl vultis ne forte cōtētiones emulationes aīoſita8 tes diſſenſiones detractiones ſuſurrationes infla tiones ſeditiones ſint int̓vvos. Ne iteruꝫ venerohumiliet me deꝰ apd̓ vosx lugeā multos ex his quiy an̄ peccauerūt egerūtpenitentiā ſuꝑ īmundicia fornicatiōe impudiciaquam geſſerunt.

monet cauillationē duplicē ꝑſeudo apl̓oꝝ ꝯͣ ip̄ꝫ. dicebātem̄ eoꝝ aliqͥ cauteloſe dimiſerat ſumptꝰ acciꝑe vt magꝭeos deciꝑet. ſꝫ mīſtros ſuos intēdebat plꝰ leuare in abſentia ſua ſine verecūdia. ē qd̓ dic̄. p Sꝫ eſto egovos grauaui. ſūptꝰ accipiēdo. q Sꝫ eſſem aſtutus .i. cauteloſus.r Dolo vos cepi. dicto vt imponūt p̄ſeudo apl̓i:qd̓ on̄dit falſum. d.s Nūqͥd aliquēeoꝝ qͦs miſi ad voscircūueni vos. q. d.manifeſte pꝫ nont Rogaui tytū. vtiret ad vos ſalutavr̄a. v Et miſiillo frēm .ſ. lucā.x Nunqͥd tytꝰ voscircūuenit. q. d. effectū apparet oībuſ. y. Nōne eodem ſpū ambulauimus .ſ. ego ip̄e. ſpiritu em̄ ſctō eos īſtigāte iuerūt ad p̄dicandū corinthijs. z Nōnē eiſdē veſtigijs. q. d. ſic .ſ. xp̄i veſtigia ſectādo. a Olim. Hic remouet ſecūdā cauillationē: qꝛ aliqͥ dixern̄t ip̄m ſcripſiſſeepl̓am ſe excuſans falſis verbis ficticijs vtēdo: remouet. d. a Olim putatis. informationē falſoꝝ apl̓orūb excuſemꝰ nos apud vos vtendo verbis mēdacibꝰqd̓ eſt verū. ſubdit. c Corā deo. cuiꝰ oculis nuda aꝑta ſunt oīa Heb̓. iiij. ca. d In xp̄o loqͥmur .i. ī veritate xp̄s eſt: eſt modꝰ aſſerēdi veritatē. e Oīa autēHic apl̓s oſtēdit neceſſitatē ſue cōmēdatiōis ꝓpter mala corinthij cōmiſerāt ad cuiꝰ euidētiā ſciēdū pꝰ ꝯuerſionē ſuā inciderāt in pctā carnalia occaſione illiꝰ nepharij pr̄is vxorē hēbat: de quibꝰ ſe correxerāt primā epiſtolā in ꝑte: ſed totalit̓: inſuꝑ alia peccata ſpūaliamiſerāt a falſis apl̓is decepti dicit. ¶¶ Oīa aūt chariſſimi dixi ad meā cōmēdationē. f Propter edificationē vr̄aꝫ hoc feci. g Timeo em̄. ꝓpter pctā incurriſtis. h Ne forte venero. ad vos pn̄tialit̓. iqͣles volo inueniā vos .ſ. rebelles incorrectos. k Etego inueniar a vob̓ qͣlē vultꝭ .ſ. aſꝑe corripiēte: rebelles ſathane tradentē in afflictionē carnis: ſubdit cāmdicēs Ne forte ꝯtētiones. de baptiſmis baptizatis.vt hr̄ pͥma epl̓a .j. m Emulatiōes .i. inuidie. n Aīoſitates .i. volūtates nocēdi alterutrū. o Diſſenſionesi. diuiſiones aīoꝝ ex qͥbꝰ oriunt̉ p̄dicta etiā ſequentiap Detractiones. denigrādo famā ꝓximi manifeſte.q Suſurrones. occulte. dr̄ .n. ſuſurro ab auris ſono: qꝛloquit̉ malū ī aure. r Inflationes .ſ. ſuꝑbie. s Seditiones .i. ꝑturbatiōes eccl̓ie. t Sint inter vos. ex falſoꝝ apl̓oꝝ receptiōe. v Ne iteꝝ. reſumat̉. Cimeo. poſitu .s. Ne iterū venero ad vos humiliet me deꝰ apudvos .i. mentē meā affligi ꝑmittat. x Et lugeā multosex his an̄ peccauerūt .i. an̄ ſcripturā huiꝰ epl̓e. y Etegerūt pnīam ſuꝑ īmūdicia .i. pctō ꝯͣ naͣm. z Et ſornicatiōe. ſimplici eſt ſoluti ſoluta. z Et īpudicicia..i. violatione virginū. dicit lugeā: qꝛ ſicut gloria vr̄is eſtfiliꝰ ſapiēs: ita malicia filioꝝ dat patri maͣm lugēdi. In ca. xij. vbi dr̄ in poſtil. Siue in corꝑe ſiue exͣ corpꝰ.Ec v̓ba apl̓i dicit. Siue in corꝑe Additio.ſiue exͣ corpꝰ ⁊cͣ. diuerſimode a diuerſis exponunt̉ꝓut in ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxv. arti. vj. in corꝑe qōnis. inter qͣs expoſitiones ponit̉ hec que eſt ī poſtilla. eſt aug.ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am: vt ī p̄dicto articulo: vr̄ magis ꝯſonare lr̄e. In eodē ca. vbi dr̄ in poſtil. Et audiuit archana verba ⁊c̄.¶X hoc qd̓ dr̄. Et audiuit archana v̓ba. videt̉ Additio.

