Epiſtola Pauli

nō expedit qͥdē. Ueniamd̓ aūt ad viſiōes ⁊ reuelatioenes dn̄i. Scio hoīeꝫ ī xp̄oan̄ annos qͣtuordecim ſiueī corꝑe ſiue exta corpꝰ neh ſcio deus ſcit raptū hmōivſqꝫ ad terciū celū. Et ſciohmōi hoīem ſiue ī corꝑe ſiue extra corpꝰ neſcio: deſcit: qm̄ raptꝰ eſt ī ꝑadiſuꝫi ⁊ audiuit archana verba q̄

mnō lꝫ hoī loqui Pro hmōigloriabor ꝓ me autē nihilꝑ niſi in infirmitatibus meiſq Nam ⁊ ſi voluero gloriarri: non ero inſipiens. Ues ritatē em̄ dicā. Parco aūtne qͥs me exiſtīet ſupra idx qd̓ videt ī me aūt audit aliy quid ex me. Et ne magniz tudo reuelationū extollata me datꝰ ē mihi ſtimulꝰ car-

nū ī genētali. ſcd̓o magꝭ ī ſpāli ibi ſcio hoīeꝫ. Circa pͥmūdicit. a ¶ Si gloriri oꝫ .i. qꝛ me gl̓iari oꝫ me cōmēdādorōne p̄dicta. c. p̄cedēti. b ¶ Nō expedit quidē .i. nō ē bonū cōmēdare ſeip̄m abſolute: ſꝫ tm̄ in caſu neceſſitatꝭ: inqͦ caſu erat apl̓s vt. sͣ. dictū eſt. iō ſubdit. c ¶ Ueniā aūtin ꝯmēdādo meip̄d ¶ Ad viſiones.renelationes domini. Eſt aūt viſio qn̄aliqͣ vidēt̉ viſiōe corporali vel imaginaria: quoꝝ tn̄ intellectus ē occultꝰ. reuelatio v̓o qn̄ taliumaꝑit̉ intellectꝰ. ⁊ iſtaduo aliqn̄ ſeꝑant̉. ſicut balthaſar viditmanū ſcribētē. Danie. v. ⁊ pharao ſpicas Gen̄. xlj. ille vigilās: iſte dormiēs.tū nō intellexerūt. ſꝫioſeph ⁊ daniel qui viſiones expoſuerunt. ⁊ iō iſti habuerūt viſiones tm̄. iſti v̓o reuelationē. aliqn̄ aūt coniungunt̉ qn̄ vtrūqꝫ fit vni. ſic̄ Dan̄. vij. ca. Uidit qͣtuor beſtis aſcēdētes d̓ mari ⁊ intellexit qͥd ſignificarēt. Iterumaduertendū ꝙ talia aliquando fiunt per ſpm̄ malignumdeo ꝑmittēte. ſicut fiebāt ꝓphetis baal. ꝓphetis aut ſanctis fiebāt ꝑ ſpm̄ ſctm̄. paulo v̓o vtrūqꝫ factū ē frequent̓ aſpūſctō: iō dicit. ad viſiones. qͦ ad pͥmū. Et reuelationesqͥ ad ſcd̓m. Dn̄i. qͥ ad terciū. e ¶ Scio hoīem. Hic ꝯn̄rexemplificat magꝭ ī ſpāli. ⁊ pͦ ponit tp̄s viſionis. d. Sciohoīeꝫ in xp̄o .i. vnitū xp̄o ꝑ fidē charitate formatā. hͦ eniꝫſciebat de ſe de qͦ qͣſi de alio loq̄bat̉ ꝑ reuelationē.f ¶ An̄ annos qͣtuordecī. ſi qͥs ꝯſideret inueniet ꝙ fuit circa p̓ncipiū ſue ꝯuerſionis: qꝛ cōuerſus fuit eodē anno qͦpaſſus fuit xp̄s. vel cito pꝰ circa finē tyberij ceſarꝭ: cui ſucceſſit gaiꝰ imperās qͣtuor annis: pꝰ quē claudiꝰ octo cuiſucceſſit nero cuiꝰ tꝑe paſſus fuit apl̓s. ⁊ ſic int̓ tyberiū ⁊neronē fluxerūt. xij. anni. ⁊ ſic duobꝰ annis additꝭ de tꝑtyberij qͥ nō ſtatī mortuꝰ fuit pꝰ cōuerſionē pauli. qꝛ imꝑauit. xxiij. annis. ⁊ ſic fuerūt. xiiij. anni: iō ſatꝭ ꝓbabilit̓ dicūt aliqͥ ꝙ hāc excellētē viſionē habuit ī damaſco in illotriduo in qͦ nō vidit corꝑaliter nec