Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
210a
Einzelbild herunterladen
 

Ad corinthios I

binis mee angelꝰ ſathanec me colaphizet. Propt̓ qd̓dter dn̄m rogaui vt diſcēderet a me dixit mihi. Sufsficit tibi gr̄a mea. virtus in infirmitate perficit̉.hLibenter igit̉ gloriabor ininfirmitatibus meis: vt inhabitet in me virtus xp̄i.i Propter quod placeo mihi in infirmitatibus meis:in cōtumelijs in neceſſitatibꝰ in ꝑſecutionibus ī ano guſtijs xp̄o. enim in firmor tunc potens ſum.Factus ſum inſipiens voss me coegiſtis. Ego enim a vob̓ debui cōmēdari: Nivhil em̄ minꝰ feci ab his qui

x ſunt ſupra modū apl̓i.yetſi nihil ſum ſigna tn̄ apl̓atus mei facta ſunt ſuꝑ vosz ī patīa ſignis ꝓdigijsb virtutibꝰ. Quid eſt eniꝫc qd̓ minꝰ habuiſtis pre cedterꝭ eccleſijs niſi egoip̄eē grauaui vos donate mihi hāc iniuriā. Ecce terciohoc paratꝰ ſum venire ad vos ero grauis vob̓hNō em̄ quero vr̄a ſunt ſꝫi vos. Nec .n. debēt filij parētibꝰ the zaurizare ſꝫ parēf tes filijs. Ego aūt libētiſin ſime īpēdā ſuꝑimpēdatnegoip̄e aīabꝰ vr̄is: lꝫ pl̓o vos diligens minꝰ diligarp Sed eſto. Ego vos gra