haberi apl̓s vidit diuinā eſſentiā. Diuina em̄ eſſentia vere ſignificat̉ archana v̓ba: in diuinis tm̄ vnumv̓bū eſt aūt plura. Sil̓r ex qd̓ ſequit̉. Que lꝫ homini loqͥ. hr̄ archana illa erāt īcōp̄hēſibilia ſeu inenarrabilia. de talibꝰ .n. dixiſſet erāt archana pōt explicare ſeu enarrare. ſꝫ dicit. Que lꝫ.potiꝰ arguit̉ oppoſi .ſ. ſi licuiſſet lo potuiſſet ea enarrare. vn̄ ad habēdūſnīaꝫ huiꝰ dicti. audiuit archana v̓baCōſiderādū eſt ſicut .s. tho. in pͥmate. q. xij. ar. ix. ī rn̄ſione ſecūdi argumētiponit. Aliq̄ ſūt potētie cognoſcitiueex ſpēbꝰ cōceptisalias formare pn̄t.ſic paulꝰ vel qͥcūqꝫaliꝰ vidēs deum exipſa viſione eſſentiediuine pōt formarein ſe ſil̓itudines rerū in eſſentia diuina vident̉ remāſerūt etiā poſtqͣꝫ deſijt eſſentiā diuinā videre de qͥbꝰ pōt ītelligi illud apl̓i. audiuit archana v̓ba: qꝛ illa erāt ſecreta lꝫ enarrabilia. de ipſis dicit. Que lꝫ hoī loqͥ. q. d.ſi licuiſſet loqͥ explicaret illa. nec mirū paulus talia ſecreta poſt viſione diuine eſſentie in mēoria retinuiſſet:etiā ꝓphete aliqͣ ſibi reuelata in ſecreto cuſtodiebāt. vt pꝫEſa. viij. Dan̄. vlti. Et qꝛ iſta viſio vident̉ res per ſpēsſic cōceptas eſt valde minor a viſione qua res vident̉ indeo. iſtā viſionē vocat auditū. d. Audiuit archana. auditus em̄ eſt ſenſus minoris ꝑfectionis qͣꝫ viſus. Si aūtq̄rit̉ vn̄ habuit augꝰ. paulꝰ vidit diuinā eſſentiā ſi exbis p̄dictis .ſ. Audiuit archana v̓ba ⁊cͣ. non hr̄. Dicoſnīa augu. hr̄ ex paulꝰ teſtat̉ in eo. ca. ſe fuiſſe raptum.ad paradiſum qd̓ intelligit̉ ẜm glo. celuꝫ empyreū. vbiangeli ſancte aīe fruunt̉ dei ꝯtēplatione: ad qd̓ celū ſeuparadiſum dicit ſe raptū ſignificat deꝰ on̄dit ei vitaꝫin vidēdus ē ineternū a btīs: que quidē vita ſolū cōſiſtit ī clara diuine eſſentie viſione. vn̄ ex on̄dit̉ pauluvidit diuinā eſſentiā: exqͦ p̄mia btōꝝ vidit. fuit p̄noſticatū de paulo Act̉. ix. de eo xp̄s dixit ananie. Ego em̄oſtēdā illi quāta oporteat noīe meo pati. ex hoc em̄ p̄mia btōꝝ vidit raptꝰ in ꝑadiſum manifeſte fuit ei oſtēſum ſunt cōdigne paſſiones huiꝰ ſeculi ad futuramgloriā reuelabit̉ ī nob̓ ad Ro. viij. ca. Ex quo manifeſteoſtēdit̉ quāta oꝑteat pati noīe xp̄i ⁊cͣ. Replica.N ca. xij. vbi dr̄ de raptu pauli: illū paſſuꝫ exponitpoſtil. ſicut. b. augꝰ. videlꝫ in illo raptu viderit diuinā eſſentiaꝫ: Burgen̄. libent̓ obijceret: ſꝫ qꝛ viditfactū illud poſtil. qͣꝫ. b. augꝰ. vix potuit abſtinē motus debilibꝰ rōnibꝰ. Primo arguit pōt ex haberiapl̓m vidiſſe diuinā eſſentiā qd̓ dr̄: audiuit archana v̓ba ſit ibi vnicū verbū v̓ba. Apparet obiectio tētatiuadr̄ tn̄ ad qͣꝫuis ſit in diuinis tm̄ vnicū verbū ꝑſonale.ſunt tn̄ ibi plura relucentia in eſſentia diuina eſt ẜm. b.aug. plena oīm rōnū viuētiū ad artifex reſpiciēs ne videret̉ irrōnabilit̓ operās alia rōne cōdidit hoīem: aliane equū ⁊cͣ. Ille em̄ rōnes bona ſil̓itudine verba dici pn̄tqꝛ ſignificatiua: hec aūt dicit apl̓s ſe in eſſentia diuina audiſſe .i. vidiſſe. Un̄ pōt haberi apl̓m vidiſſe diuinā eſſentiā. qꝛ potuit videre id in quo relucēt ſicut nemo pōtvidere formas reſultātes in ſpeculo ſi videat ſpeculū. ſecūdo mouet̉ pōt hr̄i apl̓m vidiſſe diuinā eſſentiā ex dr̄. Que licet homini loqui. potiꝰ em̄ dixiſſet.pōt loqui. ex illa. lr̄a potiꝰ hr̄. dicit Burgē. viderit diuinā eſſentiā: qꝛ ſonat ſi liceret loqͥ qd̓ poſſet: qd̓ de