māducauit neqꝫ bibit.Cōmēorat apl̓s hͦ tp̄s qꝛ ſi tm̄ placuit deo a pͥncipio ꝯuerſionis ſue adhuc erat magꝭ placēs ei ꝓpt̓ ml̓ta bona oꝑaq̄ fecerat interī. ⁊ hoc totū ē ad ꝯfutationē pſeudo apl̓oꝝ⁊ ad declarationē fidei xp̄iane. g ¶ Siue in corꝑe ſi. excor. ⁊cͣ. Licet em̄ apl̓s tūc ſciuerit ſe fuiſſe ī ſpū ī celo empireo ⁊ corpꝰ ſuū ī terra fuiſſe: tn̄ neſciebat vtrū tꝑe illiusviſiōis ſeꝑata fuerit aīa a corꝑe ꝑ mortē ⁊ reunita fuiſſediuinitꝰ corpori trāſeūte viſione vel ſi ꝓtūc fuiſſet vnitacorꝑi ſicut forma. tn̄ ab vſu ſenſuū ſeꝑata. h ¶ Raptumhmōi. raptꝰ ꝓprie īportat quādā violētiā alicuiꝰ rei ꝯͣ motū naͣlē ſibi qd̓ pōt eē dupl̓r. vno mō qͣꝫtū ad terminū motus vt ſi lapis moueat̉ ſurſuꝫ: alio mō qͣꝫtū ad modū motus: vt ſi lapis ꝑ impulſum violentū ferat̉ deorſum velociꝰ qͣꝫ natꝰ eſt moueri. aīa v̓o nata eſt moueri ī deū: tn̄ modus cōnaͣlis ẜm ſtatū vite pn̄tis eſt ꝙ in cognitionē diuinā aſcēdat ꝑ cognitionē ſenſibiliū. ⁊ ſic vtēs ſenſibꝰ: ⁊ iōqn̄ rapit̉ ad diuinoꝝ cognitionē a ſenſibꝰ abſtracta eſt ibiquidā raptꝰ inqͣꝫtū hͦ ſit p̄ter motū ſibi cōnaturalē. Poſtreſurrectionē v̓o qn̄ erit in corꝑe gl̓ioſo opus intelligētienullo mō īpediēte: raptꝰ nō hēbit locū. i ¶ Oſqꝫ ad terciū celū .ſ. empyreū. k ¶ Et ſcio hmōi hoīem. Dicūt aliqui ꝙ apl̓s hic tāgit aliū raptū a pͦ: dicētes ꝙ bis fuit ſicraptꝰ. ſemel ī pͥncipio ſue cōuerſionis. ⁊ ad hͦ referūt qd̓dictū eſt. ⁊ iterū ſemel qn̄ orās ī tēplo factꝰ fuit in ſtuporēmētis. vt hr̄ act̉. xxij. ⁊ ꝓpter hoc vt dicūt ī hac viſiōe dr̄ꝙ raptꝰ eſt in paradiſum. in pn̄ti v̓o dr̄ ad terciū celū diſtinguēdo hāc ab illa. ſꝫ hͦ dictū nō eſt viſil̓e. nā illa viſio

q̄ fuit ī tēplo fuit īminēte iā apl̓i captiōe ⁊ ductione apd̓romā. ip̄e v̓o iā an̄ ſcripſerat epl̓am hāc a troade vt pꝫ ꝑhiero. in ꝓlogo huiꝰ epl̓e. ꝓpt̓ qd̓ dicēdū ꝙ nō loquit̉ hicde alia viſione ſꝫ eandē ꝓſequit̉. Nec valet qd̓ obijcit̉ deparadiſo. qꝛ qd̓ priꝰ noīauit terciū celū hic noīat ꝑadiſuꝫcelū em̄ em̄pyreumqd̓ ē locꝰ btōꝝ dicit̉terciū celū reſpectuceli cryſtallini ⁊ ſyderei: ⁊ dr̄ empyreūa pyr qd̓ eſt ignis ꝓpter ſil̓itudinē claritatis. dr̄ etiā paradiſus a ſuauitate dulcedinis que ibi hr̄: ⁊vtrunqꝫ exꝑtus fuitapl̓s. ꝓpter qd̓ noīauit ip̄m pͥmo terciūcelū: ⁊ poſt ea ꝑadiſum. l ¶ Et audiuit archana verba.h̓ ponit̉ auditꝰ ꝓ viſu ſicut aliqn̄ ſit ecōuerſo in ſcriptura. Exo. xix. Populꝰvidebat voces ⁊cͣ. vidit em̄ paulus tūc nude diuinā eſſentiā. ſicut dicit augu. ad paulinū de videndo deo. dr̄ etiā illa viſio hic auditio qꝛ paulꝰ ibi fuit inſtructꝰ de ſecretꝭ diuinis q̄ ſunt incōp̄hēſibilia ⁊ ꝑ ꝯn̄s inenarrabilia. iō ſubdit̉. Et q̄ nō lꝫ boni loqͥ ⁊cͣ. m ¶ Pro hmōi. Hic ꝯn̄r on̄dit apl̓s qͣlit̓ ſit de hmōi gloriādū. Circa qd̓ ſciendū ꝙ inhoīe duo cōſiderant̉ .