uelationes qͣꝫ an̄ deo ꝑmittēte: tn̄ ip̄aꝫ refrenabat adiutorio diuine gr̄e. b Angelꝰ ſathane me colaphizet. il paſſionē iliacā cōcitādo: vel carnis cōcupiſcētiā ſuistationibꝰ incendendo. c Propter qd̓. Hic ꝯn̄r ponit̉circa dictū remediū apl̓i petitio. Circa qd̓ ſciēdū infirmus ignorās medici ꝓceſſum qn̄ īponit ſibi mordax em̄plaſtrū rogat medi vt remoueat ip̄quē tn̄ medicusexaudit ad nutū. lꝫexaudiat ipſum adbonū ſuū: ſciēs īfirmitatē ſuā alit̓ nonpoſſe curari ſic apoſtolus ſentiēs paſſionē iliacā ſibi gra vel tētationē carnis ſibi ꝑiculoſampetijt a ſumo medico iſta remoueri: eſt qd̓ dicit.c Propter qd̓ terdn̄m rogaui .i. pluries vl̓ forte totiēs petijt plꝰ. Odiſcederet a me. affligēs me corꝑalit̓:vel tentās vt p̄dictūeſt. e Et dixit.ꝯn̄r ponit̉ dn̄i rn̄ſioEt diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ ponit̉ dn̄i rn̄ſionis actꝰ. ſecūdo eius effectꝰ: ibi. libent̓ igit̉. Circa primum dicit.¶¶ Et dixit mi .ſ. dn̄s. ſ Sufficit tibi gr̄a mea. q. d.eſt tibi neceſſariū vel vtile a te diſcedat infirmitas corporalis. vel ẜm alios tentatio carnis qꝛ gratia mea quaꝫhabes ē tibi ita vigoroſa vt abſqꝫ impatiētia tolerari poſſit tentatio ſuperari: vt ſic infirmitas vel tētatio tibi cedat ad augmētū meriti. ſubdit̉. g virtꝰ in infirmitatę ꝑficit̉. qd̓ dupl̓r pōt intelligi. vno materialit̓inqͣꝫtū infirmitas eſt maͣ virtutis exercēde .ſ. humilitatisvt dictū eſt patiētie etiā tꝑantie. debilitatis em̄ viribꝰ infirmitatē temꝑatior reddit̉. alio occaſionalit̓ infirmitas eſt occaſio ꝑueniēdi ad ꝑfectionē inqͣꝫtum ꝓpriā fragilitatē cognoſcēs cautior reddit̉ ad p̄cauen reſiſtendū pctīs: conſequens exercitatior in bonis: ſic fortior efficit̉. ꝓpt̓ qd̓ dn̄s philiſteos aliquosalios in terra ꝓmiſſionis reliqͥt ad exercitiū iſrl̓. h Libent̓. Hic ꝯn̄r ponit̉ dicte rn̄ſionis effectꝰ: qui duplex eſtvnꝰ gloriationis tangit̉ dr̄. Libent̓ igit̉ gloriabor ininfirmi. me. vt inha. in me virtꝰ xp̄i .i. vt hoc ꝑticeps efficiar virtutū xp̄i: cōformior ſibi. aliꝰ effectꝰ eſt gaudij:tangit̉ ibi. i Propter qd̓ placeo in infir. meis .i. gaudeo in malis pene ꝓueniētibꝰ ab interiori. k In cōtumelijs mihi illatis ab exteriori. l In nec eſſitatibꝰ qͣꝫtūad defectu victꝰ veſtitus. m In ꝑſecutiōibꝰ. a malishoībꝰ. n In anguſtijs xp̄o .i. inflictis xp̄o. tūcem̄ dꝫ eſſe ma gaudij Nath̓. v. Beati ꝑſecutionē ⁊cͣ.9 .n. infirmor .i. hmōi tribulationes ꝓpter xp̄m incurro. Tūc potēs ſum. diuinū auxiliū mihi colla. q Factꝰ ſuꝫ. Poſtqͣꝫ apl̓s ſeip̄m cōmēdauit: ꝯn̄rſe excuſat oſtēdēs feciſſe cōpulſus neceſſitate: pͥmoꝓpter bona a corinthijs omiſſa. ſcd̓o ꝓpter mala ab eismiſſa: ibi. Oīa ꝓpter edificationē. Prīa adhuc in duas.qꝛ facit qd̓ dictū eſt. ſcd̓o remouet quādā cauillationeꝫibi. Sed eſto. Circa primū dicit. q Factꝰ ſum inſipiēsſ. ẜm̄ reputationē vr̄am o corinthij qꝛ me cōmēdaui.f Oos me coegiſtis .i. fuiſtis in qꝛ ipſi fouebāt pſeudo apl̓os detrahētes apl̓o in vita doctrina: qd̓ cedebatin piudiciū euāgelice veritatis quā ip̄e p̄dicauerat: ſic

neceſſe habutt gr̄as a deo ſibi datas/ enarrare qͣs priꝰ tacuerat v̓itas euāgelij quā p̄dicauerat. magꝭ cōfirmaret̉. impugnātiū ora clauderent̉. s Ego em̄ a vo. de.mēdari. qd̓ tn̄ omiſiſtis detractores meos ſuſtinuiſtis aūt debuiſſent ip̄m ꝯmēdare ꝓbat bona fecerat eisd. t Nihil .n. minus feci. vobis bono. v Ab hisſūt ſupra modū apoſtoli .i. petro iacobo iohanne: qͦs p̄ferebāt pſeudo apoſtolipaulo eo fueruntcorꝑalit̓ cum xp̄o: de ip̄s dicit apl̓s: minꝰ fecit corinthijs qͣꝫ illi fecerāt cōuerſis eos: dicit minꝰintelligit maiꝰ: qꝛdicauit eis accipiēdo ſumptꝰ.x Tāet ſi nihil ſuꝫreſpectu dictoꝝ apoſtoloꝝ triū. y Signa tn̄ apl̓atꝰ mei facta ſunt ſupra vos.i. cōfirmatio doctrine mee virtutesmiracula. z In patīa. vn̄ dr̄ Prouer. xix Doctrina viri patiētiā noſcit̉. a Signis ꝓdigijs virtutibꝰ.tutes .n. reſpiciūt oꝑa miraculoꝝ generalit̓. qꝛ miraculum fit diuina virtute: ſigna vero prodigia magis ſpecialit̓: qꝛ prodigia dicūtur miracula maiora: vt ſuſcitatiomortuoꝝ aliqd̓ hmōi: ſigna v̓o mīora: vt ſanatio leproſi vel curatio febris in inſtanti. b Quid ē em̄. Hic ꝯn̄ron̄dit plura beneficia fecit corinthijs qͣꝫ alij apl̓i cōuerſis eos: qꝛ p̄dicauit eis accipiēdo ſumptꝰ ab eis: qͦstn̄ acceperāt alij ab illis quibꝰ p̄dicauerāt. dicit. Quideſt em̄ qd̓ minꝰ habuiſtis .ſ. a me. c Pre ceteris eccl̓ijsa ſuis apl̓is. d Niſi ego ipſe grauaui vos. accipiendo ſumptꝰ a vobis. e Donate hāc iniuriā. ironiceloquit̉ fecerat em̄ in eis magnā gr̄am. qꝛ poſſet dicerealiqͥs pſeudo apl̓s priꝰ abſtinuerat ab acceptiōe: vt poſtea plus hauriret: remouet. d. f Ecce tercio paratꝰ ſum venire ad vos. Semel .n. venerat iterū paratꝰfuit ad veniendū. vt dictū eſt.. j. c. ſꝫ impedimentū veniēdi fuit ex ꝑte coꝝ tercio erat paratꝰ venire venit.g Et ero vobis grauis .i. accipiā a vobis ſumptꝰſicut nec a principio cuiꝰ ſubdit cām dicēs. h eniꝫq̄ro vr̄a ſūt ſꝫ vos .ſ. adducere mecū ad ſalutē. ad inducit ſil̓itudinē. i Nec .n. filij debēt parētibꝰ theſaurizare. Theſaurizatio .n. importat ꝓuiſionē in poſterū. filijaūt naturalit̓ ſuꝑuiuūt parētibꝰ ecōuerſo: naͣliseſt inclinatio ad ꝓuiſionē filioꝝ ecōuerſo. tn̄ filijcepto dei tenent̉ honorare patrē matrē: ſolū eis reuerētiā exhibēdo: ſꝫ ēt ſi indigeāt nccͣia mīſtrādo: ſꝫ eſtthezaurizatio qꝛ eſt ꝓuiſio ī poſterū aūt pͥncipes dederāt magnas diuicias p̄latꝭ eccl̓ie ſūt pr̄es eoꝝ ſpūaleſfuit modū diſpēſationis ad dandū pauꝑibꝰ: mo thezaurizatiōis. ꝯn̄r adaptat ſil̓itudine ad ꝓpoſitū. d.Ego aūt euāgeliū vos genui: vt dr̄. j. Coꝝ. iiij. ca.Libētiſſime īpēdā. vob̓ ſolū ſpūalia bona: ſꝫ ēt tꝑaſia ſūptꝰ debitos accipiēdo. m Et ſuꝑimpendarego ip̄e aīabꝰ vr̄is. q. d. ſalute vr̄a ꝑatꝰ ſū ſuſtine mortē .n. dꝫ platꝰ face̓ ſuis ſubditꝭ. vn̄ dictū eſt petro Ioh̓. vlt.ter. Paſce oues .ſ. exemplo v̓bo tꝑali ſubſidio. n Iꝫplꝰ vos diligēs qͣꝫ alias eccl̓ias. o Ninꝰ diligar a vob̓ in oſtēdit eoꝝ magnitudinē. pi Sed eſto. Lc re-

dd ij