ſ. ipſe hō ⁊ donū dei qd̓ eſt in ipſo. ſigͦ gloriet̉ de dono dei inqͣꝫtū habet illud a deo: bona eſtgloriatio. qꝛ gloriat̉ in deo. ſi aūt gloriet̉ de dono quaſi aſe habente mala ē gloriatio. ideo dicit. j. Corin. iiij. Quidaūt habes qd̓ nō accepiſti. ſi aūt accepiſti quid gloriarisquaſi nō acceperis. ideo dicit apl̓us. m ¶ Pro hmōi .ſ.viſionibꝰ ⁊ donis mihi a deo collatis. n Gloriabor īdn̄o. o ¶ Pro me aūt nihil .i. a me nullā habeo materiāgloriandi. p ¶ Niſi in infirmitatibꝰ meis .i. a me tm̄ habeo infirmitate ⁊ defectū. Oſee. xiij. perditio tua iſrl̓ exte eſt ex me tm̄ modo auxiliū tuū. q Qaꝫ ⁊ ſi voluerogloriari de bonis. a deo mihi collatis. r ¶ Nō ero inſipiens. quia nō faciam hoc inaniter ⁊ ſine cauſa.s ¶ Parco aūt .i. parce me laudo. t ¶ Ne quis me exiſtimet .ſ. gloriari inaniter. ¶¶ Supra id quod videt ī me.i. in cōuerſatione mea. x ¶ Aut audit aliquid ex me. ideſt ex doctrina mea. multa enim dei dona latebant ī apl̓oq̄ nō manifeſtabat: niſi ꝓut ⁊ quādo ad dei gloriam ⁊ fideliū ſalutē expediebat. y ¶ Et ne maguitu. Poſita magnitudine collate ſibi gratie. hic ꝯſequent̉ declarat remediū ſibi datū cōtra ꝑiculū ſuꝑbie. Et diuidit̉ in tres ꝑtesquia primo ponit̉ remedij ro. ſecūdo ponit̉ amotiōis petitio: ibi. Propter qd̓. tercio dn̄i rn̄ſio: ibi. Et dixit mihi.Circa pͥmū ſciendū ꝙ ſicut medicus corporalis ꝑmittivel ꝓcurat minorē leſionē vt curet maiorē: ita deꝰ aliqn̄ꝑmittit ſanctos corꝑaliter affligi vel tentari. ⁊ aliquādolabi in peccata minora: vt a maioribꝰ p̄ſeruent̉: qꝛ ſic humiliati recurrunt ad diuinū auxiliū de ſe vel ſuis meritis nullatenus cōfidentes. Suꝑbia vero eſt radix oīummaloꝝ: Eccl̓. x. Iniciū oīs pctī ſuꝑbia. cuiꝰ frequent̉ eſtoccaſio ſingularis excellentia etiā in virtutibꝰ. ſic auteꝫerat in apl̓o. tn̄ ꝓpter ſpālem electionē Act̉. ix. Uas electionis mihi eſt iſte: tum ꝓpter archanoꝝ dei cognitionēin raptu: vt dictum eſt: tum ꝓpter integritatem virginalem. j. Corin. vij. Uolo aūt oēs hoīes eſſe ſicut meipſum⁊cͣ. ⁊ ꝓpter alia dona plura: ꝓpt̓ qd̓ dn̄s dedit ei remediuꝯͣ eleuationē ſuꝑbie. de quo dicit. y ¶ Et ne magnitudoreuelationū. diuinarū. z ¶ Extollat me. ſuꝑbiēdo.¶ Datus eſt mihi ſtimulus carnis mee. vt ꝑ infirmitatēcorꝑis cōſeruet̉ humilitas mētis. dr̄ em̄ ad lr̄am ꝙ grauiter fuit vexatꝰ iliaca paſſione. Vel ſtimulꝰ carnis dicitutētatio pctī carnalis q̄ fortiꝰ ꝯcupiſcētiā mouebat poſt re